अध्याय 13: शिवपूजा का सम्पूर्ण क्रम

अतः परं प्रवक्ष्यामि पूजाविधिमनुत्तमम् ।
श्रूयतामृषयो देवास्सर्वकामसुखावहम्

ataḥ paraṃ pravakṣyāmi pūjāvidhimanuttamam |
śrūyatāmṛṣayo devāssarvakāmasukhāvaham

ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय संस्मरेत्सांबकं शिवम् ।
कुर्यात्तत्प्रार्थनां भक्त्या सांजलिर्नतमस्तकः

brāhme muhūrte cotthāya saṃsmaretsāṃbakaṃ śivam |
kuryāttatprārthanāṃ bhaktyā sāṃjalirnatamastakaḥ

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ देवेश उत्तिष्ठ हृदयेशय ।
उत्तिष्ठ त्वमुमास्वामिन्ब्रह्माण्डे मंगलं कुरु

uttiṣṭhottiṣṭha deveśa uttiṣṭha hṛdayeśaya |
uttiṣṭha tvamumāsvāminbrahmāṇḍe maṃgalaṃ kuru

जानामि धर्मं न च मे प्रवृत्तिर्जानाम्यधर्मं न च मे निवृत्तिः ।
त्वया महादेव हृदिस्थितेन यथा नियुक्तोऽस्मि तथा करोमि

jānāmi dharmaṃ na ca me pravṛttirjānāmyadharmaṃ na ca me nivṛttiḥ |
tvayā mahādeva hṛdisthitena yathā niyukto'smi tathā karomi

इत्युक्त्वा वचनं भक्त्या स्मृत्वा च गुरुपादके ।
बहिर्गच्छेद्दक्षिणाशां त्यागार्थं मलमूत्रयोः

ityuktvā vacanaṃ bhaktyā smṛtvā ca gurupādake |
bahirgaccheddakṣiṇāśāṃ tyāgārthaṃ malamūtrayoḥ

देहशुद्धिं ततः कृत्वा स मृज्जलविशोधनैः ।
हस्तौ पादौ च प्रक्षाल्य दंतधावनमाचरेत्

dehaśuddhiṃ tataḥ kṛtvā sa mṛjjalaviśodhanaiḥ |
hastau pādau ca prakṣālya daṃtadhāvanamācaret

दिवानाथे त्वनुदिते कृत्वा वै दंतधावनम् ।
मुखं षोडशवारं तु प्रक्षाल्यांजलिभिस्तथा

divānāthe tvanudite kṛtvā vai daṃtadhāvanam |
mukhaṃ ṣoḍaśavāraṃ tu prakṣālyāṃjalibhistathā

षष्ठ्याद्यमाश्च तिथयो नवम्यर्कदिने तथा ।
वर्ज्यास्सुरर्षयो यत्नाद्भक्तेन रदधावने

ṣaṣṭhyādyamāśca tithayo navamyarkadine tathā |
varjyāssurarṣayo yatnādbhaktena radadhāvane

यथावकाशं सुस्नायान्नद्यादिष्वथवा गृहे ।
देशकालाविरुद्धं च स्नानं कार्यं नरेण च

yathāvakāśaṃ susnāyānnadyādiṣvathavā gṛhe |
deśakālāviruddhaṃ ca snānaṃ kāryaṃ nareṇa ca

रवेर्दिने तथा श्राद्धे संक्रान्तौ ग्रहणे तथा ।
महादाने तथा तीर्थे ह्युपवासदिने तथा

raverdine tathā śrāddhe saṃkrāntau grahaṇe tathā |
mahādāne tathā tīrthe hyupavāsadine tathā

अशौचेप्यथवा प्राप्ते न स्नायादुष्णवारिणा ।
यथा साभिमुखंस्नायात्तीर्थादौ भक्तिमान्नरः

aśaucepyathavā prāpte na snāyāduṣṇavāriṇā |
yathā sābhimukhaṃsnāyāttīrthādau bhaktimānnaraḥ

तैलाभ्यंगं च कुर्वीत वारान्दृष्ट्वा क्रमेण च ।
नित्यमभ्यंगके चैव वासितं वा न दूषितम्

tailābhyaṃgaṃ ca kurvīta vārāndṛṣṭvā krameṇa ca |
nityamabhyaṃgake caiva vāsitaṃ vā na dūṣitam

