चतुर्थ अंश

अध्याय 20: शान्तनु, देवापि और परीक्षित तक कुरुवंश

इति श्रीविष्णुमहापुराणे चतुर्थांशे विंशोऽध्यायः ॥

51 श्लोक · 20 में से 24

इस अध्याय में क्या होता है

शान्तनु, देवापि और परीक्षित तक कुरुवंश

प्रतीप के ज्येष्ठ पुत्र देवापि बचपन में वन चले जाते हैं, इसलिए शान्तनु राजा बनते हैं; जिस वृद्ध को वे छूते हैं, वह युवा हो जाता है। बारह वर्ष वर्षा नहीं होती, क्योंकि उन्होंने बड़े भाई की भूमि भोगी है। वे राज्य लौटाने जाते हैं, पर मन्त्री के भेजे तपस्वी देवापि की बुद्धि वेद के विरुद्ध कर चुके हैं; देवापि वेदविरोधी वचन कहकर पतित होते हैं और वर्षा लौटती है। गंगा से भीष्म जन्मते हैं; सत्यवती से चित्रांगद और विचित्रवीर्य। पराशर कहते हैं कि सत्यवती के कहने पर उनके पुत्र कृष्णद्वैपायन से धृतराष्ट्र, पाण्डु और विदुर हुए। फिर पाण्डवों के पुत्र आते हैं। ब्रह्मास्त्र से जले परीक्षित को भगवान जीवित करते हैं, जो अभी राज करते हैं। काशी वाली पंक्ति दो बार है; दो श्लोक छूटे हैं।

श्रीपराशर उवाच

20.1

परीक्षितश्च जनमेजयश्रुतसेनोग्रसेनभीमसेनाश्चात्वारः पुत्राः

parīkṣitaśca janamejayaśrutasenograsenabhīmasenāścātvāraḥ putrāḥ

20.2

जह्नोस्तु सुरथोनामात्मजो बभूव

jahnostu surathonāmātmajo babhūva

20.3

तस्यापि विदूरथः

tasyāpi vidūrathaḥ

20.4

तस्मात्सार्वभोमःसार्वभौमाज्जयत्सेनस्तस्मादाराधितस्ततश्चायुतायुरयुतायोरक्रोधनः

tasmātsārvabhomaḥsārvabhaumājjayatsenastasmādārādhitastataścāyutāyurayutāyorakrodhanaḥ

20.5

तस्माद्देवातिथिः

tasmāddevātithiḥ

20.6

ततश्च ऋक्षोऽन्योभवत्

tataśca ṛkṣo'nyobhavat

20.7

ऋक्षाद्भीमसेनस्ततश्च दिलीपः

ṛkṣādbhīmasenastataśca dilīpaḥ

20.8

दिलीपात्प्रतीपः

dilīpātpratīpaḥ

20.9

तस्यापि देवापिशन्तनुबाह्लीकसंज्ञास्त्रयः पुत्रा बभूवुः

tasyāpi devāpiśantanubāhlīkasaṃjñāstrayaḥ putrā babhūvuḥ

20.10

देवापिर्बाल एवारण्यं विवेश

devāpirbāla evāraṇyaṃ viveśa

20.11

शन्तनुस्तु महीपालोऽभूत्

śantanustu mahīpālo'bhūt

20.12

अयं च तस्य श्लोकः पृथिव्यां गीयते

ayaṃ ca tasya ślokaḥ pṛthivyāṃ gīyate

20.13

यंयं कराभ्यां स्पृशति वीर्णं यौवनमेति सः ।
शान्तिं चाप्नोति येनाग्र्यां कर्मणा तेन शन्तनुः

yaṃyaṃ karābhyāṃ spṛśati vīrṇaṃ yauvanameti saḥ |
śāntiṃ cāpnoti yenāgryāṃ karmaṇā tena śantanuḥ

20.14

तस्य च शन्तनोर्राष्ट्रे द्वादशवर्षाणि देवो न ववर्ष

tasya ca śantanorrāṣṭre dvādaśavarṣāṇi devo na vavarṣa

20.15

ततश्चाशेषराष्ट्रविनाशमवेक्ष्यासौ राजा ब्राह्मणानपृच्छत्कस्मादस्माकं राष्ट्रे देवो न वर्षति को ममापराध इति

tataścāśeṣarāṣṭravināśamavekṣyāsau rājā brāhmaṇānapṛcchatkasmādasmākaṃ rāṣṭre devo na varṣati ko mamāparādha iti

20.16

ततश्च तमूचुर्ब्राह्मणाः

tataśca tamūcurbrāhmaṇāḥ

20.17

अग्रजस्य ते हीयमवनिस्त्वया संभुज्यते अतः परिवेत्ता त्वमित्युक्तःस राजा पुनस्तानपृच्छत्

agrajasya te hīyamavanistvayā saṃbhujyate ataḥ parivettā tvamityuktaḥsa rājā punastānapṛcchat

