Skandha 10

Chapter 21: Venu Gita: the gopis sing of the flute

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कन्धे पूर्वार्धे एकविंशोऽध्यायः ॥

20 verses · 21 of 90

What happens in this chapter

Venu Gita: the gopis sing of the flute

In autumn Krishna enters the forest with cows and friends and plays the flute. Hearing it, the gopis of Vraja sit together and describe him: peacock feather, karnikara at his ear, yellow robe, the Vaijayanti garland. What merit did this flute earn, they ask, that it drinks the nectar of Damodara's lips which belongs to us? The does with their bucks worship him with loving glances; the wives of devas in their vimanas faint; the cows stand with ears raised, the calves with milk in their mouths unswallowed; the birds sit like munis with closed eyes. Rivers break their flow to hold his feet, clouds shade him, and Govardhan is the best of Hari's servants, offering water, grass and caves to Rama and Krishna.

श्रीशुक उवाच

21.1

इत्थं शरत् स्वच्छजलं पद्माकरसुगन्धिना ।
न्यविशद् वायुना वातं स गोगोपालकोऽच्युतः

itthaṃ śarat svacchajalaṃ padmākarasugandhinā |
nyaviśad vāyunā vātaṃ sa gogopālako'cyutaḥ

21.2

कुसुमितवनराजिशुष्मिभृङ्ग
द्विजकुलघुष्टसरःसरिन्महीध्रम् ।
मधुपतिरवगाह्य चारयन् गाः
सहपशुपालबलश्चुकूज वेणुम्

kusumitavanarājiśuṣmibhṛṅga
dvijakulaghuṣṭasaraḥsarinmahīdhram |
madhupatiravagāhya cārayan gāḥ
sahapaśupālabalaścukūja veṇum

21.3

तद् व्रजस्त्रिय आश्रुत्य वेणुगीतं स्मरोदयम् ।
काश्चित् परोक्षं कृष्णस्य स्वसखीभ्योऽन्ववर्णयन्

tad vrajastriya āśrutya veṇugītaṃ smarodayam |
kāścit parokṣaṃ kṛṣṇasya svasakhībhyo'nvavarṇayan

21.4

तद् वर्णयितुमारब्धाः स्मरन्त्यः कृष्णचेष्टितम् ।
नाशकन् स्मरवेगेन विक्षिप्तमनसो नृप

tad varṇayitumārabdhāḥ smarantyaḥ kṛṣṇaceṣṭitam |
nāśakan smaravegena vikṣiptamanaso nṛpa

21.5

बर्हापीडं नटवरवपुः कर्णयोः कर्णिकारं ।
बिभ्रद् वासः कनककपिशं वैजयन्तीं च मालाम् ।
रन्ध्रान् वेणोरधरसुधयापूरयन् गोपवृन्दैः ।
वृन्दारण्यं स्वपदरमणं प्राविशद् गीतकीर्तिः

barhāpīḍaṃ naṭavaravapuḥ karṇayoḥ karṇikāraṃ |
bibhrad vāsaḥ kanakakapiśaṃ vaijayantīṃ ca mālām |
randhrān veṇoradharasudhayāpūrayan gopavṛndaiḥ |
vṛndāraṇyaṃ svapadaramaṇaṃ prāviśad gītakīrtiḥ

21.6

इति वेणुरवं राजन् सर्वभूतमनोहरम् ।
श्रुत्वा व्रजस्त्रियः सर्वा वर्णयन्त्योऽभिरेभिरे

iti veṇuravaṃ rājan sarvabhūtamanoharam |
śrutvā vrajastriyaḥ sarvā varṇayantyo'bhirebhire

श्रीगोप्य ऊचुः

21.7

अक्षण्वतां फलमिदं न परं विदामः
सख्यः पशूननु विवेशयतोर्वयस्यैः ।
वक्त्रं व्रजेशसुतयोरनवेणुजुष्टं
यैर्वा निपीतमनुरक्त-कटाक्षमोक्षम्

akṣaṇvatāṃ phalamidaṃ na paraṃ vidāmaḥ
sakhyaḥ paśūnanu viveśayatorvayasyaiḥ |
vaktraṃ vrajeśasutayoranaveṇujuṣṭaṃ
yairvā nipītamanurakta-kaṭākṣamokṣam

21.8

चूतप्रवालबर्हस्तबक् उत्पलाब्ज
मालानुपृक्तपरिधान विचित्रवेशौ ।
मध्ये विरेजतुरलं पशुपालगोष्ठ्यां
रङ्गे यथा नटवरौ क्व च गायमानौ

cūtapravālabarhastabak utpalābja
mālānupṛktaparidhāna vicitraveśau |
madhye virejaturalaṃ paśupālagoṣṭhyāṃ
raṅge yathā naṭavarau kva ca gāyamānau

21.9

गोप्यः किमाचरदयं कुशलं स्म वेणुः
दामोदराधरसुधामपि गोपिकानाम् ।
भुङ्क्ते स्वयं यदवशिष्टरसं ह्रदिन्यो
हृष्यत्त्वचोऽश्रु मुमुचुस्तरवो यथाऽऽर्याः

gopyaḥ kimācaradayaṃ kuśalaṃ sma veṇuḥ
dāmodarādharasudhāmapi gopikānām |
bhuṅkte svayaṃ yadavaśiṣṭarasaṃ hradinyo
hṛṣyattvaco'śru mumucustaravo yathā''ryāḥ

21.10

वृन्दावनं सखि भुवो वितनोति कीर्तिं
यद् देवकीसुतपदाम्बु जलब्धलक्ष्मि ।
गोविन्दवेणुमनु मत्तमयूरनृत्यं
प्रेक्ष्याद्रिसान्ववरतान्यसमस्तसत्त्वम्

vṛndāvanaṃ sakhi bhuvo vitanoti kīrtiṃ
yad devakīsutapadāmbu jalabdhalakṣmi |
govindaveṇumanu mattamayūranṛtyaṃ
prekṣyādrisānvavaratānyasamastasattvam

