प्रत्यब्दं श्राद्धमेवं ते कथयामि खगेश्वर ।
प्रत्यब्दं पार्वणेनैव कुर्यातां क्षेत्रजोरसौ
pratyabdaṃ śrāddhamevaṃ te kathayāmi khageśvara |
pratyabdaṃ pārvaṇenaiva kuryātāṃ kṣetrajorasau
इति श्रीगारुडे महापुराणे उत्तरखण्डे द्वितीयांशे धर्मकाण्डे प्रेतकल्पे श्रीकृष्णगरुडसंवादे प्रत्याब्दिकादिश्राद्धनिरूपणं नाम पञ्चचत्वारिंशोऽध्यायः ॥
33 verses · 45 of 49
Shri Vishnu sets out the pratyabdika, the shraddha on each death anniversary. Sons keeping the sacred fire, or whose father kept it, perform it as a parvana for three generations; some hold it should be ekoddishta for the one person. For the childless and for women it is ekoddishta. If impurity falls on the day, it is done once impurity ends. When the day of death is unknown, the month is taken with the new moon; when neither is known, the day the person set out, or the day the news came, is used. Faults of unknown impurity fall on neither giver nor eater. He then describes the daily shraddha, the deva shraddha, and the vriddhi shraddha before auspicious rites, offered to mothers, fathers and maternal grandfathers in turn.
श्रीविष्णुरुवाच
प्रत्यब्दं श्राद्धमेवं ते कथयामि खगेश्वर ।
प्रत्यब्दं पार्वणेनैव कुर्यातां क्षेत्रजोरसौ
pratyabdaṃ śrāddhamevaṃ te kathayāmi khageśvara |
pratyabdaṃ pārvaṇenaiva kuryātāṃ kṣetrajorasau
विधिनाचेतरैरेवमेकोद्दिष्टं न पार्वणम्
vidhinācetarairevamekoddiṣṭaṃ na pārvaṇam
अनग्नेश्च सुतौ स्यातामनग्नी क्षेत्रजोरसौ ।
एकोद्दिष्टं न कुर्यातां प्रत्यब्दं तौ तु पार्वणम्
anagneśca sutau syātāmanagnī kṣetrajorasau |
ekoddiṣṭaṃ na kuryātāṃ pratyabdaṃ tau tu pārvaṇam
यदा त्वन्यतरः साग्निः पुत्रो वाप्यथवा पिता ।
प्रत्यब्दं पार्वणं तत्र कुर्यातां क्षेत्रजौरसौ
yadā tvanyataraḥ sāgniḥ putro vāpyathavā pitā |
pratyabdaṃ pārvaṇaṃ tatra kuryātāṃ kṣetrajaurasau
अनग्नयः साग्नयो वा पुत्रा वा पितरोऽपि वा ।
एकोद्दिष्टं सुतैः कार्यं क्षयाह इति केचन
anagnayaḥ sāgnayo vā putrā vā pitaro'pi vā |
ekoddiṣṭaṃ sutaiḥ kāryaṃ kṣayāha iti kecana
दर्शकाले क्षयो यस्य प्रेतपक्षेऽथ वा पुनः ।
प्रत्यब्दं पार्वणं कार्यं तस्य सर्वैः सुतैरपि
darśakāle kṣayo yasya pretapakṣe'tha vā punaḥ |
pratyabdaṃ pārvaṇaṃ kāryaṃ tasya sarvaiḥ sutairapi
एकोद्दिष्टमपुत्राणां पुंसां स्याद्योपितामपि ।
एकोद्दिष्टे कुशा ग्राह्याः समूला यज्ञकर्मणि ।
बहिर्लूनाः सकृल्लनाः श्राद्धं वृद्धिमृते सदा
ekoddiṣṭamaputrāṇāṃ puṃsāṃ syādyopitāmapi |
ekoddiṣṭe kuśā grāhyāḥ samūlā yajñakarmaṇi |
bahirlūnāḥ sakṛllanāḥ śrāddhaṃ vṛddhimṛte sadā
कर्तव्ये पार्वणे श्राद्धे आशौचं यदि जायते ।
