विद्येश्वर संहिता

अध्याय 20: पार्थिव लिंग की वैदिक पूजाविधि

इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां साध्यसाधनखण्डे पार्थिवशिवलिंगपूजाविधिवर्णनं नाम विंशोऽध्यायः ॥

66 श्लोक · 20 में से 25

इस अध्याय में क्या होता है

पार्थिव लिंग की वैदिक पूजाविधि

सूत वैदिक विधि बताते हैं। स्नान, संध्या, ब्रह्मयज्ञ और तर्पण के बाद भस्म और रुद्राक्ष धारण करके उपासक नदीतट, पर्वत, वन या शिवालय की शुद्ध मिट्टी लाकर, धोकर, लिंग बनाता है। हर चरण का अपना यजुर्मन्त्र है: नमः शिवाय से सामग्री का प्रोक्षण, भूरसि से भूमि-शुद्धि, आपोऽस्मान् से जल-संस्कार, नीलग्रीवाय से लिंग-प्रतिष्ठा, मा नो महान्तम् से आवाहन, और इसी प्रकार सब उपचार, अधिकतर रुद्राध्याय से। फिर कैलास पर विराजमान महेश का ध्यान होता है, जो चाँदी के पर्वत-से उज्ज्वल हैं, सिर पर चन्द्रकला, हाथों में परशु और मृग, और उमा से आलिंगित। उपासक पंचाक्षर और शतरुद्रिय का जप करता है, 'हे मृड, मैं आपका हूँ, कृपा करें' कहकर पुष्पांजलि देता है, साष्टांग प्रणाम और प्रदक्षिणा करके विसर्जन करता है।

सूत उवाच

20.1

वैदिकेनैव मार्गेण भुक्तिमुक्तिप्रदायिनी

vaidikenaiva mārgeṇa bhuktimuktipradāyinī

20.2

सूत्रोक्तविधिना स्नात्वा संध्यां कृत्वा यथाविधि ।
ब्रह्मयज्ञं विधायादौ ततस्तर्प्पणमाचरेत्

sūtroktavidhinā snātvā saṃdhyāṃ kṛtvā yathāvidhi |
brahmayajñaṃ vidhāyādau tatastarppaṇamācaret

20.3

नैत्यिकं सकलं कामं विधायानंतरं पुमान् ।
शिवस्मरणपूर्वं हि भस्मरुद्रा क्षधारकः

naityikaṃ sakalaṃ kāmaṃ vidhāyānaṃtaraṃ pumān |
śivasmaraṇapūrvaṃ hi bhasmarudrā kṣadhārakaḥ

20.4

वेदोक्ताविधिना सम्यक्संपूर्णफलसिद्धये ।
पूजयेत्परया भक्त्या पार्थिवं लिंगमुत्तमम्

vedoktāvidhinā samyaksaṃpūrṇaphalasiddhaye |
pūjayetparayā bhaktyā pārthivaṃ liṃgamuttamam

20.5

नदीतीरे तडागे च पर्वते काननेऽपि च ।
शिवालये शुचौ देशे पार्थिवार्चा विधीयते

nadītīre taḍāge ca parvate kānane'pi ca |
śivālaye śucau deśe pārthivārcā vidhīyate

20.6

शुद्धप्रदेशसंभूतां मृदमाहृत्य यत्नतः ।
शिवलिंगं प्रकल्पेत सावधानतया द्विजाः

śuddhapradeśasaṃbhūtāṃ mṛdamāhṛtya yatnataḥ |
śivaliṃgaṃ prakalpeta sāvadhānatayā dvijāḥ

20.7

विप्रे गौरा स्मृता शोणा बाहुजे पीतवर्णका ।
वैश्ये कृष्णा पादजाते ह्यथवा यत्र या भवेत्

vipre gaurā smṛtā śoṇā bāhuje pītavarṇakā |
vaiśye kṛṣṇā pādajāte hyathavā yatra yā bhavet

20.8

संगृह्य मृत्तिकां लिंगनिर्माणार्थं प्रयत्नतः ।
अतीव शुभदेशे च स्थापयेत्तां मृदं शुभाम्

saṃgṛhya mṛttikāṃ liṃganirmāṇārthaṃ prayatnataḥ |
atīva śubhadeśe ca sthāpayettāṃ mṛdaṃ śubhām

