सारात्सारतरं व्यास गयामाहात्म्यमुत्तमम् ।
प्रवक्ष्यामि समासेन भुक्तिमुक्तिप्रदं श्रृणु
sārātsārataraṃ vyāsa gayāmāhātmyamuttamam |
pravakṣyāmi samāsena bhuktimuktipradaṃ śrṛṇu
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे गयामाहात्म्यं नाम द्व्यशीतितमोऽध्यायः ॥
19 verses · 82 of 241
Brahma tells Vyasa the glory of Gaya. Gayasura, a mighty asura, performed tapas so fierce that it scorched every creature. The devas went to Hari for refuge, and Hari agreed his great body must be laid low. Once, bringing lotuses from the ocean of milk for Shiva's worship, Gayasura lay down to rest in the Kikata country; there, bewildered by Vishnu's maya, he was struck down by Vishnu's mace. So Vishnu stands at Gaya as Gadadhara, giver of liberation. Brahma performed a yajna there and gave the five-krosha kshetra to the brahmins, but when they greedily took gifts he cursed them, then softened the curse. Shraddha at Gaya frees one from even the great sins and lifts the unconsecrated dead, those killed by thieves or by snakebite, to svarga.
ब्रह्मोवाच
सारात्सारतरं व्यास गयामाहात्म्यमुत्तमम् ।
प्रवक्ष्यामि समासेन भुक्तिमुक्तिप्रदं श्रृणु
sārātsārataraṃ vyāsa gayāmāhātmyamuttamam |
pravakṣyāmi samāsena bhuktimuktipradaṃ śrṛṇu
गयासुरोऽभवत्पूर्वं वीर्य्यवान्परमः स च ।
तपस्तप्यन्महाघोरं सर्वभूतोपतापनम्
gayāsuro'bhavatpūrvaṃ vīryyavānparamaḥ sa ca |
tapastapyanmahāghoraṃ sarvabhūtopatāpanam
तत्तपस्तापिता देवास्तद्वधार्थं हरिं गताः ।
शरणं हरिरूचे तान् भवितव्यं शिवात्मभइः
tattapastāpitā devāstadvadhārthaṃ hariṃ gatāḥ |
śaraṇaṃ harirūce tān bhavitavyaṃ śivātmabhaiḥ
पात्यतेऽस्य महादेहो तथेत्यूचुः सुरा हरिम् ।
कदाचिच्छिवपूजार्थं क्षीराब्धेः कमलानि च
pātyate'sya mahādeho tathetyūcuḥ surā harim |
kadācicchivapūjārthaṃ kṣīrābdheḥ kamalāni ca
आनीय कीकटे देशे शयनं चाकरोद्वली ।
विष्णुमायाविमूढोऽसौ गदया विष्णुना हतः
ānīya kīkaṭe deśe śayanaṃ cākarodvalī |
viṣṇumāyāvimūḍho'sau gadayā viṣṇunā hataḥ
अतो गदाधरो विष्णुर्गयायां मुक्तिदः स्थितः ।
तस्य देहो लिङ्गरूपी स्थितः शुद्धे पितामहः
ato gadādharo viṣṇurgayāyāṃ muktidaḥ sthitaḥ |
tasya deho liṅgarūpī sthitaḥ śuddhe pitāmahaḥ
जनार्द्दनश्च कालेशस्तथान्यः प्रपितामहः ।
विष्णुराहाथ मर्य्यादां पुण्यक्षेत्रं भविष्यति
janārddanaśca kāleśastathānyaḥ prapitāmahaḥ |
viṣṇurāhātha maryyādāṃ puṇyakṣetraṃ bhaviṣyati
