बलभद्रः कुरुश्रेष्ठ भगवान् रथमास्थितः ।
सुहृद्दिदृक्षुरुत्कण्ठः प्रययौ नन्दगोकुलम्
balabhadraḥ kuruśreṣṭha bhagavān rathamāsthitaḥ |
suhṛddidṛkṣurutkaṇṭhaḥ prayayau nandagokulam
34 verses · 65 of 90
Balarama rides to Nanda's Vraja to see his friends. The gopas and gopis embrace him; Nanda and Yashoda take him on their laps and bathe him in tears. The gopis ask after Shri Krishna: does he remember them, the women who left mother, father and home for him and were then left behind? Balarama comforts them and stays through Chaitra and Vaishakha. On moonlit nights he sports with the gopis in a grove by the Yamuna, drinking the Varuni that Varuna sent. Calling the Yamuna to come for his bath and finding her slow, he drags her with the tip of his plough. Frightened, she falls at his feet and praises him, and he lets her go. The nights pass for him like a single night.
श्रीशुक उवाच
बलभद्रः कुरुश्रेष्ठ भगवान् रथमास्थितः ।
सुहृद्दिदृक्षुरुत्कण्ठः प्रययौ नन्दगोकुलम्
balabhadraḥ kuruśreṣṭha bhagavān rathamāsthitaḥ |
suhṛddidṛkṣurutkaṇṭhaḥ prayayau nandagokulam
परिष्वक्तश्चिरोत्कण्ठैर्गोपैर्गोपीभिरेव च ।
रामोऽभिवाद्य पितरावाशीर्भिरभिनन्दितः
pariṣvaktaścirotkaṇṭhairgopairgopībhireva ca |
rāmo'bhivādya pitarāvāśīrbhirabhinanditaḥ
चिरं नः पाहि दाशार्ह सानुजो जगदीश्वरः ।
इत्यारोप्याङ्कमालिङ्ग्य नेत्रैः सिषिचतुर्जलैः
ciraṃ naḥ pāhi dāśārha sānujo jagadīśvaraḥ |
ityāropyāṅkamāliṅgya netraiḥ siṣicaturjalaiḥ
गोपवृद्धांश्च विधिवद्यविष्ठैरभिवन्दितः ।
यथावयो यथासख्यं यथासम्बन्धमात्मनः
gopavṛddhāṃśca vidhivadyaviṣṭhairabhivanditaḥ |
yathāvayo yathāsakhyaṃ yathāsambandhamātmanaḥ
समुपेत्याथ गोपालान् हास्यहस्तग्रहादिभिः ।
विश्रान्तं सुखमासीनं पप्रच्छुः पर्युपागताः
samupetyātha gopālān hāsyahastagrahādibhiḥ |
viśrāntaṃ sukhamāsīnaṃ papracchuḥ paryupāgatāḥ
पृष्टाश्चानामयं स्वेषु प्रेमगद्गदया गिरा ।
कृष्णे कमलपत्राक्षे सन्न्यस्ताखिलराधसः
pṛṣṭāścānāmayaṃ sveṣu premagadgadayā girā |
kṛṣṇe kamalapatrākṣe sannyastākhilarādhasaḥ
कच्चिन्नो बान्धवा राम सर्वे कुशलमासते ।
कच्चित्स्मरथ नो राम यूयं दारसुतान्विताः
kaccinno bāndhavā rāma sarve kuśalamāsate |
kaccitsmaratha no rāma yūyaṃ dārasutānvitāḥ
दिष्ट्या कंसो हतः पापो दिष्ट्या मुक्ताः सुहृज्जनाः ।
निहत्य निर्जित्य रिपून् दिष्ट्या दुर्गं समाश्रीताः
diṣṭyā kaṃso hataḥ pāpo diṣṭyā muktāḥ suhṛjjanāḥ |
nihatya nirjitya ripūn diṣṭyā durgaṃ samāśrītāḥ
गोप्यो हसन्त्यः पप्रच्छू रामसन्दर्शनादृताः ।