20.18

किं मयात्र विधेयमिति

kiṃ mayātra vidheyamiti

ततस्ते पुनरप्यूचुः

20.20

यावद्देवापिर्न पतनादिभिर् दोषैरभिभूयते तावदेतत्तस्यार्हं राज्यम्

yāvaddevāpirna patanādibhir doṣairabhibhūyate tāvadetattasyārhaṃ rājyam

20.21

तदलमेतेन तु तस्मै दीयतामित्युक्ते तस्यं मन्त्रिप्रवरेणाश्मराविणा तत्रारण्ये तपस्विनो वेदवादविरोधवक्तारः प्रयुक्ताः

tadalametena tu tasmai dīyatāmityukte tasyaṃ mantripravareṇāśmarāviṇā tatrāraṇye tapasvino vedavādavirodhavaktāraḥ prayuktāḥ

20.22

तैरस्याप्यतिऋजुमतेर्महीपतिपुत्रस्य बुद्धिर्वेदवादविरोधमार्गानुसारिण्यक्रियत

tairasyāpyatiṛjumatermahīpatiputrasya buddhirvedavādavirodhamārgānusāriṇyakriyata

20.23

राजा च शन्तनुर्द्विजवचनोत्पन्नपरिदेवनशोकस्तान् ब्राह्मणानग्रतः कृत्वाग्रजस्य प्रदानायारण्यं जगाम

rājā ca śantanurdvijavacanotpannaparidevanaśokastān brāhmaṇānagrataḥ kṛtvāgrajasya pradānāyāraṇyaṃ jagāma

20.24

तदाश्रममुपगताश्च तमवनतमवनीपतिपुत्रं देवापिमुपतस्थुः

tadāśramamupagatāśca tamavanatamavanīpatiputraṃ devāpimupatasthuḥ

20.25

ते ब्राह्मणा वेदवादानुबन्धीनि वचांसि राज्यमग्रजेन कर्तव्यमित्यर्थवन्ति तमूचुः

te brāhmaṇā vedavādānubandhīni vacāṃsi rājyamagrajena kartavyamityarthavanti tamūcuḥ

20.26

असावपि देवापिर्वेदवादविरोधयुक्तिदूषितमनेकप्रकारं तानाह

asāvapi devāpirvedavādavirodhayuktidūṣitamanekaprakāraṃ tānāha

ततस्ते ब्राह्मणाः शन्तनुमूचुः

20.28

आगच्छ हे राजन्नलमत्रातिनिर्बधेन प्रशान्त एवासावना वृष्टिदोषः पतितोयमनादिकालमभिहितवेदवचनदूषणोच्चरणात्

āgaccha he rājannalamatrātinirbadhena praśānta evāsāvanā vṛṣṭidoṣaḥ patitoyamanādikālamabhihitavedavacanadūṣaṇoccaraṇāt

20.29

पतिते चाग्रजे नैव ते परिवेतृत्वं भवतीत्युक्तः शन्तनुःस्वपुरमागम्य राज्यमकरोत्

patite cāgraje naiva te parivetṛtvaṃ bhavatītyuktaḥ śantanuḥsvapuramāgamya rājyamakarot

20.30

वेदवादविरोधवचनोच्चारणदूषिते च तस्मिन्देवापौ तिष्ठत्यपि ज्येष्ठभ्रातर्यखिलसस्यनिष्पत्तये ववर्ष भगवान्पर्जन्यः

vedavādavirodhavacanoccāraṇadūṣite ca tasmindevāpau tiṣṭhatyapi jyeṣṭhabhrātaryakhilasasyaniṣpattaye vavarṣa bhagavānparjanyaḥ

20.31

बाह्लीकात्सोमदत्तः पुत्रोऽभूत्

bāhlīkātsomadattaḥ putro'bhūt

20.32

सोमदत्तस्यापि भूरिभूरिश्रवशल्यसंज्ञास्त्रयः पुत्रा बभूवुः

somadattasyāpi bhūribhūriśravaśalyasaṃjñāstrayaḥ putrā babhūvuḥ

20.33

शन्तनोरप्यमरनद्यां जाह्नव्यामुदारकीर्तिरशेषशास्त्रर्थविद्भीष्मः पुत्रोऽभूत्

śantanorapyamaranadyāṃ jāhnavyāmudārakīrtiraśeṣaśāstrarthavidbhīṣmaḥ putro'bhūt

20.34

सत्यवत्यां च चित्राङ्गदविचित्रवीर्यौ द्वौ पुत्रावुत्पादयामास शन्तनुः

satyavatyāṃ ca citrāṅgadavicitravīryau dvau putrāvutpādayāmāsa śantanuḥ

20.35

चित्राङ्गदस्तु बाल एव चित्राङ्गदेनैव गन्धर्वोणाहवे निहतः

citrāṅgadastu bāla eva citrāṅgadenaiva gandharvoṇāhave nihataḥ

20.36

विचित्रवीर्योऽपि काशीराजतनये अंबांवालिके उपयेमे

vicitravīryo'pi kāśīrājatanaye aṃbāṃvālike upayeme

20.37

तदुपभोगातिखेदाच्च यक्ष्मणा गृहीतः स पञ्चत्वमगमत्

tadupabhogātikhedācca yakṣmaṇā gṛhītaḥ sa pañcatvamagamat

20.38

सत्यवतीनियोगाच्च मत्पुत्रः कृष्णद्वैपायनो मातुर्वचनमनतिक्रमणीयमिति कृत्वा विचित्रवीर्यक्षेत्रे धृतराष्ट्रपाण्डुतत्प्रहितभुजिष्यायां विदुरं चोत्पादयामास

satyavatīniyogācca matputraḥ kṛṣṇadvaipāyano māturvacanamanatikramaṇīyamiti kṛtvā vicitravīryakṣetre dhṛtarāṣṭrapāṇḍutatprahitabhujiṣyāyāṃ viduraṃ cotpādayāmāsa

