सूक्त 66: कलि धन पाने वाले इन्द्र को पुकारते हैं

तरो॑भिर्वो वि॒दद्व॑सु॒मिन्द्रं॑ स॒बाध॑ ऊ॒तये॑ ।
बृ॒हद्गाय॑न्तः सु॒तसो॑मे अध्व॒रे हु॒वे भरं॒ न का॒रिण॑म्

tarobhirvo vidadvasumindraṃ sabādha ūtaye |
bṛhadgāyantaḥ sutasome adhvare huve bharaṃ na kāriṇam

न यं दु॒ध्रा वर॑न्ते॒ न स्थि॒रा मुरो॒ मदे॑ सुशि॒प्रमन्ध॑सः ।
य आ॒दृत्या॑ शशमा॒नाय॑ सुन्व॒ते दाता॑ जरि॒त्र उ॒क्थ्य॑म्

na yaṃ dudhrā varante na sthirā muro made suśipramandhasaḥ |
ya ādṛtyā śaśamānāya sunvate dātā jaritra ukthyam

यः श॒क्रो मृ॒क्षो अश्व्यो॒ यो वा॒ कीजो॑ हिर॒ण्यय॑ः ।
स ऊ॒र्वस्य॑ रेजय॒त्यपा॑वृति॒मिन्द्रो॒ गव्य॑स्य वृत्र॒हा

yaḥ śakro mṛkṣo aśvyo yo vā kījo hiraṇyayaḥ |
sa ūrvasya rejayatyapāvṛtimindro gavyasya vṛtrahā

निखा॑तं चि॒द्यः पु॑रुसम्भृ॒तं वसूदिद्वप॑ति दा॒शुषे॑ ।
व॒ज्री सु॑शि॒प्रो हर्य॑श्व॒ इत्क॑र॒दिन्द्र॒ः क्रत्वा॒ यथा॒ वश॑त्

nikhātaṃ cidyaḥ purusambhṛtaṃ vasūdidvapati dāśuṣe |
vajrī suśipro haryaśva itkaradindraḥ kratvā yathā vaśat

यद्वा॒वन्थ॑ पुरुष्टुत पु॒रा चि॑च्छूर नृ॒णाम् ।
व॒यं तत्त॑ इन्द्र॒ सं भ॑रामसि य॒ज्ञमु॒क्थं तु॒रं वच॑ः

yadvāvantha puruṣṭuta purā cicchūra nṛṇām |
vayaṃ tatta indra saṃ bharāmasi yajñamukthaṃ turaṃ vacaḥ

सचा॒ सोमे॑षु पुरुहूत वज्रिवो॒ मदा॑य द्युक्ष सोमपाः ।
त्वमिद्धि ब्र॑ह्म॒कृते॒ काम्यं॒ वसु॒ देष्ठ॑ः सुन्व॒ते भुव॑ः

sacā someṣu puruhūta vajrivo madāya dyukṣa somapāḥ |
tvamiddhi brahmakṛte kāmyaṃ vasu deṣṭhaḥ sunvate bhuvaḥ

व॒यमे॑नमि॒दा ह्योऽपी॑पेमे॒ह व॒ज्रिण॑म् ।
तस्मा॑ उ अ॒द्य स॑म॒ना सु॒तं भ॒रा नू॒नं भू॑षत श्रु॒ते

vayamenamidā hyo'pīpemeha vajriṇam |
tasmā u adya samanā sutaṃ bharā nūnaṃ bhūṣata śrute

वृक॑श्चिदस्य वार॒ण उ॑रा॒मथि॒रा व॒युने॑षु भूषति ।
सेमं न॒ः स्तोमं॑ जुजुषा॒ण आ ग॒हीन्द्र॒ प्र चि॒त्रया॑ धि॒या

vṛkaścidasya vāraṇa urāmathirā vayuneṣu bhūṣati |
semaṃ naḥ stomaṃ jujuṣāṇa ā gahīndra pra citrayā dhiyā

कदू॒ न्व१॒॑स्याकृ॑त॒मिन्द्र॑स्यास्ति॒ पौंस्य॑म् ।
केनो॒ नु कं॒ श्रोम॑तेन॒ न शु॑श्रुवे ज॒नुष॒ः परि॑ वृत्र॒हा

kadū nvasyākṛtamindrasyāsti pauṃsyam |
keno nu kaṃ śromatena na śuśruve januṣaḥ pari vṛtrahā

कदू॑ म॒हीरधृ॑ष्टा अस्य॒ तवि॑षी॒ः कदु॑ वृत्र॒घ्नो अस्तृ॑तम् ।
इन्द्रो॒ विश्वा॑न्बेक॒नाटाँ॑ अह॒र्दृश॑ उ॒त क्रत्वा॑ प॒णीँर॒भि

kadū mahīradhṛṣṭā asya taviṣīḥ kadu vṛtraghno astṛtam |
indro viśvānbekanāṭām̐ ahardṛśa uta kratvā paṇīm̐rabhi

व॒यं घा॑ ते॒ अपू॒र्व्येन्द्र॒ ब्रह्मा॑णि वृत्रहन् ।
पु॒रू॒तमा॑सः पुरुहूत वज्रिवो भृ॒तिं न प्र भ॑रामसि

vayaṃ ghā te apūrvyendra brahmāṇi vṛtrahan |
purūtamāsaḥ puruhūta vajrivo bhṛtiṃ na pra bharāmasi

पू॒र्वीश्चि॒द्धि त्वे तु॑विकूर्मिन्ना॒शसो॒ हव॑न्त इन्द्रो॒तय॑ः ।
ति॒रश्चि॑द॒र्यः सव॒ना व॑सो गहि॒ शवि॑ष्ठ श्रु॒धि मे॒ हव॑म्

pūrvīściddhi tve tuvikūrminnāśaso havanta indrotayaḥ |
tiraścidaryaḥ savanā vaso gahi śaviṣṭha śrudhi me havam

व॒यं घा॑ ते॒ त्वे इद्विन्द्र॒ विप्रा॒ अपि॑ ष्मसि ।
न॒हि त्वद॒न्यः पु॑रुहूत॒ कश्च॒न मघ॑व॒न्नस्ति॑ मर्डि॒ता

vayaṃ ghā te tve idvindra viprā api ṣmasi |
nahi tvadanyaḥ puruhūta kaścana maghavannasti marḍitā

त्वं नो॑ अ॒स्या अम॑तेरु॒त क्षु॒धो॒३॒॑ऽभिश॑स्ते॒रव॑ स्पृधि ।
त्वं न॑ ऊ॒ती तव॑ चि॒त्रया॑ धि॒या शिक्षा॑ शचिष्ठ गातु॒वित्

tvaṃ no asyā amateruta kṣudho'bhiśasterava spṛdhi |
tvaṃ na ūtī tava citrayā dhiyā śikṣā śaciṣṭha gātuvit

सोम॒ इद्व॑ः सु॒तो अ॑स्तु॒ कल॑यो॒ मा बि॑भीतन ।
अपेदे॒ष ध्व॒स्माय॑ति स्व॒यं घै॒षो अपा॑यति

soma idvaḥ suto astu kalayo mā bibhītana |
apedeṣa dhvasmāyati svayaṃ ghaiṣo apāyati