श्राद्धे च ग्रहणे चैवोपवासे प्रतिपद्दिने ।
अथवा सार्षपं तैलं न दुष्येद्ग्रहणं विना

śrāddhe ca grahaṇe caivopavāse pratipaddine |
athavā sārṣapaṃ tailaṃ na duṣyedgrahaṇaṃ vinā

देशं कालं विचार्यैवं स्नानं कुर्याद्यथा विधि ।
उत्तराभिमुखश्चैव प्राङ्मुखोप्यथवा पुनः

deśaṃ kālaṃ vicāryaivaṃ snānaṃ kuryādyathā vidhi |
uttarābhimukhaścaiva prāṅmukhopyathavā punaḥ

उच्छिष्टेनैव वस्त्रेण न स्नायात्स कदाचन ।
शुद्धवस्त्रेण संस्नायात्तद्देवस्मरपूर्वकम्

ucchiṣṭenaiva vastreṇa na snāyātsa kadācana |
śuddhavastreṇa saṃsnāyāttaddevasmarapūrvakam

परधार्य्यं च नोच्छिष्टं रात्रौ च विधृतं च यत् ।
तेन स्नानं तथा कार्यं क्षालितं च परित्यजेत्

paradhāryyaṃ ca nocchiṣṭaṃ rātrau ca vidhṛtaṃ ca yat |
tena snānaṃ tathā kāryaṃ kṣālitaṃ ca parityajet

तर्पणं च ततः कार्यं देवर्षिपितृतृप्तिदम् ।
धौतवस्त्रं ततो धार्यं पुनराचमनं चरेत्

tarpaṇaṃ ca tataḥ kāryaṃ devarṣipitṛtṛptidam |
dhautavastraṃ tato dhāryaṃ punarācamanaṃ caret

शुचौ देशे ततो गत्वा गोमयाद्युपमार्जिते ।
आसनं च शुभं तत्र रचनीयं द्विजोत्तमाः

śucau deśe tato gatvā gomayādyupamārjite |
āsanaṃ ca śubhaṃ tatra racanīyaṃ dvijottamāḥ

शुद्धकाष्ठसमुत्पन्नं पूर्णं स्तरितमेव वा ।
चित्रासनं तथा कुर्यात्सर्वकामफलप्र दम्

śuddhakāṣṭhasamutpannaṃ pūrṇaṃ staritameva vā |
citrāsanaṃ tathā kuryātsarvakāmaphalapra dam

यथायोग्यं पुनर्ग्राह्यं मृगचर्मादिकं च यत् ।
तत्रोपविश्य कुर्वीत त्रिपुंड्रं भस्मना सुधीः

yathāyogyaṃ punargrāhyaṃ mṛgacarmādikaṃ ca yat |
tatropaviśya kurvīta tripuṃḍraṃ bhasmanā sudhīḥ

जपस्तपस्तथा दानं त्रिपुण्ड्रात्सफलं भवेत् ।
अभावे भस्मनस्तत्र जलस्यादि प्रकीर्तितम्

japastapastathā dānaṃ tripuṇḍrātsaphalaṃ bhavet |
abhāve bhasmanastatra jalasyādi prakīrtitam

एवं कृत्वा त्रिपुंड्रं च रुद्राक्षान्धारयेन्नरः ।
संपाद्य च स्वकं कर्म पुनराराधयेच्छिवम्

evaṃ kṛtvā tripuṃḍraṃ ca rudrākṣāndhārayennaraḥ |
saṃpādya ca svakaṃ karma punarārādhayecchivam

पुनराचमनं कृत्वा त्रिवारं मंत्रपूर्वकम् ।
एकं वाथ प्रकुर्याच्च गंगाबिन्दुरिति ब्रुवन्

punarācamanaṃ kṛtvā trivāraṃ maṃtrapūrvakam |
ekaṃ vātha prakuryācca gaṃgābinduriti bruvan

अन्नोदकं तथा तत्र शिवपूजार्थमाहरेत् ।
अन्यद्वस्तु च यत्किंचिद्यथाशक्ति समीपगम्

annodakaṃ tathā tatra śivapūjārthamāharet |
anyadvastu ca yatkiṃcidyathāśakti samīpagam

