Skandha 7

Chapter 4: The tyranny of Hiranyakashipu and Prahlada's virtues

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां सप्तमस्कन्धे प्रह्रादचरिते चतुर्थोऽध्यायः ॥

46 verses · 4 of 15

What happens in this chapter

The tyranny of Hiranyakashipu and Prahlada's virtues

Brahma grants the rare boons and departs. Hiranyakashipu conquers the three worlds and takes Indra's palace, with its coral stairs, emerald floors and crystal walls. Every loka-pala but Brahma, Vishnu and Shiva bows to him; the oceans bring him jewels. Drunk with power, he breaks the laws of the Shastras for a long time. The worn-out devas take refuge in Bhagwan, and an unseen voice tells them not to fear: when he turns against his own son, a peaceful devotee, he will die. Narada then describes Prahlada, the youngest of four sons: humble, truthful, master of his senses, seeing all beings as equal, often lost in Bhagwan, weeping, laughing, singing aloud. Yudhishthira asks how a father could hate such a son.

नारद उवाच

4.1

एवं वृतः शतधृतिः हिरण्यकशिपोरथ ।
प्रादात् तत् तपसा प्रीतो वरान् तस्य सुदुर्लभान्

evaṃ vṛtaḥ śatadhṛtiḥ hiraṇyakaśiporatha |
prādāt tat tapasā prīto varān tasya sudurlabhān

ब्रह्मोवाच

4.2

तातेमे दुर्लभाः पुंसां यान् वृणीषे वरान् मम ।
तथापि वितराम्यङ्ग वरान् यदपि दुर्लभान्

tāteme durlabhāḥ puṃsāṃ yān vṛṇīṣe varān mama |
tathāpi vitarāmyaṅga varān yadapi durlabhān

4.3

ततो जगाम भगवान् अमोघानुग्रहो विभुः ।
पूजितोऽसुरवर्येण स्तूयमानः प्रजेश्वरैः

tato jagāma bhagavān amoghānugraho vibhuḥ |
pūjito'suravaryeṇa stūyamānaḥ prajeśvaraiḥ

4.4

एवं लब्धवरो दैत्यो बिभ्रद् हेममयं वपुः ।
भगवत्यकरोद् द्वेषं भ्रातुर्वधमनुस्मरन्

evaṃ labdhavaro daityo bibhrad hemamayaṃ vapuḥ |
bhagavatyakarod dveṣaṃ bhrāturvadhamanusmaran

4.5

स विजित्य दिशः सर्वा लोकांश्च त्रीन्महासुरः ।
देवासुरमनुष्येन्द्रान् गन्धर्वगरुडोरगान्

sa vijitya diśaḥ sarvā lokāṃśca trīnmahāsuraḥ |
devāsuramanuṣyendrān gandharvagaruḍoragān

4.6

सिद्धचारणविद्याध्रान् ऋषीन् पितृपतीन् मनून् ।
यक्षरक्षःपिशाचेशान् प्रेतभूतपतीनथ

siddhacāraṇavidyādhrān ṛṣīn pitṛpatīn manūn |
yakṣarakṣaḥpiśāceśān pretabhūtapatīnatha

4.7

सर्वसत्त्वपतीन्जित्वा वशमानीय विश्वजित् ।
जहार लोकपालानां स्थानानि सह तेजसा

sarvasattvapatīnjitvā vaśamānīya viśvajit |
jahāra lokapālānāṃ sthānāni saha tejasā

4.8

देवोद्यानश्रिया जुष्टं अध्यास्ते स्म त्रिपिष्टपम् ।
महेन्द्रभवनं साक्षात् निर्मितं विश्वकर्मणा ।
त्रैलोक्यलक्ष्म्यायतनं अध्युवासाखिलर्द्धिमत्

devodyānaśriyā juṣṭaṃ adhyāste sma tripiṣṭapam |
mahendrabhavanaṃ sākṣāt nirmitaṃ viśvakarmaṇā |
trailokyalakṣmyāyatanaṃ adhyuvāsākhilarddhimat

4.9

यत्र विद्रुमसोपाना महामारकता भुवः ।
यत्र स्फाटिककुड्यानि वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तयः

yatra vidrumasopānā mahāmārakatā bhuvaḥ |
yatra sphāṭikakuḍyāni vaidūryastambhapaṅktayaḥ

4.10

यत्र चित्रवितानानि पद्मरागासनानि च ।
पयःफेननिभाः शय्या मुक्तादामपरिच्छदाः

yatra citravitānāni padmarāgāsanāni ca |
payaḥphenanibhāḥ śayyā muktādāmaparicchadāḥ

