सूक्त 5: उषाकाल में अश्विनों का स्वर्णिम रथ

दू॒रादि॒हेव॒ यत्स॒त्य॑रु॒णप्सु॒रशि॑श्वितत् ।
वि भा॒नुं वि॒श्वधा॑तनत्

dūrādiheva yatsatyaruṇapsuraśiśvitat |
vi bhānuṃ viśvadhātanat

नृ॒वद्द॑स्रा मनो॒युजा॒ रथे॑न पृथु॒पाज॑सा ।
सचे॑थे अश्विनो॒षस॑म्

nṛvaddasrā manoyujā rathena pṛthupājasā |
sacethe aśvinoṣasam

यु॒वाभ्यां॑ वाजिनीवसू॒ प्रति॒ स्तोमा॑ अदृक्षत ।
वाचं॑ दू॒तो यथो॑हिषे

yuvābhyāṃ vājinīvasū prati stomā adṛkṣata |
vācaṃ dūto yathohiṣe

पु॒रु॒प्रि॒या ण॑ ऊ॒तये॑ पुरुम॒न्द्रा पु॑रू॒वसू॑ ।
स्तु॒षे कण्वा॑सो अ॒श्विना॑

purupriyā ṇa ūtaye purumandrā purūvasū |
stuṣe kaṇvāso aśvinā

मंहि॑ष्ठा वाज॒सात॑मे॒षय॑न्ता शु॒भस्पती॑ ।
गन्ता॑रा दा॒शुषो॑ गृ॒हम्

maṃhiṣṭhā vājasātameṣayantā śubhaspatī |
gantārā dāśuṣo gṛham

ता सु॑दे॒वाय॑ दा॒शुषे॑ सुमे॒धामवि॑तारिणीम् ।
घृ॒तैर्गव्यू॑तिमुक्षतम्

tā sudevāya dāśuṣe sumedhāmavitāriṇīm |
ghṛtairgavyūtimukṣatam

आ न॒ः स्तोम॒मुप॑ द्र॒वत्तूयं॑ श्ये॒नेभि॑रा॒शुभि॑ः ।
या॒तमश्वे॑भिरश्विना

ā naḥ stomamupa dravattūyaṃ śyenebhirāśubhiḥ |
yātamaśvebhiraśvinā

येभि॑स्ति॒स्रः प॑रा॒वतो॑ दि॒वो विश्वा॑नि रोच॒ना ।
त्रीँर॒क्तून्प॑रि॒दीय॑थः

yebhistisraḥ parāvato divo viśvāni rocanā |
trīm̐raktūnparidīyathaḥ

उ॒त नो॒ गोम॑ती॒रिष॑ उ॒त सा॒तीर॑हर्विदा ।
वि प॒थः सा॒तये॑ सितम्

uta no gomatīriṣa uta sātīraharvidā |
vi pathaḥ sātaye sitam

आ नो॒ गोम॑न्तमश्विना सु॒वीरं॑ सु॒रथं॑ र॒यिम् ।
वो॒ळ्हमश्वा॑वती॒रिष॑ः

ā no gomantamaśvinā suvīraṃ surathaṃ rayim |
voḻhamaśvāvatīriṣaḥ

वा॒वृ॒धा॒ना शु॑भस्पती दस्रा॒ हिर॑ण्यवर्तनी ।
पिब॑तं सो॒म्यं मधु॑

vāvṛdhānā śubhaspatī dasrā hiraṇyavartanī |
pibataṃ somyaṃ madhu

अ॒स्मभ्यं॑ वाजिनीवसू म॒घव॑द्भ्यश्च स॒प्रथ॑ः ।
छ॒र्दिर्य॑न्त॒मदा॑भ्यम्

asmabhyaṃ vājinīvasū maghavadbhyaśca saprathaḥ |
chardiryantamadābhyam

नि षु ब्रह्म॒ जना॑नां॒ यावि॑ष्टं॒ तूय॒मा ग॑तम् ।
मो ष्व१॒॑न्याँ उपा॑रतम्

ni ṣu brahma janānāṃ yāviṣṭaṃ tūyamā gatam |
mo ṣvanyām̐ upāratam

अ॒स्य पि॑बतमश्विना यु॒वं मद॑स्य॒ चारु॑णः ।