20.39

धतराष्ट्रोपि गान्धार्यां दुर्योधनदुः शासनप्रधानं पुत्रशतमुत्पादयामास

dhatarāṣṭropi gāndhāryāṃ duryodhanaduḥ śāsanapradhānaṃ putraśatamutpādayāmāsa

20.40

पाण्ढोरप्यरण्ये मृगयायामृषिशापोपहतप्रजाजननसामर्थ्यस्य धर्मवायुशक्रैर्युधिष्ठिरभीमसेनार्जुनाः कुन्त्यां नकुलसहदेवौ चाश्विभ्यां माद्रयां पञ्चपुत्राःसमुत्पादिताः

pāṇḍhorapyaraṇye mṛgayāyāmṛṣiśāpopahataprajājananasāmarthyasya dharmavāyuśakrairyudhiṣṭhirabhīmasenārjunāḥ kuntyāṃ nakulasahadevau cāśvibhyāṃ mādrayāṃ pañcaputrāḥsamutpāditāḥ

20.41

तेषां च द्रौपद्यां पञ्चैव बभूवुः

teṣāṃ ca draupadyāṃ pañcaiva babhūvuḥ

20.42

युधिष्ठिरात्प्रतिविन्ध्यः भीमसेनाच्छुतसेनः श्रुतकीर्तिरर्जुनाच्छुतानीको नकुलाच्छुतकर्मा सहदेवात्

yudhiṣṭhirātprativindhyaḥ bhīmasenācchutasenaḥ śrutakīrtirarjunācchutānīko nakulācchutakarmā sahadevāt

20.43

काशी च भीमसेनादेव सर्वगं सुतमवाप

kāśī ca bhīmasenādeva sarvagaṃ sutamavāpa

20.44

यौधेयी युधिष्छिराद्देवकं पुत्रमवाप

yaudheyī yudhiṣchirāddevakaṃ putramavāpa

20.45

हिडिंबा घटोत्कचं भीमसेनात्पुत्रं लेभे

hiḍiṃbā ghaṭotkacaṃ bhīmasenātputraṃ lebhe

20.46

काशी च भीमसेनादेव सर्वगं सुतमवाप

kāśī ca bhīmasenādeva sarvagaṃ sutamavāpa

20.47

सहदेवाच्च विजयी कुहोत्रं पुत्रमवाप

sahadevācca vijayī kuhotraṃ putramavāpa

20.48

रेणुमत्यां च नकुलोपि निरमित्रमजीजनत्

reṇumatyāṃ ca nakulopi niramitramajījanat

20.49

अर्जुनस्याप्युलूप्यां नागकन्यायामिरावान्नाम पुत्रोऽभवत्

arjunasyāpyulūpyāṃ nāgakanyāyāmirāvānnāma putro'bhavat

20.50

मणीपुरपतिपुत्र्यां पुत्रिकाधर्मेण बब्रुवाहनं नाम पुत्रमर्जुनोऽजनयत्

maṇīpurapatiputryāṃ putrikādharmeṇa babruvāhanaṃ nāma putramarjuno'janayat

20.51

सुभद्रायां चार्भकत्वेपि योसावतिबलपराक्रमःसमस्तारातिरथजेता सोऽभिमन्युरजायत

subhadrāyāṃ cārbhakatvepi yosāvatibalaparākramaḥsamastārātirathajetā so'bhimanyurajāyata

20.52

अभिमन्योरुत्तरायां परिक्षीणेषु कुरुष्वश्वत्थामप्रयुक्तब्रह्मस्त्रेण गर्भ एव भस्मीकृतो भगवतःसकलसुरासुरवन्दितचरणयुगलस्यात्मेच्छया कारममानुषरूपधारीणोनुभावात्पुनर्जीवितमवाप्य परीक्षिज्जज्ञे

abhimanyoruttarāyāṃ parikṣīṇeṣu kuruṣvaśvatthāmaprayuktabrahmastreṇa garbha eva bhasmīkṛto bhagavataḥsakalasurāsuravanditacaraṇayugalasyātmecchayā kāramamānuṣarūpadhārīṇonubhāvātpunarjīvitamavāpya parīkṣijjajñe

20.53

योऽयं सांप्रतमेदद्भूमण्डलमखण्डितायतिधर्मेण पालयतीति

yo'yaṃ sāṃpratamedadbhūmaṇḍalamakhaṇḍitāyatidharmeṇa pālayatīti

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)