Uttara Khanda: Preta Kanda (Dharma Kanda)

Chapter 29: Why a son, darbha, til and cow-dung

इति श्रीगारुडे महापुराणे उत्तरखण्डे द्वितीयांशे प्रेतकल्पे धर्मकाण्डे श्रीकृष्णगरुडसंवादे और्ध्वदेहिककर्मणि पुत्रदर्भतिलतुलसीगोभूलेपताम्रपात्रदाना दीनामावश्यकत्वनिरूपणं नामैकोनत्रिशोऽध्यायः ॥

33 verses · 29 of 49

What happens in this chapter

Why a son, darbha, til and cow-dung

Shri Krishna begins his answers. Without a son there is no good passage, for the son lights the pyre and lifts the father from naraka. The dying are laid on ground smeared with cow-dung and strewn with til and darbha. Brahma, Rudra, Vishnu, Shri and Agni stand in that circle; without it pishachas may seize the departing one, who then drifts with the wind and receives neither shraddha nor water. Til came from Vishnu's sweat and darbha from his hair, and Brahma, Keshava and Shankara dwell in the root, middle and tip of kusha. Tulasi, brahmanas, cows, Vishnu and Ekadashi are five boats across samsara, six with the Gita. Salt given at the moment of death opens the door of svarga.

श्रीकृष्ण उवाच

29.1

साधु पृष्टं त्वया भद्र मानुषाणां हिताय वै ।
शृणुष्वावहितो भूत्वा सर्वमेवौर्ध्वदैहिकम्

sādhu pṛṣṭaṃ tvayā bhadra mānuṣāṇāṃ hitāya vai |
śṛṇuṣvāvahito bhūtvā sarvamevaurdhvadaihikam

29.2

कम्यग्विभेदरहितं श्रुतिस्मृतिसमुद्धृतम् ।
यन्न दृष्टं सुरैः सेन्द्रैर्योगिभिर्योगचिन्तकैः

kamyagvibhedarahitaṃ śrutismṛtisamuddhṛtam |
yanna dṛṣṭaṃ suraiḥ sendrairyogibhiryogacintakaiḥ

29.3

गुह्याद्गुह्यतरं वत्स नाख्यातं कस्यचित्क्वचित् ।
भक्तस्त्वं हि महाभाग सर्वं ते कथयाम्यहम्

guhyādguhyataraṃ vatsa nākhyātaṃ kasyacitkvacit |
bhaktastvaṃ hi mahābhāga sarvaṃ te kathayāmyaham

29.4

अपुत्रस्य गतिर्नास्ति स्वर्गो नैव च नैव च ।
येन केनाप्युपायेन कार्यं जन्म सुतस्य च

aputrasya gatirnāsti svargo naiva ca naiva ca |
yena kenāpyupāyena kāryaṃ janma sutasya ca

29.5

तारयेन्नरकात्पुत्रो यदि मोक्षो न विद्यते ।
दाहः पुत्रेण कर्तव्यो देयः पौत्रेण पावकः

tārayennarakātputro yadi mokṣo na vidyate |
dāhaḥ putreṇa kartavyo deyaḥ pautreṇa pāvakaḥ

29.6

तिलैर्दर्भैश्च भूम्यां वै कुटी धातुमती भवेत् ।
पञ्चरत्नानि वक्त्रे तु येन जीवः प्ररोहति

tilairdarbhaiśca bhūmyāṃ vai kuṭī dhātumatī bhavet |
pañcaratnāni vaktre tu yena jīvaḥ prarohati

29.7

लिप्यात्तु गोमयैर्भूमिं तिलान्दर्भांश्च निः क्षिपेत् ।
तस्यामेवातुरो मुक्तः सर्वं दहति पातकम्

lipyāttu gomayairbhūmiṃ tilāndarbhāṃśca niḥ kṣipet |
tasyāmevāturo muktaḥ sarvaṃ dahati pātakam

29.8

दर्भमूलीनयेत्स्वर्गं संस्थितं नात्र संशयः ।
दर्भांस्तत्र हि ये भूम्यां तिलयुक्तान संशयः

darbhamūlīnayetsvargaṃ saṃsthitaṃ nātra saṃśayaḥ |
darbhāṃstatra hi ye bhūmyāṃ tilayuktāna saṃśayaḥ

29.9

सर्वत्र वसुधा पूता यत्र लेपो न विद्यते ।
यत्र लेपः स्थितस्तत्र पुनर्लेपेन शुध्यति

sarvatra vasudhā pūtā yatra lepo na vidyate |
yatra lepaḥ sthitastatra punarlepena śudhyati