20.9

संशोध्य च जलेनापि पिंडीकृत्य शनैः शनैः ।
विधीयेत शुभं लिंगं पार्थिवं वेदमार्गतः

saṃśodhya ca jalenāpi piṃḍīkṛtya śanaiḥ śanaiḥ |
vidhīyeta śubhaṃ liṃgaṃ pārthivaṃ vedamārgataḥ

20.10

ततः संपूजयेद्भक्त्या भुक्तिमुक्तिफलाप्तये ।
तत्प्रकारमहं वच्मि शृणुध्वं संविधानतः

tataḥ saṃpūjayedbhaktyā bhuktimuktiphalāptaye |
tatprakāramahaṃ vacmi śṛṇudhvaṃ saṃvidhānataḥ

20.11

नमः शिवाय मंत्रेणार्चनद्र व्यं च प्रोक्षयेत् ।
भूरसीति च मंत्रेण क्षेत्रसिद्धिं प्रकारयेत्

namaḥ śivāya maṃtreṇārcanadra vyaṃ ca prokṣayet |
bhūrasīti ca maṃtreṇa kṣetrasiddhiṃ prakārayet

20.12

आपोस्मानिति मंत्रेण जलसंस्कारमाचरेत् ।
नमस्ते रुद्र मंत्रेण फाटिकाबंधमुच्यते

āposmāniti maṃtreṇa jalasaṃskāramācaret |
namaste rudra maṃtreṇa phāṭikābaṃdhamucyate

20.13

शंभवायेति मंत्रेण क्षेत्रशुद्धिं प्रकारयेत् ।
नमः पूर्वेण कुर्यात्पंचामृतस्यापि प्रोक्षणम्

śaṃbhavāyeti maṃtreṇa kṣetraśuddhiṃ prakārayet |
namaḥ pūrveṇa kuryātpaṃcāmṛtasyāpi prokṣaṇam

20.14

नीलग्रीवाय मंत्रेण नमःपूर्वेण भक्तिमान् ।
चरेच्छंकरलिंगस्य प्रतिष्ठापनमुत्तमम्

nīlagrīvāya maṃtreṇa namaḥpūrveṇa bhaktimān |
carecchaṃkaraliṃgasya pratiṣṭhāpanamuttamam

20.15

भक्तितस्तत एतत्ते रुद्रा येति च मंत्रतः ।
आसनं रमणीयं वै दद्याद्वैदिकमार्गकृत्

bhaktitastata etatte rudrā yeti ca maṃtrataḥ |
āsanaṃ ramaṇīyaṃ vai dadyādvaidikamārgakṛt

20.16

मानो महन्तमिति च मंत्रेणावाहनं चरेत् ।
याते रुद्रे ण मंत्रेण संचरेदुपवेशनम्

māno mahantamiti ca maṃtreṇāvāhanaṃ caret |
yāte rudre ṇa maṃtreṇa saṃcaredupaveśanam

20.17

मंत्रेण यामिषुमिति न्यासं कुर्य्याच्छिवस्य च ।
अध्यवोचदिति प्रेम्णाधिवासं मनुनाचरेत्

maṃtreṇa yāmiṣumiti nyāsaṃ kuryyācchivasya ca |
adhyavocaditi premṇādhivāsaṃ manunācaret

20.18

मनुना सौजीव इति देवतान्यासमाचरेत् ।
असौ योवसर्पतीति चाचरेदपसर्पणम्

manunā saujīva iti devatānyāsamācaret |
asau yovasarpatīti cācaredapasarpaṇam

20.19

नमोस्तु नीलग्रीवायेति पाद्यं मनुनाहरेत् ।
अर्घ्यं च रुद्र गायत्र् याऽचमनं त्र् यंबकेण च

namostu nīlagrīvāyeti pādyaṃ manunāharet |
arghyaṃ ca rudra gāyatr yā'camanaṃ tr yaṃbakeṇa ca

20.20

पयः पृथिव्यामिति च पयसा स्नानमाचरेत् ।
दधिक्राव्णेतिमंत्रेण दधिस्नानं च कारयेत्

payaḥ pṛthivyāmiti ca payasā snānamācaret |
dadhikrāvṇetimaṃtreṇa dadhisnānaṃ ca kārayet