4.11

कूजद्भिर्नूपुरैर्देव्यः शब्दयन्त्य इतस्ततः ।
रत्नस्थलीषु पश्यन्ति सुदतीः सुन्दरं मुखम्

kūjadbhirnūpurairdevyaḥ śabdayantya itastataḥ |
ratnasthalīṣu paśyanti sudatīḥ sundaraṃ mukham

4.12

तस्मिन्महेन्द्रभवने महाबलो
महामना निर्जितलोक एकराट् ।
रेमेऽभिवन्द्याङ्घ्रियुगः सुरादिभिः
प्रतापितैरूर्जितचण्डशासनः

tasminmahendrabhavane mahābalo
mahāmanā nirjitaloka ekarāṭ |
reme'bhivandyāṅghriyugaḥ surādibhiḥ
pratāpitairūrjitacaṇḍaśāsanaḥ

4.13

तमङ्ग मत्तं मधुनोरुगन्धिना
विवृत्तताम्राक्षमशेषधिष्ण्यपाः ।
उपासतोपायनपाणिभिर्विना
त्रिभिस्तपोयोगबलौजसां पदम्

tamaṅga mattaṃ madhunorugandhinā
vivṛttatāmrākṣamaśeṣadhiṣṇyapāḥ |
upāsatopāyanapāṇibhirvinā
tribhistapoyogabalaujasāṃ padam

4.14

जगुर्महेन्द्रासनमोजसा स्थितं
विश्वावसुस्तुम्बुरुरस्मदादयः ।
गन्धर्वसिद्धा ऋषयोऽस्तुवन्मुहुः
विद्याधरा अप्सरसश्च पाण्डव

jagurmahendrāsanamojasā sthitaṃ
viśvāvasustumbururasmadādayaḥ |
gandharvasiddhā ṛṣayo'stuvanmuhuḥ
vidyādharā apsarasaśca pāṇḍava

4.15

स एव वर्णाश्रमिभिः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
इज्यमानो हविर्भागान् अग्रहीत् स्वेन तेजसा

sa eva varṇāśramibhiḥ kratubhirbhūridakṣiṇaiḥ |
ijyamāno havirbhāgān agrahīt svena tejasā

4.16

अकृष्टपच्या तस्यासीत् सप्तद्वीपवती मही ।
तथा कामदुघा गावो नानाश्चर्यपदं नभः

akṛṣṭapacyā tasyāsīt saptadvīpavatī mahī |
tathā kāmadughā gāvo nānāścaryapadaṃ nabhaḥ

4.17

रत्नाकराश्च रत्नौघान् तत्पत्न्यश्चोहुरूर्मिभिः ।
क्षारसीधुघृतक्षौद्र दधिक्षीरामृतोदकाः

ratnākarāśca ratnaughān tatpatnyaścohurūrmibhiḥ |
kṣārasīdhughṛtakṣaudra dadhikṣīrāmṛtodakāḥ

4.18

शैला द्रोणीभिराक्रीडं सर्वर्तुषु गुणान् द्रुमाः ।
दधार लोकपालानां एक एव पृथग्गुणान्

śailā droṇībhirākrīḍaṃ sarvartuṣu guṇān drumāḥ |
dadhāra lokapālānāṃ eka eva pṛthagguṇān

4.19

स इत्थं निर्जितककुब् एकराड् वियान् प्रियान् ।
यथोपजोषं भुञ्जानो नातृप्यद् अजितेन्द्रियः

sa itthaṃ nirjitakakub ekarāḍ viyān priyān |
yathopajoṣaṃ bhuñjāno nātṛpyad ajitendriyaḥ

4.20

एवं ऐश्वर्यमत्तस्य दृप्तस्योच्छास्त्रवर्तिनः ।
कालो महान् व्यतीयाय ब्रह्मशापं उपेयुषः

evaṃ aiśvaryamattasya dṛptasyocchāstravartinaḥ |
kālo mahān vyatīyāya brahmaśāpaṃ upeyuṣaḥ

4.21

तस्योग्रदण्डसंविग्नाः सर्वे लोकाः सपालकाः ।
अन्यत्रालब्धशरणाः शरणं ययुरच्युतम्

tasyogradaṇḍasaṃvignāḥ sarve lokāḥ sapālakāḥ |
anyatrālabdhaśaraṇāḥ śaraṇaṃ yayuracyutam