मध्वो॑ रा॒तस्य॑ धिष्ण्या

asya pibatamaśvinā yuvaṃ madasya cāruṇaḥ |
madhvo rātasya dhiṣṇyā

अ॒स्मे आ व॑हतं र॒यिं श॒तव॑न्तं सह॒स्रिण॑म् ।
पु॒रु॒क्षुं वि॒श्वधा॑यसम्

asme ā vahataṃ rayiṃ śatavantaṃ sahasriṇam |
purukṣuṃ viśvadhāyasam

पु॒रु॒त्रा चि॒द्धि वां॑ नरा वि॒ह्वय॑न्ते मनी॒षिण॑ः ।
वा॒घद्भि॑रश्वि॒ना ग॑तम्

purutrā ciddhi vāṃ narā vihvayante manīṣiṇaḥ |
vāghadbhiraśvinā gatam

जना॑सो वृ॒क्तब॑र्हिषो ह॒विष्म॑न्तो अरं॒कृत॑ः ।
यु॒वां ह॑वन्ते अश्विना

janāso vṛktabarhiṣo haviṣmanto araṃkṛtaḥ |
yuvāṃ havante aśvinā

अ॒स्माक॑म॒द्य वा॑म॒यं स्तोमो॒ वाहि॑ष्ठो॒ अन्त॑मः ।
यु॒वाभ्यां॑ भूत्वश्विना

asmākamadya vāmayaṃ stomo vāhiṣṭho antamaḥ |
yuvābhyāṃ bhūtvaśvinā

यो ह॑ वां॒ मधु॑नो॒ दृति॒राहि॑तो रथ॒चर्ष॑णे ।
तत॑ः पिबतमश्विना

yo ha vāṃ madhuno dṛtirāhito rathacarṣaṇe |
tataḥ pibatamaśvinā

तेन॑ नो वाजिनीवसू॒ पश्वे॑ तो॒काय॒ शं गवे॑ ।
वह॑तं॒ पीव॑री॒रिष॑ः

tena no vājinīvasū paśve tokāya śaṃ gave |
vahataṃ pīvarīriṣaḥ

उ॒त नो॑ दि॒व्या इष॑ उ॒त सिन्धूँ॑रहर्विदा ।
अप॒ द्वारे॑व वर्षथः

uta no divyā iṣa uta sindhūm̐raharvidā |
apa dvāreva varṣathaḥ

क॒दा वां॑ तौ॒ग्र्यो वि॑धत्समु॒द्रे ज॑हि॒तो न॑रा ।
यद्वां॒ रथो॒ विभि॒ष्पता॑त्

kadā vāṃ taugryo vidhatsamudre jahito narā |
yadvāṃ ratho vibhiṣpatāt

यु॒वं कण्वा॑य नासत्या॒ ऋपि॑रिप्ताय ह॒र्म्ये ।
शश्व॑दू॒तीर्द॑शस्यथः

yuvaṃ kaṇvāya nāsatyā ṛpiriptāya harmye |
śaśvadūtīrdaśasyathaḥ

ताभि॒रा या॑तमू॒तिभि॒र्नव्य॑सीभिः सुश॒स्तिभि॑ः ।
यद्वां॑ वृषण्वसू हु॒वे

tābhirā yātamūtibhirnavyasībhiḥ suśastibhiḥ |
yadvāṃ vṛṣaṇvasū huve

यथा॑ चि॒त्कण्व॒माव॑तं प्रि॒यमे॑धमुपस्तु॒तम् ।
अत्रिं॑ शि॒ञ्जार॑मश्विना

yathā citkaṇvamāvataṃ priyamedhamupastutam |
atriṃ śiñjāramaśvinā

यथो॒त कृत्व्ये॒ धनें॒ऽशुं गोष्व॒गस्त्य॑म् ।
यथा॒ वाजे॑षु॒ सोभ॑रिम्

yathota kṛtvye dhaneṃ'śuṃ goṣvagastyam |
yathā vājeṣu sobharim

ए॒ताव॑द्वां वृषण्वसू॒ अतो॑ वा॒ भूयो॑ अश्विना ।
गृ॒णन्त॑ः सु॒म्नमी॑महे