कृत्वा स्थेयं च तत्रैव धैर्यमास्थाय वै पुनः ।
अर्घं पात्रं तथा चैकं जलगंधाक्षतैर्युतम्

kṛtvā stheyaṃ ca tatraiva dhairyamāsthāya vai punaḥ |
arghaṃ pātraṃ tathā caikaṃ jalagaṃdhākṣatairyutam

दक्षिणांसे तथा स्थाप्यमुपचारस्य क्लृप्तये ।
गुरोश्च स्मरणं कृत्वा तदनुज्ञामवाप्य च

dakṣiṇāṃse tathā sthāpyamupacārasya klṛptaye |
gurośca smaraṇaṃ kṛtvā tadanujñāmavāpya ca

संकल्पं विधिवत्कृत्वा कामनां च नियुज्य वै ।
पूजयेत्परया भक्त्या शिवं सपरिवारकम्

saṃkalpaṃ vidhivatkṛtvā kāmanāṃ ca niyujya vai |
pūjayetparayā bhaktyā śivaṃ saparivārakam

मुद्रामेकां प्रदर्श्यैव पूजयेद्विघ्नहारकम् ।
सिंदुरादिपदार्थैश्च सिद्धिबुद्धिसमन्वितम्

mudrāmekāṃ pradarśyaiva pūjayedvighnahārakam |
siṃdurādipadārthaiśca siddhibuddhisamanvitam

लक्षलाभयुतं तत्र पूजयित्वा नमेत्पुनः ।
चतुर्थ्यंतैर्नामपदैर्नमोन्तैः प्रणवादिभिः

lakṣalābhayutaṃ tatra pūjayitvā nametpunaḥ |
caturthyaṃtairnāmapadairnamontaiḥ praṇavādibhiḥ

क्षमाप्यैनं तदा देवं भ्रात्रा चैव समन्वितम् ।
पूजयेत्परया भक्त्या नमस्कुर्यात्पुनः पुनः

kṣamāpyainaṃ tadā devaṃ bhrātrā caiva samanvitam |
pūjayetparayā bhaktyā namaskuryātpunaḥ punaḥ

द्वारपालं सदा द्वारि तिष्ठंतं च महोदरम् ।
पूजयित्वा ततः पश्चात्पूजयेद्गिरिजां सतीम्

dvārapālaṃ sadā dvāri tiṣṭhaṃtaṃ ca mahodaram |
pūjayitvā tataḥ paścātpūjayedgirijāṃ satīm

चंदनैः कुंकुमैश्चैव धूपैर्दीपैरनेकशः ।
नैवेद्यैर्विविधैश्चैव पूजयित्वा ततश्शिवम्

caṃdanaiḥ kuṃkumaiścaiva dhūpairdīpairanekaśaḥ |
naivedyairvividhaiścaiva pūjayitvā tataśśivam

नमस्कृत्य पुनस्तत्र गच्छेच्च शिवसन्निधौ ।
यदि गेहे पार्थिवीं वा हैमीं वा राजतीं तथा

namaskṛtya punastatra gacchecca śivasannidhau |
yadi gehe pārthivīṃ vā haimīṃ vā rājatīṃ tathā

धातुजन्यां तथैवान्यां पारदां वा प्रकल्पयेत् ।
नमस्कृत्य पुनस्तां च पूजयेद्भक्तितत्परः

dhātujanyāṃ tathaivānyāṃ pāradāṃ vā prakalpayet |
namaskṛtya punastāṃ ca pūjayedbhaktitatparaḥ

तस्यां तु पूजितायां वै सर्वे स्युः पूजितास्तदा ।
स्थापयेच्च मृदा लिंगं विधाय विधिपूर्वकम्

tasyāṃ tu pūjitāyāṃ vai sarve syuḥ pūjitāstadā |
sthāpayecca mṛdā liṃgaṃ vidhāya vidhipūrvakam