4.22

तस्यै नमोऽस्तु काष्ठायै यत्रात्मा हरिरीश्वरः ।
यद्गत्वा न निवर्तन्ते शान्ताः संन्यासिनोऽमलाः

tasyai namo'stu kāṣṭhāyai yatrātmā harirīśvaraḥ |
yadgatvā na nivartante śāntāḥ saṃnyāsino'malāḥ

4.23

इति ते संयतात्मानः समाहितधियोऽमलाः ।
उपतस्थुर्हृषीकेशं विनिद्रा वायुभोजनाः

iti te saṃyatātmānaḥ samāhitadhiyo'malāḥ |
upatasthurhṛṣīkeśaṃ vinidrā vāyubhojanāḥ

4.24

तेषां आविरभूद्वाणी अरूपा मेघनिःस्वना ।
सन्नादयन्ती ककुभः साधूनां अभयङ्करी

teṣāṃ āvirabhūdvāṇī arūpā meghaniḥsvanā |
sannādayantī kakubhaḥ sādhūnāṃ abhayaṅkarī

4.25

मा भैष्ट विबुधश्रेष्ठाः सर्वेषां भद्रमस्तु वः ।
मद्दर्शनं हि भूतानां सर्वश्रेयोपपत्तये

mā bhaiṣṭa vibudhaśreṣṭhāḥ sarveṣāṃ bhadramastu vaḥ |
maddarśanaṃ hi bhūtānāṃ sarvaśreyopapattaye

4.26

ज्ञातमेतस्य दौरात्म्यं दैतेयापसदस्य यत् ।
तस्य शान्तिं करिष्यामि कालं तावत्प्रतीक्षत

jñātametasya daurātmyaṃ daiteyāpasadasya yat |
tasya śāntiṃ kariṣyāmi kālaṃ tāvatpratīkṣata

4.27

यदा देवेषु वेदेषु गोषु विप्रेषु साधुषु ।
धर्मे मयि च विद्वेषः स वा आशु विनश्यति

yadā deveṣu vedeṣu goṣu vipreṣu sādhuṣu |
dharme mayi ca vidveṣaḥ sa vā āśu vinaśyati

4.28

निर्वैराय प्रशान्ताय स्वसुताय महात्मने ।
प्रह्रादाय यदा द्रुह्येद् हनिष्येऽपि वरोर्जितम्

nirvairāya praśāntāya svasutāya mahātmane |
prahrādāya yadā druhyed haniṣye'pi varorjitam

नारद उवाच

4.29

इत्युक्ता लोकगुरुणा तं प्रणम्य दिवौकसः ।
न्यवर्तन्त गतोद्वेगा मेनिरे चासुरं हतम्

ityuktā lokaguruṇā taṃ praṇamya divaukasaḥ |
nyavartanta gatodvegā menire cāsuraṃ hatam

4.30

तस्य दैत्यपतेः पुत्राश्चत्वारः परमाद्भुताः ।
प्रह्रादोऽभून् महांन् तेषां गुणैर्महदुपासकः

tasya daityapateḥ putrāścatvāraḥ paramādbhutāḥ |
prahrādo'bhūn mahāṃn teṣāṃ guṇairmahadupāsakaḥ

4.31

ब्रह्मण्यः शीलसम्पन्नः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ।
आत्मवत्सर्वभूतानां एकः प्रियसुहृत्तमः

brahmaṇyaḥ śīlasampannaḥ satyasandho jitendriyaḥ |
ātmavatsarvabhūtānāṃ ekaḥ priyasuhṛttamaḥ

4.32

दासवत्सन्नतार्याङ्घ्रिः पितृवद् दीनवत्सलः ।
भ्रातृवत्सदृशे स्निग्धो गुरुषु ईश्वरभावनः
विद्यार्थरूपजन्माढ्यो मानस्तम्भविवर्जितः

dāsavatsannatāryāṅghriḥ pitṛvad dīnavatsalaḥ |
bhrātṛvatsadṛśe snigdho guruṣu īśvarabhāvanaḥ
vidyārtharūpajanmāḍhyo mānastambhavivarjitaḥ

4.33

नोद्विग्नचित्तो व्यसनेषु निःस्पृहः
श्रुतेषु दृष्टेषु गुणेष्ववस्तुदृक् ।
दान्तेन्द्रियप्राणशरीरधीः सदा
प्रशान्तकामो रहितासुरोऽसुरः

nodvignacitto vyasaneṣu niḥspṛhaḥ
śruteṣu dṛṣṭeṣu guṇeṣvavastudṛk |
dāntendriyaprāṇaśarīradhīḥ sadā
praśāntakāmo rahitāsuro'suraḥ