29.10

यातुधानाः पिशाचाश्च राक्षसाः क्रूरकर्मिणः ।
अलिप्ते आतुरं मुक्तं विशन्त्येते न संशयः

yātudhānāḥ piśācāśca rākṣasāḥ krūrakarmiṇaḥ |
alipte āturaṃ muktaṃ viśantyete na saṃśayaḥ

29.11

नित्यहोमं तथा श्राद्धं विप्राणां पादशोधनम् ।
मण्डलेन विना भूम्यां कुर्वन्त्येतच्च निष्फलम्

nityahomaṃ tathā śrāddhaṃ viprāṇāṃ pādaśodhanam |
maṇḍalena vinā bhūmyāṃ kurvantyetacca niṣphalam

29.12

आतुरो मुच्यते नैव मण्डलेन विना भुवि ।
ब्रह्मा रुद्रश्च विष्णुश्च श्रीर्हुताशन एव च ।
मण्डले चोपतिष्ठन्तस्तस्मात्कुर्वीत मण्डलम्

āturo mucyate naiva maṇḍalena vinā bhuvi |
brahmā rudraśca viṣṇuśca śrīrhutāśana eva ca |
maṇḍale copatiṣṭhantastasmātkurvīta maṇḍalam

29.13

अन्यथा म्रियते यस्तु बालो वृद्धो युवापि वा ।
योन्यन्तरं स वै गच्छेत्क्रीडते वायुना सह

anyathā mriyate yastu bālo vṛddho yuvāpi vā |
yonyantaraṃ sa vai gacchetkrīḍate vāyunā saha

29.14

मिश्रितं लोहताम्रं तु तथैव जन्म जायते ।
तस्मैवं वायुभूतस्य न श्राद्धं नोदक क्रिया

miśritaṃ lohatāmraṃ tu tathaiva janma jāyate |
tasmaivaṃ vāyubhūtasya na śrāddhaṃ nodaka kriyā

29.15

मम स्वेदसमुद्भूतास्तिलास्तार्क्ष्य पवित्रकाः ।
असुरा दानवा दैत्यास्तृप्यन्ति तिलदानतः

mama svedasamudbhūtāstilāstārkṣya pavitrakāḥ |
asurā dānavā daityāstṛpyanti tiladānataḥ

29.16

तिलाः श्वेतास्तिलाः कृष्णास्तिला गोमूत्रसन्निभाः ।
ते मे दहन्तु पापानि शरीरेण कृतानि च

tilāḥ śvetāstilāḥ kṛṣṇāstilā gomūtrasannibhāḥ |
te me dahantu pāpāni śarīreṇa kṛtāni ca

29.17

एक एव तिलद्रोणो हेमद्रोणतिलैः समः ।
तर्पणे दानहोमे च दत्तो भवति चाक्षयः

eka eva tiladroṇo hemadroṇatilaiḥ samaḥ |
tarpaṇe dānahome ca datto bhavati cākṣayaḥ

29.18

दर्भा मल्लोमसम्भूतास्तिलाः स्वेदसमुद्भवाः ।
तृप्ताः स्युर्देवता दानैः श्राद्धेन पितरस्तथा ।
प्रयोगविधिना ब्रह्मा विश्वञ्चाप्युपजीवनात्

darbhā mallomasambhūtāstilāḥ svedasamudbhavāḥ |
tṛptāḥ syurdevatā dānaiḥ śrāddhena pitarastathā |
prayogavidhinā brahmā viśvañcāpyupajīvanāt

29.19

सव्ययज्ञोपवीतेन ब्रह्माद्यास्तृप्तिमान्पुयुः ।
अपसव्येन तृप्यन्ति पितरो दिविदेवताः

savyayajñopavītena brahmādyāstṛptimānpuyuḥ |
apasavyena tṛpyanti pitaro dividevatāḥ

29.20

अपसव्यादितो ब्रह्मा दर्भमध्ये तु केशवः ।
दर्भाग्रे शङ्करं विद्यात्त्रयो देवाः कुशे स्थिताः

apasavyādito brahmā darbhamadhye tu keśavaḥ |
darbhāgre śaṅkaraṃ vidyāttrayo devāḥ kuśe sthitāḥ

29.21

विप्रा मन्त्राः कुशा वह्निस्तुलसी च खगेश्वर ।
नैते निर्माल्यतां यान्ति क्रियमाणाः पुनः पुनः

viprā mantrāḥ kuśā vahnistulasī ca khageśvara |
naite nirmālyatāṃ yānti kriyamāṇāḥ punaḥ punaḥ