20.21

घृटं स्नाने खलु घृतं घृतं यावेति मंत्रतः ।
मधुवाता मधुनक्तं मधुमान्न इति त्र् यृचा

ghṛṭaṃ snāne khalu ghṛtaṃ ghṛtaṃ yāveti maṃtrataḥ |
madhuvātā madhunaktaṃ madhumānna iti tr yṛcā

20.22

मधुखंडस्नपनं प्रोक्तमिति पंचामृतं स्मृतम् ।
अथवा पाद्यमंत्रेण स्नानं पंचामृतेन च

madhukhaṃḍasnapanaṃ proktamiti paṃcāmṛtaṃ smṛtam |
athavā pādyamaṃtreṇa snānaṃ paṃcāmṛtena ca

20.23

मानस्तोके इति प्रेम्णा मंत्रेण कटिबंधनम् ।
नमो धृष्णवे इति वा उत्तरीयं च धापयेत्

mānastoke iti premṇā maṃtreṇa kaṭibaṃdhanam |
namo dhṛṣṇave iti vā uttarīyaṃ ca dhāpayet

20.24

या ते हेतिरिति प्रेम्णा ऋक्चतुष्केण वैदिकः ।
शिवाय विधिना भक्तश्चरेद्वस्त्रसमर्पणम्

yā te hetiriti premṇā ṛkcatuṣkeṇa vaidikaḥ |
śivāya vidhinā bhaktaścaredvastrasamarpaṇam

20.25

नमः श्वभ्य इति प्रेम्णा गंधं दद्यादृचा सुधीः ।
नमस्तक्षभ्य इति चाक्षतान्मंत्रेण चार्पयेत्

namaḥ śvabhya iti premṇā gaṃdhaṃ dadyādṛcā sudhīḥ |
namastakṣabhya iti cākṣatānmaṃtreṇa cārpayet

20.26

नमः पार्याय इति वा पुष्प मंत्रेण चार्पयेत् ।
नमः पर्ण्याय इति वा बिल्बपत्रसमर्पणम्

namaḥ pāryāya iti vā puṣpa maṃtreṇa cārpayet |
namaḥ parṇyāya iti vā bilbapatrasamarpaṇam

20.27

नमः कपर्दिने चेति धूपं दद्याद्यथाविधि ।
दीपं दद्याद्यथोक्तं तु नम आशव इत्यृचा

namaḥ kapardine ceti dhūpaṃ dadyādyathāvidhi |
dīpaṃ dadyādyathoktaṃ tu nama āśava ityṛcā

20.28

नमो ज्येष्ठाय मंत्रेण दद्यान्नैवेद्यमुत्तमम् ।
मनुना त्र् यम्बकमिति पुनराचमनं स्मृतम्

namo jyeṣṭhāya maṃtreṇa dadyānnaivedyamuttamam |
manunā tr yambakamiti punarācamanaṃ smṛtam

20.29

इमा रुद्रा येति ऋचा कुर्यात्फलसमर्पणम् ।
नमो व्रज्यायेति ऋचा सकलं शंभवेर्पयेत्

imā rudrā yeti ṛcā kuryātphalasamarpaṇam |
namo vrajyāyeti ṛcā sakalaṃ śaṃbhaverpayet

20.30

मानो महांतमिति च मानस्तोके इति ततः ।
मंत्रद्वयेनैकदशाक्षतै रुद्रा न्प्रपूजयेत्

māno mahāṃtamiti ca mānastoke iti tataḥ |
maṃtradvayenaikadaśākṣatai rudrā nprapūjayet

20.31

हिरण्यगर्भ इति त्र् यृचा दक्षिणां हि समर्पयेत् ।
देवस्य त्वेति मंत्रेण ह्यभिषेकं चरेद्बुधः

hiraṇyagarbha iti tr yṛcā dakṣiṇāṃ hi samarpayet |
devasya tveti maṃtreṇa hyabhiṣekaṃ caredbudhaḥ

20.32

दीपमंत्रेण वा शंभोर्नीराजनविधिं चरेत् ।
पुष्पांजलिं चरेद्भक्त्या इमा रुद्रा य च त्र् यृचा

dīpamaṃtreṇa vā śaṃbhornīrājanavidhiṃ caret |
puṣpāṃjaliṃ caredbhaktyā imā rudrā ya ca tr yṛcā

