शिवरात्रिव्रतं वक्ष्ये कथां वै सर्वकामदाम् ।
यथा च गौरी भूतेशं पृच्छति स्म परं व्रतम्
śivarātrivrataṃ vakṣye kathāṃ vai sarvakāmadām |
yathā ca gaurī bhūteśaṃ pṛcchati sma paraṃ vratam
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे शिवरात्रिव्रतं नाम चतुर्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥
23 verses · 124 of 241
Bhagwan Shiva once told Gauri of Shivaratri, and Brahma repeats it. On the dark Chaturdashi between Magha and Phalguna, Rudra worshipped through a night of waking gives enjoyment and liberation. Sundarasena, a sinful Nishada king of Arbuda, went hunting with his dogs, found nothing, and spent the night hungry and awake in a thicket by a lake. Unknowing, he dropped leaves on a Linga there, sprinkled water to settle the dust, and knelt to pick up a fallen arrow, touching the Linga. At death Yama's messengers bound him, but Shiva's ganas fought them off, and he became a gana with his dog. The rite follows: fasting, Om Namah Shivaya, homa, worship in four watches, a prayer for forgiveness at dawn, and feeding devotees.
ब्रह्मोवाच
शिवरात्रिव्रतं वक्ष्ये कथां वै सर्वकामदाम् ।
यथा च गौरी भूतेशं पृच्छति स्म परं व्रतम्
śivarātrivrataṃ vakṣye kathāṃ vai sarvakāmadām |
yathā ca gaurī bhūteśaṃ pṛcchati sma paraṃ vratam
ईश्वरौवाच ।
माघफाल्गुनयोर्मध्ये कृष्णा या तु चतुर्दशी ।
तस्यां जागरणाद्रुद्रः पूजितो भुक्तिमुक्तिदः
īśvarauvāca |
māghaphālgunayormadhye kṛṣṇā yā tu caturdaśī |
tasyāṃ jāgaraṇādrudraḥ pūjito bhuktimuktidaḥ
कामयुक्तो हरः पूज्यो द्वादश्यामि केशवः ।
उपोषितैः पूजितः सन्नरकात्तरयत्तथा
kāmayukto haraḥ pūjyo dvādaśyāmi keśavaḥ |
upoṣitaiḥ pūjitaḥ sannarakāttarayattathā
निषादश्चर्बुदे राजा पापी सुन्दरसेनकः ।
स कुक्रुरैः समायुक्तो मृगान्हन्तुं वनं गतः
niṣādaścarbude rājā pāpī sundarasenakaḥ |
sa kukruraiḥ samāyukto mṛgānhantuṃ vanaṃ gataḥ
मृगादि कमसंप्राप्य क्षुत्पिपासार्दितो गिरौ ।
रात्रौ तडागतीरेषु निकुञ्जे जाग्रदास्थितः
mṛgādi kamasaṃprāpya kṣutpipāsārdito girau |
rātrau taḍāgatīreṣu nikuñje jāgradāsthitaḥ
तत्रास्ति लिङ्गं स्वं रक्षञ्छरीरं चाक्षिपत्ततः ।
पर्णानि चापतन्मूर्ध्नि लिङ्गस्यैव न जानतः
tatrāsti liṅgaṃ svaṃ rakṣañcharīraṃ cākṣipattataḥ |
parṇāni cāpatanmūrdhni liṅgasyaiva na jānataḥ
तेन धूलिनिरोधाय क्षिप्तं नीरं च लिङ्गके ।
शरः प्रमादेनैकस्तु प्रच्युतः करपल्लवात्
tena dhūlinirodhāya kṣiptaṃ nīraṃ ca liṅgake |
śaraḥ pramādenaikastu pracyutaḥ karapallavāt
जानुभ्यामवनीं गत्वा लिङ्गं स्प्टष्ट्वा गृहीतवान् ।
एवं स्नानं स्पर्शनं च पूजनं जागरोऽभवत्
jānubhyāmavanīṃ gatvā liṅgaṃ spṭaṣṭvā gṛhītavān |
evaṃ snānaṃ sparśanaṃ ca pūjanaṃ jāgaro'bhavat
प्रातर्गृहागतो भार्यादत्तान्नं भुक्तवान्स च ।
