Skandha 11

Chapter 25: The three gunas and going beyond them

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायामेकादशस्कन्धे पञ्चविंशोऽध्यायः ॥

36 verses · 25 of 31

What happens in this chapter

The three gunas and going beyond them

Shri Krishna explains how a person comes to be shaped by each guna. Calm, self-control, patience, truth, compassion and faith are sattva; desire, effort, pride and restless ambition are rajas; anger, greed, sloth, delusion and quarrel are tamas. He sorts everything by them: forest dwelling is sattvic, a village rajasic, a gambling house tamasic, and a dwelling in him beyond the gunas. So too knowledge, the doer, faith, food and happiness: happiness of the self is sattvic, of the senses rajasic, of delusion tamasic, and the joy found in him is nirguna. Even sattva binds. The wise, having won this human birth, should conquer the gunas by sattva, then sattva too, and by bhakti attain him, free of the jiva's bonds, neither outside nor within.

श्रीभगवानुवाच

25.1

गुणानामसम्मिश्राणां पुमान्येन यथा भवेत् ।
तन्मे पुरुषवर्येदमुपधारय शंसतः

guṇānāmasammiśrāṇāṃ pumānyena yathā bhavet |
tanme puruṣavaryedamupadhāraya śaṃsataḥ

25.2

शमो दमस्तितिक्षेक्षा तपः सत्यं दया स्मृतिः ।
तुष्टिस्त्यागोऽस्पृहा श्रद्धा ह्रीर्दयादिः स्वनिर्वृतिः

śamo damastitikṣekṣā tapaḥ satyaṃ dayā smṛtiḥ |
tuṣṭistyāgo'spṛhā śraddhā hrīrdayādiḥ svanirvṛtiḥ

25.3

काम ईहा मदस्तृष्णा स्तम्भ आशीर्भिदा सुखम् ।
मदोत्साहो यशःप्रीतिर्हास्यं वीर्यं बलोद्यमः

kāma īhā madastṛṣṇā stambha āśīrbhidā sukham |
madotsāho yaśaḥprītirhāsyaṃ vīryaṃ balodyamaḥ

25.4

क्रोधो लोभोऽनृतं हिंसा याच्ञा दम्भः क्लमः कलिः ।
शोकमोहौ विषादार्ती निद्राशा भीरनुद्यमः

krodho lobho'nṛtaṃ hiṃsā yācñā dambhaḥ klamaḥ kaliḥ |
śokamohau viṣādārtī nidrāśā bhīranudyamaḥ

25.5

सत्त्वस्य रजसश्चैतास्तमसश्चानुपूर्वशः ।
वृत्तयो वर्णितप्रायाः सन्निपातमथो शृणु

sattvasya rajasaścaitāstamasaścānupūrvaśaḥ |
vṛttayo varṇitaprāyāḥ sannipātamatho śṛṇu

25.6

सन्निपातस्त्वहमिति ममेत्युद्धव या मतिः ।
व्यवहारः सन्निपातो मनोमात्रेन्द्रि यासुभिः

sannipātastvahamiti mametyuddhava yā matiḥ |
vyavahāraḥ sannipāto manomātrendri yāsubhiḥ

25.7

धर्मे चार्थे च कामे च यदासौ परिनिष्ठितः ।
गुणानां सन्निकर्षोऽयं श्रद्धारतिधनावहः

dharme cārthe ca kāme ca yadāsau pariniṣṭhitaḥ |
guṇānāṃ sannikarṣo'yaṃ śraddhāratidhanāvahaḥ

25.8

प्रवृत्तिलक्षणे निष्ठा पुमान्यर्हि गृहाश्रमे ।
स्वधर्मे चानु तिष्ठेत गुणानां समितिर्हि सा

pravṛttilakṣaṇe niṣṭhā pumānyarhi gṛhāśrame |
svadharme cānu tiṣṭheta guṇānāṃ samitirhi sā

25.9

पुरुषं सत्त्वसंयुक्तमनुमीयाच्छमादिभिः ।
कामादिभी रजोयुक्तं क्रोधाद्यैस्तमसा युतम्

puruṣaṃ sattvasaṃyuktamanumīyācchamādibhiḥ |
kāmādibhī rajoyuktaṃ krodhādyaistamasā yutam

25.10

यदा भजति मां भक्त्या निरपेक्षः स्वकर्मभिः ।
तं सत्त्वप्रकृतिं विद्यात्पुरुषं स्त्रियमेव वा

yadā bhajati māṃ bhaktyā nirapekṣaḥ svakarmabhiḥ |
taṃ sattvaprakṛtiṃ vidyātpuruṣaṃ striyameva vā