कर्तव्यं सर्वथा तत्र नियमास्स्वगृहे स्थितैः ।
प्राणप्रतिष्ठां कुर्वीत भूतशुद्धिं विधाय च

kartavyaṃ sarvathā tatra niyamāssvagṛhe sthitaiḥ |
prāṇapratiṣṭhāṃ kurvīta bhūtaśuddhiṃ vidhāya ca

दिक्पालान्पूजयेत्तत्र स्थापयित्वा शिवालये ।
गृहे शिवस्सदा पूज्यो मूलमंत्राभियोगतः

dikpālānpūjayettatra sthāpayitvā śivālaye |
gṛhe śivassadā pūjyo mūlamaṃtrābhiyogataḥ

तत्र तु द्वारपालानां नियमो नास्ति सर्वथा ।
गृहे लिंगं च यत्पूज्यं तस्मिन्सर्वं प्रतिष्ठितम्

tatra tu dvārapālānāṃ niyamo nāsti sarvathā |
gṛhe liṃgaṃ ca yatpūjyaṃ tasminsarvaṃ pratiṣṭhitam

पूजाकाले च सांगं वै परिवारेण संयुतम् ।
आवाह्य पूजयेद्देवं नियमोऽत्र न विद्यते

pūjākāle ca sāṃgaṃ vai parivāreṇa saṃyutam |
āvāhya pūjayeddevaṃ niyamo'tra na vidyate

शिवस्य संनिधिं कृत्वा स्वासनं परिकल्पयेत् ।
उदङ्मुखस्तदा स्थित्वा पुनराचमनं चरेत्

śivasya saṃnidhiṃ kṛtvā svāsanaṃ parikalpayet |
udaṅmukhastadā sthitvā punarācamanaṃ caret

प्रक्षाल्य हस्तौ पश्चाद्वै प्राणायामं प्रकल्पयेत् ।
मूलमंत्रेण तत्रैव दशावर्तं नयेन्नरः

prakṣālya hastau paścādvai prāṇāyāmaṃ prakalpayet |
mūlamaṃtreṇa tatraiva daśāvartaṃ nayennaraḥ

पंचमुद्राः प्रकर्तव्याः पूजावश्यं करेप्सिताः ।
एता मुद्राः प्रदर्श्यैव चरेत्पूजाविधिं नरः

paṃcamudrāḥ prakartavyāḥ pūjāvaśyaṃ karepsitāḥ |
etā mudrāḥ pradarśyaiva caretpūjāvidhiṃ naraḥ

दीपं कृत्वा तदा तत्र नमस्कारं गुरोरथ ।
बध्वा पद्मासनं तत्र भद्रासनमथापि वा

dīpaṃ kṛtvā tadā tatra namaskāraṃ guroratha |
badhvā padmāsanaṃ tatra bhadrāsanamathāpi vā

उत्तानासनकं कृत्वा पर्यंकासनकं तथा ।
यथासुखं तथा स्थित्वा प्रयोगं पुनरेव च

uttānāsanakaṃ kṛtvā paryaṃkāsanakaṃ tathā |
yathāsukhaṃ tathā sthitvā prayogaṃ punareva ca

कृत्वा पूजां पुराजातां वट्टकेनैव तारयेत् ।
यदि वा स्वयमेवेह गृहे न नियमोऽस्ति च

kṛtvā pūjāṃ purājātāṃ vaṭṭakenaiva tārayet |
yadi vā svayameveha gṛhe na niyamo'sti ca

पश्चाच्चैवार्घपात्रेण क्षारयेल्लिंगमुत्तमम् ।
अनन्यमानसो भूत्वा पूजाद्रव्यं निधाय च

paścāccaivārghapātreṇa kṣārayelliṃgamuttamam |
ananyamānaso bhūtvā pūjādravyaṃ nidhāya ca

पश्चाच्चावाहयेद्देवं मंत्रेणानेन वै नरः ।
कैलासशिखरस्थं च पार्वतीपतिमुत्तमम्

paścāccāvāhayeddevaṃ maṃtreṇānena vai naraḥ |
kailāsaśikharasthaṃ ca pārvatīpatimuttamam

यथोक्तरूपिणं शंभुं निर्गुणं गुणरूपिणम् ।
पंचवक्त्रं दशभुजं त्रिनेत्रं वृषभध्वजम्

yathoktarūpiṇaṃ śaṃbhuṃ nirguṇaṃ guṇarūpiṇam |
paṃcavaktraṃ daśabhujaṃ trinetraṃ vṛṣabhadhvajam

