सूक्त 69: हे प्रियमेधो, इन्द्र की अर्चना करो

प्रप्र॑ वस्त्रि॒ष्टुभ॒मिषं॑ म॒न्दद्वी॑रा॒येन्द॑वे ।
धि॒या वो॑ मे॒धसा॑तये॒ पुरं॒ध्या वि॑वासति

prapra vastriṣṭubhamiṣaṃ mandadvīrāyendave |
dhiyā vo medhasātaye puraṃdhyā vivāsati

न॒दं व॒ ओद॑तीनां न॒दं योयु॑वतीनाम् ।
पतिं॑ वो॒ अघ्न्या॑नां धेनू॒नामि॑षुध्यसि

nadaṃ va odatīnāṃ nadaṃ yoyuvatīnām |
patiṃ vo aghnyānāṃ dhenūnāmiṣudhyasi

ता अ॑स्य॒ सूद॑दोहस॒ः सोमं॑ श्रीणन्ति॒ पृश्न॑यः ।
जन्म॑न्दे॒वानां॒ विश॑स्त्रि॒ष्वा रो॑च॒ने दि॒वः

tā asya sūdadohasaḥ somaṃ śrīṇanti pṛśnayaḥ |
janmandevānāṃ viśastriṣvā rocane divaḥ

अ॒भि प्र गोप॑तिं गि॒रेन्द्र॑मर्च॒ यथा॑ वि॒दे ।
सू॒नुं स॒त्यस्य॒ सत्प॑तिम्

abhi pra gopatiṃ girendramarca yathā vide |
sūnuṃ satyasya satpatim

आ हर॑यः ससृज्रि॒रेऽरु॑षी॒रधि॑ ब॒र्हिषि॑ ।
यत्रा॒भि सं॒नवा॑महे

ā harayaḥ sasṛjrire'ruṣīradhi barhiṣi |
yatrābhi saṃnavāmahe

इन्द्रा॑य॒ गाव॑ आ॒शिरं॑ दुदु॒ह्रे व॒ज्रिणे॒ मधु॑ ।
यत्सी॑मुपह्व॒रे वि॒दत्

indrāya gāva āśiraṃ duduhre vajriṇe madhu |
yatsīmupahvare vidat

उद्यद्ब्र॒ध्नस्य॑ वि॒ष्टपं॑ गृ॒हमिन्द्र॑श्च॒ गन्व॑हि ।
मध्व॑ः पी॒त्वा स॑चेवहि॒ त्रिः स॒प्त सख्यु॑ः प॒दे

udyadbradhnasya viṣṭapaṃ gṛhamindraśca ganvahi |
madhvaḥ pītvā sacevahi triḥ sapta sakhyuḥ pade

अर्च॑त॒ प्रार्च॑त॒ प्रिय॑मेधासो॒ अर्च॑त ।
अर्च॑न्तु पुत्र॒का उ॒त पुरं॒ न धृ॒ष्ण्व॑र्चत

arcata prārcata priyamedhāso arcata |
arcantu putrakā uta puraṃ na dhṛṣṇvarcata

अव॑ स्वराति॒ गर्ग॑रो गो॒धा परि॑ सनिष्वणत् ।
पिङ्गा॒ परि॑ चनिष्कद॒दिन्द्रा॑य॒ ब्रह्मोद्य॑तम्

ava svarāti gargaro godhā pari saniṣvaṇat |
piṅgā pari caniṣkadadindrāya brahmodyatam

आ यत्पत॑न्त्ये॒न्य॑ः सु॒दुघा॒ अन॑पस्फुरः ।
अ॒प॒स्फुरं॑ गृभायत॒ सोम॒मिन्द्रा॑य॒ पात॑वे

ā yatpatantyenyaḥ sudughā anapasphuraḥ |
apasphuraṃ gṛbhāyata somamindrāya pātave

अपा॒दिन्द्रो॒ अपा॑द॒ग्निर्विश्वे॑ दे॒वा अ॑मत्सत ।
वरु॑ण॒ इदि॒ह क्ष॑य॒त्तमापो॑ अ॒भ्य॑नूषत व॒त्सं सं॒शिश्व॑रीरिव

apādindro apādagnirviśve devā amatsata |
varuṇa idiha kṣayattamāpo abhyanūṣata vatsaṃ saṃśiśvarīriva

सु॒दे॒वो अ॑सि वरुण॒ यस्य॑ ते स॒प्त सिन्ध॑वः ।
अ॒नु॒क्षर॑न्ति का॒कुदं॑ सू॒र्म्यं॑ सुषि॒रामि॑व

sudevo asi varuṇa yasya te sapta sindhavaḥ |
anukṣaranti kākudaṃ sūrmyaṃ suṣirāmiva

यो व्यतीँ॒रफा॑णय॒त्सुयु॑क्ताँ॒ उप॑ दा॒शुषे॑ ।
त॒क्वो ने॒ता तदिद्वपु॑रुप॒मा यो अमु॑च्यत

yo vyatīm̐raphāṇayatsuyuktām̐ upa dāśuṣe |
takvo netā tadidvapurupamā yo amucyata

अतीदु॑ श॒क्र ओ॑हत॒ इन्द्रो॒ विश्वा॒ अति॒ द्विष॑ः ।
भि॒नत्क॒नीन॑ ओद॒नं प॒च्यमा॑नं प॒रो गि॒रा

atīdu śakra ohata indro viśvā ati dviṣaḥ |
bhinatkanīna odanaṃ pacyamānaṃ paro girā

अ॒र्भ॒को न कु॑मार॒कोऽधि॑ तिष्ठ॒न्नवं॒ रथ॑म् ।
स प॑क्षन्महि॒षं मृ॒गं पि॒त्रे मा॒त्रे वि॑भु॒क्रतु॑म्

arbhako na kumārako'dhi tiṣṭhannavaṃ ratham |
sa pakṣanmahiṣaṃ mṛgaṃ pitre mātre vibhukratum

आ तू सु॑शिप्र दम्पते॒ रथं॑ तिष्ठा हिर॒ण्यय॑म् ।
अध॑ द्यु॒क्षं स॑चेवहि स॒हस्र॑पादमरु॒षं स्व॑स्ति॒गाम॑ने॒हस॑म्

ā tū suśipra dampate rathaṃ tiṣṭhā hiraṇyayam |
adha dyukṣaṃ sacevahi sahasrapādamaruṣaṃ svastigāmanehasam

तं घे॑मि॒त्था न॑म॒स्विन॒ उप॑ स्व॒राज॑मासते ।
अर्थं॑ चिदस्य॒ सुधि॑तं॒ यदेत॑व आव॒र्तय॑न्ति दा॒वने॑

taṃ ghemitthā namasvina upa svarājamāsate |
arthaṃ cidasya sudhitaṃ yadetava āvartayanti dāvane

अनु॑ प्र॒त्नस्यौक॑सः प्रि॒यमे॑धास एषाम् ।
पूर्वा॒मनु॒ प्रय॑तिं वृ॒क्तब॑र्हिषो हि॒तप्र॑यस आशत

anu pratnasyaukasaḥ priyamedhāsa eṣām |
pūrvāmanu prayatiṃ vṛktabarhiṣo hitaprayasa āśata