4.34

यस्मिन्महद्गुणा राजन् गृह्यन्ते कविभिर्मुहुः ।
न तेऽधुना पिधीयन्ते यथा भगवतीश्वरे

yasminmahadguṇā rājan gṛhyante kavibhirmuhuḥ |
na te'dhunā pidhīyante yathā bhagavatīśvare

4.35

यं साधुगाथासदसि रिपवोऽपि सुरा नृप ।
प्रतिमानं प्रकुर्वन्ति किमुतान्ये भवादृशाः

yaṃ sādhugāthāsadasi ripavo'pi surā nṛpa |
pratimānaṃ prakurvanti kimutānye bhavādṛśāḥ

4.36

गुणैरलमसंख्येयै माहात्म्यं तस्य सूच्यते ।
वासुदेवे भगवति यस्य नैसर्गिकी रतिः

guṇairalamasaṃkhyeyai māhātmyaṃ tasya sūcyate |
vāsudeve bhagavati yasya naisargikī ratiḥ

4.37

न्यस्तक्रीडनको बालो जडवत् तन्मनस्तया ।
कृष्णग्रहगृहीतात्मा न वेद जगदीदृशम्

nyastakrīḍanako bālo jaḍavat tanmanastayā |
kṛṣṇagrahagṛhītātmā na veda jagadīdṛśam

4.38

आसीनः पर्यटन् अश्नन् शयानः प्रपिबन् ब्रुवन् ।
नानुसन्धत्त एतानि गोविन्दपरिरम्भितः

āsīnaḥ paryaṭan aśnan śayānaḥ prapiban bruvan |
nānusandhatta etāni govindaparirambhitaḥ

4.39

क्वचिद् रुदति वैकुण्ठ चिन्ताशबलचेतनः ।
क्वचिद् हसति तच्चिन्ता ह्लाद उद्गायति क्वचित्

kvacid rudati vaikuṇṭha cintāśabalacetanaḥ |
kvacid hasati taccintā hlāda udgāyati kvacit

4.40

नदति क्वचिद् उत्कण्ठो विलज्जो नृत्यति क्वचित् ।
क्वचित्तद्भावनायुक्तः तन्मयोऽनुचकार ह

nadati kvacid utkaṇṭho vilajjo nṛtyati kvacit |
kvacittadbhāvanāyuktaḥ tanmayo'nucakāra ha

4.41

क्वचिदुत्पुलकस्तूष्णीं आस्ते संस्पर्शनिर्वृतः ।
अस्पन्दप्रणयानन्द सलिलामीलितेक्षणः

kvacidutpulakastūṣṇīṃ āste saṃsparśanirvṛtaḥ |
aspandapraṇayānanda salilāmīlitekṣaṇaḥ

4.42

स उत्तमश्लोकपदारविन्दयोः
निषेवयाकिञ्चनसङ्गलब्धया ।
तन्वन् परां निर्वृतिमात्मनो मुहुः
दुसङ्गदीनस्य मनः शमं व्यधात्

sa uttamaślokapadāravindayoḥ
niṣevayākiñcanasaṅgalabdhayā |
tanvan parāṃ nirvṛtimātmano muhuḥ
dusaṅgadīnasya manaḥ śamaṃ vyadhāt

4.43

तस्मिन् महाभागवते महाभागे महात्मनि ।
हिरण्यकशिपू राजन् अकरोद् अघमात्मजे

tasmin mahābhāgavate mahābhāge mahātmani |
hiraṇyakaśipū rājan akarod aghamātmaje

युधिष्ठिर उवाच

4.44

देवर्ष एतदिच्छामो वेदितुं तव सुव्रत ।
यदात्मजाय शुद्धाय पितादात्साधवे ह्यघम्

devarṣa etadicchāmo vedituṃ tava suvrata |
yadātmajāya śuddhāya pitādātsādhave hyagham

4.45

पुत्रान् विप्रतिकूलान् स्वान् पितरः पुत्रवत्सलाः ।
उपालभन्ते शिक्षार्थं नैवाघमपरो यथा

putrān vipratikūlān svān pitaraḥ putravatsalāḥ |
upālabhante śikṣārthaṃ naivāghamaparo yathā

4.46

किमुतानुवशान् साधून् तादृशान् गुरुदेवतान् ।
एतत्कौतूहलं ब्रह्मन् अस्माकं विधम प्रभो ।
पितुः पुत्राय यद्द्वेषो मरणाय प्रयोजितः

kimutānuvaśān sādhūn tādṛśān gurudevatān |
etatkautūhalaṃ brahman asmākaṃ vidhama prabho |
pituḥ putrāya yaddveṣo maraṇāya prayojitaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)