कर्पूरगौरं दिव्यांगं चन्द्रमौलिं कपर्दिनम् ।
व्याघ्रचर्मोत्तरीयं च गजचर्माम्बरं शुभम्

karpūragauraṃ divyāṃgaṃ candramauliṃ kapardinam |
vyāghracarmottarīyaṃ ca gajacarmāmbaraṃ śubham

वासुक्यादिपरीतांगं पिनाकाद्यायुधान्वितम् ॥ ।
सिद्धयोऽष्टौ च यस्याग्रे नृत्यंतीह निरंतरम्

vāsukyādiparītāṃgaṃ pinākādyāyudhānvitam || |
siddhayo'ṣṭau ca yasyāgre nṛtyaṃtīha niraṃtaram

जयजयेति शब्दश्च सेवितं भक्त पूजकैः ।
तेजसा दुःसहेनैव दुर्लक्ष्यं देवसेवितम्

jayajayeti śabdaśca sevitaṃ bhakta pūjakaiḥ |
tejasā duḥsahenaiva durlakṣyaṃ devasevitam

शरण्यं सर्वसत्त्वानां प्रसन्नमुखपंकजम् ।
वेदैश्शास्त्रैर्यथा गीतं विष्णुब्रह्मनुतं सदा

śaraṇyaṃ sarvasattvānāṃ prasannamukhapaṃkajam |
vedaiśśāstrairyathā gītaṃ viṣṇubrahmanutaṃ sadā

भक्तवत्सलमानंदं शिवमावाहयाम्यहम् ।
एवं ध्वात्वा शिवं साम्बमासनं परिकल्पयेत्

bhaktavatsalamānaṃdaṃ śivamāvāhayāmyaham |
evaṃ dhvātvā śivaṃ sāmbamāsanaṃ parikalpayet

चतुर्थ्यंतपदेनैव सर्वं कुर्याद्यथाक्रमम् ।
ततः पाद्यं प्रदद्याद्वै ततोर्घ्यं शंकराय च

caturthyaṃtapadenaiva sarvaṃ kuryādyathākramam |
tataḥ pādyaṃ pradadyādvai tatorghyaṃ śaṃkarāya ca

ततश्चाचमनं कृत्वा शंभवे परमात्मने ।
पश्चाच्च पंचभिर्द्रव्यैः स्नापयेच्छंकरं मुदा

tataścācamanaṃ kṛtvā śaṃbhave paramātmane |
paścācca paṃcabhirdravyaiḥ snāpayecchaṃkaraṃ mudā

वेदमंत्रैर्यथायोग्यं नामभिर्वा समंत्रकैः ।
चतुर्थ्यंतपदैर्भक्त्या द्रव्याण्येवार्पयेत्तदा

vedamaṃtrairyathāyogyaṃ nāmabhirvā samaṃtrakaiḥ |
caturthyaṃtapadairbhaktyā dravyāṇyevārpayettadā

तथाभिलषितं द्रव्यमर्पयेच्छंकरोपरि ।
ततश्च वारुणं स्नानं करणीयं शिवाय वै

tathābhilaṣitaṃ dravyamarpayecchaṃkaropari |
tataśca vāruṇaṃ snānaṃ karaṇīyaṃ śivāya vai

सुगंधं चंदनं दद्यादन्यलेपानि यत्नतः ।
ससुगंधजलेनैव जलधारां प्रकल्पयेत्

sugaṃdhaṃ caṃdanaṃ dadyādanyalepāni yatnataḥ |
sasugaṃdhajalenaiva jaladhārāṃ prakalpayet

वेदमंत्रैः षडंगैर्वा नामभी रुद्रसंख्यया ।
यथावकाशं तां दत्वा वस्त्रेण मार्जयेत्ततः

vedamaṃtraiḥ ṣaḍaṃgairvā nāmabhī rudrasaṃkhyayā |
yathāvakāśaṃ tāṃ datvā vastreṇa mārjayettataḥ

