सूक्त 19: सोभरि अतिथि अग्नि की स्तुति करते हैं

तं गू॑र्धया॒ स्व॑र्णरं दे॒वासो॑ दे॒वम॑र॒तिं द॑धन्विरे ।
दे॒व॒त्रा ह॒व्यमोहि॑रे

taṃ gūrdhayā svarṇaraṃ devāso devamaratiṃ dadhanvire |
devatrā havyamohire

विभू॑तरातिं विप्र चि॒त्रशो॑चिषम॒ग्निमी॑ळिष्व य॒न्तुर॑म् ।
अ॒स्य मेध॑स्य सो॒म्यस्य॑ सोभरे॒ प्रेम॑ध्व॒राय॒ पूर्व्य॑म्

vibhūtarātiṃ vipra citraśociṣamagnimīḻiṣva yanturam |
asya medhasya somyasya sobhare premadhvarāya pūrvyam

यजि॑ष्ठं त्वा ववृमहे दे॒वं दे॑व॒त्रा होता॑र॒मम॑र्त्यम् ।
अ॒स्य य॒ज्ञस्य॑ सु॒क्रतु॑म्

yajiṣṭhaṃ tvā vavṛmahe devaṃ devatrā hotāramamartyam |
asya yajñasya sukratum

ऊ॒र्जो नपा॑तं सु॒भगं॑ सु॒दीदि॑तिम॒ग्निं श्रेष्ठ॑शोचिषम् ।
स नो॑ मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ सो अ॒पामा सु॒म्नं य॑क्षते दि॒वि

ūrjo napātaṃ subhagaṃ sudīditimagniṃ śreṣṭhaśociṣam |
sa no mitrasya varuṇasya so apāmā sumnaṃ yakṣate divi

यः स॒मिधा॒ य आहु॑ती॒ यो वेदे॑न द॒दाश॒ मर्तो॑ अ॒ग्नये॑ ।
यो नम॑सा स्वध्व॒रः

yaḥ samidhā ya āhutī yo vedena dadāśa marto agnaye |
yo namasā svadhvaraḥ

तस्येदर्व॑न्तो रंहयन्त आ॒शव॒स्तस्य॑ द्यु॒म्नित॑मं॒ यश॑ः ।
न तमंहो॑ दे॒वकृ॑तं॒ कुत॑श्च॒न न मर्त्य॑कृतं नशत्

tasyedarvanto raṃhayanta āśavastasya dyumnitamaṃ yaśaḥ |
na tamaṃho devakṛtaṃ kutaścana na martyakṛtaṃ naśat

स्व॒ग्नयो॑ वो अ॒ग्निभि॒ः स्याम॑ सूनो सहस ऊर्जां पते ।
सु॒वीर॒स्त्वम॑स्म॒युः

svagnayo vo agnibhiḥ syāma sūno sahasa ūrjāṃ pate |
suvīrastvamasmayuḥ

प्र॒शंस॑मानो॒ अति॑थि॒र्न मि॒त्रियो॒ऽग्नी रथो॒ न वेद्य॑ः ।
त्वे क्षेमा॑सो॒ अपि॑ सन्ति सा॒धव॒स्त्वं राजा॑ रयी॒णाम्

praśaṃsamāno atithirna mitriyo'gnī ratho na vedyaḥ |
tve kṣemāso api santi sādhavastvaṃ rājā rayīṇām

सो अ॒द्धा दा॒श्व॑ध्व॒रोऽग्ने॒ मर्त॑ः सुभग॒ स प्र॒शंस्य॑ः ।
स धी॒भिर॑स्तु॒ सनि॑ता

so addhā dāśvadhvaro'gne martaḥ subhaga sa praśaṃsyaḥ |
sa dhībhirastu sanitā

यस्य॒ त्वमू॒र्ध्वो अ॑ध्व॒राय॒ तिष्ठ॑सि क्ष॒यद्वी॑र॒ः स सा॑धते ।
सो अर्व॑द्भि॒ः सनि॑ता॒ स वि॑प॒न्युभि॒ः स शूरै॒ः सनि॑ता कृ॒तम्

yasya tvamūrdhvo adhvarāya tiṣṭhasi kṣayadvīraḥ sa sādhate |
so arvadbhiḥ sanitā sa vipanyubhiḥ sa śūraiḥ sanitā kṛtam