29.22

कुशाः पिण्डेषु निर्माल्याः ब्राह्मणाः प्रेतभोजने ।
मन्त्राः शूद्रेषु पतिताश्चितायाश्च हुताशनः

kuśāḥ piṇḍeṣu nirmālyāḥ brāhmaṇāḥ pretabhojane |
mantrāḥ śūdreṣu patitāścitāyāśca hutāśanaḥ

29.23

तुलसी ब्राह्मणा गावो विष्णुरेकादशी खग ।
पञ्च प्रवहणान्येव भवाब्धौ मज्जतां सताम्

tulasī brāhmaṇā gāvo viṣṇurekādaśī khaga |
pañca pravahaṇānyeva bhavābdhau majjatāṃ satām

29.24

विष्णुरेकादशी गीता तुलसीविप्रधेनवः ।
अपारे दुर्गसंकारे षट्पदी मुक्तिदायिनी $

viṣṇurekādaśī gītā tulasīvipradhenavaḥ |
apāre durgasaṃkāre ṣaṭpadī muktidāyinī $

29.25

तिलाः पवित्रास्त्रिविधा दर्भाश्च तुलसीदालम् ।
निवारयन्ति चैतानि दुर्गतिं यान्तमातुरम्

tilāḥ pavitrāstrividhā darbhāśca tulasīdālam |
nivārayanti caitāni durgatiṃ yāntamāturam

29.26

हस्ताभ्यामुद्धृतैर्दर्भैस्तोयेन प्रोक्षयेद्भुवम् ।
मृत्युकाले क्षिपेद्दर्भानातुरस्य करद्वये

hastābhyāmuddhṛtairdarbhaistoyena prokṣayedbhuvam |
mṛtyukāle kṣipeddarbhānāturasya karadvaye

29.27

दर्भेषु क्षिप्यते योऽसौ दभस्तु परिवेष्टितः ।
विष्णुलोकं स वै याति मन्त्रहीनोऽपि मानवः

darbheṣu kṣipyate yo'sau dabhastu pariveṣṭitaḥ |
viṣṇulokaṃ sa vai yāti mantrahīno'pi mānavaḥ

29.28

दर्भमूलीगतो भूमौ दर्भपाणिस्तु यो मृतः ।
प्रायश्चित्तविशुद्धोऽसौ संसारेपारसागरे

darbhamūlīgato bhūmau darbhapāṇistu yo mṛtaḥ |
prāyaścittaviśuddho'sau saṃsārepārasāgare

29.29

गोमयेनोपलिप्ते तु दर्भस्यास्तरणे स्थितः ।
तत्र दत्तेन दानेन सर्वं पापं व्यपोहति

gomayenopalipte tu darbhasyāstaraṇe sthitaḥ |
tatra dattena dānena sarvaṃ pāpaṃ vyapohati

29.30

लवणं तद्रसं दिव्यं सर्वकामप्रदं नृणाम् ।
यस्मादन्नरसाः सर्वे नोत्कटा लवणं विना

lavaṇaṃ tadrasaṃ divyaṃ sarvakāmapradaṃ nṛṇām |
yasmādannarasāḥ sarve notkaṭā lavaṇaṃ vinā

29.31

पितॄणां च प्रियं भव्यं तस्मात्स्वर्गप्रदं भवेत् ।
विष्णुदेहसमुद्भूतो यतोऽयं लवणो रसः

pitṝṇāṃ ca priyaṃ bhavyaṃ tasmātsvargapradaṃ bhavet |
viṣṇudehasamudbhūto yato'yaṃ lavaṇo rasaḥ

29.32

विशेषाल्लवणं दानं तेन शंसन्ति योगिनः ।
ब्राह्मण क्षत्त्रियविशां स्त्रीणां शूद्रजनस्य च

viśeṣāllavaṇaṃ dānaṃ tena śaṃsanti yoginaḥ |
brāhmaṇa kṣattriyaviśāṃ strīṇāṃ śūdrajanasya ca

29.33

आतुराणां यदा प्राणाः प्रयान्ति वसुधातले ।
लवणं तु तदा देयं द्बारस्योद्धाटनं दिवः

āturāṇāṃ yadā prāṇāḥ prayānti vasudhātale |
lavaṇaṃ tu tadā deyaṃ dbārasyoddhāṭanaṃ divaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)