सूक्त 4: प्यासे गौर की भाँति शीघ्र आओ

यदि॑न्द्र॒ प्रागपा॒गुद॒ङ्न्य॑ग्वा हू॒यसे॒ नृभि॑ः ।
सिमा॑ पु॒रू नृषू॑तो अ॒स्यान॒वेऽसि॑ प्रशर्ध तु॒र्वशे॑

yadindra prāgapāgudaṅnyagvā hūyase nṛbhiḥ |
simā purū nṛṣūto asyānave'si praśardha turvaśe

यद्वा॒ रुमे॒ रुश॑मे॒ श्याव॑के॒ कृप॒ इन्द्र॑ मा॒दय॑से॒ सचा॑ ।
कण्वा॑सस्त्वा॒ ब्रह्म॑भि॒ः स्तोम॑वाहस॒ इन्द्रा य॑च्छ॒न्त्या ग॑हि

yadvā rume ruśame śyāvake kṛpa indra mādayase sacā |
kaṇvāsastvā brahmabhiḥ stomavāhasa indrā yacchantyā gahi

यथा॑ गौ॒रो अ॒पा कृ॒तं तृष्य॒न्नेत्यवेरि॑णम् ।
आ॒पि॒त्वे न॑ः प्रपि॒त्वे तूय॒मा ग॑हि॒ कण्वे॑षु॒ सु सचा॒ पिब॑

yathā gauro apā kṛtaṃ tṛṣyannetyaveriṇam |
āpitve naḥ prapitve tūyamā gahi kaṇveṣu su sacā piba

मन्द॑न्तु त्वा मघवन्नि॒न्द्रेन्द॑वो राधो॒देया॑य सुन्व॒ते ।
आ॒मुष्या॒ सोम॑मपिबश्च॒मू सु॒तं ज्येष्ठं॒ तद्द॑धिषे॒ सह॑ः

mandantu tvā maghavannindrendavo rādhodeyāya sunvate |
āmuṣyā somamapibaścamū sutaṃ jyeṣṭhaṃ taddadhiṣe sahaḥ

प्र च॑क्रे॒ सह॑सा॒ सहो॑ ब॒भञ्ज॑ म॒न्युमोज॑सा ।
विश्वे॑ त इन्द्र पृतना॒यवो॑ यहो॒ नि वृ॒क्षा इ॑व येमिरे

pra cakre sahasā saho babhañja manyumojasā |
viśve ta indra pṛtanāyavo yaho ni vṛkṣā iva yemire

स॒हस्रे॑णेव सचते यवी॒युधा॒ यस्त॒ आन॒ळुप॑स्तुतिम् ।
पु॒त्रं प्रा॑व॒र्गं कृ॑णुते सु॒वीर्ये॑ दा॒श्नोति॒ नम॑उक्तिभिः

sahasreṇeva sacate yavīyudhā yasta ānaḻupastutim |
putraṃ prāvargaṃ kṛṇute suvīrye dāśnoti namauktibhiḥ

मा भे॑म॒ मा श्र॑मिष्मो॒ग्रस्य॑ स॒ख्ये तव॑ ।
म॒हत्ते॒ वृष्णो॑ अभि॒चक्ष्यं॑ कृ॒तं पश्ये॑म तु॒र्वशं॒ यदु॑म्

mā bhema mā śramiṣmograsya sakhye tava |
mahatte vṛṣṇo abhicakṣyaṃ kṛtaṃ paśyema turvaśaṃ yadum

स॒व्यामनु॑ स्फि॒ग्यं॑ वावसे॒ वृषा॒ न दा॒नो अ॑स्य रोषति ।
मध्वा॒ सम्पृ॑क्ताः सार॒घेण॑ धे॒नव॒स्तूय॒मेहि॒ द्रवा॒ पिब॑

savyāmanu sphigyaṃ vāvase vṛṣā na dāno asya roṣati |
madhvā sampṛktāḥ sāragheṇa dhenavastūyamehi dravā piba

अ॒श्वी र॒थी सु॑रू॒प इद्गोमाँ॒ इदि॑न्द्र ते॒ सखा॑ ।
श्वा॒त्र॒भाजा॒ वय॑सा सचते॒ सदा॑ च॒न्द्रो या॑ति स॒भामुप॑

aśvī rathī surūpa idgomām̐ idindra te sakhā |
śvātrabhājā vayasā sacate sadā candro yāti sabhāmupa

ऋश्यो॒ न तृष्य॑न्नव॒पान॒मा ग॑हि॒ पिबा॒ सोमं॒ वशाँ॒ अनु॑ ।
नि॒मेघ॑मानो मघवन्दि॒वेदि॑व॒ ओजि॑ष्ठं दधिषे॒ सह॑ः

ṛśyo na tṛṣyannavapānamā gahi pibā somaṃ vaśām̐ anu |
nimeghamāno maghavandivediva ojiṣṭhaṃ dadhiṣe sahaḥ