पश्चादाचमनं दद्यात्ततो वस्त्रं समर्पयेत ।
तिलाश्चैव जवा वापि गोधूमा मुद्गमाषकाः

paścādācamanaṃ dadyāttato vastraṃ samarpayeta |
tilāścaiva javā vāpi godhūmā mudgamāṣakāḥ

अर्पणीयाः शिवायैव मंत्रैर्नानाविधैरपि ।
ततः पुष्पाणि देयानि पंचास्याय महात्मने

arpaṇīyāḥ śivāyaiva maṃtrairnānāvidhairapi |
tataḥ puṣpāṇi deyāni paṃcāsyāya mahātmane

प्रतिवक्त्रं यथाध्यानं यथायोग्याभिलाषतः ।
कमलैश्शतपत्रैश्च शंखपुष्पैः परैस्तथा

prativaktraṃ yathādhyānaṃ yathāyogyābhilāṣataḥ |
kamalaiśśatapatraiśca śaṃkhapuṣpaiḥ paraistathā

कुशपुष्पैश्च धत्तूरैर्मंदारैर्द्रोणसंभवैः ।
तथा च तुलसीपत्रैर्बिल्वपत्रैर्विशेषतः

kuśapuṣpaiśca dhattūrairmaṃdārairdroṇasaṃbhavaiḥ |
tathā ca tulasīpatrairbilvapatrairviśeṣataḥ

पूजयेत्परया भक्त्या शंकरं भक्तवत्सलम् ।
सर्वाभावे बिल्वपत्रमपर्णीयं शिवाय वै

pūjayetparayā bhaktyā śaṃkaraṃ bhaktavatsalam |
sarvābhāve bilvapatramaparṇīyaṃ śivāya vai

बिल्वपत्रार्पणेनैव सर्वपूजा प्रसिध्यति ।
ततस्सुगंधचूर्णं वै वासितं तैलमुत्तमम्

bilvapatrārpaṇenaiva sarvapūjā prasidhyati |
tatassugaṃdhacūrṇaṃ vai vāsitaṃ tailamuttamam

अर्पणीयं च विविधं शिवाय परया मुदा ।
ततो धूपं प्रकर्तव्यो गुग्गुलागुरुभिर्मुदा

arpaṇīyaṃ ca vividhaṃ śivāya parayā mudā |
tato dhūpaṃ prakartavyo guggulāgurubhirmudā

दीपो देयस्ततस्तस्मै शंकराय घृतप्लुतः ।
अर्घं दद्यात्पुनस्तस्मै मंत्रेणानेन भक्तितः

dīpo deyastatastasmai śaṃkarāya ghṛtaplutaḥ |
arghaṃ dadyātpunastasmai maṃtreṇānena bhaktitaḥ

कारयेद्भावतो भक्त्या वस्त्रेण मुखमार्जनम् ।
रूपं देहि यशो देहि भोगं देहि च शंकर

kārayedbhāvato bhaktyā vastreṇa mukhamārjanam |
rūpaṃ dehi yaśo dehi bhogaṃ dehi ca śaṃkara

भुक्तिमुक्तिफलं देहि गृहीत्वार्घं नमोस्तु ते ।
ततो देयं शिवायैव नैवेद्यं विविधं शुभम्

bhuktimuktiphalaṃ dehi gṛhītvārghaṃ namostu te |
tato deyaṃ śivāyaiva naivedyaṃ vividhaṃ śubham

तत आचमनं प्रीत्या कारयेद्वा विलम्बतः ।
ततश्शिवाय ताम्बूलं सांगोपाङ्गं विधाय च

tata ācamanaṃ prītyā kārayedvā vilambataḥ |
tataśśivāya tāmbūlaṃ sāṃgopāṅgaṃ vidhāya ca

कुर्यादारार्तिकं पञ्चवर्तिकामनुसंख्यया ।
पादयोश्च चतुर्वारं द्विःकृत्वो नाभिमण्डले

kuryādārārtikaṃ pañcavartikāmanusaṃkhyayā |
pādayośca caturvāraṃ dviḥkṛtvo nābhimaṇḍale

एककृत्वे मुखे सप्तकृत्वः सर्वाङ्गं एव हि ।
ततो ध्यानं यथोक्तं वै कृत्वा मंत्रमुदीरयेत्

ekakṛtve mukhe saptakṛtvaḥ sarvāṅgaṃ eva hi |
tato dhyānaṃ yathoktaṃ vai kṛtvā maṃtramudīrayet

