हेमन्ते प्रथमे मासि नन्दव्रजकुमारिकाः ।
चेरुर्हविष्यं भुञ्जानाः कात्यायन्यर्चनव्रतम्
hemante prathame māsi nandavrajakumārikāḥ |
cerurhaviṣyaṃ bhuñjānāḥ kātyāyanyarcanavratam
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कन्धे पूर्वार्धे द्वाविंशोऽध्यायः ॥
38 verses · 22 of 90
In the month of Margashirsha the unmarried girls of Vraja keep a vow to Katyayani, bathing in the Yamuna at dawn and worshipping a sand image of the Devi with the prayer: make Nanda's son my husband. One day they leave their clothes on the bank as usual and bathe. Krishna takes the clothes up a kadamba tree, calling them to come and take them. He tells them that bathing unclothed during a vow offends the devas; they must bow with joined hands to complete it. They do, and he returns their clothes. Krishna tells them their wish is known and will be fulfilled in coming nights, since desire placed in him does not bind, as roasted grain cannot sprout.
श्रीशुक उवाच
हेमन्ते प्रथमे मासि नन्दव्रजकुमारिकाः ।
चेरुर्हविष्यं भुञ्जानाः कात्यायन्यर्चनव्रतम्
hemante prathame māsi nandavrajakumārikāḥ |
cerurhaviṣyaṃ bhuñjānāḥ kātyāyanyarcanavratam
आप्लुत्याम्भसि कालिन्द्या जलान्ते चोदितेऽरुणे ।
कृत्वा प्रतिकृतिं देवीं आनर्चुः नृप सैकतीम्
āplutyāmbhasi kālindyā jalānte codite'ruṇe |
kṛtvā pratikṛtiṃ devīṃ ānarcuḥ nṛpa saikatīm
गन्धैर्माल्यैः सुरभिभिः बलिभिर्धूपदीपकैः ।
उच्चावचैश्चोपहारैः प्रवालफल तण्डुलैः
gandhairmālyaiḥ surabhibhiḥ balibhirdhūpadīpakaiḥ |
uccāvacaiścopahāraiḥ pravālaphala taṇḍulaiḥ
कात्यायनि महामाये महायोगिन्यधीश्वरि ।
नन्दगोपसुतं देवि पतिं मे कुरु ते नमः ।
इति मन्त्रं जपन्त्यस्ताः पूजां चक्रुः कुमारिकाः
kātyāyani mahāmāye mahāyoginyadhīśvari |
nandagopasutaṃ devi patiṃ me kuru te namaḥ |
iti mantraṃ japantyastāḥ pūjāṃ cakruḥ kumārikāḥ
एवं मासं व्रतं चेरुः कुमार्यः कृष्णचेतसः ।
भद्रकालीं समानर्चुः भूयान्नन्दसुतः पतिः
evaṃ māsaṃ vrataṃ ceruḥ kumāryaḥ kṛṣṇacetasaḥ |
bhadrakālīṃ samānarcuḥ bhūyānnandasutaḥ patiḥ
ऊषस्युत्थाय गोत्रैः स्वैरन्योन्या बद्धबाहवः ।
कृष्णं उच्चैर्जगुर्यान्त्यः कालिन्द्यां स्नातुमन्वहम्
ūṣasyutthāya gotraiḥ svairanyonyā baddhabāhavaḥ |
kṛṣṇaṃ uccairjaguryāntyaḥ kālindyāṃ snātumanvaham
नद्याः कदाचिदागत्य तीरे निक्षिप्य पूर्ववत् ।
वासांसि कृष्णं गायन्त्यो विजह्रुः सलिले मुदा
nadyāḥ kadācidāgatya tīre nikṣipya pūrvavat |
vāsāṃsi kṛṣṇaṃ gāyantyo vijahruḥ salile mudā
भगवान् तदभिप्रेत्य कृष्णो योगेश्वरेश्वरः ।
वयस्यैरावृतस्तत्र गतस्तत्कर्मसिद्धये
bhagavān tadabhipretya kṛṣṇo yogeśvareśvaraḥ |
vayasyairāvṛtastatra gatastatkarmasiddhaye
तासां वासांस्युपादाय नीपमारुह्य सत्वरः ।
हसद्भिः प्रहसन् बालैः परिहासमुवाच ह
tāsāṃ vāsāṃsyupādāya nīpamāruhya satvaraḥ |
hasadbhiḥ prahasan bālaiḥ parihāsamuvāca ha
अत्रागत्याबलाः कामं स्वं स्वं वासः प्रगृह्यताम् ।
