Adi Parva

Chapter 125: The sages turn Pandu back at Shatashringa

इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि संभवपर्वणि पञ्चविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥

21 verses · 125 of 261

What happens in this chapter

The sages turn Pandu back at Shatashringa

At Shatashringa Pandu lives in pure tapas, dear to the siddhas. The sages treat him as brother, friend or son, and in time he becomes like a brahmarshi. On a new-moon day they set out for Brahmaloka to see Bhagwan Brahma, and Pandu rises to go north with them and his wives. The sages warn him: snowfields without birds, chasms only the wind and siddhas cross. How could the princesses go? Pandu answers that heaven's door is shut to the childless, and he hopes to win it by fierce tapas. With divine sight, the sages reply, they see he will have sons like devas; let him strive for them. Pandu falls to thinking, knowing the deer's curse.

वैशंपायन उवाच

125.1

तत्रापि तपसि श्रेष्ठे वर्तमानः स वीर्यवान् ।
सिद्धचारणसङ्घानां बभूव प्रियदर्शनः

tatrāpi tapasi śreṣṭhe vartamānaḥ sa vīryavān |
siddhacāraṇasaṅghānāṃ babhūva priyadarśanaḥ

125.2

सुश्रूषुरनहंवादी संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
स्वर्गं गन्तुं पराक्रान्तः स्वेन वीर्येण भारत

suśrūṣuranahaṃvādī saṃyatātmā jitendriyaḥ |
svargaṃ gantuṃ parākrāntaḥ svena vīryeṇa bhārata

125.3

केषांचिदभवद्भ्राता केषांचिदभवत्सखा ।
ऋषयस्त्वपरे चैनं पुत्रवत्पर्यपालयन्

keṣāṃcidabhavadbhrātā keṣāṃcidabhavatsakhā |
ṛṣayastvapare cainaṃ putravatparyapālayan

125.4

स तु कालेन महता प्राप्य निष्कल्मषं तपः ।
ब्रह्मर्षिसदृशः पाण्डुर्बभूव भरतर्षभ

sa tu kālena mahatā prāpya niṣkalmaṣaṃ tapaḥ |
brahmarṣisadṛśaḥ pāṇḍurbabhūva bharatarṣabha

125.5

अमावास्यां तु सहिता ऋषयः संशितव्रताः ।
ब्रह्माणं द्रष्टुकामास्ते संप्रतस्थुर्महर्षयः

amāvāsyāṃ tu sahitā ṛṣayaḥ saṃśitavratāḥ |
brahmāṇaṃ draṣṭukāmāste saṃpratasthurmaharṣayaḥ

125.6

संप्रयातानृषीन्दृष्ट्वा पाण्डुर्वचनमब्रवीत् ।
भवन्तः क्व गमिष्यन्ति ब्रूत मे वदतां वराः

saṃprayātānṛṣīndṛṣṭvā pāṇḍurvacanamabravīt |
bhavantaḥ kva gamiṣyanti brūta me vadatāṃ varāḥ

ऋषय ऊचुः

125.7

समावायो महानद्य ब्रह्मलोके महात्मनाम् ।
देवानां च ऋषीणां च पितॄणां च महात्मनाम् ।
वयं तत्र गमिष्यामो द्रष्टुकामाः स्वयंभुवम्

samāvāyo mahānadya brahmaloke mahātmanām |
devānāṃ ca ṛṣīṇāṃ ca pitṝṇāṃ ca mahātmanām |
vayaṃ tatra gamiṣyāmo draṣṭukāmāḥ svayaṃbhuvam

वैशंपायन उवाच

125.8

पाण्डुरुत्थाय सहसा गन्तुकामो महर्षिभिः ।
स्वर्गपारं तितीर्षुः स शतशृङ्गादुदङ्मुखः

pāṇḍurutthāya sahasā gantukāmo maharṣibhiḥ |
svargapāraṃ titīrṣuḥ sa śataśṛṅgādudaṅmukhaḥ

125.9

प्रतस्थे सह पत्नीभ्यामब्रुवंस्तं च तापसाः ।
उपर्युपरि गच्छन्तः शैलराजमुदङ्मुखाः

pratasthe saha patnībhyāmabruvaṃstaṃ ca tāpasāḥ |
uparyupari gacchantaḥ śailarājamudaṅmukhāḥ