यज्ञं श्राद्धं पिण्डदानं स्नानादि कुरुते नरः ।
स स्वर्गं ब्रह्मलोकं च गच्छेन्न नरकं नरः
yajñaṃ śrāddhaṃ piṇḍadānaṃ snānādi kurute naraḥ |
sa svargaṃ brahmalokaṃ ca gacchenna narakaṃ naraḥ
गयातीर्थं परं ज्ञात्वा यागं चक्रे पितामहः ।
ब्राह्मणान्पूजयामास ऋत्विगर्थमुपागतान्
gayātīrthaṃ paraṃ jñātvā yāgaṃ cakre pitāmahaḥ |
brāhmaṇānpūjayāmāsa ṛtvigarthamupāgatān
महानदीं रसवहां सृष्ट्वा वाप्यादिकं तथा ।
भक्ष्यभोज्यफलादींश्च कामधेनुं तथासृजत्
mahānadīṃ rasavahāṃ sṛṣṭvā vāpyādikaṃ tathā |
bhakṣyabhojyaphalādīṃśca kāmadhenuṃ tathāsṛjat
पञ्चक्रोशं गया क्षेत्रं ब्राह्मणेभ्यो ददौ प्रभुः ।
धर्मयागेषु लोभात्तु प्रतिगृह्य धनादिकम्
pañcakrośaṃ gayā kṣetraṃ brāhmaṇebhyo dadau prabhuḥ |
dharmayāgeṣu lobhāttu pratigṛhya dhanādikam
स्थिता विप्रास्तदा शप्ता गयायां ब्राह्मणास्ततः ।
मा भूत्त्रैपुरुषी विद्या मा भूत्त्रैपुरुषं धनम्
sthitā viprāstadā śaptā gayāyāṃ brāhmaṇāstataḥ |
mā bhūttraipuruṣī vidyā mā bhūttraipuruṣaṃ dhanam
युष्माकं स्याद्वारिवहा नदी पाषाणपर्वतः ।
शप्तैस्तु प्रार्थितो ब्रह्मानुग्रहं कृतवान्प्रभुः
yuṣmākaṃ syādvārivahā nadī pāṣāṇaparvataḥ |
śaptaistu prārthito brahmānugrahaṃ kṛtavānprabhuḥ
लोकाः पुण्या गयायां हि श्राद्धिनो ब्रह्मलोकगाः ।
युष्मान्ये पूजयिष्यन्ति तैरहं पूजितः सदा
lokāḥ puṇyā gayāyāṃ hi śrāddhino brahmalokagāḥ |
yuṣmānye pūjayiṣyanti tairahaṃ pūjitaḥ sadā
ब्रह्मज्ञानं गयाश्राद्धं गोगृहे मरणं तथा ।
वासः पुंसां कुरुक्षेत्रे मुक्तिरेषा चतुर्विधा
brahmajñānaṃ gayāśrāddhaṃ gogṛhe maraṇaṃ tathā |
vāsaḥ puṃsāṃ kurukṣetre muktireṣā caturvidhā
समुद्राः सरितः सर्वा वापीकूपह्रदास्तथा ।
स्नातुकामा गयातीर्थं व्यास यान्ति न संशयः
samudrāḥ saritaḥ sarvā vāpīkūpahradāstathā |
snātukāmā gayātīrthaṃ vyāsa yānti na saṃśayaḥ
ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः ।
पापं तत्सङ्गजं सर्वं गयाश्राद्धाद्विनश्यति
brahmahatyā surāpānaṃ steyaṃ gurvaṃganāgamaḥ |
pāpaṃ tatsaṅgajaṃ sarvaṃ gayāśrāddhādvinaśyati
असंस्कृता मृता य च पशुचोरहताश्च ये ।
सर्पदष्टा गयाश्राद्धान्मुक्ताः स्वर्गं व्रजन्ति ते
asaṃskṛtā mṛtā ya ca paśucorahatāśca ye |
sarpadaṣṭā gayāśrāddhānmuktāḥ svargaṃ vrajanti te
गयायां पिण्डदानेन यत्फलं लभते नरः ।
न तच्छक्यं मया वक्तुं वर्षकोटिशतैरपि
gayāyāṃ piṇḍadānena yatphalaṃ labhate naraḥ |
na tacchakyaṃ mayā vaktuṃ varṣakoṭiśatairapi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)