सत्यं ब्रवाणि नो नर्म यद्यूयं व्रतकर्शिताः
atrāgatyābalāḥ kāmaṃ svaṃ svaṃ vāsaḥ pragṛhyatām |
satyaṃ bravāṇi no narma yadyūyaṃ vratakarśitāḥ
न मयोदितपूर्वं वा अनृतं तदिमे विदुः ।
एकैकशः प्रतीच्छध्वं सहैवेति सुमध्यमाः
na mayoditapūrvaṃ vā anṛtaṃ tadime viduḥ |
ekaikaśaḥ pratīcchadhvaṃ sahaiveti sumadhyamāḥ
तस्य तत् क्ष्वेलितं दृष्ट्वा गोप्यः प्रेमपरिप्लुताः ।
व्रीडिताः प्रेक्ष्य चान्योन्यं जातहासा न निर्ययुः
tasya tat kṣvelitaṃ dṛṣṭvā gopyaḥ premapariplutāḥ |
vrīḍitāḥ prekṣya cānyonyaṃ jātahāsā na niryayuḥ
एवं ब्रुवति गोविन्दे नर्मणाऽऽक्षिप्तचेतसः ।
आकण्ठमग्नाः शीतोदे वेपमानास्तमब्रुवन्
evaṃ bruvati govinde narmaṇā''kṣiptacetasaḥ |
ākaṇṭhamagnāḥ śītode vepamānāstamabruvan
मानयं भोः कृथास्त्वां तु नन्दगोपसुतं प्रियम् ।
जानीमोऽङ्ग व्रजश्लाघ्यं देहि वासांसि वेपिताः
mānayaṃ bhoḥ kṛthāstvāṃ tu nandagopasutaṃ priyam |
jānīmo'ṅga vrajaślāghyaṃ dehi vāsāṃsi vepitāḥ
श्यामसुन्दर ते दास्यः करवाम तवोदितम् ।
देहि वासांसि धर्मज्ञ नो चेद् राज्ञे ब्रुवाम हे
śyāmasundara te dāsyaḥ karavāma tavoditam |
dehi vāsāṃsi dharmajña no ced rājñe bruvāma he
श्रीभगवानुवाच
भवत्यो यदि मे दास्यो मयोक्तं वा करिष्यथ ।
अत्रागत्य स्ववासांसि प्रतीच्छन्तु शुचिस्मिताः
bhavatyo yadi me dāsyo mayoktaṃ vā kariṣyatha |
atrāgatya svavāsāṃsi pratīcchantu śucismitāḥ
ततो जलाशयात् सर्वा दारिकाः शीतवेपिताः ।
पाणिभ्यां योनिमाच्छाद्य प्रोत्तेरुः शीतकर्शिताः
tato jalāśayāt sarvā dārikāḥ śītavepitāḥ |
pāṇibhyāṃ yonimācchādya protteruḥ śītakarśitāḥ
भगवानाहता वीक्ष्य शुद्ध भावप्रसादितः ।
स्कन्धे निधाय वासांसि प्रीतः प्रोवाच सस्मितम्
bhagavānāhatā vīkṣya śuddha bhāvaprasāditaḥ |
skandhe nidhāya vāsāṃsi prītaḥ provāca sasmitam
यूयं विवस्त्रा यदपो धृतव्रता
व्यगाहतैतत् तदु देवहेलनम् ।
बद्ध्वाञ्जलिं मूर्ध्न्यपनुत्तयेंऽहसः
कृत्वा नमोऽधो वसनं प्रगृह्यताम्
yūyaṃ vivastrā yadapo dhṛtavratā
vyagāhataitat tadu devahelanam |
baddhvāñjaliṃ mūrdhnyapanuttayeṃ'hasaḥ
kṛtvā namo'dho vasanaṃ pragṛhyatām
इत्यच्युतेनाभिहितं व्रजाबला
मत्वा विवस्त्राप्लवनं व्रतच्युतिम् ।
तत्पूर्तिकामास्तदशेषकर्मणां
साक्षात्कृतं नेमुरवद्यमृग् यतः
ityacyutenābhihitaṃ vrajābalā
matvā vivastrāplavanaṃ vratacyutim |
tatpūrtikāmāstadaśeṣakarmaṇāṃ
sākṣātkṛtaṃ nemuravadyamṛg yataḥ
तास्तथावनता दृष्ट्वा भगवान् देवकीसुतः ।
वासांसि ताभ्यः प्रायच्छत् करुणस्तेन तोषितः
tāstathāvanatā dṛṣṭvā bhagavān devakīsutaḥ |
vāsāṃsi tābhyaḥ prāyacchat karuṇastena toṣitaḥ
दृढं प्रलब्धास्त्रपया च हापिताः
प्रस्तोभिताः क्रीडनवच्च कारिताः ।
वस्त्राणि चैवापहृतान्यथाप्यमुं
ता नाभ्यसूयन् प्रियसङ्गनिर्वृताः
dṛḍhaṃ pralabdhāstrapayā ca hāpitāḥ
prastobhitāḥ krīḍanavacca kāritāḥ |
vastrāṇi caivāpahṛtānyathāpyamuṃ
tā nābhyasūyan priyasaṅganirvṛtāḥ
परिधाय स्ववासांसि प्रेष्ठसङ्गमसज्जिताः ।
गृहीतचित्ता नो चेलुः तस्मिन् लज्जायितेक्षणाः
paridhāya svavāsāṃsi preṣṭhasaṅgamasajjitāḥ |
