Skandha 11

Chapter 24: Sankhya: creation and dissolution

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां एकादशस्कन्धे चतुर्विंशोऽध्यायः ॥

29 verses · 24 of 31

What happens in this chapter

Sankhya: creation and dissolution

Shri Krishna now teaches Sankhya, by which doubt is cut at once. In the beginning knower and known were one, undivided. That one became two, Prakriti and Purusha. From Prakriti, stirred by the gunas, came mahat, then threefold ahankara, the senses with their devas, the mind and the five elements. Bhagwan entered them, and from the golden egg floating on the waters he arose as Narayana; the three worlds and all beings followed, high and low, bound by karma. At dissolution everything returns in reverse order, earth into water, water into fire, up to Prakriti, and Prakriti into him, the one without a second. Like the sun dispelling darkness, this knowledge removes doubt, says Bhagwan; it is Sankhya seen both forward and backward.

श्रीभगवानुवाच

24.1

अथ ते सम्प्रवक्ष्यामि साङ्ख्यं पूर्वैर्विनिश्चितम् ।
यद्विज्ञाय पुमान् सद्यो जह्याद् वैकल्पिकं भ्रमम्

atha te sampravakṣyāmi sāṅkhyaṃ pūrvairviniścitam |
yadvijñāya pumān sadyo jahyād vaikalpikaṃ bhramam

24.2

आसीज्ज्ञानमथो अर्थ एकमेवाविकल्पितम् ।
यदा विवेकनिपुणा आदौ कृतयुगेऽयुगे

āsījjñānamatho artha ekamevāvikalpitam |
yadā vivekanipuṇā ādau kṛtayuge'yuge

24.3

तन्मायाफलरूपेण केवलं निर्विकल्पितम् ।
वाङ्मनोऽगोचरं सत्यं द्विधा समभवद् बृहत्

tanmāyāphalarūpeṇa kevalaṃ nirvikalpitam |
vāṅmano'gocaraṃ satyaṃ dvidhā samabhavad bṛhat

24.4

तयोरेकतरो ह्यर्थः प्रकृतिः सोभयात्मिका ।
ज्ञानं त्वन्यतमो भावः पुरुषः सोऽभिधीयते

tayorekataro hyarthaḥ prakṛtiḥ sobhayātmikā |
jñānaṃ tvanyatamo bhāvaḥ puruṣaḥ so'bhidhīyate

24.5

तमो रजः सत्त्वमिति प्रकृतेरभवन् गुणाः ।
मया प्रक्षोभ्यमाणायाः पुरुषानुमतेन च

tamo rajaḥ sattvamiti prakṛterabhavan guṇāḥ |
mayā prakṣobhyamāṇāyāḥ puruṣānumatena ca

24.6

तेभ्यः समभवत् सूत्रं महान् सूत्रेण संयुतः ।
ततो विकुर्वतो जातो अहङ्कारो विमोहनः

tebhyaḥ samabhavat sūtraṃ mahān sūtreṇa saṃyutaḥ |
tato vikurvato jāto ahaṅkāro vimohanaḥ

24.7

वैकारिकस्तैजसश्च तामसश्चेत्यहं त्रिवृत् ।
तन्मात्रेन्द्रियमनसां कारणं चिदचिन्मयः

vaikārikastaijasaśca tāmasaścetyahaṃ trivṛt |
tanmātrendriyamanasāṃ kāraṇaṃ cidacinmayaḥ

24.8

अर्थस्तन्मात्रिकाज्जज्ञे तामसादिन्द्रियाणि च ।
तैजसाद् देवता आसन् एकादश च वैकृतात्

arthastanmātrikājjajñe tāmasādindriyāṇi ca |
taijasād devatā āsan ekādaśa ca vaikṛtāt

24.9

मया सञ्चोदिता भावाः सर्वे संहत्यकारिणः ।
अण्डं उत्पादयामासुं ममायतनमुत्तमम्

mayā sañcoditā bhāvāḥ sarve saṃhatyakāriṇaḥ |
aṇḍaṃ utpādayāmāsuṃ mamāyatanamuttamam

24.10

तस्मिन् अहं समभवं अण्डे सलिलसंस्थितौ ।
मम नाभ्यामभूत् पद्मं विश्वाख्यं तत्र चात्मभूः

tasmin ahaṃ samabhavaṃ aṇḍe salilasaṃsthitau |
mama nābhyāmabhūt padmaṃ viśvākhyaṃ tatra cātmabhūḥ

24.11

सोऽसृजत्तपसा युक्तो रजसा मदनुग्रहात् ।
लोकान् सपालान् विश्वात्मा भूर्भुवः स्वरिति त्रिधा

so'sṛjattapasā yukto rajasā madanugrahāt |
lokān sapālān viśvātmā bhūrbhuvaḥ svariti tridhā

24.12

देवानामोक आसीत् स्वर्भूतानां च भुवः पदम् ।
मर्त्यादीनां च भूर्लोकः सिद्धानां त्रितयात् परम्

devānāmoka āsīt svarbhūtānāṃ ca bhuvaḥ padam |
martyādīnāṃ ca bhūrlokaḥ siddhānāṃ tritayāt param

24.13

अधोऽसुराणां नागानां भूमेरोकोऽसृजत् प्रभुः ।
त्रिलोक्यां गतयः सर्वाः कर्मणां त्रिगुणात्मनाम्

adho'surāṇāṃ nāgānāṃ bhūmeroko'sṛjat prabhuḥ |
trilokyāṃ gatayaḥ sarvāḥ karmaṇāṃ triguṇātmanām