20.33

मानो महान्तमिति च चरेत्प्राज्ञः प्रदक्षिणाम् ।
मानस्तोकेति मंत्रेण साष्टाण्गं प्रणमेत्सुधीः

māno mahāntamiti ca caretprājñaḥ pradakṣiṇām |
mānastoketi maṃtreṇa sāṣṭāṇgaṃ praṇametsudhīḥ

20.34

एषते इति मंत्रेण शिवमुद्रा ं प्रदर्शयेत् ।
यतोयत इत्यभयां ज्ञानाख्यां त्र् यंबकेण च

eṣate iti maṃtreṇa śivamudrā ṃ pradarśayet |
yatoyata ityabhayāṃ jñānākhyāṃ tr yaṃbakeṇa ca

20.35

नमःसेनेति मंत्रेण महामुद्रा ं प्रदर्शयेत् ।
दर्शयेद्धेनुमुद्रा ं च नमो गोभ्य ऋचानया

namaḥseneti maṃtreṇa mahāmudrā ṃ pradarśayet |
darśayeddhenumudrā ṃ ca namo gobhya ṛcānayā

20.36

पंचमुद्रा ः प्रदर्श्याथ शिवमंत्रजपं चरेत् ।
शतरुद्रि यमंत्रेण जपेद्वेदविचक्षणः

paṃcamudrā ḥ pradarśyātha śivamaṃtrajapaṃ caret |
śatarudri yamaṃtreṇa japedvedavicakṣaṇaḥ

20.37

ततः पंचाण्गपाठं च कुर्य्याद्वेदविचक्षणः ।
देवागात्विति मंत्रेण कुर्याच्छंभोर्विसर्जनम्

tataḥ paṃcāṇgapāṭhaṃ ca kuryyādvedavicakṣaṇaḥ |
devāgātviti maṃtreṇa kuryācchaṃbhorvisarjanam

20.38

इत्युक्तः शिवपूजाया व्यासतो वैदिकोविधिः ।
समासतश्च शृणुत वैदिकं विधिमुत्तमम्

ityuktaḥ śivapūjāyā vyāsato vaidikovidhiḥ |
samāsataśca śṛṇuta vaidikaṃ vidhimuttamam

20.39

ऋचा सद्योजातमिति मृदाहरणमाचरेत् ।
वामदेवाय इति च जलप्रक्षेपमाचरेत्

ṛcā sadyojātamiti mṛdāharaṇamācaret |
vāmadevāya iti ca jalaprakṣepamācaret

20.40

अघोरेण च मंत्रेण लिंगनिर्माणमाचरेत् ।
तत्पुरुषाय मंत्रेणाह्वानं कुर्याद्यथाविधि

aghoreṇa ca maṃtreṇa liṃganirmāṇamācaret |
tatpuruṣāya maṃtreṇāhvānaṃ kuryādyathāvidhi

20.41

संयोजयेद्वेदिकायामीशानमनुना हरम् ।
अन्यत्सर्वं विधानं च कुर्य्यात्संक्षेपतः सुधीः

saṃyojayedvedikāyāmīśānamanunā haram |
anyatsarvaṃ vidhānaṃ ca kuryyātsaṃkṣepataḥ sudhīḥ

20.42

पंचाक्षरेण मंत्रेण गुरुदत्तेन वा तथा ।
कुर्यात्पूजां षोडशोपचारेण विधिवत्सुधीः

paṃcākṣareṇa maṃtreṇa gurudattena vā tathā |
kuryātpūjāṃ ṣoḍaśopacāreṇa vidhivatsudhīḥ

20.43

भवाय भवनाशाय महादेवाय धीमहि ।
उग्राय उग्रनाशाय शर्वाय शशिमौलिने

bhavāya bhavanāśāya mahādevāya dhīmahi |
ugrāya ugranāśāya śarvāya śaśimauline

20.44

अनेन मनुना वापि पूजयेच्छंकरं सुधीः ।
सुभक्त्या च भ्रमं त्यक्त्वा भक्त्यैव फलदः शिवः

anena manunā vāpi pūjayecchaṃkaraṃ sudhīḥ |
subhaktyā ca bhramaṃ tyaktvā bhaktyaiva phaladaḥ śivaḥ

