निर्वेदवादिनीमेवं मनोर्दुहितरं मुनिः ।
दयालुः शालिनीमाह शुक्लाभिव्याहृतं स्मरन्
nirvedavādinīmevaṃ manorduhitaraṃ muniḥ |
dayāluḥ śālinīmāha śuklābhivyāhṛtaṃ smaran
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां तृतीयस्कन्धे चतुर्विंशोऽध्यायः ॥
47 verses · 24 of 33
Kardama, remembering Vishnu's words, tells Devahuti not to grieve, for Bhagwan Himself will soon be born in her womb. In time Bhagwan appears as Kapila, as fire is born from wood. Brahma comes with the Marichis to Kardama's ashram, praises Devahuti, and tells her that her son will teach the Sankhya and cut the knot of her ignorance. On Brahma's word, Kardama gives his nine daughters to the nine sages: Kala to Marichi, Anasuya to Atri, Shraddha to Angira, Havirbhu to Pulastya, Gati to Pulaha, Kriya to Kratu, Khyati to Bhrigu, Arundhati to Vasishtha and Shanti to Atharvan. Then, alone with Kapila, Kardama praises Him as the Lord and takes leave. Kapila tells him to go, dedicating all action to Him. Kardama renounces and attains Bhagwan.
मैत्रेय उवाच
निर्वेदवादिनीमेवं मनोर्दुहितरं मुनिः ।
दयालुः शालिनीमाह शुक्लाभिव्याहृतं स्मरन्
nirvedavādinīmevaṃ manorduhitaraṃ muniḥ |
dayāluḥ śālinīmāha śuklābhivyāhṛtaṃ smaran
ऋषिरुवाच
मा खिदो राजपुत्रीत्थं आत्मानं प्रत्यनिन्दिते ।
भगवान् तेऽक्षरो गर्भं अदूरात्सम्प्रपत्स्यते
mā khido rājaputrītthaṃ ātmānaṃ pratyanindite |
bhagavān te'kṣaro garbhaṃ adūrātsamprapatsyate
धृतव्रतासि भद्रं ते दमेन नियमेन च ।
तपोद्रविणदानैश्च श्रद्धया चेश्वरं भज
dhṛtavratāsi bhadraṃ te damena niyamena ca |
tapodraviṇadānaiśca śraddhayā ceśvaraṃ bhaja
स त्वयाऽऽराधितः शुक्लो वितन्वन् मामकं यशः ।
छेत्ता ते हृदयग्रन्थिं औदर्यो ब्रह्मभावनः
sa tvayā''rādhitaḥ śuklo vitanvan māmakaṃ yaśaḥ |
chettā te hṛdayagranthiṃ audaryo brahmabhāvanaḥ
मैत्रेय उवाच
देवहूत्यपि सन्देशं गौरवेण प्रजापतेः ।
सम्यक् श्रद्धाय पुरुषं कूटस्थं अभजद्गुरुम्
devahūtyapi sandeśaṃ gauraveṇa prajāpateḥ |
samyak śraddhāya puruṣaṃ kūṭasthaṃ abhajadgurum
तस्यां बहुतिथे काले भगवान् मधुसूदनः ।
कार्दमं वीर्यमापन्नो जज्ञेऽग्निरिव दारुणि
tasyāṃ bahutithe kāle bhagavān madhusūdanaḥ |
kārdamaṃ vīryamāpanno jajñe'gniriva dāruṇi
अवादयन् तदा व्योम्नि वादित्राणि घनाघनाः ।
गायन्ति तं स्म गन्धर्वा नृत्यन्ति अप्सरसो मुदा
avādayan tadā vyomni vāditrāṇi ghanāghanāḥ |
gāyanti taṃ sma gandharvā nṛtyanti apsaraso mudā
पेतुः सुमनसो दिव्याः खेचरैः अपवर्जिताः ।
प्रसेदुश्च दिशः सर्वा अम्भांसि च मनांसि च
