सूक्त 21: बन्धुहीन इन्द्र युद्ध में बन्धुता खोजते हैं

व॒यमु॒ त्वाम॑पूर्व्य स्थू॒रं न कच्चि॒द्भर॑न्तोऽव॒स्यव॑ः ।
वाजे॑ चि॒त्रं ह॑वामहे

vayamu tvāmapūrvya sthūraṃ na kaccidbharanto'vasyavaḥ |
vāje citraṃ havāmahe

उप॑ त्वा॒ कर्म॑न्नू॒तये॒ स नो॒ युवो॒ग्रश्च॑क्राम॒ यो धृ॒षत् ।
त्वामिद्ध्य॑वि॒तारं॑ ववृ॒महे॒ सखा॑य इन्द्र सान॒सिम्

upa tvā karmannūtaye sa no yuvograścakrāma yo dhṛṣat |
tvāmiddhyavitāraṃ vavṛmahe sakhāya indra sānasim

आ या॑ही॒म इन्द॒वोऽश्व॑पते॒ गोप॑त॒ उर्व॑रापते ।
सोमं॑ सोमपते पिब

ā yāhīma indavo'śvapate gopata urvarāpate |
somaṃ somapate piba

व॒यं हि त्वा॒ बन्धु॑मन्तमब॒न्धवो॒ विप्रा॑स इन्द्र येमि॒म ।
या ते॒ धामा॑नि वृषभ॒ तेभि॒रा ग॑हि॒ विश्वे॑भि॒ः सोम॑पीतये

vayaṃ hi tvā bandhumantamabandhavo viprāsa indra yemima |
yā te dhāmāni vṛṣabha tebhirā gahi viśvebhiḥ somapītaye

सीद॑न्तस्ते॒ वयो॑ यथा॒ गोश्री॑ते॒ मधौ॑ मदि॒रे वि॒वक्ष॑णे ।
अ॒भि त्वामि॑न्द्र नोनुमः

sīdantaste vayo yathā gośrīte madhau madire vivakṣaṇe |
abhi tvāmindra nonumaḥ

अच्छा॑ च त्वै॒ना नम॑सा॒ वदा॑मसि॒ किं मुहु॑श्चि॒द्वि दी॑धयः ।
सन्ति॒ कामा॑सो हरिवो द॒दिष्ट्वं स्मो व॒यं सन्ति॑ नो॒ धिय॑ः

acchā ca tvainā namasā vadāmasi kiṃ muhuścidvi dīdhayaḥ |
santi kāmāso harivo dadiṣṭvaṃ smo vayaṃ santi no dhiyaḥ

नूत्ना॒ इदि॑न्द्र ते व॒यमू॒ती अ॑भूम न॒हि नू ते॑ अद्रिवः ।
वि॒द्मा पु॒रा परी॑णसः

nūtnā idindra te vayamūtī abhūma nahi nū te adrivaḥ |
vidmā purā parīṇasaḥ

वि॒द्मा स॑खि॒त्वमु॒त शू॑र भो॒ज्य१॒॑मा ते॒ ता व॑ज्रिन्नीमहे ।
उ॒तो स॑मस्मि॒न्ना शि॑शीहि नो वसो॒ वाजे॑ सुशिप्र॒ गोम॑ति

vidmā sakhitvamuta śūra bhojyamā te tā vajrinnīmahe |
uto samasminnā śiśīhi no vaso vāje suśipra gomati

यो न॑ इ॒दमि॑दं पु॒रा प्र वस्य॑ आनि॒नाय॒ तमु॑ वः स्तुषे ।
सखा॑य॒ इन्द्र॑मू॒तये॑

yo na idamidaṃ purā pra vasya ānināya tamu vaḥ stuṣe |
sakhāya indramūtaye

हर्य॑श्वं॒ सत्प॑तिं चर्षणी॒सहं॒ स हि ष्मा॒ यो अम॑न्दत ।
आ तु न॒ः स व॑यति॒ गव्य॒मश्व्यं॑ स्तो॒तृभ्यो॑ म॒घवा॑ श॒तम्

haryaśvaṃ satpatiṃ carṣaṇīsahaṃ sa hi ṣmā yo amandata |
ā tu naḥ sa vayati gavyamaśvyaṃ stotṛbhyo maghavā śatam

त्वया॑ ह स्विद्यु॒जा व॒यं प्रति॑ श्व॒सन्तं॑ वृषभ ब्रुवीमहि ।
सं॒स्थे जन॑स्य॒ गोम॑तः

tvayā ha svidyujā vayaṃ prati śvasantaṃ vṛṣabha bruvīmahi |
saṃsthe janasya gomataḥ

जये॑म का॒रे पु॑रुहूत का॒रिणो॒ऽभि ति॑ष्ठेम दू॒ढ्य॑ः ।
नृभि॑र्वृ॒त्रं ह॒न्याम॑ शूशु॒याम॒ चावे॑रिन्द्र॒ प्र णो॒ धिय॑ः

jayema kāre puruhūta kāriṇo'bhi tiṣṭhema dūḍhyaḥ |
nṛbhirvṛtraṃ hanyāma śūśuyāma cāverindra pra ṇo dhiyaḥ

अ॒भ्रा॒तृ॒व्यो अ॒ना त्वमना॑पिरिन्द्र ज॒नुषा॑ स॒नाद॑सि ।
यु॒धेदा॑पि॒त्वमि॑च्छसे

abhrātṛvyo anā tvamanāpirindra januṣā sanādasi |
yudhedāpitvamicchase

नकी॑ रे॒वन्तं॑ स॒ख्याय॑ विन्दसे॒ पीय॑न्ति ते सुरा॒श्व॑ः ।
य॒दा कृ॒णोषि॑ नद॒नुं समू॑ह॒स्यादित्पि॒तेव॑ हूयसे

nakī revantaṃ sakhyāya vindase pīyanti te surāśvaḥ |
yadā kṛṇoṣi nadanuṃ samūhasyāditpiteva hūyase

मा ते॑ अमा॒जुरो॑ यथा मू॒रास॑ इन्द्र स॒ख्ये त्वाव॑तः ।
नि ष॑दाम॒ सचा॑ सु॒ते

mā te amājuro yathā mūrāsa indra sakhye tvāvataḥ |
ni ṣadāma sacā sute

मा ते॑ गोदत्र॒ निर॑राम॒ राध॑स॒ इन्द्र॒ मा ते॑ गृहामहि ।
दृ॒ळ्हा चि॑द॒र्यः प्र मृ॑शा॒भ्या भ॑र॒ न ते॑ दा॒मान॑ आ॒दभे॑

mā te godatra nirarāma rādhasa indra mā te gṛhāmahi |
dṛḻhā cidaryaḥ pra mṛśābhyā bhara na te dāmāna ādabhe

इन्द्रो॑ वा॒ घेदिय॑न्म॒घं सर॑स्वती वा सु॒भगा॑ द॒दिर्वसु॑ ।
त्वं वा॑ चित्र दा॒शुषे॑

indro vā ghediyanmaghaṃ sarasvatī vā subhagā dadirvasu |
tvaṃ vā citra dāśuṣe

चित्र॒ इद्राजा॑ राज॒का इद॑न्य॒के य॒के सर॑स्वती॒मनु॑ ।
प॒र्जन्य॑ इव त॒तन॒द्धि वृ॒ष्ट्या स॒हस्र॑म॒युता॒ दद॑त्

citra idrājā rājakā idanyake yake sarasvatīmanu |
parjanya iva tatanaddhi vṛṣṭyā sahasramayutā dadat