20.45

इत्यपि प्रोक्तमादृत्य वैदिकक्रमपूजनम् ।
प्रोच्यतेन्यविधिः सम्यक्साधारणतया द्विजः

ityapi proktamādṛtya vaidikakramapūjanam |
procyatenyavidhiḥ samyaksādhāraṇatayā dvijaḥ

20.46

पूजा पार्थिवलिंगस्य संप्रोक्ता शिवनामभिः ।
तां शृणुध्वं मुनिश्रेष्ठाः सर्वकामप्रदायिनीम्

pūjā pārthivaliṃgasya saṃproktā śivanāmabhiḥ |
tāṃ śṛṇudhvaṃ muniśreṣṭhāḥ sarvakāmapradāyinīm

20.47

हरो महेश्वरः शंभुः शूलपाणिः पिनाकधृक् ।
शिवः पशुपतिश्चैव महादेव इति क्रमात्

haro maheśvaraḥ śaṃbhuḥ śūlapāṇiḥ pinākadhṛk |
śivaḥ paśupatiścaiva mahādeva iti kramāt

20.48

मृदाहरणसंघट्टप्रतिष्ठाह्वानमेव च ।
स्नपनं पूजनं चैव क्षमस्वेति विसर्जनम्

mṛdāharaṇasaṃghaṭṭapratiṣṭhāhvānameva ca |
snapanaṃ pūjanaṃ caiva kṣamasveti visarjanam

20.49

ॐकारादिचतुर्थ्यंतैर्नमोन्तैर्नामभिः क्रमात् ।
कर्तव्या च क्रिया सर्वा भक्त्या परमया मुदा

oṃkārādicaturthyaṃtairnamontairnāmabhiḥ kramāt |
kartavyā ca kriyā sarvā bhaktyā paramayā mudā

20.50

कृत्वा न्यासविधिं सम्यक्षडण्गकरयोस्तथा ।
षडक्षरेण मंत्रेण ततो ध्यानं समाचरेत्

kṛtvā nyāsavidhiṃ samyakṣaḍaṇgakarayostathā |
ṣaḍakṣareṇa maṃtreṇa tato dhyānaṃ samācaret

20.51

कैलासपीठासनमध्यसंस्थं भक्तैः सनंदादिभिरर्च्यमानम् ।
भक्तार्तिदावानलमप्रमेयं ध्यायेदुमालिंगितविश्वभूषणम्

kailāsapīṭhāsanamadhyasaṃsthaṃ bhaktaiḥ sanaṃdādibhirarcyamānam |
bhaktārtidāvānalamaprameyaṃ dhyāyedumāliṃgitaviśvabhūṣaṇam

20.52

ध्यायेन्नित्यं महेशं रजतगिरिनिभं चारुचंद्रा वतंसं रत्नाकल्पोज्ज्वलांगं परशुमृगवराभीतिहस्तं प्रसन्नम् ।
पद्मासीनं समंतात्स्थितममरगणैर्व्याघ्रकृत्तिं वसानं विश्वाद्यं विश्वबीजं निखिलभयहरं पंचवक्त्रं त्रिनेत्रम्

dhyāyennityaṃ maheśaṃ rajatagirinibhaṃ cārucaṃdrā vataṃsaṃ ratnākalpojjvalāṃgaṃ paraśumṛgavarābhītihastaṃ prasannam |
padmāsīnaṃ samaṃtātsthitamamaragaṇairvyāghrakṛttiṃ vasānaṃ viśvādyaṃ viśvabījaṃ nikhilabhayaharaṃ paṃcavaktraṃ trinetram

20.53

इति ध्यात्वा च संपूज्य पार्थिवं लिंगमुत्तमम् ।
जपेत्पंचाक्षरं मंत्रं गुरुदत्तं यथाविधि

iti dhyātvā ca saṃpūjya pārthivaṃ liṃgamuttamam |
japetpaṃcākṣaraṃ maṃtraṃ gurudattaṃ yathāvidhi

20.54

स्तुतिभिश्चैव देवेशं स्तुवीत प्रणमन्सुधीः ।
नानाभिधाभिर्विप्रेन्द्रा ः पठेद्वै शतरुद्रि यम्

stutibhiścaiva deveśaṃ stuvīta praṇamansudhīḥ |
nānābhidhābhirviprendrā ḥ paṭhedvai śatarudri yam