etāvadvāṃ vṛṣaṇvasū ato vā bhūyo aśvinā |
gṛṇantaḥ sumnamīmahe

रथं॒ हिर॑ण्यवन्धुरं॒ हिर॑ण्याभीशुमश्विना ।
आ हि स्थाथो॑ दिवि॒स्पृश॑म्

rathaṃ hiraṇyavandhuraṃ hiraṇyābhīśumaśvinā |
ā hi sthātho divispṛśam

हि॒र॒ण्ययी॑ वां॒ रभि॑री॒षा अक्षो॑ हिर॒ण्यय॑ः ।
उ॒भा च॒क्रा हि॑र॒ण्यया॑

hiraṇyayī vāṃ rabhirīṣā akṣo hiraṇyayaḥ |
ubhā cakrā hiraṇyayā

तेन॑ नो वाजिनीवसू परा॒वत॑श्चि॒दा ग॑तम् ।
उपे॒मां सु॑ष्टु॒तिं मम॑

tena no vājinīvasū parāvataścidā gatam |
upemāṃ suṣṭutiṃ mama

आ व॑हेथे परा॒कात्पू॒र्वीर॒श्नन्ता॑वश्विना ।
इषो॒ दासी॑रमर्त्या

ā vahethe parākātpūrvīraśnantāvaśvinā |
iṣo dāsīramartyā

आ नो॑ द्यु॒म्नैरा श्रवो॑भि॒रा रा॒या या॑तमश्विना ।
पुरु॑श्चन्द्रा॒ नास॑त्या

ā no dyumnairā śravobhirā rāyā yātamaśvinā |
puruścandrā nāsatyā

एह वां॑ प्रुषि॒तप्स॑वो॒ वयो॑ वहन्तु प॒र्णिन॑ः ।
अच्छा॑ स्वध्व॒रं जन॑म्

eha vāṃ pruṣitapsavo vayo vahantu parṇinaḥ |
acchā svadhvaraṃ janam

रथं॑ वा॒मनु॑गायसं॒ य इ॒षा वर्त॑ते स॒ह ।
न च॒क्रम॒भि बा॑धते

rathaṃ vāmanugāyasaṃ ya iṣā vartate saha |
na cakramabhi bādhate

हि॒र॒ण्यये॑न॒ रथे॑न द्र॒वत्पा॑णिभि॒रश्वै॑ः ।
धीज॑वना॒ नास॑त्या

hiraṇyayena rathena dravatpāṇibhiraśvaiḥ |
dhījavanā nāsatyā

यु॒वं मृ॒गं जा॑गृ॒वांसं॒ स्वद॑थो वा वृषण्वसू ।
ता न॑ः पृङ्क्तमि॒षा र॒यिम्

yuvaṃ mṛgaṃ jāgṛvāṃsaṃ svadatho vā vṛṣaṇvasū |
tā naḥ pṛṅktamiṣā rayim

ता मे॑ अश्विना सनी॒नां वि॒द्यातं॒ नवा॑नाम् ।
यथा॑ चिच्चै॒द्यः क॒शुः श॒तमुष्ट्रा॑नां॒ दद॑त्स॒हस्रा॒ दश॒ गोना॑म्

tā me aśvinā sanīnāṃ vidyātaṃ navānām |
yathā ciccaidyaḥ kaśuḥ śatamuṣṭrānāṃ dadatsahasrā daśa gonām

यो मे॒ हिर॑ण्यसंदृशो॒ दश॒ राज्ञो॒ अमं॑हत ।
अ॒ध॒स्प॒दा इच्चै॒द्यस्य॑ कृ॒ष्टय॑श्चर्म॒म्ना अ॒भितो॒ जना॑ः

yo me hiraṇyasaṃdṛśo daśa rājño amaṃhata |
adhaspadā iccaidyasya kṛṣṭayaścarmamnā abhito janāḥ

माकि॑रे॒ना प॒था गा॒द्येने॒मे यन्ति॑ चे॒दय॑ः ।
अ॒न्यो नेत्सू॒रिरोह॑ते भूरि॒दाव॑त्तरो॒ जन॑ः

mākirenā pathā gādyeneme yanti cedayaḥ |
anyo netsūrirohate bhūridāvattaro janaḥ