आशौचावगमे कुर्याच्छ्राद्धं हि तदनन्तरम्
kartavye pārvaṇe śrāddhe āśaucaṃ yadi jāyate |
āśaucāvagame kuryācchrāddhaṃ hi tadanantaram
एकोद्दिष्टे तु सम्प्राप्ते यदि विघ्नः प्रजायते ।
मासेन्यस्मिन् तिथौ तस्यां कुर्याच्छ्राद्धं तदैव हि
ekoddiṣṭe tu samprāpte yadi vighnaḥ prajāyate |
māsenyasmin tithau tasyāṃ kuryācchrāddhaṃ tadaiva hi
तूष्णीं श्राद्धान्तु शूद्रस्य भार्यायास्तत्सुतस्य च ।
कन्यायाश्च द्विजातीनामनुपेतद्विजस्य च
tūṣṇīṃ śrāddhāntu śūdrasya bhāryāyāstatsutasya ca |
kanyāyāśca dvijātīnāmanupetadvijasya ca
एककाले गता सूनां बहूनामथ वा द्वयोः ।
तन्त्रेण श्रपणं कुर्याच्छ्राद्धं कुर्यात्पृथक्पृथक्
ekakāle gatā sūnāṃ bahūnāmatha vā dvayoḥ |
tantreṇa śrapaṇaṃ kuryācchrāddhaṃ kuryātpṛthakpṛthak
दद्यात्पूर्वं मृतस्यादौ द्वितीयस्य ततः पुनः ।
तृतीयस्य ततः कुर्यात्संनिपाते त्वयं विधिः
प्रत्यब्दमेवं यः कुर्याद्यथातथमतन्द्रितः ।
तारयित्वा पितॄन् सर्वान् प्राप्नोति परमां गतिम्
dadyātpūrvaṃ mṛtasyādau dvitīyasya tataḥ punaḥ |
tṛtīyasya tataḥ kuryātsaṃnipāte tvayaṃ vidhiḥ
pratyabdamevaṃ yaḥ kuryādyathātathamatandritaḥ |
tārayitvā pitṝn sarvān prāpnoti paramāṃ gatim
न ज्ञायते मृताहश्चेत्प्रस्थानदिनमेव च ।
मासश्चेत्स्यात्परिज्ञातस्तद्दर्शे स्यान्मृताहिकम्
na jñāyate mṛtāhaścetprasthānadinameva ca |
māsaścetsyātparijñātastaddarśe syānmṛtāhikam
यदा मासो न विज्ञातो विज्ञातं दिनमेव च ।
तदा मार्गशिरे मासि माघे वा तद्दिनं भवेत्
yadā māso na vijñāto vijñātaṃ dinameva ca |
tadā mārgaśire māsi māghe vā taddinaṃ bhavet
दिनमासावविज्ञातौ मरणस्य यदा पुनः ।
प्रस्थानदिनमासौ तु ग्राह्यौ श्राद्धे मयोदितौ
dinamāsāvavijñātau maraṇasya yadā punaḥ |
prasthānadinamāsau tu grāhyau śrāddhe mayoditau
प्रस्थानस्यापि न ज्ञातौ दिनमासौ यदा पुनः ।
मृतवार्ताश्रुतौ ग्राह्यौ पूर्वप्रोक्तक्रमेण तु
prasthānasyāpi na jñātau dinamāsau yadā punaḥ |
mṛtavārtāśrutau grāhyau pūrvaproktakrameṇa tu
प्रवासमन्तरेणापि स्यातां तौ विस्मृतौ यदा ।
तदानीमपि तौ ग्राह्यौ पूर्ववत्तु मृताहिके
pravāsamantareṇāpi syātāṃ tau vismṛtau yadā |
tadānīmapi tau grāhyau pūrvavattu mṛtāhike
गृहस्थे प्रोषिते यच्च कश्चित्तु म्रियते गृहे ।
आसौचापगमे यत्र प्रारब्धे श्राद्धकर्मणि
gṛhasthe proṣite yacca kaścittu mriyate gṛhe |
āsaucāpagame yatra prārabdhe śrāddhakarmaṇi
प्रत्यागतश्चेज्जानाति तत्र वृत्तं गृही तथा ।
आशौचं गृहिणस्तेषां न द्रव्यादेस्तदा भवेत्
pratyāgataścejjānāti tatra vṛttaṃ gṛhī tathā |
āśaucaṃ gṛhiṇasteṣāṃ na dravyādestadā bhavet
पुत्रादिना यदारब्धं श्राद्धं तत्त्वेन वाखिलम् ।
समापनीयं तत्रापि श्राद्धं गृहीतु दूरतः
putrādinā yadārabdhaṃ śrāddhaṃ tattvena vākhilam |