25.11

यदा आशिष आशास्य मां भजेत स्वकर्मभिः ।
तं रजःप्रकृतिं विद्याथिंसामाशास्य तामसम्

yadā āśiṣa āśāsya māṃ bhajeta svakarmabhiḥ |
taṃ rajaḥprakṛtiṃ vidyāthiṃsāmāśāsya tāmasam

25.12

सत्त्वं रजस्तम इति गुणा जीवस्य नैव मे ।
चित्तजा यैस्तु भूतानां सज्जमानो निबध्यते

sattvaṃ rajastama iti guṇā jīvasya naiva me |
cittajā yaistu bhūtānāṃ sajjamāno nibadhyate

25.13

यदेतरौ जयेत्सत्त्वं भास्वरं विशदं शिवम् ।
तदा सुखेन युज्येत धर्मज्ञानादिभिः पुमान्

yadetarau jayetsattvaṃ bhāsvaraṃ viśadaṃ śivam |
tadā sukhena yujyeta dharmajñānādibhiḥ pumān

25.14

यदा जयेत्तमः सत्त्वं रजः सङ्गं भिदा चलम् ।
तदा दुःखेन युज्येत कर्मणा यशसा श्रिया

yadā jayettamaḥ sattvaṃ rajaḥ saṅgaṃ bhidā calam |
tadā duḥkhena yujyeta karmaṇā yaśasā śriyā

25.15

यदा जयेद्रजः सत्त्वं तमो मूढं लयं जडम् ।
युज्येत शोकमोहाभ्यां निद्रया हिंसयाशया

yadā jayedrajaḥ sattvaṃ tamo mūḍhaṃ layaṃ jaḍam |
yujyeta śokamohābhyāṃ nidrayā hiṃsayāśayā

25.16

यदा चित्तं प्रसीदेत इन्द्रियाणां च निर्वृतिः ।
देहेऽभयं मनोऽसङ्गं तत्सत्त्वं विद्धि मत्पदम्

yadā cittaṃ prasīdeta indriyāṇāṃ ca nirvṛtiḥ |
dehe'bhayaṃ mano'saṅgaṃ tatsattvaṃ viddhi matpadam

25.17

विकुर्वन्क्रियया चाधीरनिवृत्तिश्च चेतसाम् ।
गात्रास्वास्थ्यं मनो भ्रान्तं रज एतैर्निशामय

vikurvankriyayā cādhīranivṛttiśca cetasām |
gātrāsvāsthyaṃ mano bhrāntaṃ raja etairniśāmaya

25.18

सीदच्चित्तं विलीयेत चेतसो ग्रहणेऽक्षमम् ।
मनो नष्टं तमो ग्लानिस्तमस्तदुपधारय

sīdaccittaṃ vilīyeta cetaso grahaṇe'kṣamam |
mano naṣṭaṃ tamo glānistamastadupadhāraya

25.19

एधमाने गुणे सत्त्वे देवानां बलमेधते ।
असुराणां च रजसि तमस्युद्धव रक्षसाम्

edhamāne guṇe sattve devānāṃ balamedhate |
asurāṇāṃ ca rajasi tamasyuddhava rakṣasām

25.20

सत्त्वाज्जागरणं विद्याद्रजसा स्वप्नमादिशेत् ।
प्रस्वापं तमसा जन्तोस्तुरीयं त्रिषु सन्ततम्

sattvājjāgaraṇaṃ vidyādrajasā svapnamādiśet |
prasvāpaṃ tamasā jantosturīyaṃ triṣu santatam

25.21

उपर्युपरि गच्छन्ति सत्त्वेन ब्राह्मणा जनाः ।
तमसाधोऽध आमुख्याद्रजसान्तरचारिणः

uparyupari gacchanti sattvena brāhmaṇā janāḥ |
tamasādho'dha āmukhyādrajasāntaracāriṇaḥ

25.22

सत्त्वे प्रलीनाः स्वर्यान्ति नरलोकं रजोलयाः ।
तमोलयास्तु निरयं यान्ति मामेव निर्गुणाः

sattve pralīnāḥ svaryānti naralokaṃ rajolayāḥ |
tamolayāstu nirayaṃ yānti māmeva nirguṇāḥ

25.23

मदर्पणं निष्फलं वा सात्त्विकं निजकर्म तत् ।
राजसं फलसङ्कल्पं हिंसाप्रायादि तामसम्

madarpaṇaṃ niṣphalaṃ vā sāttvikaṃ nijakarma tat |
rājasaṃ phalasaṅkalpaṃ hiṃsāprāyādi tāmasam

25.24

कैवल्यं सात्त्विकं ज्ञानं रजो वैकल्पिकं च यत् ।
प्राकृतं तामसं ज्ञानं मन्निष्ठं निर्गुणं स्मृतम्

kaivalyaṃ sāttvikaṃ jñānaṃ rajo vaikalpikaṃ ca yat |
prākṛtaṃ tāmasaṃ jñānaṃ manniṣṭhaṃ nirguṇaṃ smṛtam

