Purva Khanda: Achara Kanda

Chapter 124: Shivaratri and the hunter king Sundarasena

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे शिवरात्रिव्रतं नाम चतुर्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥

23 verses · 124 of 241

What happens in this chapter

Shivaratri and the hunter king Sundarasena

Bhagwan Shiva once told Gauri of Shivaratri, and Brahma repeats it. On the dark Chaturdashi between Magha and Phalguna, Rudra worshipped through a night of waking gives enjoyment and liberation. Sundarasena, a sinful Nishada king of Arbuda, went hunting with his dogs, found nothing, and spent the night hungry and awake in a thicket by a lake. Unknowing, he dropped leaves on a Linga there, sprinkled water to settle the dust, and knelt to pick up a fallen arrow, touching the Linga. At death Yama's messengers bound him, but Shiva's ganas fought them off, and he became a gana with his dog. The rite follows: fasting, Om Namah Shivaya, homa, worship in four watches, a prayer for forgiveness at dawn, and feeding devotees.

ब्रह्मोवाच

124.1

शिवरात्रिव्रतं वक्ष्ये कथां वै सर्वकामदाम् ।
यथा च गौरी भूतेशं पृच्छति स्म परं व्रतम्

śivarātrivrataṃ vakṣye kathāṃ vai sarvakāmadām |
yathā ca gaurī bhūteśaṃ pṛcchati sma paraṃ vratam

124.2

ईश्वरौवाच ।
माघफाल्गुनयोर्मध्ये कृष्णा या तु चतुर्दशी ।
तस्यां जागरणाद्रुद्रः पूजितो भुक्तिमुक्तिदः

īśvarauvāca |
māghaphālgunayormadhye kṛṣṇā yā tu caturdaśī |
tasyāṃ jāgaraṇādrudraḥ pūjito bhuktimuktidaḥ

124.3

कामयुक्तो हरः पूज्यो द्वादश्यामि केशवः ।
उपोषितैः पूजितः सन्नरकात्तरयत्तथा

kāmayukto haraḥ pūjyo dvādaśyāmi keśavaḥ |
upoṣitaiḥ pūjitaḥ sannarakāttarayattathā

124.4

निषादश्चर्बुदे राजा पापी सुन्दरसेनकः ।
स कुक्रुरैः समायुक्तो मृगान्हन्तुं वनं गतः

niṣādaścarbude rājā pāpī sundarasenakaḥ |
sa kukruraiḥ samāyukto mṛgānhantuṃ vanaṃ gataḥ

124.5

मृगादि कमसंप्राप्य क्षुत्पिपासार्दितो गिरौ ।
रात्रौ तडागतीरेषु निकुञ्जे जाग्रदास्थितः

mṛgādi kamasaṃprāpya kṣutpipāsārdito girau |
rātrau taḍāgatīreṣu nikuñje jāgradāsthitaḥ

124.6

तत्रास्ति लिङ्गं स्वं रक्षञ्छरीरं चाक्षिपत्ततः ।
पर्णानि चापतन्मूर्ध्नि लिङ्गस्यैव न जानतः

tatrāsti liṅgaṃ svaṃ rakṣañcharīraṃ cākṣipattataḥ |
parṇāni cāpatanmūrdhni liṅgasyaiva na jānataḥ

124.7

तेन धूलिनिरोधाय क्षिप्तं नीरं च लिङ्गके ।
शरः प्रमादेनैकस्तु प्रच्युतः करपल्लवात्

tena dhūlinirodhāya kṣiptaṃ nīraṃ ca liṅgake |
śaraḥ pramādenaikastu pracyutaḥ karapallavāt

124.8

जानुभ्यामवनीं गत्वा लिङ्गं स्प्टष्ट्वा गृहीतवान् ।
एवं स्नानं स्पर्शनं च पूजनं जागरोऽभवत्

jānubhyāmavanīṃ gatvā liṅgaṃ spṭaṣṭvā gṛhītavān |
evaṃ snānaṃ sparśanaṃ ca pūjanaṃ jāgaro'bhavat

124.9

प्रातर्गृहागतो भार्यादत्तान्नं भुक्तवान्स च ।
काले मृतो यमभटैः पाशैर्बद्ध्वा तु नीयते

prātargṛhāgato bhāryādattānnaṃ bhuktavānsa ca |
kāle mṛto yamabhaṭaiḥ pāśairbaddhvā tu nīyate

124.10

तदा मम गणैर्युद्धे जित्वा मुक्तीकृतः स च ।
कुक्कुरेण सहैवाभूद्गणो मत्पार्श्वगोऽमलः

tadā mama gaṇairyuddhe jitvā muktīkṛtaḥ sa ca |
kukkureṇa sahaivābhūdgaṇo matpārśvago'malaḥ

