तदा देवर्षिगन्धर्वा ब्रह्मेशानपुरोगमाः ।
मुमुचुः कुसुमासारं शंसन्तः कर्म तद्धरेः
tadā devarṣigandharvā brahmeśānapurogamāḥ |
mumucuḥ kusumāsāraṃ śaṃsantaḥ karma taddhareḥ
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायामष्टमस्कन्धे गजेन्द्र मोक्षणं नाम चतुर्थोऽध्यायः ॥
26 verses · 4 of 24
Flowers rain from the sky. The crocodile, freed, becomes again the gandharva Huhu, once cursed by the rishi Devala for pulling his leg in the water; he bows and returns to his loka. Gajendra too is released, taking a form like the Lord's with four arms. Shukadeva explains that he had been Indradyumna, a Pandya king devoted to Vishnu, who sat in silent worship and did not rise to greet Agastya; the sage cursed him to be born an elephant, dull of mind, yet his memory of worship stayed. Bhagwan declares that whoever rises at dawn and remembers Him, this lake, the mountain, the elephant and this hymn will be freed from sin and will remember Him at death. He blows His conch and departs on Garuda.
श्रीशुक उवाच
तदा देवर्षिगन्धर्वा ब्रह्मेशानपुरोगमाः ।
मुमुचुः कुसुमासारं शंसन्तः कर्म तद्धरेः
tadā devarṣigandharvā brahmeśānapurogamāḥ |
mumucuḥ kusumāsāraṃ śaṃsantaḥ karma taddhareḥ
नेदुर्दुन्दुभयो दिव्या गन्धर्वा ननृतुर्जगुः ।
ऋषयश्चारणाः सिद्धास्तुष्टुवुः पुरुषोत्तमम्
nedurdundubhayo divyā gandharvā nanṛturjaguḥ |
ṛṣayaścāraṇāḥ siddhāstuṣṭuvuḥ puruṣottamam
योऽसौ ग्राहः स वै सद्यः परमाश्चर्यरूपधृक् ।
मुक्तो देवलशापेन हूहूर्गन्धर्वसत्तमः
yo'sau grāhaḥ sa vai sadyaḥ paramāścaryarūpadhṛk |
mukto devalaśāpena hūhūrgandharvasattamaḥ
प्रणम्य शिरसाधीशमुत्तमश्लोकमव्ययम् ।
अगायत यशोधाम कीर्तन्यगुणसत्कथम्
praṇamya śirasādhīśamuttamaślokamavyayam |
agāyata yaśodhāma kīrtanyaguṇasatkatham
सोऽनुकम्पित ईशेन परिक्रम्य प्रणम्य तम् ।
लोकस्य पश्यतो लोकं स्वमगान्मुक्तकिल्बिषः
so'nukampita īśena parikramya praṇamya tam |
lokasya paśyato lokaṃ svamagānmuktakilbiṣaḥ
गजेन्भगवत्स्पर्शाद्विमुक्तोऽज्ञानबन्धनात् ।
प्राप्तो भगवतो रूपं पीतवासाश्चतुर्भुजः
gajenbhagavatsparśādvimukto'jñānabandhanāt |
prāpto bhagavato rūpaṃ pītavāsāścaturbhujaḥ
स वै पूर्वमभूद्रा जा पाण्ड्यो द्र विडसत्तमः ।
इन्द्र द्युम्न इति ख्यातो विष्णुव्रतपरायणः
sa vai pūrvamabhūdrā jā pāṇḍyo dra viḍasattamaḥ |
indra dyumna iti khyāto viṣṇuvrataparāyaṇaḥ
स एकदाराधनकाल आत्मवान्गृहीतमौनव्रत ईश्वरं हरिम् ।
जटाधरस्तापस आप्लुतोऽच्युतं समर्चयामास कुलाचलाश्रमः
sa ekadārādhanakāla ātmavāngṛhītamaunavrata īśvaraṃ harim |
jaṭādharastāpasa āpluto'cyutaṃ samarcayāmāsa kulācalāśramaḥ
यदृच्छया तत्र महायशा मुनिः समागमच्छिष्यगणैः परिश्रितः ।
तं वीक्ष्य तूष्णीमकृतार्हणादिकं रहस्युपासीनमृषिश्चुकोप ह
yadṛcchayā tatra mahāyaśā muniḥ samāgamacchiṣyagaṇaiḥ pariśritaḥ |
taṃ vīkṣya tūṣṇīmakṛtārhaṇādikaṃ rahasyupāsīnamṛṣiścukopa ha
तस्मा इमं शापमदादसाधुरयं दुरात्माकृतबुद्धिरद्य ।
विप्रावमन्ता विशतां तमिस्रं यथा गजः स्तब्धमतिः स एव
tasmā imaṃ śāpamadādasādhurayaṃ durātmākṛtabuddhiradya |
viprāvamantā viśatāṃ tamisraṃ yathā gajaḥ stabdhamatiḥ sa eva
एवं शप्त्वा गतोऽगस्त्यो भगवान्नृप सानुगः ।
इन्द्र द्युम्नोऽपि राजर्षिर्दिष्टं तदुपधारयन्