samāpanīyaṃ tatrāpi śrāddhaṃ gṛhītu dūrataḥ
दात्रा बोक्त्रा च न ज्ञातं सूतकं मृतकं तथा ।
उभयोरपि तद्दोषं नारोपयति कर्हिचित्
dātrā boktrā ca na jñātaṃ sūtakaṃ mṛtakaṃ tathā |
ubhayorapi taddoṣaṃ nāropayati karhicit
यदा त्वन्यतरज्ञातं सूतकं मृतकं तथा ।
भोक्तुरेव तदा दोषो नान्यो दाता प्रदुष्यति
yadā tvanyatarajñātaṃ sūtakaṃ mṛtakaṃ tathā |
bhoktureva tadā doṣo nānyo dātā praduṣyati
इत्युक्तेन प्रकारेण यः कुर्यान्मृतवासरम् ।
अविज्ञातमृताहस्य सततं तारयत्यसौ
ityuktena prakāreṇa yaḥ kuryānmṛtavāsaram |
avijñātamṛtāhasya satataṃ tārayatyasau
नित्यश्राद्धेऽथ गन्धाद्यैर्द्विजानभ्यर्च्य भक्तितः ।
सर्वान् पितृगणान् सम्यक्सहैवोद्दिश्य योजयेत्
nityaśrāddhe'tha gandhādyairdvijānabhyarcya bhaktitaḥ |
sarvān pitṛgaṇān samyaksahaivoddiśya yojayet
आवाहनं स्वधाकारो पिण्डाग्नौकरणादिकम् ।
ब्रह्मचर्यादिनियमा विश्वदेवास्तथैव च
āvāhanaṃ svadhākāro piṇḍāgnaukaraṇādikam |
brahmacaryādiniyamā viśvadevāstathaiva ca
नित्यश्राद्धे त्यजेदेतान् भोज्यमन्नं प्रकल्पयेत् ।
दत्त्वा तु दक्षिणां शक्त्या नमस्कारैर्विसर्जयेत्
nityaśrāddhe tyajedetān bhojyamannaṃ prakalpayet |
dattvā tu dakṣiṇāṃ śaktyā namaskārairvisarjayet
देवानुद्दिश्य विश्वादीन् यद्दद्याद्द्विजभोजनम् ।
तन्नित्यश्राद्धवत्कार्यं देवश्राद्धं तदुच्यते
devānuddiśya viśvādīn yaddadyāddvijabhojanam |
tannityaśrāddhavatkāryaṃ devaśrāddhaṃ taducyate
मातृश्राद्धन्तु पूर्वेण कर्मादौ पैतृकं तथा ।
उत्तरेऽहनि वृद्धौ स्यान्मातामहगणस्य तु
mātṛśrāddhantu pūrveṇa karmādau paitṛkaṃ tathā |
uttare'hani vṛddhau syānmātāmahagaṇasya tu
श्राद्धत्रयं प्रकुर्र्वीत वैश्वदेवन्तुतान्त्रिकम्
śrāddhatrayaṃ prakurrvīta vaiśvadevantutāntrikam
मातृभ्यः कल्पयेत्पूर्वं पितृभ्यस्तदनन्तरम् ।
मातामहेभ्यश्च तथा दद्यादित्थं क्रमेण तु
mātṛbhyaḥ kalpayetpūrvaṃ pitṛbhyastadanantaram |
mātāmahebhyaśca tathā dadyāditthaṃ krameṇa tu
मातृश्राद्धे तु विप्राणामभावे सुकुलोद्गताः ।
पतिपुत्रान्विताः साध्व्यो योषितोऽष्टौ च भावयेत्
mātṛśrāddhe tu viprāṇāmabhāve sukulodgatāḥ |
patiputrānvitāḥ sādhvyo yoṣito'ṣṭau ca bhāvayet
इष्टापूर्तादिके श्राद्धं कुर्यादाभ्युदयं तथा ।
उत्पातादिनिमित्तेषु नित्य श्राद्धवदेव तु
iṣṭāpūrtādike śrāddhaṃ kuryādābhyudayaṃ tathā |
utpātādinimitteṣu nitya śrāddhavadeva tu
नित्यं दैवञ्च वृद्धिञ्च काम्यं नैमित्तिकं तथा ।
श्राद्धान्युक्तप्रकारेण कुर्वन् सिद्धिमवाप्नुयात् ।
इति ते कथितं तार्क्ष्य किमन्यत्परिपृच्छसि
nityaṃ daivañca vṛddhiñca kāmyaṃ naimittikaṃ tathā |
śrāddhānyuktaprakāreṇa kurvan siddhimavāpnuyāt |
iti te kathitaṃ tārkṣya kimanyatparipṛcchasi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)