काले मृतो यमभटैः पाशैर्बद्ध्वा तु नीयते
prātargṛhāgato bhāryādattānnaṃ bhuktavānsa ca |
kāle mṛto yamabhaṭaiḥ pāśairbaddhvā tu nīyate
तदा मम गणैर्युद्धे जित्वा मुक्तीकृतः स च ।
कुक्कुरेण सहैवाभूद्गणो मत्पार्श्वगोऽमलः
tadā mama gaṇairyuddhe jitvā muktīkṛtaḥ sa ca |
kukkureṇa sahaivābhūdgaṇo matpārśvago'malaḥ
एवमज्ञानतः पुण्यञ्ज्ञानात्पुण्यमथाक्षयम् ।
त्रयोदश्यां शिवं पूज्य कुर्यात्त नियमं व्रती
evamajñānataḥ puṇyañjñānātpuṇyamathākṣayam |
trayodaśyāṃ śivaṃ pūjya kuryātta niyamaṃ vratī
प्रातर्देव चतुर्दश्यां जागरिष्याम्यहं निशि ।
पूजां दानं तपो होमं करिष्याम्यात्मशक्तितः
prātardeva caturdaśyāṃ jāgariṣyāmyahaṃ niśi |
pūjāṃ dānaṃ tapo homaṃ kariṣyāmyātmaśaktitaḥ
चतुर्दश्यां निराहारो भूत्वा शम्भो परेऽहनि ।
भोक्ष्येऽहं भुक्तिमुक्त्यर्थं शरणं मे भवेश्वर
caturdaśyāṃ nirāhāro bhūtvā śambho pare'hani |
bhokṣye'haṃ bhuktimuktyarthaṃ śaraṇaṃ me bhaveśvara
पञ्चगव्यामृतैः स्नाप्य तत्काले गुरुं श्रितः ।
ओं नमो नमः शिवाय गन्धाद्यः पूजयेद्धरम्
pañcagavyāmṛtaiḥ snāpya tatkāle guruṃ śritaḥ |
oṃ namo namaḥ śivāya gandhādyaḥ pūjayeddharam
तिलतण्डुलव्रीहींश्च जुहुयात्सघृतं चरुम् ।
हुत्वा पूर्णाहुतिं दत्त्वा शृणुयाद्गीतसत्कथाम्
tilataṇḍulavrīhīṃśca juhuyātsaghṛtaṃ carum |
hutvā pūrṇāhutiṃ dattvā śṛṇuyādgītasatkathām
अर्धरात्रे त्रियामे च चतुर्थे च पुनयर्जत् ।
मूलमन्त्रं तथा जप्त्वा प्रभाते तु क्षमापयेत्
ardharātre triyāme ca caturthe ca punayarjat |
mūlamantraṃ tathā japtvā prabhāte tu kṣamāpayet
अविघ्नेन व्रतं देव त्वत्प्रसदान्मयार्चितम् ।
क्षमस्व जगतां नाथ त्रैलोक्याधिपते हर
avighnena vrataṃ deva tvatprasadānmayārcitam |
kṣamasva jagatāṃ nātha trailokyādhipate hara
यन्मयाद्य कृतं पुण्यं यद्रुद्रस्य निवेदितम् ।
त्वत्प्रसादान्मया देव व्रतमद्य समापितम्
yanmayādya kṛtaṃ puṇyaṃ yadrudrasya niveditam |
tvatprasādānmayā deva vratamadya samāpitam
प्रसन्नो भव मे श्रीमन् गृहं प्रति च गम्यताम् ।
त्वदालोकनमात्रेण पवित्रोऽस्मि न संशयः
prasanno bhava me śrīman gṛhaṃ prati ca gamyatām |
tvadālokanamātreṇa pavitro'smi na saṃśayaḥ
भोजयेद्ध्याननिष्ठांश्च वस्त्रच्छत्रादिकं ददेत् ।
देवादिदेव भूतेश लोकानुग्रहकारक
bhojayeddhyānaniṣṭhāṃśca vastracchatrādikaṃ dadet |
devādideva bhūteśa lokānugrahakāraka
यन्मया श्रद्धया दत्तं प्रीयतां तेन मे प्रभुः ।
इति क्षमाप्य च व्रती कुर्याद्वादशवार्षिकम्
yanmayā śraddhayā dattaṃ prīyatāṃ tena me prabhuḥ |
iti kṣamāpya ca vratī kuryādvādaśavārṣikam
कीर्तिश्रीपुत्रराज्यादि प्राप्य शैवं पुरं व्रजेत् ।
द्वादशेष्वपि मासेषु प्रकुर्यादिह जागरम्
kīrtiśrīputrarājyādi prāpya śaivaṃ puraṃ vrajet |
dvādaśeṣvapi māseṣu prakuryādiha jāgaram
व्रती द्वादश संभोज्य दीपदः स्वर्गमाप्नुयात्
vratī dvādaśa saṃbhojya dīpadaḥ svargamāpnuyāt
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)