सूक्त 1: इन्द्र के लिए मधुरतम धारा

स्वादि॑ष्ठया॒ मदि॑ष्ठया॒ पव॑स्व सोम॒ धार॑या ।
इन्द्रा॑य॒ पात॑वे सु॒तः

svādiṣṭhayā madiṣṭhayā pavasva soma dhārayā |
indrāya pātave sutaḥ

र॒क्षो॒हा वि॒श्वच॑र्षणिर॒भि योनि॒मयो॑हतम् ।
द्रुणा॑ स॒धस्थ॒मास॑दत्

rakṣohā viśvacarṣaṇirabhi yonimayohatam |
druṇā sadhasthamāsadat

व॒रि॒वो॒धात॑मो भव॒ मंहि॑ष्ठो वृत्र॒हन्त॑मः ।
पर्षि॒ राधो॑ म॒घोना॑म्

varivodhātamo bhava maṃhiṣṭho vṛtrahantamaḥ |
parṣi rādho maghonām

अ॒भ्य॑र्ष म॒हानां॑ दे॒वानां॑ वी॒तिमन्ध॑सा ।
अ॒भि वाज॑मु॒त श्रव॑ः

abhyarṣa mahānāṃ devānāṃ vītimandhasā |
abhi vājamuta śravaḥ

त्वामच्छा॑ चरामसि॒ तदिदर्थं॑ दि॒वेदि॑वे ।
इन्दो॒ त्वे न॑ आ॒शस॑ः

tvāmacchā carāmasi tadidarthaṃ divedive |
indo tve na āśasaḥ

पु॒नाति॑ ते परि॒स्रुतं॒ सोमं॒ सूर्य॑स्य दुहि॒ता ।
वारे॑ण॒ शश्व॑ता॒ तना॑

punāti te parisrutaṃ somaṃ sūryasya duhitā |
vāreṇa śaśvatā tanā

तमी॒मण्वी॑ः सम॒र्य आ गृ॒भ्णन्ति॒ योष॑णो॒ दश॑ ।
स्वसा॑र॒ः पार्ये॑ दि॒वि

tamīmaṇvīḥ samarya ā gṛbhṇanti yoṣaṇo daśa |
svasāraḥ pārye divi

तमीं॑ हिन्वन्त्य॒ग्रुवो॒ धम॑न्ति बाकु॒रं दृति॑म् ।
त्रि॒धातु॑ वार॒णं मधु॑

tamīṃ hinvantyagruvo dhamanti bākuraṃ dṛtim |
tridhātu vāraṇaṃ madhu

अ॒भी॒३॒॑ममघ्न्या॑ उ॒त श्री॒णन्ति॑ धे॒नव॒ः शिशु॑म् ।
सोम॒मिन्द्रा॑य॒ पात॑वे

abhīmamaghnyā uta śrīṇanti dhenavaḥ śiśum |
somamindrāya pātave

अ॒स्येदिन्द्रो॒ मदे॒ष्वा विश्वा॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नते ।
शूरो॑ म॒घा च॑ मंहते

asyedindro madeṣvā viśvā vṛtrāṇi jighnate |
śūro maghā ca maṃhate