125.10

दृष्टवन्तो गिरौ रम्ये दुर्गान्देशान्बहून्वयम् ।
विमानशतसंबाधां गीतस्वरनिनादिताम्

dṛṣṭavanto girau ramye durgāndeśānbahūnvayam |
vimānaśatasaṃbādhāṃ gītasvaranināditām

125.11

आक्रीडभूमिं देवानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ।
उद्यानानि कुबेरस्य समानि विषमाणि च

ākrīḍabhūmiṃ devānāṃ gandharvāpsarasāṃ tathā |
udyānāni kuberasya samāni viṣamāṇi ca

125.12

महानदीनितम्बांश्च गहनान्गिरिगह्वरान् ।
सन्ति नित्यहिमा देशा निर्वृक्षमृगपक्षिणः

mahānadīnitambāṃśca gahanāngirigahvarān |
santi nityahimā deśā nirvṛkṣamṛgapakṣiṇaḥ

125.13

सन्ति क्वचिन्महादर्यो दुर्गाः काश्चिद्दुरासदाः ।
नातिक्रामेत पक्षी यान्कुत एवेतरे मृगाः

santi kvacinmahādaryo durgāḥ kāściddurāsadāḥ |
nātikrāmeta pakṣī yānkuta evetare mṛgāḥ

125.14

वायुरेको हि यात्यत्र सिद्धाश्च परमर्षयः ।
गच्छन्त्यौ शैलराजेऽस्मिन्राजपुत्र्यौ कथं न्विमे

vāyureko hi yātyatra siddhāśca paramarṣayaḥ |
gacchantyau śailarāje'sminrājaputryau kathaṃ nvime

125.15

न सीदेतामदुःखार्हे मा गमो भरतर्षभ ।
(पाण्डुरुवाच)
अप्रजस्य महाभागा न द्वारं परिचक्षते

na sīdetāmaduḥkhārhe mā gamo bharatarṣabha |
(pāṇḍuruvāca)
aprajasya mahābhāgā na dvāraṃ paricakṣate

125.16

स्वर्गे तेनाभितप्तोऽहमप्रजस्तु ब्रवीमि वः ।
सोऽहमुग्रेण तपसा सभार्यस्त्यक्तजीवितः

svarge tenābhitapto'hamaprajastu bravīmi vaḥ |
so'hamugreṇa tapasā sabhāryastyaktajīvitaḥ

125.17

अनपत्योऽपि विन्देयं स्वर्गमुग्रेण कर्मणा ।
(ऋषय ऊचुः)
अस्ति वै तव धर्मात्मन्विद्म देवोपम शुभम्

anapatyo'pi vindeyaṃ svargamugreṇa karmaṇā |
(ṛṣaya ūcuḥ)
asti vai tava dharmātmanvidma devopama śubham

125.18

अपत्यमनघं राजन्वयं दिव्येन चक्षुषा ।
दैवोद्दिष्टं नरव्याघ्र कर्मणेहोपपादय

apatyamanaghaṃ rājanvayaṃ divyena cakṣuṣā |
daivoddiṣṭaṃ naravyāghra karmaṇehopapādaya

125.19

अक्लिष्टं फलमव्यग्रो विन्दते बुद्धिमान्नरः ।
तस्मिन्दृष्टे फले राजन्प्रयत्नं कर्तुमर्हसि

akliṣṭaṃ phalamavyagro vindate buddhimānnaraḥ |
tasmindṛṣṭe phale rājanprayatnaṃ kartumarhasi

125.20

अपत्यं गुणसंपन्नं लब्धा प्रीतिकरं ह्यसि ।
(वैशंपायन उवाच)
तच्छ्रुत्वा तापसवचः पाण्डुस्चिन्तापरोऽभवत्

apatyaṃ guṇasaṃpannaṃ labdhā prītikaraṃ hyasi |
(vaiśaṃpāyana uvāca)
tacchrutvā tāpasavacaḥ pāṇḍuscintāparo'bhavat

125.21

आत्मनो मृगशापेन जानन्नुपहतां क्रियाम्

ātmano mṛgaśāpena jānannupahatāṃ kriyām

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)