कच्चिदास्ते सुखं कृष्णः पुरस्त्रीजनवल्लभः
gopyo hasantyaḥ papracchū rāmasandarśanādṛtāḥ |
kaccidāste sukhaṃ kṛṣṇaḥ purastrījanavallabhaḥ
कच्चित्स्मरति वा बन्धून् पितरं मातरं च सः ।
अप्यसौ मातरं द्रष्टुं सकृदप्यागमिष्यति ।
अपि वा स्मरतेऽस्माकमनुसेवां महाभुजः
kaccitsmarati vā bandhūn pitaraṃ mātaraṃ ca saḥ |
apyasau mātaraṃ draṣṭuṃ sakṛdapyāgamiṣyati |
api vā smarate'smākamanusevāṃ mahābhujaḥ
मातरं पितरं भ्रातॄन् पतीन् पुत्रान् स्वसॄनपि ।
यदर्थे जहिम दाशार्ह दुस्त्यजान् स्वजनान् प्रभो
mātaraṃ pitaraṃ bhrātṝn patīn putrān svasṝnapi |
yadarthe jahima dāśārha dustyajān svajanān prabho
ता नः सद्यः परित्यज्य गतः सञ्छिन्नसौहृदः ।
कथं नु तादृशं स्त्रीभिर्न श्रद्धीयेत भाषितम्
tā naḥ sadyaḥ parityajya gataḥ sañchinnasauhṛdaḥ |
kathaṃ nu tādṛśaṃ strībhirna śraddhīyeta bhāṣitam
कथं नु गृह्णन्त्यनवस्थितात्मनो वचः कृतघ्नस्य बुधाः पुरस्त्रियः ।
गृह्णन्ति वै चित्रकथस्य सुन्दर स्मितावलोकोच्छ्वसितस्मरातुराः *
kathaṃ nu gṛhṇantyanavasthitātmano vacaḥ kṛtaghnasya budhāḥ purastriyaḥ |
gṛhṇanti vai citrakathasya sundara smitāvalokocchvasitasmarāturāḥ *
किं नस्तत्कथया गोप्यः कथाः कथयतापराः ।
यात्यस्माभिर्विना कालो यदि तस्य तथैव नः
kiṃ nastatkathayā gopyaḥ kathāḥ kathayatāparāḥ |
yātyasmābhirvinā kālo yadi tasya tathaiva naḥ
इति प्रहसितं शौरेर्जल्पितं चारुवीक्षितम् ।
गतिं प्रेमपरिष्वङ्गं स्मरन्त्यो रुरुदुः स्त्रियः
iti prahasitaṃ śaurerjalpitaṃ cāruvīkṣitam |
gatiṃ premapariṣvaṅgaṃ smarantyo ruruduḥ striyaḥ
सङ्कर्षणस्ताः कृष्णस्य सन्देशैर्हृदयंगमैः ।
सान्त्वयामास भगवान्नानानुनयकोविदः
saṅkarṣaṇastāḥ kṛṣṇasya sandeśairhṛdayaṃgamaiḥ |
sāntvayāmāsa bhagavānnānānunayakovidaḥ
द्वौ मासौ तत्र चावात्सीन्मधुं माधवं एव च ।
रामः क्षपासु भगवान् गोपीनां रतिमावहन्
dvau māsau tatra cāvātsīnmadhuṃ mādhavaṃ eva ca |
rāmaḥ kṣapāsu bhagavān gopīnāṃ ratimāvahan
पूर्णचन्द्रकलामृष्टे कौमुदीगन्धवायुना ।
यमुनोपवने रेमे सेविते स्त्रीगणैर्वृतः
pūrṇacandrakalāmṛṣṭe kaumudīgandhavāyunā |
yamunopavane reme sevite strīgaṇairvṛtaḥ
वरुणप्रेषिता देवी वारुणी वृक्षकोटरात् ।
पतन्ती तद्वनं सर्वं स्वगन्धेनाध्यवासयत्
varuṇapreṣitā devī vāruṇī vṛkṣakoṭarāt |
patantī tadvanaṃ sarvaṃ svagandhenādhyavāsayat
तं गन्धं मधुधाराया वायुनोपहृतं बलः ।
आघ्रायोपगतस्तत्र ललनाभिः समं पपौ
taṃ gandhaṃ madhudhārāyā vāyunopahṛtaṃ balaḥ |
āghrāyopagatastatra lalanābhiḥ samaṃ papau
उपगीयमानो गन्धर्वैर्वनिताशोभिमण्डले ।
रेमे करेणुयूथेशो माहेन्द्र इव वारणः
upagīyamāno gandharvairvanitāśobhimaṇḍale |