petuḥ sumanaso divyāḥ khecaraiḥ apavarjitāḥ |
praseduśca diśaḥ sarvā ambhāṃsi ca manāṃsi ca
तत्कर्दमाश्रमपदं सरस्वत्या परिश्रितम् ।
स्वयम्भूः साकं ऋषिभिः मरीच्यादिभिरभ्ययात्
tatkardamāśramapadaṃ sarasvatyā pariśritam |
svayambhūḥ sākaṃ ṛṣibhiḥ marīcyādibhirabhyayāt
भगवन्तं परं ब्रह्म सत्त्वेनांशेन शत्रुहन् ।
तत्त्वसङ्ख्यानविज्ञप्त्यै जातं विद्वानजः स्वराट्
bhagavantaṃ paraṃ brahma sattvenāṃśena śatruhan |
tattvasaṅkhyānavijñaptyai jātaṃ vidvānajaḥ svarāṭ
सभाजयन् विशुद्धेन चेतसा तच्चिकीर्षितम् ।
प्रहृष्यमाणैरसुभिः कर्दमं चेदमभ्यधात्
sabhājayan viśuddhena cetasā taccikīrṣitam |
prahṛṣyamāṇairasubhiḥ kardamaṃ cedamabhyadhāt
ब्रह्मोवाच
त्वया मेऽपचितिस्तात कल्पिता निर्व्यलीकतः ।
यन्मे सञ्जगृहे वाक्यं भवान्मानद मानयन्
tvayā me'pacitistāta kalpitā nirvyalīkataḥ |
yanme sañjagṛhe vākyaṃ bhavānmānada mānayan
एतावत्येव शुश्रूषा कार्या पितरि पुत्रकैः ।
बाढं इति अनुमन्येत गौरवेण गुरोर्वचः
etāvatyeva śuśrūṣā kāryā pitari putrakaiḥ |
bāḍhaṃ iti anumanyeta gauraveṇa gurorvacaḥ
इमा दुहितरः सभ्य तव वत्स सुमध्यमाः ।
सर्गमेतं प्रभावैः स्वैः बृंहयिष्यन्ति अनेकधा
imā duhitaraḥ sabhya tava vatsa sumadhyamāḥ |
sargametaṃ prabhāvaiḥ svaiḥ bṛṃhayiṣyanti anekadhā
अतस्त्वं ऋषिमुख्येभ्यो यथाशीलं यथारुचि ।
आत्मजाः परिदेह्यद्य विस्तृणीहि यशो भुवि
atastvaṃ ṛṣimukhyebhyo yathāśīlaṃ yathāruci |
ātmajāḥ paridehyadya vistṛṇīhi yaśo bhuvi
वेदाहमाद्यं पुरुषं अवतीर्णं स्वमायया ।
भूतानां शेवधिं देहं बिभ्राणं कपिलं मुने
vedāhamādyaṃ puruṣaṃ avatīrṇaṃ svamāyayā |
bhūtānāṃ śevadhiṃ dehaṃ bibhrāṇaṃ kapilaṃ mune
ज्ञानविज्ञानयोगेन कर्मणां उद्धरन्जटाः ।
हिरण्यकेशः पद्माक्षः पद्ममुद्रापदाम्बुजः
jñānavijñānayogena karmaṇāṃ uddharanjaṭāḥ |
hiraṇyakeśaḥ padmākṣaḥ padmamudrāpadāmbujaḥ
एष मानवि ते गर्भं प्रविष्टः कैटभार्दनः ।
अविद्यासंशयग्रन्थिं छित्त्वा गां विचरिष्यति
eṣa mānavi te garbhaṃ praviṣṭaḥ kaiṭabhārdanaḥ |
avidyāsaṃśayagranthiṃ chittvā gāṃ vicariṣyati
अयं सिद्धगणाधीशः साङ्ख्याचार्यैः सुसम्मतः ।
लोके कपिल इत्याख्यां गन्ता ते कीर्तिवर्धनः
ayaṃ siddhagaṇādhīśaḥ sāṅkhyācāryaiḥ susammataḥ |
loke kapila ityākhyāṃ gantā te kīrtivardhanaḥ
मैत्रेय उवाच
तौ आवाश्वास्य जगत्स्रष्टा कुमारैः सहनारदः ।
हंसो हंसेन यानेन त्रिधामपरमं ययौ
tau āvāśvāsya jagatsraṣṭā kumāraiḥ sahanāradaḥ |
haṃso haṃsena yānena tridhāmaparamaṃ yayau
गते शतधृतौ क्षत्तः कर्दमस्तेन चोदितः ।
यथोदितं स्वदुहितॄः प्रादाद्विश्वसृजां ततः
gate śatadhṛtau kṣattaḥ kardamastena coditaḥ |
yathoditaṃ svaduhitṝḥ prādādviśvasṛjāṃ tataḥ
