सूक्त 68: प्रियमेध इन्द्र को रथ की तरह बुलाते हैं

आ त्वा॒ रथं॒ यथो॒तये॑ सु॒म्नाय॑ वर्तयामसि ।
तु॒वि॒कू॒र्मिमृ॑ती॒षह॒मिन्द्र॒ शवि॑ष्ठ॒ सत्प॑ते

ā tvā rathaṃ yathotaye sumnāya vartayāmasi |
tuvikūrmimṛtīṣahamindra śaviṣṭha satpate

तुवि॑शुष्म॒ तुवि॑क्रतो॒ शची॑वो॒ विश्व॑या मते ।
आ प॑प्राथ महित्व॒ना

tuviśuṣma tuvikrato śacīvo viśvayā mate |
ā paprātha mahitvanā

यस्य॑ ते महि॒ना म॒हः परि॑ ज्मा॒यन्त॑मी॒यतु॑ः ।
हस्ता॒ वज्रं॑ हिर॒ण्यय॑म्

yasya te mahinā mahaḥ pari jmāyantamīyatuḥ |
hastā vajraṃ hiraṇyayam

वि॒श्वान॑रस्य व॒स्पति॒मना॑नतस्य॒ शव॑सः ।
एवै॑श्च चर्षणी॒नामू॒ती हु॑वे॒ रथा॑नाम्

viśvānarasya vaspatimanānatasya śavasaḥ |
evaiśca carṣaṇīnāmūtī huve rathānām

अ॒भिष्ट॑ये स॒दावृ॑धं॒ स्व॑र्मीळ्हेषु॒ यं नर॑ः ।
नाना॒ हव॑न्त ऊ॒तये॑

abhiṣṭaye sadāvṛdhaṃ svarmīḻheṣu yaṃ naraḥ |
nānā havanta ūtaye

प॒रोमा॑त्र॒मृची॑षम॒मिन्द्र॑मु॒ग्रं सु॒राध॑सम् ।
ईशा॑नं चि॒द्वसू॑नाम्

paromātramṛcīṣamamindramugraṃ surādhasam |
īśānaṃ cidvasūnām

तंत॒मिद्राध॑से म॒ह इन्द्रं॑ चोदामि पी॒तये॑ ।
यः पू॒र्व्यामनु॑ष्टुति॒मीशे॑ कृष्टी॒नां नृ॒तुः

taṃtamidrādhase maha indraṃ codāmi pītaye |
yaḥ pūrvyāmanuṣṭutimīśe kṛṣṭīnāṃ nṛtuḥ

न यस्य॑ ते शवसान स॒ख्यमा॒नंश॒ मर्त्य॑ः ।
नकि॒ः शवां॑सि ते नशत्

na yasya te śavasāna sakhyamānaṃśa martyaḥ |
nakiḥ śavāṃsi te naśat

त्वोता॑स॒स्त्वा यु॒जाप्सु सूर्ये॑ म॒हद्धन॑म् ।
जये॑म पृ॒त्सु व॑ज्रिवः

tvotāsastvā yujāpsu sūrye mahaddhanam |
jayema pṛtsu vajrivaḥ

तं त्वा॑ य॒ज्ञेभि॑रीमहे॒ तं गी॒र्भिर्गि॑र्वणस्तम ।
इन्द्र॒ यथा॑ चि॒दावि॑थ॒ वाजे॑षु पुरु॒माय्य॑म्

taṃ tvā yajñebhirīmahe taṃ gīrbhirgirvaṇastama |
indra yathā cidāvitha vājeṣu purumāyyam

यस्य॑ ते स्वा॒दु स॒ख्यं स्वा॒द्वी प्रणी॑तिरद्रिवः ।
य॒ज्ञो वि॑तन्त॒साय्य॑ः

yasya te svādu sakhyaṃ svādvī praṇītiradrivaḥ |
yajño vitantasāyyaḥ

उ॒रु ण॑स्त॒न्वे॒३॒॑ तन॑ उ॒रु क्षया॑य नस्कृधि ।
उ॒रु णो॑ यन्धि जी॒वसे॑

uru ṇastanve tana uru kṣayāya naskṛdhi |
uru ṇo yandhi jīvase

उ॒रुं नृभ्य॑ उ॒रुं गव॑ उ॒रुं रथा॑य॒ पन्था॑म् ।
दे॒ववी॑तिं मनामहे

uruṃ nṛbhya uruṃ gava uruṃ rathāya panthām |
devavītiṃ manāmahe

उप॑ मा॒ षड्द्वाद्वा॒ नर॒ः सोम॑स्य॒ हर्ष्या॑ ।
तिष्ठ॑न्ति स्वादुरा॒तय॑ः

upa mā ṣaḍdvādvā naraḥ somasya harṣyā |
tiṣṭhanti svādurātayaḥ

ऋ॒ज्रावि॑न्द्रो॒त आ द॑दे॒ हरी॒ ऋक्ष॑स्य सू॒नवि॑ ।
आ॒श्व॒मे॒धस्य॒ रोहि॑ता

ṛjrāvindrota ā dade harī ṛkṣasya sūnavi |
āśvamedhasya rohitā

सु॒रथाँ॑ आतिथि॒ग्वे स्व॑भी॒शूँरा॒र्क्षे ।
आ॒श्व॒मे॒धे सु॒पेश॑सः

surathām̐ ātithigve svabhīśūm̐rārkṣe |
āśvamedhe supeśasaḥ

षळश्वाँ॑ आतिथि॒ग्व इ॑न्द्रो॒ते व॒धूम॑तः ।
सचा॑ पू॒तक्र॑तौ सनम्

ṣaḻaśvām̐ ātithigva indrote vadhūmataḥ |
sacā pūtakratau sanam

ऐषु॑ चेत॒द्वृष॑ण्वत्य॒न्तरृ॒ज्रेष्वरु॑षी ।
स्व॒भी॒शुः कशा॑वती

aiṣu cetadvṛṣaṇvatyantarṛjreṣvaruṣī |
svabhīśuḥ kaśāvatī

न यु॒ष्मे वा॑जबन्धवो निनि॒त्सुश्च॒न मर्त्य॑ः ।
अ॒व॒द्यमधि॑ दीधरत्

na yuṣme vājabandhavo ninitsuścana martyaḥ |
avadyamadhi dīdharat