24.14

योगस्य तपसश्चैव न्यासस्य गतयोऽमलाः ।
महर्जनस्तपः सत्यं भक्तियोगस्य मद्गतिः

yogasya tapasaścaiva nyāsasya gatayo'malāḥ |
maharjanastapaḥ satyaṃ bhaktiyogasya madgatiḥ

24.15

मया कालात्मना धात्रा कर्मयुक्तमिदं जगत् ।
गुणप्रवाह एतस्मिन् उन्मज्जति निमज्जति

mayā kālātmanā dhātrā karmayuktamidaṃ jagat |
guṇapravāha etasmin unmajjati nimajjati

24.16

अणुर्बृहत् कृशः स्थूलो यो यो भावः प्रसिध्यति ।
सर्वोऽप्युभयसंयुक्तः प्रकृत्या पुरुषेण च

aṇurbṛhat kṛśaḥ sthūlo yo yo bhāvaḥ prasidhyati |
sarvo'pyubhayasaṃyuktaḥ prakṛtyā puruṣeṇa ca

24.17

यस्तु यस्यादिरन्तश्च स वै मध्यं च तस्य सन् ।
विकारो व्यवहारार्थो यथा तैजसपार्थिवाः

yastu yasyādirantaśca sa vai madhyaṃ ca tasya san |
vikāro vyavahārārtho yathā taijasapārthivāḥ

24.18

यदुपादाय पूर्वस्तु भावो विकुरुतेऽपरम् ।
आदिरन्तो यदा यस्य तत् सत्यमभिधीयते

yadupādāya pūrvastu bhāvo vikurute'param |
ādiranto yadā yasya tat satyamabhidhīyate

24.19

प्रकृतिर्यस्य उपादानं आधारः पुरुषः परः ।
सतोऽभिव्यञ्जकः कालो ब्रह्म तत्त्रितयं त्वहम्

prakṛtiryasya upādānaṃ ādhāraḥ puruṣaḥ paraḥ |
sato'bhivyañjakaḥ kālo brahma tattritayaṃ tvaham

24.20

सर्गः प्रवर्तते तावत् पौवापर्येण नित्यशः ।
महान् गुणविसर्गार्थः स्थित्यन्तो यावदीक्षणम्

sargaḥ pravartate tāvat pauvāparyeṇa nityaśaḥ |
mahān guṇavisargārthaḥ sthityanto yāvadīkṣaṇam

24.21

विराण्मयाऽऽसाद्यमानो लोककल्पविकल्पकः ।
पञ्चत्वाय विशेषाय कल्पते भुवनैः सह

virāṇmayā''sādyamāno lokakalpavikalpakaḥ |
pañcatvāya viśeṣāya kalpate bhuvanaiḥ saha

24.22

अन्ने प्रलीयते मर्त्यं अन्नं धानासु लीयते ।
धाना भूमौ प्रलीयन्ते भूमिर्गन्धे प्रलीयते

anne pralīyate martyaṃ annaṃ dhānāsu līyate |
dhānā bhūmau pralīyante bhūmirgandhe pralīyate

24.23

अप्सु प्रलीयते गन्ध आपश्च स्वगुणे रसे ।
लीयते ज्योतिषि रसो ज्योती रूपे प्रलीयते

apsu pralīyate gandha āpaśca svaguṇe rase |
līyate jyotiṣi raso jyotī rūpe pralīyate

24.24

रूपं वायौ स च स्पर्शे लीयते सोऽपि चाम्बरे ।
अम्बरं शब्दतन्मात्र इन्द्रियाणि स्वयोनिषु

rūpaṃ vāyau sa ca sparśe līyate so'pi cāmbare |
ambaraṃ śabdatanmātra indriyāṇi svayoniṣu

24.25

योनिर्वैकारिके सौम्य लीयते मनसीश्वरे ।
शब्दो भूतादिमप्येति भूतादिर्महति प्रभुः

yonirvaikārike saumya līyate manasīśvare |
śabdo bhūtādimapyeti bhūtādirmahati prabhuḥ

24.26

स लीयते महान् स्वेषु गुणेशु गुणवत्तमः ।
तेऽव्यक्ते संप्रलीयन्ते तत्काले लीयतेऽव्यये

sa līyate mahān sveṣu guṇeśu guṇavattamaḥ |
te'vyakte saṃpralīyante tatkāle līyate'vyaye

24.27

कालो मायामये जीवे जीव आत्मनि मय्यजे ।
आत्मा केवल आत्मस्थो विकल्पापायलक्षणः

kālo māyāmaye jīve jīva ātmani mayyaje |
ātmā kevala ātmastho vikalpāpāyalakṣaṇaḥ

24.28

एवमन्वीक्षमाणस्य कथं वैकल्पिको भ्रमः ।
मनसो हृदि तिष्ठेत व्योम्नीवार्कोदये तमः

evamanvīkṣamāṇasya kathaṃ vaikalpiko bhramaḥ |
manaso hṛdi tiṣṭheta vyomnīvārkodaye tamaḥ

24.29

एष साङ्ख्यविधिः प्रोक्तः संशयग्रन्थिभेदनः ।
प्रतिलोमानुलोमाभ्यां परावरदृशा मया

eṣa sāṅkhyavidhiḥ proktaḥ saṃśayagranthibhedanaḥ |
pratilomānulomābhyāṃ parāvaradṛśā mayā

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)