124.11

एवमज्ञानतः पुण्यञ्ज्ञानात्पुण्यमथाक्षयम् ।
त्रयोदश्यां शिवं पूज्य कुर्यात्त नियमं व्रती

evamajñānataḥ puṇyañjñānātpuṇyamathākṣayam |
trayodaśyāṃ śivaṃ pūjya kuryātta niyamaṃ vratī

124.12

प्रातर्देव चतुर्दश्यां जागरिष्याम्यहं निशि ।
पूजां दानं तपो होमं करिष्याम्यात्मशक्तितः

prātardeva caturdaśyāṃ jāgariṣyāmyahaṃ niśi |
pūjāṃ dānaṃ tapo homaṃ kariṣyāmyātmaśaktitaḥ

124.13

चतुर्दश्यां निराहारो भूत्वा शम्भो परेऽहनि ।
भोक्ष्येऽहं भुक्तिमुक्त्यर्थं शरणं मे भवेश्वर

caturdaśyāṃ nirāhāro bhūtvā śambho pare'hani |
bhokṣye'haṃ bhuktimuktyarthaṃ śaraṇaṃ me bhaveśvara

124.14

पञ्चगव्यामृतैः स्नाप्य तत्काले गुरुं श्रितः ।
ओं नमो नमः शिवाय गन्धाद्यः पूजयेद्धरम्

pañcagavyāmṛtaiḥ snāpya tatkāle guruṃ śritaḥ |
oṃ namo namaḥ śivāya gandhādyaḥ pūjayeddharam

124.15

तिलतण्डुलव्रीहींश्च जुहुयात्सघृतं चरुम् ।
हुत्वा पूर्णाहुतिं दत्त्वा शृणुयाद्गीतसत्कथाम्

tilataṇḍulavrīhīṃśca juhuyātsaghṛtaṃ carum |
hutvā pūrṇāhutiṃ dattvā śṛṇuyādgītasatkathām

124.16

अर्धरात्रे त्रियामे च चतुर्थे च पुनयर्जत् ।
मूलमन्त्रं तथा जप्त्वा प्रभाते तु क्षमापयेत्

ardharātre triyāme ca caturthe ca punayarjat |
mūlamantraṃ tathā japtvā prabhāte tu kṣamāpayet

124.17

अविघ्नेन व्रतं देव त्वत्प्रसदान्मयार्चितम् ।
क्षमस्व जगतां नाथ त्रैलोक्याधिपते हर

avighnena vrataṃ deva tvatprasadānmayārcitam |
kṣamasva jagatāṃ nātha trailokyādhipate hara

124.18

यन्मयाद्य कृतं पुण्यं यद्रुद्रस्य निवेदितम् ।
त्वत्प्रसादान्मया देव व्रतमद्य समापितम्

yanmayādya kṛtaṃ puṇyaṃ yadrudrasya niveditam |
tvatprasādānmayā deva vratamadya samāpitam

124.19

प्रसन्नो भव मे श्रीमन् गृहं प्रति च गम्यताम् ।
त्वदालोकनमात्रेण पवित्रोऽस्मि न संशयः

prasanno bhava me śrīman gṛhaṃ prati ca gamyatām |
tvadālokanamātreṇa pavitro'smi na saṃśayaḥ

124.20

भोजयेद्ध्याननिष्ठांश्च वस्त्रच्छत्रादिकं ददेत् ।
देवादिदेव भूतेश लोकानुग्रहकारक

bhojayeddhyānaniṣṭhāṃśca vastracchatrādikaṃ dadet |
devādideva bhūteśa lokānugrahakāraka

124.21

यन्मया श्रद्धया दत्तं प्रीयतां तेन मे प्रभुः ।
इति क्षमाप्य च व्रती कुर्याद्वादशवार्षिकम्

yanmayā śraddhayā dattaṃ prīyatāṃ tena me prabhuḥ |
iti kṣamāpya ca vratī kuryādvādaśavārṣikam

124.22

कीर्तिश्रीपुत्रराज्यादि प्राप्य शैवं पुरं व्रजेत् ।
द्वादशेष्वपि मासेषु प्रकुर्यादिह जागरम्

kīrtiśrīputrarājyādi prāpya śaivaṃ puraṃ vrajet |
dvādaśeṣvapi māseṣu prakuryādiha jāgaram

124.23

व्रती द्वादश संभोज्य दीपदः स्वर्गमाप्नुयात्

vratī dvādaśa saṃbhojya dīpadaḥ svargamāpnuyāt

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)