मरीचये कलां प्रादाद् अनसूयां अथात्रये ।
श्रद्धां अङ्गिरसेऽयच्छत् पुलस्त्याय हविर्भुवम्
marīcaye kalāṃ prādād anasūyāṃ athātraye |
śraddhāṃ aṅgirase'yacchat pulastyāya havirbhuvam
पुलहाय गतिं युक्तां क्रतवे च क्रियां सतीम् ।
ख्यातिं च भृगवेऽयच्छद् वसिष्ठायाप्यरुन्धतीम्
pulahāya gatiṃ yuktāṃ kratave ca kriyāṃ satīm |
khyātiṃ ca bhṛgave'yacchad vasiṣṭhāyāpyarundhatīm
अथर्वणेऽददाच्छान्तिं यया यज्ञो वितन्यते ।
विप्रर्षभान् कृतोद्वाहान् सदारान् समलालयत्
atharvaṇe'dadācchāntiṃ yayā yajño vitanyate |
viprarṣabhān kṛtodvāhān sadārān samalālayat
ततस्त ऋषयः क्षत्तः कृतदारा निमन्त्र्य तम् ।
प्रातिष्ठन् नन्दिमापन्नाः स्वं स्वमाश्रम मण्डलम्
tatasta ṛṣayaḥ kṣattaḥ kṛtadārā nimantrya tam |
prātiṣṭhan nandimāpannāḥ svaṃ svamāśrama maṇḍalam
स चावतीर्णं त्रियुगं आज्ञाय विबुधर्षभम् ।
विविक्त उपसङ्गम्य प्रणम्य समभाषत
sa cāvatīrṇaṃ triyugaṃ ājñāya vibudharṣabham |
vivikta upasaṅgamya praṇamya samabhāṣata
अहो पापच्यमानानां निरये स्वैरमङ्गलैः ।
कालेन भूयसा नूनं प्रसीदन्तीह देवताः
aho pāpacyamānānāṃ niraye svairamaṅgalaiḥ |
kālena bhūyasā nūnaṃ prasīdantīha devatāḥ
बहुजन्मविपक्वेन सम्यग् योगसमाधिना ।
द्रष्टुं यतन्ते यतयः शून्यागारेषु यत्पदम्
bahujanmavipakvena samyag yogasamādhinā |
draṣṭuṃ yatante yatayaḥ śūnyāgāreṣu yatpadam
स एव भगवानद्य हेलनं न गणय्य नः ।
गृहेषु जातो ग्राम्याणां यः स्वानां पक्षपोषणः
sa eva bhagavānadya helanaṃ na gaṇayya naḥ |
gṛheṣu jāto grāmyāṇāṃ yaḥ svānāṃ pakṣapoṣaṇaḥ
स्वीयं वाक्यमृतं कर्तुमं अतीर्णोऽसि मे गृहे ।
चिकीर्षुर्भगवान् ज्ञानं भक्तानां मानवर्धनः
svīyaṃ vākyamṛtaṃ kartumaṃ atīrṇo'si me gṛhe |
cikīrṣurbhagavān jñānaṃ bhaktānāṃ mānavardhanaḥ
तान्येव तेऽभिरूपाणि रूपाणि भगवंस्तव ।
यानि यानि च रोचन्ते स्वजनानां अरूपिणः
tānyeva te'bhirūpāṇi rūpāṇi bhagavaṃstava |
yāni yāni ca rocante svajanānāṃ arūpiṇaḥ
त्वां सूरिभिस्तत्त्वबुभुत्सयाद्धा
सदाभिवादार्हणपादपीठम् ।
ऐश्वर्यवैराग्ययशोऽवबोध
वीर्यश्रिया पूर्तमहं प्रपद्ये
tvāṃ sūribhistattvabubhutsayāddhā
sadābhivādārhaṇapādapīṭham |
aiśvaryavairāgyayaśo'vabodha
vīryaśriyā pūrtamahaṃ prapadye
परं प्रधानं पुरुषं महान्तं
कालं कविं त्रिवृतं लोकपालम् ।
आत्मानुभूत्यानुगतप्रपञ्चं
स्वच्छन्दशक्तिं कपिलं प्रपद्ये
paraṃ pradhānaṃ puruṣaṃ mahāntaṃ
kālaṃ kaviṃ trivṛtaṃ lokapālam |
ātmānubhūtyānugataprapañcaṃ
svacchandaśaktiṃ kapilaṃ prapadye
आ स्माभिपृच्छेऽद्य पतिं प्रजानां
त्वयावतीर्णर्ण उताप्तकामः ।
परिव्रजत्पदवीमास्थितोऽहं
चरिष्ये त्वां हृदि युञ्जन् विशोकः
ā smābhipṛcche'dya patiṃ prajānāṃ
tvayāvatīrṇarṇa utāptakāmaḥ |