evaṃ śaptvā gato'gastyo bhagavānnṛpa sānugaḥ |
indra dyumno'pi rājarṣirdiṣṭaṃ tadupadhārayan
आपन्नः कौञ्जरीं योनिमात्मस्मृतिविनाशिनीम् ।
हर्यर्चनानुभावेन यद्गजत्वेऽप्यनुस्मृतिः
āpannaḥ kauñjarīṃ yonimātmasmṛtivināśinīm |
haryarcanānubhāvena yadgajatve'pyanusmṛtiḥ
एवं विमोक्ष्य गजयूथपमब्जनाभस् ।
तेनापि पार्षदगतिं गमितेन युक्तः ।
गन्धर्वसिद्धविबुधैरुपगीयमान ।
कर्माद्भुतं स्वभवनं गरुडासनोऽगात्
evaṃ vimokṣya gajayūthapamabjanābhas |
tenāpi pārṣadagatiṃ gamitena yuktaḥ |
gandharvasiddhavibudhairupagīyamāna |
karmādbhutaṃ svabhavanaṃ garuḍāsano'gāt
एतन्महाराज तवेरितो मया कृष्णानुभावो गजराजमोक्षणम् ।
स्वर्ग्यं यशस्यं कलिकल्मषापहं दुःस्वप्ननाशं कुरुवर्य शृण्वताम्
etanmahārāja taverito mayā kṛṣṇānubhāvo gajarājamokṣaṇam |
svargyaṃ yaśasyaṃ kalikalmaṣāpahaṃ duḥsvapnanāśaṃ kuruvarya śṛṇvatām
यथानुकीर्तयन्त्येतच्छ्रेयस्कामा द्विजातयः ।
शुचयः प्रातरुत्थाय दुःस्वप्नाद्युपशान्तये
yathānukīrtayantyetacchreyaskāmā dvijātayaḥ |
śucayaḥ prātarutthāya duḥsvapnādyupaśāntaye
इदमाह हरिः प्रीतो गजेन्द्रं कुरुसत्तम ।
शृण्वतां सर्वभूतानां सर्वभूतमयो विभुः
idamāha hariḥ prīto gajendraṃ kurusattama |
śṛṇvatāṃ sarvabhūtānāṃ sarvabhūtamayo vibhuḥ
श्रीभगवानुवाच
ये मां त्वां च सरश्चेदं गिरिकन्दरकाननम् ।
वेत्रकीचकवेणूनां गुल्मानि सुरपादपान्
ye māṃ tvāṃ ca saraścedaṃ girikandarakānanam |
vetrakīcakaveṇūnāṃ gulmāni surapādapān
शृङ्गाणीमानि धिष्ण्यानि ब्रह्मणो मे शिवस्य च ।
क्षीरोदं मे प्रियं धाम श्वेतद्वीपं च भास्वरम्
śṛṅgāṇīmāni dhiṣṇyāni brahmaṇo me śivasya ca |
kṣīrodaṃ me priyaṃ dhāma śvetadvīpaṃ ca bhāsvaram
श्रीवत्सं कौस्तुभं मालां गदां कौमोदकीं मम ।
सुदर्शनं पाञ्चजन्यं सुपर्णं पतगेश्वरम्
śrīvatsaṃ kaustubhaṃ mālāṃ gadāṃ kaumodakīṃ mama |
sudarśanaṃ pāñcajanyaṃ suparṇaṃ patageśvaram
शेषं च मत्कलां सूक्ष्मां श्रियं देवीं मदाश्रयाम् ।
ब्रह्माणं नारदमृषिं भवं प्रह्रादमेव च
śeṣaṃ ca matkalāṃ sūkṣmāṃ śriyaṃ devīṃ madāśrayām |
brahmāṇaṃ nāradamṛṣiṃ bhavaṃ prahrādameva ca
मत्स्यकूर्मवराहाद्यैरवतारैः कृतानि मे ।
कर्माण्यनन्तपुण्यानि सूर्यं सोमं हुताशनम्
matsyakūrmavarāhādyairavatāraiḥ kṛtāni me |
karmāṇyanantapuṇyāni sūryaṃ somaṃ hutāśanam
प्रणवं सत्यमव्यक्तं गोविप्रान्धर्ममव्ययम् ।
दाक्षायणीर्धर्मपत्नीः सोमकश्यपयोरपि
praṇavaṃ satyamavyaktaṃ goviprāndharmamavyayam |
dākṣāyaṇīrdharmapatnīḥ somakaśyapayorapi
गङ्गां सरस्वतीं नन्दां कालिन्दीं सितवारणम् ।
ध्रुवं ब्रह्मऋषीन्सप्त पुण्यश्लोकांश्च मानवान्
gaṅgāṃ sarasvatīṃ nandāṃ kālindīṃ sitavāraṇam |
dhruvaṃ brahmaṛṣīnsapta puṇyaślokāṃśca mānavān
उत्थायापररात्रान्ते प्रयताः सुसमाहिताः ।
स्मरन्ति मम रूपाणि मुच्यन्ते ह्येनसोऽखिलात्
utthāyāpararātrānte prayatāḥ susamāhitāḥ |
smaranti mama rūpāṇi mucyante hyenaso'khilāt
ये मां स्तुवन्त्यनेनाङ्ग प्रतिबुध्य निशात्यये ।
तेषां प्राणात्यये चाहं ददामि विपुलां गतिम्
ye māṃ stuvantyanenāṅga pratibudhya niśātyaye |
teṣāṃ prāṇātyaye cāhaṃ dadāmi vipulāṃ gatim
श्रीशुक उवाच
इत्यादिश्य हृषीकेशः प्राध्माय जलजोत्तमम् ।
हर्षयन्विबुधानीकमारुरोह खगाधिपम्
ityādiśya hṛṣīkeśaḥ prādhmāya jalajottamam |
harṣayanvibudhānīkamāruroha khagādhipam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)