एवं वृतः शतधृतिः हिरण्यकशिपोरथ ।
प्रादात् तत् तपसा प्रीतो वरान् तस्य सुदुर्लभान्
evaṃ vṛtaḥ śatadhṛtiḥ hiraṇyakaśiporatha |
prādāt tat tapasā prīto varān tasya sudurlabhān
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां सप्तमस्कन्धे प्रह्रादचरिते चतुर्थोऽध्यायः ॥
46 verses · 4 of 15
Brahma grants the rare boons and departs. Hiranyakashipu conquers the three worlds and takes Indra's palace, with its coral stairs, emerald floors and crystal walls. Every loka-pala but Brahma, Vishnu and Shiva bows to him; the oceans bring him jewels. Drunk with power, he breaks the laws of the Shastras for a long time. The worn-out devas take refuge in Bhagwan, and an unseen voice tells them not to fear: when he turns against his own son, a peaceful devotee, he will die. Narada then describes Prahlada, the youngest of four sons: humble, truthful, master of his senses, seeing all beings as equal, often lost in Bhagwan, weeping, laughing, singing aloud. Yudhishthira asks how a father could hate such a son.
नारद उवाच
एवं वृतः शतधृतिः हिरण्यकशिपोरथ ।
प्रादात् तत् तपसा प्रीतो वरान् तस्य सुदुर्लभान्
evaṃ vṛtaḥ śatadhṛtiḥ hiraṇyakaśiporatha |
prādāt tat tapasā prīto varān tasya sudurlabhān
ब्रह्मोवाच
तातेमे दुर्लभाः पुंसां यान् वृणीषे वरान् मम ।
तथापि वितराम्यङ्ग वरान् यदपि दुर्लभान्
tāteme durlabhāḥ puṃsāṃ yān vṛṇīṣe varān mama |
tathāpi vitarāmyaṅga varān yadapi durlabhān
ततो जगाम भगवान् अमोघानुग्रहो विभुः ।
पूजितोऽसुरवर्येण स्तूयमानः प्रजेश्वरैः
tato jagāma bhagavān amoghānugraho vibhuḥ |
pūjito'suravaryeṇa stūyamānaḥ prajeśvaraiḥ
एवं लब्धवरो दैत्यो बिभ्रद् हेममयं वपुः ।
भगवत्यकरोद् द्वेषं भ्रातुर्वधमनुस्मरन्
evaṃ labdhavaro daityo bibhrad hemamayaṃ vapuḥ |
bhagavatyakarod dveṣaṃ bhrāturvadhamanusmaran
स विजित्य दिशः सर्वा लोकांश्च त्रीन्महासुरः ।
देवासुरमनुष्येन्द्रान् गन्धर्वगरुडोरगान्
sa vijitya diśaḥ sarvā lokāṃśca trīnmahāsuraḥ |
devāsuramanuṣyendrān gandharvagaruḍoragān
सिद्धचारणविद्याध्रान् ऋषीन् पितृपतीन् मनून् ।
यक्षरक्षःपिशाचेशान् प्रेतभूतपतीनथ
siddhacāraṇavidyādhrān ṛṣīn pitṛpatīn manūn |
yakṣarakṣaḥpiśāceśān pretabhūtapatīnatha
सर्वसत्त्वपतीन्जित्वा वशमानीय विश्वजित् ।
जहार लोकपालानां स्थानानि सह तेजसा
sarvasattvapatīnjitvā vaśamānīya viśvajit |
jahāra lokapālānāṃ sthānāni saha tejasā
देवोद्यानश्रिया जुष्टं अध्यास्ते स्म त्रिपिष्टपम् ।
महेन्द्रभवनं साक्षात् निर्मितं विश्वकर्मणा ।
त्रैलोक्यलक्ष्म्यायतनं अध्युवासाखिलर्द्धिमत्
devodyānaśriyā juṣṭaṃ adhyāste sma tripiṣṭapam |
mahendrabhavanaṃ sākṣāt nirmitaṃ viśvakarmaṇā |