यथासंख्यं यथाज्ञानं कुर्यान्मंत्रविधिन्नरः ।
गुरूपदिष्टमार्गेण कृत्वा मंत्रजपं सुधीः

yathāsaṃkhyaṃ yathājñānaṃ kuryānmaṃtravidhinnaraḥ |
gurūpadiṣṭamārgeṇa kṛtvā maṃtrajapaṃ sudhīḥ

गुरूपदिष्टमार्गेण कृत्वा मन्त्रमुदीरयेत् ।
यथासंख्यं यथाज्ञानं कुर्यान्मंत्रविधिन्नरः

gurūpadiṣṭamārgeṇa kṛtvā mantramudīrayet |
yathāsaṃkhyaṃ yathājñānaṃ kuryānmaṃtravidhinnaraḥ

स्तोत्रैर्नानाविधैः प्रीत्या स्तुवीत वृषभध्वजम् ।
ततः प्रदक्षिणां कुर्याच्छिवस्य च शनैश्शनैः

stotrairnānāvidhaiḥ prītyā stuvīta vṛṣabhadhvajam |
tataḥ pradakṣiṇāṃ kuryācchivasya ca śanaiśśanaiḥ

नमस्कारांस्ततः कुर्यात्साष्टांगं विधिवत्पुमान् ।
ततः पुष्पांजलिदेंयो मंत्रेणानेन भक्तितः

namaskārāṃstataḥ kuryātsāṣṭāṃgaṃ vidhivatpumān |
tataḥ puṣpāṃjalideṃyo maṃtreṇānena bhaktitaḥ

शंकराय परेशाय शिवसंतोषहेतवे ।
अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाद्यद्यत्पूजादिकं मया

śaṃkarāya pareśāya śivasaṃtoṣahetave |
ajñānādyadi vā jñānādyadyatpūjādikaṃ mayā

कृतं तदस्तु सफलं कृपया तव शंकर ।
तावकस्त्वद्गतप्राण त्वच्चित्तोहं सदा मृड

kṛtaṃ tadastu saphalaṃ kṛpayā tava śaṃkara |
tāvakastvadgataprāṇa tvaccittohaṃ sadā mṛḍa

इति विज्ञाय गौरीश भूतनाथ प्रसीद मे ।
भूमौ स्खलितवादानां भूमिरेवावलंबनम्

iti vijñāya gaurīśa bhūtanātha prasīda me |
bhūmau skhalitavādānāṃ bhūmirevāvalaṃbanam

त्वयि जातापराधानां त्वमेव शरणं प्रभो ।
इत्यादि बहु विज्ञप्तिं कृत्वा सम्यग्विधानतः

tvayi jātāparādhānāṃ tvameva śaraṇaṃ prabho |
ityādi bahu vijñaptiṃ kṛtvā samyagvidhānataḥ

पुष्पांजलिं समर्प्यैव पुनः कुर्यान्नतिं मुहुः ।
स्वस्थानं गच्छ देवेश परिवारयुतः प्रभो ॥ ।
पूजाकाले पुनर्नाथ त्वया गंतव्यमादरात् ।
इति संप्रार्थ्य वहुशश्शंकरं भक्तवत्सलम्

puṣpāṃjaliṃ samarpyaiva punaḥ kuryānnatiṃ muhuḥ |
svasthānaṃ gaccha deveśa parivārayutaḥ prabho || |
pūjākāle punarnātha tvayā gaṃtavyamādarāt |
iti saṃprārthya vahuśaśśaṃkaraṃ bhaktavatsalam

विसर्जयेत्स्वहृदये तदपो मूर्ध्नि विन्यसेत् ।
इति प्रोक्तमशेषेण मुनयः शिवपूजनम् ।
भुक्तिमुक्तिप्रदं चैव किमन्यच्छ्रोतुमर्हथ

visarjayetsvahṛdaye tadapo mūrdhni vinyaset |
iti proktamaśeṣeṇa munayaḥ śivapūjanam |
bhuktimuktipradaṃ caiva kimanyacchrotumarhatha