सूक्त 74: द्युलोक का स्तम्भ, कक्षीवान् को दान

शिशु॒र्न जा॒तोऽव॑ चक्रद॒द्वने॒ स्व१॒॑र्यद्वा॒ज्य॑रु॒षः सिषा॑सति ।
दि॒वो रेत॑सा सचते पयो॒वृधा॒ तमी॑महे सुम॒ती शर्म॑ स॒प्रथ॑ः

śiśurna jāto'va cakradadvane svaryadvājyaruṣaḥ siṣāsati |
divo retasā sacate payovṛdhā tamīmahe sumatī śarma saprathaḥ

दि॒वो यः स्क॒म्भो ध॒रुण॒ः स्वा॑तत॒ आपू॑र्णो अं॒शुः प॒र्येति॑ वि॒श्वत॑ः ।
सेमे म॒ही रोद॑सी यक्षदा॒वृता॑ समीची॒ने दा॑धार॒ समिष॑ः क॒विः

divo yaḥ skambho dharuṇaḥ svātata āpūrṇo aṃśuḥ paryeti viśvataḥ |
seme mahī rodasī yakṣadāvṛtā samīcīne dādhāra samiṣaḥ kaviḥ

महि॒ प्सर॒ः सुकृ॑तं सो॒म्यं मधू॒र्वी गव्यू॑ति॒रदि॑तेरृ॒तं य॒ते ।
ईशे॒ यो वृ॒ष्टेरि॒त उ॒स्रियो॒ वृषा॒पां ने॒ता य इ॒तऊ॑तिरृ॒ग्मिय॑ः

mahi psaraḥ sukṛtaṃ somyaṃ madhūrvī gavyūtiraditerṛtaṃ yate |
īśe yo vṛṣṭerita usriyo vṛṣāpāṃ netā ya itaūtirṛgmiyaḥ

आ॒त्म॒न्वन्नभो॑ दुह्यते घृ॒तं पय॑ ऋ॒तस्य॒ नाभि॑र॒मृतं॒ वि जा॑यते ।
स॒मी॒ची॒नाः सु॒दान॑वः प्रीणन्ति॒ तं नरो॑ हि॒तमव॑ मेहन्ति॒ पेर॑वः

ātmanvannabho duhyate ghṛtaṃ paya ṛtasya nābhiramṛtaṃ vi jāyate |
samīcīnāḥ sudānavaḥ prīṇanti taṃ naro hitamava mehanti peravaḥ

अरा॑वीदं॒शुः सच॑मान ऊ॒र्मिणा॑ देवा॒व्यं१॒॑ मनु॑षे पिन्वति॒ त्वच॑म् ।
दधा॑ति॒ गर्भ॒मदि॑तेरु॒पस्थ॒ आ येन॑ तो॒कं च॒ तन॑यं च॒ धाम॑हे

arāvīdaṃśuḥ sacamāna ūrmiṇā devāvyaṃ manuṣe pinvati tvacam |
dadhāti garbhamaditerupastha ā yena tokaṃ ca tanayaṃ ca dhāmahe

स॒हस्र॑धा॒रेऽव॒ ता अ॑स॒श्चत॑स्तृ॒तीये॑ सन्तु॒ रज॑सि प्र॒जाव॑तीः ।
चत॑स्रो॒ नाभो॒ निहि॑ता अ॒वो दि॒वो ह॒विर्भ॑रन्त्य॒मृतं॑ घृत॒श्चुत॑ः

sahasradhāre'va tā asaścatastṛtīye santu rajasi prajāvatīḥ |
catasro nābho nihitā avo divo havirbharantyamṛtaṃ ghṛtaścutaḥ

श्वे॒तं रू॒पं कृ॑णुते॒ यत्सिषा॑सति॒ सोमो॑ मी॒ढ्वाँ असु॑रो वेद॒ भूम॑नः ।
धि॒या शमी॑ सचते॒ सेम॒भि प्र॒वद्दि॒वस्कव॑न्ध॒मव॑ दर्षदु॒द्रिण॑म्

śvetaṃ rūpaṃ kṛṇute yatsiṣāsati somo mīḍhvām̐ asuro veda bhūmanaḥ |
dhiyā śamī sacate semabhi pravaddivaskavandhamava darṣadudriṇam

अध॑ श्वे॒तं क॒लशं॒ गोभि॑र॒क्तं कार्ष्म॒न्ना वा॒ज्य॑क्रमीत्सस॒वान् ।
आ हि॑न्विरे॒ मन॑सा देव॒यन्त॑ः क॒क्षीव॑ते श॒तहि॑माय॒ गोना॑म्

adha śvetaṃ kalaśaṃ gobhiraktaṃ kārṣmannā vājyakramītsasavān |
ā hinvire manasā devayantaḥ kakṣīvate śatahimāya gonām

अ॒द्भिः सो॑म पपृचा॒नस्य॑ ते॒ रसोऽव्यो॒ वारं॒ वि प॑वमान धावति ।
स मृ॒ज्यमा॑नः क॒विभि॑र्मदिन्तम॒ स्वद॒स्वेन्द्रा॑य पवमान पी॒तये॑

adbhiḥ soma papṛcānasya te raso'vyo vāraṃ vi pavamāna dhāvati |
sa mṛjyamānaḥ kavibhirmadintama svadasvendrāya pavamāna pītaye