trailokyalakṣmyāyatanaṃ adhyuvāsākhilarddhimat
यत्र विद्रुमसोपाना महामारकता भुवः ।
यत्र स्फाटिककुड्यानि वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तयः
yatra vidrumasopānā mahāmārakatā bhuvaḥ |
yatra sphāṭikakuḍyāni vaidūryastambhapaṅktayaḥ
यत्र चित्रवितानानि पद्मरागासनानि च ।
पयःफेननिभाः शय्या मुक्तादामपरिच्छदाः
yatra citravitānāni padmarāgāsanāni ca |
payaḥphenanibhāḥ śayyā muktādāmaparicchadāḥ
कूजद्भिर्नूपुरैर्देव्यः शब्दयन्त्य इतस्ततः ।
रत्नस्थलीषु पश्यन्ति सुदतीः सुन्दरं मुखम्
kūjadbhirnūpurairdevyaḥ śabdayantya itastataḥ |
ratnasthalīṣu paśyanti sudatīḥ sundaraṃ mukham
तस्मिन्महेन्द्रभवने महाबलो
महामना निर्जितलोक एकराट् ।
रेमेऽभिवन्द्याङ्घ्रियुगः सुरादिभिः
प्रतापितैरूर्जितचण्डशासनः
tasminmahendrabhavane mahābalo
mahāmanā nirjitaloka ekarāṭ |
reme'bhivandyāṅghriyugaḥ surādibhiḥ
pratāpitairūrjitacaṇḍaśāsanaḥ
तमङ्ग मत्तं मधुनोरुगन्धिना
विवृत्तताम्राक्षमशेषधिष्ण्यपाः ।
उपासतोपायनपाणिभिर्विना
त्रिभिस्तपोयोगबलौजसां पदम्
tamaṅga mattaṃ madhunorugandhinā
vivṛttatāmrākṣamaśeṣadhiṣṇyapāḥ |
upāsatopāyanapāṇibhirvinā
tribhistapoyogabalaujasāṃ padam
जगुर्महेन्द्रासनमोजसा स्थितं
विश्वावसुस्तुम्बुरुरस्मदादयः ।
गन्धर्वसिद्धा ऋषयोऽस्तुवन्मुहुः
विद्याधरा अप्सरसश्च पाण्डव
jagurmahendrāsanamojasā sthitaṃ
viśvāvasustumbururasmadādayaḥ |
gandharvasiddhā ṛṣayo'stuvanmuhuḥ
vidyādharā apsarasaśca pāṇḍava
स एव वर्णाश्रमिभिः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
इज्यमानो हविर्भागान् अग्रहीत् स्वेन तेजसा
sa eva varṇāśramibhiḥ kratubhirbhūridakṣiṇaiḥ |
ijyamāno havirbhāgān agrahīt svena tejasā
अकृष्टपच्या तस्यासीत् सप्तद्वीपवती मही ।
तथा कामदुघा गावो नानाश्चर्यपदं नभः
akṛṣṭapacyā tasyāsīt saptadvīpavatī mahī |
tathā kāmadughā gāvo nānāścaryapadaṃ nabhaḥ
रत्नाकराश्च रत्नौघान् तत्पत्न्यश्चोहुरूर्मिभिः ।
क्षारसीधुघृतक्षौद्र दधिक्षीरामृतोदकाः
ratnākarāśca ratnaughān tatpatnyaścohurūrmibhiḥ |
kṣārasīdhughṛtakṣaudra dadhikṣīrāmṛtodakāḥ
शैला द्रोणीभिराक्रीडं सर्वर्तुषु गुणान् द्रुमाः ।
दधार लोकपालानां एक एव पृथग्गुणान्
śailā droṇībhirākrīḍaṃ sarvartuṣu guṇān drumāḥ |
dadhāra lokapālānāṃ eka eva pṛthagguṇān
स इत्थं निर्जितककुब् एकराड् वियान् प्रियान् ।
यथोपजोषं भुञ्जानो नातृप्यद् अजितेन्द्रियः
sa itthaṃ nirjitakakub ekarāḍ viyān priyān |
yathopajoṣaṃ bhuñjāno nātṛpyad ajitendriyaḥ
एवं ऐश्वर्यमत्तस्य दृप्तस्योच्छास्त्रवर्तिनः ।
कालो महान् व्यतीयाय ब्रह्मशापं उपेयुषः
evaṃ aiśvaryamattasya dṛptasyocchāstravartinaḥ |
kālo mahān vyatīyāya brahmaśāpaṃ upeyuṣaḥ
तस्योग्रदण्डसंविग्नाः सर्वे लोकाः सपालकाः ।
