सूक्त 32: सोम के मद में इन्द्र के कर्म गाओ

प्र कृ॒तान्यृ॑जी॒षिण॒ः कण्वा॒ इन्द्र॑स्य॒ गाथ॑या ।
मदे॒ सोम॑स्य वोचत

pra kṛtānyṛjīṣiṇaḥ kaṇvā indrasya gāthayā |
made somasya vocata

यः सृबि॑न्द॒मन॑र्शनिं॒ पिप्रुं॑ दा॒सम॑ही॒शुव॑म् ।
वधी॑दु॒ग्रो रि॒णन्न॒पः

yaḥ sṛbindamanarśaniṃ pipruṃ dāsamahīśuvam |
vadhīdugro riṇannapaḥ

न्यर्बु॑दस्य वि॒ष्टपं॑ व॒र्ष्माणं॑ बृह॒तस्ति॑र ।
कृ॒षे तदि॑न्द्र॒ पौंस्य॑म्

nyarbudasya viṣṭapaṃ varṣmāṇaṃ bṛhatastira |
kṛṣe tadindra pauṃsyam

प्रति॑ श्रु॒ताय॑ वो धृ॒षत्तूर्णा॑शं॒ न गि॒रेरधि॑ ।
हु॒वे सु॑शि॒प्रमू॒तये॑

prati śrutāya vo dhṛṣattūrṇāśaṃ na gireradhi |
huve suśipramūtaye

स गोरश्व॑स्य॒ वि व्र॒जं म॑न्दा॒नः सो॒म्येभ्य॑ः ।
पुरं॒ न शू॑र दर्षसि

sa goraśvasya vi vrajaṃ mandānaḥ somyebhyaḥ |
puraṃ na śūra darṣasi

यदि॑ मे रा॒रण॑ः सु॒त उ॒क्थे वा॒ दध॑से॒ चन॑ः ।
आ॒रादुप॑ स्व॒धा ग॑हि

yadi me rāraṇaḥ suta ukthe vā dadhase canaḥ |
ārādupa svadhā gahi

व॒यं घा॑ ते॒ अपि॑ ष्मसि स्तो॒तार॑ इन्द्र गिर्वणः ।
त्वं नो॑ जिन्व सोमपाः

vayaṃ ghā te api ṣmasi stotāra indra girvaṇaḥ |
tvaṃ no jinva somapāḥ

उ॒त न॑ः पि॒तुमा भ॑र संररा॒णो अवि॑क्षितम् ।
मघ॑व॒न्भूरि॑ ते॒ वसु॑

uta naḥ pitumā bhara saṃrarāṇo avikṣitam |
maghavanbhūri te vasu

उ॒त नो॒ गोम॑तस्कृधि॒ हिर॑ण्यवतो अ॒श्विन॑ः ।
इळा॑भि॒ः सं र॑भेमहि

uta no gomataskṛdhi hiraṇyavato aśvinaḥ |
iḻābhiḥ saṃ rabhemahi

बृ॒बदु॑क्थं हवामहे सृ॒प्रक॑रस्नमू॒तये॑ ।
साधु॑ कृ॒ण्वन्त॒मव॑से

bṛbadukthaṃ havāmahe sṛprakarasnamūtaye |
sādhu kṛṇvantamavase

यः सं॒स्थे चि॑च्छ॒तक्र॑तु॒रादीं॑ कृ॒णोति॑ वृत्र॒हा ।
ज॒रि॒तृभ्य॑ः पुरू॒वसु॑ः

yaḥ saṃsthe cicchatakraturādīṃ kṛṇoti vṛtrahā |
jaritṛbhyaḥ purūvasuḥ

स न॑ः श॒क्रश्चि॒दा श॑क॒द्दान॑वाँ अन्तराभ॒रः ।
इन्द्रो॒ विश्वा॑भिरू॒तिभि॑ः

sa naḥ śakraścidā śakaddānavām̐ antarābharaḥ |
indro viśvābhirūtibhiḥ

यो रा॒यो॒३॒॑ऽवनि॑र्म॒हान्सु॑पा॒रः सु॑न्व॒तः सखा॑ ।
तमिन्द्र॑म॒भि गा॑यत

yo rāyo'vanirmahānsupāraḥ sunvataḥ sakhā |
tamindramabhi gāyata

आ॒य॒न्तारं॒ महि॑ स्थि॒रं पृत॑नासु श्रवो॒जित॑म् ।
भूरे॒रीशा॑न॒मोज॑सा

āyantāraṃ mahi sthiraṃ pṛtanāsu śravojitam |
bhūrerīśānamojasā

नकि॑रस्य॒ शची॑नां निय॒न्ता सू॒नृता॑नाम् ।
नकि॑र्व॒क्ता न दा॒दिति॑

nakirasya śacīnāṃ niyantā sūnṛtānām |