21.11

धन्याः स्म मूढमतयोऽपि हरिण्य एता
या नन्दनन्दनमुपात्त विचित्रवेशम् ।
आकर्ण्य वेणुरणितं सहकृष्णसाराः
पूजां दधुर्विरचितां प्रणयावलोकैः

dhanyāḥ sma mūḍhamatayo'pi hariṇya etā
yā nandanandanamupātta vicitraveśam |
ākarṇya veṇuraṇitaṃ sahakṛṣṇasārāḥ
pūjāṃ dadhurviracitāṃ praṇayāvalokaiḥ

21.12

कृष्णं निरीक्ष्य वनितोत्सवरूपशीलं
श्रुत्वा च तत्क्वणितवेणु विविक्तगीतम् ।
देव्यो विमानगतयः स्मरनुन्नसारा
भ्रश्यत् प्रसूनकबरा मुमुहुर्विनीव्यः

kṛṣṇaṃ nirīkṣya vanitotsavarūpaśīlaṃ
śrutvā ca tatkvaṇitaveṇu viviktagītam |
devyo vimānagatayaḥ smaranunnasārā
bhraśyat prasūnakabarā mumuhurvinīvyaḥ

21.13

गावश्च कृष्णमुखनिर्गतवेणुगीत
पीयूषमुत्तभितकर्णपुटैः पिबन्त्यः ।
शावाः स्नुतस्तनपयःकवलाः स्म तस्थुः
गोविन्दमात्मनि दृशाश्रुकलाः स्पृशन्त्यः

gāvaśca kṛṣṇamukhanirgataveṇugīta
pīyūṣamuttabhitakarṇapuṭaiḥ pibantyaḥ |
śāvāḥ snutastanapayaḥkavalāḥ sma tasthuḥ
govindamātmani dṛśāśrukalāḥ spṛśantyaḥ

21.14

प्रायो बताम्ब विहगा मुनयो वनेऽस्मिन्
कृष्णेक्षितं तदुदितं कलवेणुगीतम् ।
आरुह्य ये द्रुमभुजान् रुचिरप्रवालान्
श्रृण्वत्यमीलितदृशो विगतान्यवाचः

prāyo batāmba vihagā munayo vane'smin
kṛṣṇekṣitaṃ taduditaṃ kalaveṇugītam |
āruhya ye drumabhujān rucirapravālān
śrṛṇvatyamīlitadṛśo vigatānyavācaḥ

21.15

नद्यस्तदा तदुपधार्य मुकुन्दगीतम्
आवर्तलक्षित मनोभवभग्नवेगाः ।
आलिङ्गनस्थगितमूर्मिभुजैर्मुरारेः
गृह्णन्ति पादयुगलं कमलोपहाराः

nadyastadā tadupadhārya mukundagītam
āvartalakṣita manobhavabhagnavegāḥ |
āliṅganasthagitamūrmibhujairmurāreḥ
gṛhṇanti pādayugalaṃ kamalopahārāḥ

21.16

दृष्ट्वाऽऽतपे व्रजपशून् सह रामगोपैः
सञ्चारयन्तमनु वेणुमुदीरयन्तम् ।
प्रेमप्रवृद्ध उदितः कुसुमावलीभिः
सख्युर्व्यधात् स्ववपुषाम्बुद आतपत्रम्

dṛṣṭvā''tape vrajapaśūn saha rāmagopaiḥ
sañcārayantamanu veṇumudīrayantam |
premapravṛddha uditaḥ kusumāvalībhiḥ
sakhyurvyadhāt svavapuṣāmbuda ātapatram

21.17

पूर्णाः पुलिन्द्य उरुगायपदाब्जराग
श्रीकुङ्कुमेन दयितास्तनमण्डितेन ।
तद्दर्शनस्मररुजस्तृणरूषितेन
लिम्पन्त्य आननकुचेषु जहुस्तदाधिम्

pūrṇāḥ pulindya urugāyapadābjarāga
śrīkuṅkumena dayitāstanamaṇḍitena |
taddarśanasmararujastṛṇarūṣitena
limpantya ānanakuceṣu jahustadādhim

21.18

हन्तायमद्रिरबला हरिदासवर्यो
यद् रामकृष्णचरणस्परशप्रमोदः ।
मानं तनोति सहगोगणयोस्तयोर्यत्
पानीयसूयवस कन्दरकन्दमूलैः

hantāyamadrirabalā haridāsavaryo
yad rāmakṛṣṇacaraṇasparaśapramodaḥ |
mānaṃ tanoti sahagogaṇayostayoryat
pānīyasūyavasa kandarakandamūlaiḥ

21.19

गा गोपकैरनुवनं नयतोरुदार
वेणुस्वनैः कलपदैस्तनुभृत्सु सख्यः ।
अस्पन्दनं गतिमतां पुलकस्तरुणां
निर्योगपाशकृत लक्षणयोर्विचित्रम्

gā gopakairanuvanaṃ nayatorudāra
veṇusvanaiḥ kalapadaistanubhṛtsu sakhyaḥ |
aspandanaṃ gatimatāṃ pulakastaruṇāṃ
niryogapāśakṛta lakṣaṇayorvicitram

21.20

एवंविधा भगवतो या वृन्दावनचारिणः ।
वर्णयन्त्यो मिथो गोप्यः क्रीडास्तन्मयतां ययुः

evaṃvidhā bhagavato yā vṛndāvanacāriṇaḥ |
varṇayantyo mitho gopyaḥ krīḍāstanmayatāṃ yayuḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)