अध्व॑र्यो द्रा॒वया॒ त्वं सोम॒मिन्द्र॑ः पिपासति ।
उप॑ नू॒नं यु॑युजे॒ वृष॑णा॒ हरी॒ आ च॑ जगाम वृत्र॒हा

adhvaryo drāvayā tvaṃ somamindraḥ pipāsati |
upa nūnaṃ yuyuje vṛṣaṇā harī ā ca jagāma vṛtrahā

स्व॒यं चि॒त्स म॑न्यते॒ दाशु॑रि॒र्जनो॒ यत्रा॒ सोम॑स्य तृ॒म्पसि॑ ।
इ॒दं ते॒ अन्नं॒ युज्यं॒ समु॑क्षितं॒ तस्येहि॒ प्र द्र॑वा॒ पिब॑

svayaṃ citsa manyate dāśurirjano yatrā somasya tṛmpasi |
idaṃ te annaṃ yujyaṃ samukṣitaṃ tasyehi pra dravā piba

र॒थे॒ष्ठाया॑ध्वर्यव॒ः सोम॒मिन्द्रा॑य सोतन ।
अधि॑ ब्र॒ध्नस्याद्र॑यो॒ वि च॑क्षते सु॒न्वन्तो॑ दा॒श्व॑ध्वरम्

ratheṣṭhāyādhvaryavaḥ somamindrāya sotana |
adhi bradhnasyādrayo vi cakṣate sunvanto dāśvadhvaram

उप॑ ब्र॒ध्नं वा॒वाता॒ वृष॑णा॒ हरी॒ इन्द्र॑म॒पसु॑ वक्षतः ।
अ॒र्वाञ्चं॑ त्वा॒ सप्त॑योऽध्वर॒श्रियो॒ वह॑न्तु॒ सव॒नेदुप॑

upa bradhnaṃ vāvātā vṛṣaṇā harī indramapasu vakṣataḥ |
arvāñcaṃ tvā saptayo'dhvaraśriyo vahantu savanedupa

प्र पू॒षणं॑ वृणीमहे॒ युज्या॑य पुरू॒वसु॑म् ।
स श॑क्र शिक्ष पुरुहूत नो धि॒या तुजे॑ रा॒ये वि॑मोचन

pra pūṣaṇaṃ vṛṇīmahe yujyāya purūvasum |
sa śakra śikṣa puruhūta no dhiyā tuje rāye vimocana

सं न॑ः शिशीहि भु॒रिजो॑रिव क्षु॒रं रास्व॑ रा॒यो वि॑मोचन ।
त्वे तन्न॑ः सु॒वेद॑मु॒स्रियं॒ वसु॒ यं त्वं हि॒नोषि॒ मर्त्य॑म्

saṃ naḥ śiśīhi bhurijoriva kṣuraṃ rāsva rāyo vimocana |
tve tannaḥ suvedamusriyaṃ vasu yaṃ tvaṃ hinoṣi martyam

वेमि॑ त्वा पूषन्नृ॒ञ्जसे॒ वेमि॒ स्तोत॑व आघृणे ।
न तस्य॑ वे॒म्यर॑णं॒ हि तद्व॑सो स्तु॒षे प॒ज्राय॒ साम्ने॑

vemi tvā pūṣannṛñjase vemi stotava āghṛṇe |
na tasya vemyaraṇaṃ hi tadvaso stuṣe pajrāya sāmne

परा॒ गावो॒ यव॑सं॒ कच्चि॑दाघृणे॒ नित्यं॒ रेक्णो॑ अमर्त्य ।
अ॒स्माकं॑ पूषन्नवि॒ता शि॒वो भ॑व॒ मंहि॑ष्ठो॒ वाज॑सातये

parā gāvo yavasaṃ kaccidāghṛṇe nityaṃ rekṇo amartya |
asmākaṃ pūṣannavitā śivo bhava maṃhiṣṭho vājasātaye

स्थू॒रं राध॑ः श॒ताश्वं॑ कुरु॒ङ्गस्य॒ दिवि॑ष्टिषु ।
राज्ञ॑स्त्वे॒षस्य॑ सु॒भग॑स्य रा॒तिषु॑ तु॒र्वशे॑ष्वमन्महि

sthūraṃ rādhaḥ śatāśvaṃ kuruṅgasya diviṣṭiṣu |
rājñastveṣasya subhagasya rātiṣu turvaśeṣvamanmahi

धी॒भिः सा॒तानि॑ का॒ण्वस्य॑ वा॒जिन॑ः प्रि॒यमे॑धैर॒भिद्यु॑भिः ।
ष॒ष्टिं स॒हस्रानु॒ निर्म॑जामजे॒ निर्यू॒थानि॒ गवा॒मृषि॑ः

dhībhiḥ sātāni kāṇvasya vājinaḥ priyamedhairabhidyubhiḥ |
ṣaṣṭiṃ sahasrānu nirmajāmaje niryūthāni gavāmṛṣiḥ

वृ॒क्षाश्चि॑न्मे अभिपि॒त्वे अ॑रारणुः ।
गां भ॑जन्त मे॒हनाश्वं॑ भजन्त मे॒हना॑

vṛkṣāścinme abhipitve arāraṇuḥ |
gāṃ bhajanta mehanāśvaṃ bhajanta mehanā