सूक्त 67: जाल में फँसी मछलियों की आदित्य-प्रार्थना

त्यान्नु क्ष॒त्रियाँ॒ अव॑ आदि॒त्यान्या॑चिषामहे ।
सु॒मृ॒ळी॒काँ अ॒भिष्ट॑ये

tyānnu kṣatriyām̐ ava ādityānyāciṣāmahe |
sumṛḻīkām̐ abhiṣṭaye

मि॒त्रो नो॒ अत्यं॑ह॒तिं वरु॑णः पर्षदर्य॒मा ।
आ॒दि॒त्यासो॒ यथा॑ वि॒दुः

mitro no atyaṃhatiṃ varuṇaḥ parṣadaryamā |
ādityāso yathā viduḥ

तेषां॒ हि चि॒त्रमु॒क्थ्यं१॒॑ वरू॑थ॒मस्ति॑ दा॒शुषे॑ ।
आ॒दि॒त्याना॑मरं॒कृते॑

teṣāṃ hi citramukthyaṃ varūthamasti dāśuṣe |
ādityānāmaraṃkṛte

महि॑ वो मह॒तामवो॒ वरु॑ण॒ मित्रार्य॑मन् ।
अवां॒स्या वृ॑णीमहे

mahi vo mahatāmavo varuṇa mitrāryaman |
avāṃsyā vṛṇīmahe

जी॒वान्नो॑ अ॒भि धे॑त॒नादि॑त्यासः पु॒रा हथा॑त् ।
कद्ध॑ स्थ हवनश्रुतः

jīvānno abhi dhetanādityāsaḥ purā hathāt |
kaddha stha havanaśrutaḥ

यद्व॑ः श्रा॒न्ताय॑ सुन्व॒ते वरू॑थ॒मस्ति॒ यच्छ॒र्दिः ।
तेना॑ नो॒ अधि॑ वोचत

yadvaḥ śrāntāya sunvate varūthamasti yacchardiḥ |
tenā no adhi vocata

अस्ति॑ देवा अं॒होरु॒र्वस्ति॒ रत्न॒मना॑गसः ।
आदि॑त्या॒ अद्भु॑तैनसः

asti devā aṃhorurvasti ratnamanāgasaḥ |
ādityā adbhutainasaḥ

मा न॒ः सेतु॑ः सिषेद॒यं म॒हे वृ॑णक्तु न॒स्परि॑ ।
इन्द्र॒ इद्धि श्रु॒तो व॒शी

mā naḥ setuḥ siṣedayaṃ mahe vṛṇaktu naspari |
indra iddhi śruto vaśī

मा नो॑ मृ॒चा रि॑पू॒णां वृ॑जि॒नाना॑मविष्यवः ।
देवा॑ अ॒भि प्र मृ॑क्षत

mā no mṛcā ripūṇāṃ vṛjinānāmaviṣyavaḥ |
devā abhi pra mṛkṣata

उ॒त त्वाम॑दिते मह्य॒हं दे॒व्युप॑ ब्रुवे ।
सु॒मृ॒ळी॒काम॒भिष्ट॑ये

uta tvāmadite mahyahaṃ devyupa bruve |
sumṛḻīkāmabhiṣṭaye

पर्षि॑ दी॒ने ग॑भी॒र आँ उग्र॑पुत्रे॒ जिघां॑सतः ।
माकि॑स्तो॒कस्य॑ नो रिषत्

parṣi dīne gabhīra ām̐ ugraputre jighāṃsataḥ |
mākistokasya no riṣat

अ॒ने॒हो न॑ उरुव्रज॒ उरू॑चि॒ वि प्रस॑र्तवे ।
कृ॒धि तो॒काय॑ जी॒वसे॑

aneho na uruvraja urūci vi prasartave |
kṛdhi tokāya jīvase

ये मू॒र्धान॑ः क्षिती॒नामद॑ब्धास॒ः स्वय॑शसः ।
व्र॒ता रक्ष॑न्ते अ॒द्रुह॑ः

ye mūrdhānaḥ kṣitīnāmadabdhāsaḥ svayaśasaḥ |
vratā rakṣante adruhaḥ

ते न॑ आ॒स्नो वृका॑णा॒मादि॑त्यासो मु॒मोच॑त ।
स्ते॒नं ब॒द्धमि॑वादिते

te na āsno vṛkāṇāmādityāso mumocata |
stenaṃ baddhamivādite

अपो॒ षु ण॑ इ॒यं शरु॒रादि॑त्या॒ अप॑ दुर्म॒तिः ।
अ॒स्मदे॒त्वज॑घ्नुषी

apo ṣu ṇa iyaṃ śarurādityā apa durmatiḥ |
asmadetvajaghnuṣī

शश्व॒द्धि व॑ः सुदानव॒ आदि॑त्या ऊ॒तिभि॑र्व॒यम् ।
पु॒रा नू॒नं बु॑भु॒ज्महे॑

śaśvaddhi vaḥ sudānava ādityā ūtibhirvayam |
purā nūnaṃ bubhujmahe

शश्व॑न्तं॒ हि प्र॑चेतसः प्रति॒यन्तं॑ चि॒देन॑सः ।
देवा॑ः कृणु॒थ जी॒वसे॑

śaśvantaṃ hi pracetasaḥ pratiyantaṃ cidenasaḥ |
devāḥ kṛṇutha jīvase

तत्सु नो॒ नव्यं॒ सन्य॑स॒ आदि॑त्या॒ यन्मुमो॑चति ।
ब॒न्धाद्ब॒द्धमि॑वादिते

tatsu no navyaṃ sanyasa ādityā yanmumocati |
bandhādbaddhamivādite

नास्माक॑मस्ति॒ तत्तर॒ आदि॑त्यासो अति॒ष्कदे॑ ।
यू॒यम॒स्मभ्यं॑ मृळत

nāsmākamasti tattara ādityāso atiṣkade |
yūyamasmabhyaṃ mṛḻata

मा नो॑ हे॒तिर्वि॒वस्व॑त॒ आदि॑त्याः कृ॒त्रिमा॒ शरु॑ः ।
पु॒रा नु ज॒रसो॑ वधीत्

mā no hetirvivasvata ādityāḥ kṛtrimā śaruḥ |
purā nu jaraso vadhīt

वि षु द्वेषो॒ व्यं॑ह॒तिमादि॑त्यासो॒ वि संहि॑तम् ।
विष्व॒ग्वि वृ॑हता॒ रप॑ः

vi ṣu dveṣo vyaṃhatimādityāso vi saṃhitam |
viṣvagvi vṛhatā rapaḥ