अन्यत्रालब्धशरणाः शरणं ययुरच्युतम्
tasyogradaṇḍasaṃvignāḥ sarve lokāḥ sapālakāḥ |
anyatrālabdhaśaraṇāḥ śaraṇaṃ yayuracyutam
तस्यै नमोऽस्तु काष्ठायै यत्रात्मा हरिरीश्वरः ।
यद्गत्वा न निवर्तन्ते शान्ताः संन्यासिनोऽमलाः
tasyai namo'stu kāṣṭhāyai yatrātmā harirīśvaraḥ |
yadgatvā na nivartante śāntāḥ saṃnyāsino'malāḥ
इति ते संयतात्मानः समाहितधियोऽमलाः ।
उपतस्थुर्हृषीकेशं विनिद्रा वायुभोजनाः
iti te saṃyatātmānaḥ samāhitadhiyo'malāḥ |
upatasthurhṛṣīkeśaṃ vinidrā vāyubhojanāḥ
तेषां आविरभूद्वाणी अरूपा मेघनिःस्वना ।
सन्नादयन्ती ककुभः साधूनां अभयङ्करी
teṣāṃ āvirabhūdvāṇī arūpā meghaniḥsvanā |
sannādayantī kakubhaḥ sādhūnāṃ abhayaṅkarī
मा भैष्ट विबुधश्रेष्ठाः सर्वेषां भद्रमस्तु वः ।
मद्दर्शनं हि भूतानां सर्वश्रेयोपपत्तये
mā bhaiṣṭa vibudhaśreṣṭhāḥ sarveṣāṃ bhadramastu vaḥ |
maddarśanaṃ hi bhūtānāṃ sarvaśreyopapattaye
ज्ञातमेतस्य दौरात्म्यं दैतेयापसदस्य यत् ।
तस्य शान्तिं करिष्यामि कालं तावत्प्रतीक्षत
jñātametasya daurātmyaṃ daiteyāpasadasya yat |
tasya śāntiṃ kariṣyāmi kālaṃ tāvatpratīkṣata
यदा देवेषु वेदेषु गोषु विप्रेषु साधुषु ।
धर्मे मयि च विद्वेषः स वा आशु विनश्यति
yadā deveṣu vedeṣu goṣu vipreṣu sādhuṣu |
dharme mayi ca vidveṣaḥ sa vā āśu vinaśyati
निर्वैराय प्रशान्ताय स्वसुताय महात्मने ।
प्रह्रादाय यदा द्रुह्येद् हनिष्येऽपि वरोर्जितम्
nirvairāya praśāntāya svasutāya mahātmane |
prahrādāya yadā druhyed haniṣye'pi varorjitam
नारद उवाच
इत्युक्ता लोकगुरुणा तं प्रणम्य दिवौकसः ।
न्यवर्तन्त गतोद्वेगा मेनिरे चासुरं हतम्
ityuktā lokaguruṇā taṃ praṇamya divaukasaḥ |
nyavartanta gatodvegā menire cāsuraṃ hatam
तस्य दैत्यपतेः पुत्राश्चत्वारः परमाद्भुताः ।
प्रह्रादोऽभून् महांन् तेषां गुणैर्महदुपासकः
tasya daityapateḥ putrāścatvāraḥ paramādbhutāḥ |
prahrādo'bhūn mahāṃn teṣāṃ guṇairmahadupāsakaḥ
ब्रह्मण्यः शीलसम्पन्नः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ।
आत्मवत्सर्वभूतानां एकः प्रियसुहृत्तमः
brahmaṇyaḥ śīlasampannaḥ satyasandho jitendriyaḥ |
ātmavatsarvabhūtānāṃ ekaḥ priyasuhṛttamaḥ
दासवत्सन्नतार्याङ्घ्रिः पितृवद् दीनवत्सलः ।
भ्रातृवत्सदृशे स्निग्धो गुरुषु ईश्वरभावनः
विद्यार्थरूपजन्माढ्यो मानस्तम्भविवर्जितः
dāsavatsannatāryāṅghriḥ pitṛvad dīnavatsalaḥ |
bhrātṛvatsadṛśe snigdho guruṣu īśvarabhāvanaḥ
vidyārtharūpajanmāḍhyo mānastambhavivarjitaḥ
नोद्विग्नचित्तो व्यसनेषु निःस्पृहः
श्रुतेषु दृष्टेषु गुणेष्ववस्तुदृक् ।
दान्तेन्द्रियप्राणशरीरधीः सदा
प्रशान्तकामो रहितासुरोऽसुरः
nodvignacitto vyasaneṣu niḥspṛhaḥ
śruteṣu dṛṣṭeṣu guṇeṣvavastudṛk |
dāntendriyaprāṇaśarīradhīḥ sadā
praśāntakāmo rahitāsuro'suraḥ
