इति रुद्राब्जजौ विष्णोः शुश्राव ब्रह्मणो मुनिः ।
व्यासो व्यासादहं वक्ष्येहं ते शौनक नैमिषे
iti rudrābjajau viṣṇoḥ śuśrāva brahmaṇo muniḥ |
vyāso vyāsādahaṃ vakṣyehaṃ te śaunaka naimiṣe
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे विषयनिरूपणं नाम तृतीयोऽध्यायः ॥
9 verses · 3 of 241
A short chapter of nine verses in which Suta, speaking to Shaunaka at Naimisha, lays out what the Purana will cover. He lists creation and its sequel, the worship of the devas, the tirthas, the shape of the worlds (bhuvanakosha), the manvantaras, the dharma of varna and ashrama, the duties of giving and of kingship, law and procedure, vratas, the royal lines, medicine with the diagnosis of disease, the auxiliary sciences, dissolution, and the highest knowledge of dharma, artha, kama and liberation. He recalls why the book carries Garuda's name: by Vasudeva's grace Garuda became Hari's mount, conquered the devas and carried off the amrita, and the mere remembrance of him destroys serpents. Kashyapa learned it from Garuda and revived a burnt tree. Bowing to Vyasa, Suta begins.
सूत उवाच
इति रुद्राब्जजौ विष्णोः शुश्राव ब्रह्मणो मुनिः ।
व्यासो व्यासादहं वक्ष्येहं ते शौनक नैमिषे
iti rudrābjajau viṣṇoḥ śuśrāva brahmaṇo muniḥ |
vyāso vyāsādahaṃ vakṣyehaṃ te śaunaka naimiṣe
मुनीनां श्रृण्वतां मध्ये सर्गाद्यं देवपूजनम् ।
तीर्थं भुवनकोशं च मन्वन्तरमिहोच्यते
munīnāṃ śrṛṇvatāṃ madhye sargādyaṃ devapūjanam |
tīrthaṃ bhuvanakośaṃ ca manvantaramihocyate
वर्णाश्रमादिधर्माश्च दानराज्यादिधर्मकाः ।
व्यवहारो व्रतं वंशा वैद्यकं सनिदानकम्
varṇāśramādidharmāśca dānarājyādidharmakāḥ |
vyavahāro vrataṃ vaṃśā vaidyakaṃ sanidānakam
अंगानि प्रलयो धर्मकामार्थज्ञानमुत्तमम् ।
सप्रपञ्चं निष्प्रपञ्चं कृतं विष्णोर्निगद्यते
aṃgāni pralayo dharmakāmārthajñānamuttamam |
saprapañcaṃ niṣprapañcaṃ kṛtaṃ viṣṇornigadyate
पुराणे गारुडे सर्वं गरुडो भगवानथ ।
वासुदेवप्रसादेन सामर्थ्यातिशयैर्युतः
purāṇe gāruḍe sarvaṃ garuḍo bhagavānatha |
vāsudevaprasādena sāmarthyātiśayairyutaḥ
भुत्वा हरेर्वाहनं च सर्गादीनां च कारणम् ।
देवान्विजित्य गरुडो ह्यमृताहरणं तथा
bhutvā harervāhanaṃ ca sargādīnāṃ ca kāraṇam |
devānvijitya garuḍo hyamṛtāharaṇaṃ tathā
चक्रे क्षुधा हृतं यस्य ब्रह्माण्डमुदरे हरेः ।
यं दृष्ट्वा स्मृतमात्रेण नागादीनां च संक्षयम्
cakre kṣudhā hṛtaṃ yasya brahmāṇḍamudare hareḥ |
yaṃ dṛṣṭvā smṛtamātreṇa nāgādīnāṃ ca saṃkṣayam
कश्यपो गारुडाद्वृक्षं दग्धं चाजीवयद्यतः ।
गरुडः स हरिस्तेन प्रोक्तं श्रीकश्यपाय च
kaśyapo gāruḍādvṛkṣaṃ dagdhaṃ cājīvayadyataḥ |
garuḍaḥ sa haristena proktaṃ śrīkaśyapāya ca
तच्छ्रीमद्रारुडं पुण्यं सर्वदं पठतस्तव ।
वक्ष्ये व्यासं नमस्कृत्य श्रृणु शौनक तद्यथा
tacchrīmadrāruḍaṃ puṇyaṃ sarvadaṃ paṭhatastava |
vakṣye vyāsaṃ namaskṛtya śrṛṇu śaunaka tadyathā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)