nakirvaktā na dāditi

न नू॒नं ब्र॒ह्मणा॑मृ॒णं प्रा॑शू॒नाम॑स्ति सुन्व॒ताम् ।
न सोमो॑ अप्र॒ता प॑पे

na nūnaṃ brahmaṇāmṛṇaṃ prāśūnāmasti sunvatām |
na somo apratā pape

पन्य॒ इदुप॑ गायत॒ पन्य॑ उ॒क्थानि॑ शंसत ।
ब्रह्मा॑ कृणोत॒ पन्य॒ इत्

panya idupa gāyata panya ukthāni śaṃsata |
brahmā kṛṇota panya it

पन्य॒ आ द॑र्दिरच्छ॒ता स॒हस्रा॑ वा॒ज्यवृ॑तः ।
इन्द्रो॒ यो यज्व॑नो वृ॒धः

panya ā dardiracchatā sahasrā vājyavṛtaḥ |
indro yo yajvano vṛdhaḥ

वि षू च॑र स्व॒धा अनु॑ कृष्टी॒नामन्वा॒हुव॑ः ।
इन्द्र॒ पिब॑ सु॒ताना॑म्

vi ṣū cara svadhā anu kṛṣṭīnāmanvāhuvaḥ |
indra piba sutānām

पिब॒ स्वधै॑नवानामु॒त यस्तुग्र्ये॒ सचा॑ ।
उ॒तायमि॑न्द्र॒ यस्तव॑

piba svadhainavānāmuta yastugrye sacā |
utāyamindra yastava

अती॑हि मन्युषा॒विणं॑ सुषु॒वांस॑मु॒पार॑णे ।
इ॒मं रा॒तं सु॒तं पि॑ब

atīhi manyuṣāviṇaṃ suṣuvāṃsamupāraṇe |
imaṃ rātaṃ sutaṃ piba

इ॒हि ति॒स्रः प॑रा॒वत॑ इ॒हि पञ्च॒ जनाँ॒ अति॑ ।
धेना॑ इन्द्राव॒चाक॑शत्

ihi tisraḥ parāvata ihi pañca janām̐ ati |
dhenā indrāvacākaśat

सूर्यो॑ र॒श्मिं यथा॑ सृ॒जा त्वा॑ यच्छन्तु मे॒ गिर॑ः ।
नि॒म्नमापो॒ न स॒ध्र्य॑क्

sūryo raśmiṃ yathā sṛjā tvā yacchantu me giraḥ |
nimnamāpo na sadhryak

अध्व॑र्य॒वा तु हि षि॒ञ्च सोमं॑ वी॒राय॑ शि॒प्रिणे॑ ।
भरा॑ सु॒तस्य॑ पी॒तये॑

adhvaryavā tu hi ṣiñca somaṃ vīrāya śipriṇe |
bharā sutasya pītaye

य उ॒द्नः फ॑लि॒गं भि॒नन्न्य१॒॑क्सिन्धूँ॑र॒वासृ॑जत् ।
यो गोषु॑ प॒क्वं धा॒रय॑त्

ya udnaḥ phaligaṃ bhinannyaksindhūm̐ravāsṛjat |
yo goṣu pakvaṃ dhārayat

अह॑न्वृ॒त्रमृची॑षम और्णवा॒भम॑ही॒शुव॑म् ।
हि॒मेना॑विध्य॒दर्बु॑दम्

ahanvṛtramṛcīṣama aurṇavābhamahīśuvam |
himenāvidhyadarbudam

प्र व॑ उ॒ग्राय॑ नि॒ष्टुरेऽषा॑ळ्हाय प्रस॒क्षिणे॑ ।
दे॒वत्तं॒ ब्रह्म॑ गायत

pra va ugrāya niṣṭure'ṣāḻhāya prasakṣiṇe |
devattaṃ brahma gāyata

यो विश्वा॑न्य॒भि व्र॒ता सोम॑स्य॒ मदे॒ अन्ध॑सः ।
इन्द्रो॑ दे॒वेषु॒ चेत॑ति

yo viśvānyabhi vratā somasya made andhasaḥ |
indro deveṣu cetati

इ॒ह त्या स॑ध॒माद्या॒ हरी॒ हिर॑ण्यकेश्या ।
वो॒ळ्हाम॒भि प्रयो॑ हि॒तम्

iha tyā sadhamādyā harī hiraṇyakeśyā |
voḻhāmabhi prayo hitam

अ॒र्वाञ्चं॑ त्वा पुरुष्टुत प्रि॒यमे॑धस्तुता॒ हरी॑ ।
सो॒म॒पेया॑य वक्षतः

arvāñcaṃ tvā puruṣṭuta priyamedhastutā harī |
somapeyāya vakṣataḥ