20.55

ततः साक्षतपुष्पाणि गृहीत्वांजलिना मुदा ।
प्रार्थयेच्छंकरं भक्त्या मंत्रैरेभिः सुभक्तितः

tataḥ sākṣatapuṣpāṇi gṛhītvāṃjalinā mudā |
prārthayecchaṃkaraṃ bhaktyā maṃtrairebhiḥ subhaktitaḥ

20.56

तावकस्त्वद्गुणप्राणस्त्वच्चित्तोहं सदा मृड ।
कृपानिध इति ज्ञात्वा भूतनाथ प्रसीद मे

tāvakastvadguṇaprāṇastvaccittohaṃ sadā mṛḍa |
kṛpānidha iti jñātvā bhūtanātha prasīda me

20.57

अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाज्जप पूजादिकं मया ।
कृतं तदस्तु सफलं कृपया तव शंकर

ajñānādyadi vā jñānājjapa pūjādikaṃ mayā |
kṛtaṃ tadastu saphalaṃ kṛpayā tava śaṃkara

20.58

अहं पापी महानद्य पावनश्च भवान्महान् ।
इति विज्ञाय गौरीश यदिच्छसि तथा कुरु

ahaṃ pāpī mahānadya pāvanaśca bhavānmahān |
iti vijñāya gaurīśa yadicchasi tathā kuru

20.59

वेदैः पुराणैः सिद्धान्तैरृषिभिर्विविधैरपि ।
न ज्ञातोसि महादेव कुतोहं त्वं महाशिव

vedaiḥ purāṇaiḥ siddhāntairṛṣibhirvividhairapi |
na jñātosi mahādeva kutohaṃ tvaṃ mahāśiva

20.60

यथा तथा त्वदीयोस्मि सर्वभावैर्महेश्वर ।
रक्षणीयस्त्वयाहं वै प्रसीद परमेश्वर

yathā tathā tvadīyosmi sarvabhāvairmaheśvara |
rakṣaṇīyastvayāhaṃ vai prasīda parameśvara

20.61

इत्येवं चाक्षतान्पुष्पानारोप्य च शिवोपरि ।
प्रणमेद्भक्तितश्शंभुं साष्टांगं विधिवन्मुने

ityevaṃ cākṣatānpuṣpānāropya ca śivopari |
praṇamedbhaktitaśśaṃbhuṃ sāṣṭāṃgaṃ vidhivanmune

20.62

ततः प्रदक्षिणां कुर्याद्यथोक्तविधिना सुधीः ।
पुनः स्तुवीत देवेशं स्तुतिभिः श्रद्धयान्वितः

tataḥ pradakṣiṇāṃ kuryādyathoktavidhinā sudhīḥ |
punaḥ stuvīta deveśaṃ stutibhiḥ śraddhayānvitaḥ

20.63

ततो गलरवं कृत्वा प्रणमेच्छुचिनम्रधीः ।
कुर्याद्विज्ञप्तिमादृत्य विसर्जनमथाचरेत्

tato galaravaṃ kṛtvā praṇamecchucinamradhīḥ |
kuryādvijñaptimādṛtya visarjanamathācaret

20.64

इत्युक्ता मुनिशार्दूलाः पार्थिवार्चा विधानतः ।
भुक्तिदा मुक्तिदा चैव शिवभक्तिविवर्धिनी

ityuktā muniśārdūlāḥ pārthivārcā vidhānataḥ |
bhuktidā muktidā caiva śivabhaktivivardhinī

20.65

इत्यध्यायं सुचित्तेन यः पठेच्छृणुयादपि ।
सर्वपापविशुद्धात्मासर्वान्कामानवाप्नुयात्

ityadhyāyaṃ sucittena yaḥ paṭhecchṛṇuyādapi |
sarvapāpaviśuddhātmāsarvānkāmānavāpnuyāt

20.66

आयुरायोग्यदं चैव यशस्यं स्वर्ग्यमेव च ।
पुत्रपौत्रादिसुखदमाख्यानमिदमुत्तमम्

āyurāyogyadaṃ caiva yaśasyaṃ svargyameva ca |
putrapautrādisukhadamākhyānamidamuttamam

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)