reme kareṇuyūtheśo māhendra iva vāraṇaḥ
नेदुर्दुन्दुभयो व्योम्नि ववृषुः कुसुमैर्मुदा ।
गन्धर्वा मुनयो रामं तद्वीर्यैरीडिरे तदा
nedurdundubhayo vyomni vavṛṣuḥ kusumairmudā |
gandharvā munayo rāmaṃ tadvīryairīḍire tadā
उपगीयमानचरितो वनिताभिर्हलायुध ।
वनेषु व्यचरत्क्षीवो मदविह्वललोचनः
upagīyamānacarito vanitābhirhalāyudha |
vaneṣu vyacaratkṣīvo madavihvalalocanaḥ
स्रग्व्येककुण्डलो मत्तो वैजयन्त्या च मालया ।
बिभ्रत्स्मितमुखाम्भोजं स्वेदप्रालेयभूषितम्
sragvyekakuṇḍalo matto vaijayantyā ca mālayā |
bibhratsmitamukhāmbhojaṃ svedaprāleyabhūṣitam
स आजुहाव यमुनां जलक्रीडार्थमीश्वरः ।
निजं वाक्यमनादृत्य मत्त इत्यापगां बलः
sa ājuhāva yamunāṃ jalakrīḍārthamīśvaraḥ |
nijaṃ vākyamanādṛtya matta ityāpagāṃ balaḥ
अनागतां हलाग्रेण कुपितो विचकर्ष ह ।
पापे त्वं मामवज्ञाय यन्नायासि मयाहुता ।
नेष्ये त्वां लाङ्गलाग्रेण शतधा कामचारिणीम्
anāgatāṃ halāgreṇa kupito vicakarṣa ha |
pāpe tvaṃ māmavajñāya yannāyāsi mayāhutā |
neṣye tvāṃ lāṅgalāgreṇa śatadhā kāmacāriṇīm
एवं निर्भर्त्सिता भीता यमुना यदुनन्दनम् ।
उवाच चकिता वाचं पतिता पादयोर्नृप
evaṃ nirbhartsitā bhītā yamunā yadunandanam |
uvāca cakitā vācaṃ patitā pādayornṛpa
राम राम महाबाहो न जाने तव विक्रमम् ।
यस्यैकांशेन विधृता जगती जगतः पते
rāma rāma mahābāho na jāne tava vikramam |
yasyaikāṃśena vidhṛtā jagatī jagataḥ pate
परं भावं भगवतो भगवन्मामजानतीम् ।
मोक्तुमर्हसि विश्वात्मन् प्रपन्नां भक्तवत्सल
paraṃ bhāvaṃ bhagavato bhagavanmāmajānatīm |
moktumarhasi viśvātman prapannāṃ bhaktavatsala
ततो व्यमुञ्चद्यमुनां याचितो भगवान् बलः ।
विजगाह जलं स्त्रीभिः करेणुभिरिवेभराट्
tato vyamuñcadyamunāṃ yācito bhagavān balaḥ |
vijagāha jalaṃ strībhiḥ kareṇubhirivebharāṭ
कामं विहृत्य सलिलादुत्तीर्णायासीताम्बरे ।
भूषणानि महार्हाणि ददौ कान्तिः शुभां स्रजम्
kāmaṃ vihṛtya salilāduttīrṇāyāsītāmbare |
bhūṣaṇāni mahārhāṇi dadau kāntiḥ śubhāṃ srajam
वसित्वा वाससी नीले मालां आमुच्य काञ्चनीम् ।
रेये स्वलङ्कृतो लिप्तो माहेन्द्र इव वारणः
vasitvā vāsasī nīle mālāṃ āmucya kāñcanīm |
reye svalaṅkṛto lipto māhendra iva vāraṇaḥ
अद्यापि दृश्यते राजन् यमुनाकृष्टवर्त्मना ।
बलस्यानन्तवीर्यस्य वीर्यं सूचयतीव हि
adyāpi dṛśyate rājan yamunākṛṣṭavartmanā |
balasyānantavīryasya vīryaṃ sūcayatīva hi
एवं सर्वा निशा याता एकेव रमतो व्रजे ।
रामस्याक्षिप्तचित्तस्य माधुर्यैर्व्रजयोषिताम्
evaṃ sarvā niśā yātā ekeva ramato vraje |
rāmasyākṣiptacittasya mādhuryairvrajayoṣitām
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)