25.25

वनं तु सात्त्विको वासो ग्रामो राजस उच्यते ।
तामसं द्यूतसदनं मन्निकेतं तु निर्गुणम्

vanaṃ tu sāttviko vāso grāmo rājasa ucyate |
tāmasaṃ dyūtasadanaṃ manniketaṃ tu nirguṇam

25.26

सात्त्विकः कारकोऽसङ्गी रागान्धो राजसः स्मृतः ।
तामसः स्मृतिविभ्रष्टो निर्गुणो मदपाश्रयः

sāttvikaḥ kārako'saṅgī rāgāndho rājasaḥ smṛtaḥ |
tāmasaḥ smṛtivibhraṣṭo nirguṇo madapāśrayaḥ

25.27

सात्त्विक्याध्यात्मिकी श्रद्धा कर्मश्रद्धा तु राजसी ।
तामस्यधर्मे या श्रद्धा मत्सेवायां तु निर्गुणा

sāttvikyādhyātmikī śraddhā karmaśraddhā tu rājasī |
tāmasyadharme yā śraddhā matsevāyāṃ tu nirguṇā

25.28

पथ्यं पूतमनायस्तमाहार्यं सात्त्विकं स्मृतम् ।
राजसं चेन्द्रि यप्रेष्ठं तामसं चार्तिदाशुचि

pathyaṃ pūtamanāyastamāhāryaṃ sāttvikaṃ smṛtam |
rājasaṃ cendri yapreṣṭhaṃ tāmasaṃ cārtidāśuci

25.29

सात्त्विकं सुखमात्मोत्थं विषयोत्थं तु राजसम् ।
तामसं मोहदैन्योत्थं निर्गुणं मदपाश्रयम्

sāttvikaṃ sukhamātmotthaṃ viṣayotthaṃ tu rājasam |
tāmasaṃ mohadainyotthaṃ nirguṇaṃ madapāśrayam

25.30

द्रव्यं देशः फलं कालो ज्ञानं कर्म च कारकः ।
श्रद्धावस्थाकृतिर्निष्ठा त्रैगुण्यः सर्व एव हि

dravyaṃ deśaḥ phalaṃ kālo jñānaṃ karma ca kārakaḥ |
śraddhāvasthākṛtirniṣṭhā traiguṇyaḥ sarva eva hi

25.31

सर्वे गुणमया भावाः पुरुषाव्यक्तधिष्ठिताः ।
दृष्टं श्रुतमनुध्यातं बुद्ध्या वा पुरुषर्षभ

sarve guṇamayā bhāvāḥ puruṣāvyaktadhiṣṭhitāḥ |
dṛṣṭaṃ śrutamanudhyātaṃ buddhyā vā puruṣarṣabha

25.32

एताः संसृतयः पुंसो गुणकर्मनिबन्धनाः ।
येनेमे निर्जिताः सौम्य गुणा जीवेन चित्तजाः

etāḥ saṃsṛtayaḥ puṃso guṇakarmanibandhanāḥ |
yeneme nirjitāḥ saumya guṇā jīvena cittajāḥ

25.33

भक्तियोगेन मन्निष्ठो मद्भावाय प्रपद्यते ।
तस्माद्देहमिमं लब्ध्वा ज्ञानविज्ञानसम्भवम्

bhaktiyogena manniṣṭho madbhāvāya prapadyate |
tasmāddehamimaṃ labdhvā jñānavijñānasambhavam

25.34

गुणसङ्गं विनिर्धूय मां भजन्तु विचक्षणाः ।
निःसङ्गो मां भजेद्विद्वानप्रमत्तो जितेन्द्रियः

guṇasaṅgaṃ vinirdhūya māṃ bhajantu vicakṣaṇāḥ |
niḥsaṅgo māṃ bhajedvidvānapramatto jitendriyaḥ

25.35

रजस्तमश्चाभिजयेत्सत्त्वसंसेवया मुनिः ।
सत्त्वं चाभिजयेद्युक्तो नैरपेक्ष्येण शान्तधीः ।
सम्पद्यते गुणैर्मुक्तो जीवो जीवं विहाय माम्

rajastamaścābhijayetsattvasaṃsevayā muniḥ |
sattvaṃ cābhijayedyukto nairapekṣyeṇa śāntadhīḥ |
sampadyate guṇairmukto jīvo jīvaṃ vihāya mām

25.36

जीवो जीवविनिर्मुक्तो गुणैश्चाशयसम्भवैः ।
मयैव ब्रह्मणा पूर्णो न बहिर्नान्तरश्चरेत्

jīvo jīvavinirmukto guṇaiścāśayasambhavaiḥ |
mayaiva brahmaṇā pūrṇo na bahirnāntaraścaret

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)