gṛhītacittā no celuḥ tasmin lajjāyitekṣaṇāḥ
तासां विज्ञाय भगवान् स्वपादस्पर्शकाम्यया ।
धृतव्रतानां सङ्कल्पं आह दामोदरोऽबलाः
tāsāṃ vijñāya bhagavān svapādasparśakāmyayā |
dhṛtavratānāṃ saṅkalpaṃ āha dāmodaro'balāḥ
सङ्कल्पो विदितः साध्व्यो भवतीनां मदर्चनम् ।
मयानुमोदितः सोऽसौ सत्यो भवितुमर्हति
saṅkalpo viditaḥ sādhvyo bhavatīnāṃ madarcanam |
mayānumoditaḥ so'sau satyo bhavitumarhati
न मय्यावेशितधियां कामः कामाय कल्पते ।
भर्जिता क्वथिता धाना प्रायो बीजाय नेशते
na mayyāveśitadhiyāṃ kāmaḥ kāmāya kalpate |
bharjitā kvathitā dhānā prāyo bījāya neśate
याताबला व्रजं सिद्धा मयेमा रंस्यथा क्षपाः ।
यदुद्दिश्य व्रतमिदं चेरुरार्यार्चनं सतीः
yātābalā vrajaṃ siddhā mayemā raṃsyathā kṣapāḥ |
yaduddiśya vratamidaṃ cerurāryārcanaṃ satīḥ
श्रीशुक उवाच
इत्यादिष्टा भगवता लब्धकामाः कुमारिकाः ।
ध्यायन्त्यस्तत् पदाम्भोजं कृच्छ्रात् निर्विविशुर्व्रजम्
ityādiṣṭā bhagavatā labdhakāmāḥ kumārikāḥ |
dhyāyantyastat padāmbhojaṃ kṛcchrāt nirviviśurvrajam
अथ गोपैः परिवृतो भगवान् देवकीसुतः ।
वृन्दावनाद् गतो दूरं चारयन् गाः सहाग्रजः
atha gopaiḥ parivṛto bhagavān devakīsutaḥ |
vṛndāvanād gato dūraṃ cārayan gāḥ sahāgrajaḥ
निदघार्कातपे तिग्मे छायाभिः स्वाभिरात्मनः ।
आतपत्रायितान् वीक्ष्य द्रुमानाह व्रजौकसः
nidaghārkātape tigme chāyābhiḥ svābhirātmanaḥ |
ātapatrāyitān vīkṣya drumānāha vrajaukasaḥ
हे स्तोककृष्ण हे अंशो श्रीदामन् सुबलार्जुन ।
विशालर्षभ तेजस्विन् देवप्रस्थ वरूथप
he stokakṛṣṇa he aṃśo śrīdāman subalārjuna |
viśālarṣabha tejasvin devaprastha varūthapa
पश्यतैतान् महाभागान् परार्थैकान्तजीवितान् ।
वातवर्षातपहिमान् सहन्तो वारयन्ति नः
paśyataitān mahābhāgān parārthaikāntajīvitān |
vātavarṣātapahimān sahanto vārayanti naḥ
अहो एषां वरं जन्म सर्व प्राण्युपजीवनम् ।
सुजनस्येव येषां वै विमुखा यान्ति नार्थिनः
aho eṣāṃ varaṃ janma sarva prāṇyupajīvanam |
sujanasyeva yeṣāṃ vai vimukhā yānti nārthinaḥ
पत्रपुष्पफलच्छाया मूलवल्कलदारुभिः ।
गन्धनिर्यासभस्मास्थि तोक्मैः कामान् वितन्वते
patrapuṣpaphalacchāyā mūlavalkaladārubhiḥ |
gandhaniryāsabhasmāsthi tokmaiḥ kāmān vitanvate
एतावत् जन्मसाफल्यं देहिनामिह देहिषु ।
प्राणैरर्थैर्धिया वाचा श्रेय एवाचरेत् सदा
etāvat janmasāphalyaṃ dehināmiha dehiṣu |
prāṇairarthairdhiyā vācā śreya evācaret sadā
इति प्रवालस्तबक फलपुष्पदलोत्करैः ।
तरूणां नम्रशाखानां मध्यतो यमुनां गतः
iti pravālastabaka phalapuṣpadalotkaraiḥ |
tarūṇāṃ namraśākhānāṃ madhyato yamunāṃ gataḥ
तत्र गाः पाययित्वापः सुमृष्टाः शीतलाः शिवाः ।
ततो नृप स्वयं गोपाः कामं स्वादु पपुर्जलम्
tatra gāḥ pāyayitvāpaḥ sumṛṣṭāḥ śītalāḥ śivāḥ |
tato nṛpa svayaṃ gopāḥ kāmaṃ svādu papurjalam
तस्या उपवने कामं चारयन्तः पशून् नृप ।
कृष्णरामौ उवुपागम्य क्षुधार्ता इदमब्रवन्
tasyā upavane kāmaṃ cārayantaḥ paśūn nṛpa |
kṛṣṇarāmau uvupāgamya kṣudhārtā idamabravan
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)