parivrajatpadavīmāsthito'haṃ
cariṣye tvāṃ hṛdi yuñjan viśokaḥ
श्रीभगवानुवाच
मया प्रोक्तं हि लोकस्य प्रमाणं सत्यलौकिके ।
अथाजनि मया तुभ्यं यदवोचमृतं मुने
mayā proktaṃ hi lokasya pramāṇaṃ satyalaukike |
athājani mayā tubhyaṃ yadavocamṛtaṃ mune
एतन्मे जन्म लोकेऽस्मिन् मुमुक्षूणां दुराशयात् ।
प्रसङ्ख्यानाय तत्त्वानां सम्मतायात्मदर्शने
etanme janma loke'smin mumukṣūṇāṃ durāśayāt |
prasaṅkhyānāya tattvānāṃ sammatāyātmadarśane
एष आत्मपथोऽव्यक्तो नष्टः कालेन भूयसा ।
तं प्रवर्तयितुं देहं इमं विद्धि मया भृतम्
eṣa ātmapatho'vyakto naṣṭaḥ kālena bhūyasā |
taṃ pravartayituṃ dehaṃ imaṃ viddhi mayā bhṛtam
गच्छ कामं मयाऽऽपृष्टो मयि सन्न्यस्तकर्मणा ।
जित्वा सुदुर्जयं मृत्युं अमृतत्वाय मां भज
gaccha kāmaṃ mayā''pṛṣṭo mayi sannyastakarmaṇā |
jitvā sudurjayaṃ mṛtyuṃ amṛtatvāya māṃ bhaja
मामात्मानं स्वयंज्योतिः सर्वभूतगुहाशयम् ।
आत्मन्येवात्मना वीक्ष्य विशोकोऽभयमृच्छसि
māmātmānaṃ svayaṃjyotiḥ sarvabhūtaguhāśayam |
ātmanyevātmanā vīkṣya viśoko'bhayamṛcchasi
मात्र आध्यात्मिकीं विद्यां शमनीं सर्वकर्मणाम् ।
वितरिष्ये यया चासौ भयं चातितरिष्यति
mātra ādhyātmikīṃ vidyāṃ śamanīṃ sarvakarmaṇām |
vitariṣye yayā cāsau bhayaṃ cātitariṣyati
मैत्रेय उवाच
एवं समुदितस्तेन कपिलेन प्रजापतिः ।
दक्षिणीकृत्य तं प्रीतो वनमेव जगाम ह
evaṃ samuditastena kapilena prajāpatiḥ |
dakṣiṇīkṛtya taṃ prīto vanameva jagāma ha
व्रतं स आस्थितो मौनं आत्मैकशरणो मुनिः ।
निःसङ्गो व्यचरत् क्षोणीं अनग्निरनिकेतनः
vrataṃ sa āsthito maunaṃ ātmaikaśaraṇo muniḥ |
niḥsaṅgo vyacarat kṣoṇīṃ anagniraniketanaḥ
मनो ब्रह्मणि युञ्जानो यत्तत् सदसतः परम् ।
गुणावभासे विगुण एकभक्त्यानुभाविते
mano brahmaṇi yuñjāno yattat sadasataḥ param |
guṇāvabhāse viguṇa ekabhaktyānubhāvite
निरहङ्कृतिर्निर्ममश्च निर्द्वन्द्वः समदृक् स्वदृक् ।
प्रत्यक्प्रशान्तधीर्धीरः प्रशान्तोर्मिरिवोदधिः
nirahaṅkṛtirnirmamaśca nirdvandvaḥ samadṛk svadṛk |
pratyakpraśāntadhīrdhīraḥ praśāntormirivodadhiḥ
वासुदेवे भगवति सर्वज्ञे प्रत्यगात्मनि ।
परेण भक्तिभावेन लब्धात्मा मुक्तबन्धनः
vāsudeve bhagavati sarvajñe pratyagātmani |
pareṇa bhaktibhāvena labdhātmā muktabandhanaḥ
आत्मानं सर्वभूतेषु भगवन्तं अवस्थितम् ।
अपश्यत्सर्वभूतानि भगवत्यपि चात्मनि
ātmānaṃ sarvabhūteṣu bhagavantaṃ avasthitam |
apaśyatsarvabhūtāni bhagavatyapi cātmani
इच्छाद्वेषविहीनेन सर्वत्र समचेतसा ।
भगवद्भक्तियुक्तेन प्राप्ता भागवती गतिः
icchādveṣavihīnena sarvatra samacetasā |
bhagavadbhaktiyuktena prāptā bhāgavatī gatiḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)