सूक्त 5: पवमान को अर्पित आप्री सूक्त

समि॑द्धो वि॒श्वत॒स्पति॒ः पव॑मानो॒ वि रा॑जति ।
प्री॒णन्वृषा॒ कनि॑क्रदत्

samiddho viśvataspatiḥ pavamāno vi rājati |
prīṇanvṛṣā kanikradat

तनू॒नपा॒त्पव॑मान॒ः शृङ्गे॒ शिशा॑नो अर्षति ।
अ॒न्तरि॑क्षेण॒ रार॑जत्

tanūnapātpavamānaḥ śṛṅge śiśāno arṣati |
antarikṣeṇa rārajat

ई॒ळेन्य॒ः पव॑मानो र॒यिर्वि रा॑जति द्यु॒मान् ।
मधो॒र्धारा॑भि॒रोज॑सा

īḻenyaḥ pavamāno rayirvi rājati dyumān |
madhordhārābhirojasā

ब॒र्हिः प्रा॒चीन॒मोज॑सा॒ पव॑मानः स्तृ॒णन्हरि॑ः ।
दे॒वेषु॑ दे॒व ई॑यते

barhiḥ prācīnamojasā pavamānaḥ stṛṇanhariḥ |
deveṣu deva īyate

उदातै॑र्जिहते बृ॒हद्द्वारो॑ दे॒वीर्हि॑र॒ण्ययी॑ः ।
पव॑मानेन॒ सुष्टु॑ताः

udātairjihate bṛhaddvāro devīrhiraṇyayīḥ |
pavamānena suṣṭutāḥ

सु॒शि॒ल्पे बृ॑ह॒ती म॒ही पव॑मानो वृषण्यति ।
नक्तो॒षासा॒ न द॑र्श॒ते

suśilpe bṛhatī mahī pavamāno vṛṣaṇyati |
naktoṣāsā na darśate

उ॒भा दे॒वा नृ॒चक्ष॑सा॒ होता॑रा॒ दैव्या॑ हुवे ।
पव॑मान॒ इन्द्रो॒ वृषा॑

ubhā devā nṛcakṣasā hotārā daivyā huve |
pavamāna indro vṛṣā

भार॑ती॒ पव॑मानस्य॒ सर॑स्व॒तीळा॑ म॒ही ।
इ॒मं नो॑ य॒ज्ञमा ग॑मन्ति॒स्रो दे॒वीः सु॒पेश॑सः

bhāratī pavamānasya sarasvatīḻā mahī |
imaṃ no yajñamā gamantisro devīḥ supeśasaḥ

त्वष्टा॑रमग्र॒जां गो॒पां पु॑रो॒यावा॑न॒मा हु॑वे ।
इन्दु॒रिन्द्रो॒ वृषा॒ हरि॒ः पव॑मानः प्र॒जाप॑तिः

tvaṣṭāramagrajāṃ gopāṃ puroyāvānamā huve |
indurindro vṛṣā hariḥ pavamānaḥ prajāpatiḥ

वन॒स्पतिं॑ पवमान॒ मध्वा॒ सम॑ङ्ग्धि॒ धार॑या ।
स॒हस्र॑वल्शं॒ हरि॑तं॒ भ्राज॑मानं हिर॒ण्यय॑म्

vanaspatiṃ pavamāna madhvā samaṅgdhi dhārayā |
sahasravalśaṃ haritaṃ bhrājamānaṃ hiraṇyayam

विश्वे॑ देवा॒ः स्वाहा॑कृतिं॒ पव॑मान॒स्या ग॑त ।
वा॒युर्बृह॒स्पति॒ः सूर्यो॒ऽग्निरिन्द्र॑ः स॒जोष॑सः

viśve devāḥ svāhākṛtiṃ pavamānasyā gata |
vāyurbṛhaspatiḥ sūryo'gnirindraḥ sajoṣasaḥ