यस्मिन्महद्गुणा राजन् गृह्यन्ते कविभिर्मुहुः ।
न तेऽधुना पिधीयन्ते यथा भगवतीश्वरे
yasminmahadguṇā rājan gṛhyante kavibhirmuhuḥ |
na te'dhunā pidhīyante yathā bhagavatīśvare
यं साधुगाथासदसि रिपवोऽपि सुरा नृप ।
प्रतिमानं प्रकुर्वन्ति किमुतान्ये भवादृशाः
yaṃ sādhugāthāsadasi ripavo'pi surā nṛpa |
pratimānaṃ prakurvanti kimutānye bhavādṛśāḥ
गुणैरलमसंख्येयै माहात्म्यं तस्य सूच्यते ।
वासुदेवे भगवति यस्य नैसर्गिकी रतिः
guṇairalamasaṃkhyeyai māhātmyaṃ tasya sūcyate |
vāsudeve bhagavati yasya naisargikī ratiḥ
न्यस्तक्रीडनको बालो जडवत् तन्मनस्तया ।
कृष्णग्रहगृहीतात्मा न वेद जगदीदृशम्
nyastakrīḍanako bālo jaḍavat tanmanastayā |
kṛṣṇagrahagṛhītātmā na veda jagadīdṛśam
आसीनः पर्यटन् अश्नन् शयानः प्रपिबन् ब्रुवन् ।
नानुसन्धत्त एतानि गोविन्दपरिरम्भितः
āsīnaḥ paryaṭan aśnan śayānaḥ prapiban bruvan |
nānusandhatta etāni govindaparirambhitaḥ
क्वचिद् रुदति वैकुण्ठ चिन्ताशबलचेतनः ।
क्वचिद् हसति तच्चिन्ता ह्लाद उद्गायति क्वचित्
kvacid rudati vaikuṇṭha cintāśabalacetanaḥ |
kvacid hasati taccintā hlāda udgāyati kvacit
नदति क्वचिद् उत्कण्ठो विलज्जो नृत्यति क्वचित् ।
क्वचित्तद्भावनायुक्तः तन्मयोऽनुचकार ह
nadati kvacid utkaṇṭho vilajjo nṛtyati kvacit |
kvacittadbhāvanāyuktaḥ tanmayo'nucakāra ha
क्वचिदुत्पुलकस्तूष्णीं आस्ते संस्पर्शनिर्वृतः ।
अस्पन्दप्रणयानन्द सलिलामीलितेक्षणः
kvacidutpulakastūṣṇīṃ āste saṃsparśanirvṛtaḥ |
aspandapraṇayānanda salilāmīlitekṣaṇaḥ
स उत्तमश्लोकपदारविन्दयोः
निषेवयाकिञ्चनसङ्गलब्धया ।
तन्वन् परां निर्वृतिमात्मनो मुहुः
दुसङ्गदीनस्य मनः शमं व्यधात्
sa uttamaślokapadāravindayoḥ
niṣevayākiñcanasaṅgalabdhayā |
tanvan parāṃ nirvṛtimātmano muhuḥ
dusaṅgadīnasya manaḥ śamaṃ vyadhāt
तस्मिन् महाभागवते महाभागे महात्मनि ।
हिरण्यकशिपू राजन् अकरोद् अघमात्मजे
tasmin mahābhāgavate mahābhāge mahātmani |
hiraṇyakaśipū rājan akarod aghamātmaje
युधिष्ठिर उवाच
देवर्ष एतदिच्छामो वेदितुं तव सुव्रत ।
यदात्मजाय शुद्धाय पितादात्साधवे ह्यघम्
devarṣa etadicchāmo vedituṃ tava suvrata |
yadātmajāya śuddhāya pitādātsādhave hyagham
पुत्रान् विप्रतिकूलान् स्वान् पितरः पुत्रवत्सलाः ।
उपालभन्ते शिक्षार्थं नैवाघमपरो यथा
putrān vipratikūlān svān pitaraḥ putravatsalāḥ |
upālabhante śikṣārthaṃ naivāghamaparo yathā
किमुतानुवशान् साधून् तादृशान् गुरुदेवतान् ।
एतत्कौतूहलं ब्रह्मन् अस्माकं विधम प्रभो ।
पितुः पुत्राय यद्द्वेषो मरणाय प्रयोजितः
kimutānuvaśān sādhūn tādṛśān gurudevatān |
etatkautūhalaṃ brahman asmākaṃ vidhama prabho |
pituḥ putrāya yaddveṣo maraṇāya prayojitaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)