यस्या॒ग्निर्वपु॑र्गृ॒हे स्तोमं॒ चनो॒ दधी॑त वि॒श्ववा॑र्यः ।
ह॒व्या वा॒ वेवि॑ष॒द्विष॑ः

yasyāgnirvapurgṛhe stomaṃ cano dadhīta viśvavāryaḥ |
havyā vā veviṣadviṣaḥ

विप्र॑स्य वा स्तुव॒तः स॑हसो यहो म॒क्षूत॑मस्य रा॒तिषु॑ ।
अ॒वोदे॑वमु॒परि॑मर्त्यं कृधि॒ वसो॑ विवि॒दुषो॒ वच॑ः

viprasya vā stuvataḥ sahaso yaho makṣūtamasya rātiṣu |
avodevamuparimartyaṃ kṛdhi vaso vividuṣo vacaḥ

यो अ॒ग्निं ह॒व्यदा॑तिभि॒र्नमो॑भिर्वा सु॒दक्ष॑मा॒विवा॑सति ।
गि॒रा वा॑जि॒रशो॑चिषम्

yo agniṃ havyadātibhirnamobhirvā sudakṣamāvivāsati |
girā vājiraśociṣam

स॒मिधा॒ यो निशि॑ती॒ दाश॒ददि॑तिं॒ धाम॑भिरस्य॒ मर्त्य॑ः ।
विश्वेत्स धी॒भिः सु॒भगो॒ जनाँ॒ अति॑ द्यु॒म्नैरु॒द्न इ॑व तारिषत्

samidhā yo niśitī dāśadaditiṃ dhāmabhirasya martyaḥ |
viśvetsa dhībhiḥ subhago janām̐ ati dyumnairudna iva tāriṣat

तद॑ग्ने द्यु॒म्नमा भ॑र॒ यत्सा॒सह॒त्सद॑ने॒ कं चि॑द॒त्रिण॑म् ।
म॒न्युं जन॑स्य दू॒ढ्य॑ः

tadagne dyumnamā bhara yatsāsahatsadane kaṃ cidatriṇam |
manyuṃ janasya dūḍhyaḥ

येन॒ चष्टे॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा येन॒ नास॑त्या॒ भग॑ः ।
व॒यं तत्ते॒ शव॑सा गातु॒वित्त॑मा॒ इन्द्र॑त्वोता विधेमहि

yena caṣṭe varuṇo mitro aryamā yena nāsatyā bhagaḥ |
vayaṃ tatte śavasā gātuvittamā indratvotā vidhemahi

ते घेद॑ग्ने स्वा॒ध्यो॒३॒॑ ये त्वा॑ विप्र निदधि॒रे नृ॒चक्ष॑सम् ।
विप्रा॑सो देव सु॒क्रतु॑म्

te ghedagne svādhyo ye tvā vipra nidadhire nṛcakṣasam |
viprāso deva sukratum

त इद्वेदिं॑ सुभग॒ त आहु॑तिं॒ ते सोतुं॑ चक्रिरे दि॒वि ।
त इद्वाजे॑भिर्जिग्युर्म॒हद्धनं॒ ये त्वे कामं॑ न्येरि॒रे

ta idvediṃ subhaga ta āhutiṃ te sotuṃ cakrire divi |
ta idvājebhirjigyurmahaddhanaṃ ye tve kāmaṃ nyerire

भ॒द्रो नो॑ अ॒ग्निराहु॑तो भ॒द्रा रा॒तिः सु॑भग भ॒द्रो अ॑ध्व॒रः ।
भ॒द्रा उ॒त प्रश॑स्तयः

bhadro no agnirāhuto bhadrā rātiḥ subhaga bhadro adhvaraḥ |
bhadrā uta praśastayaḥ

भ॒द्रं मन॑ः कृणुष्व वृत्र॒तूर्ये॒ येना॑ स॒मत्सु॑ सा॒सह॑ः ।
अव॑ स्थि॒रा त॑नुहि॒ भूरि॒ शर्ध॑तां व॒नेमा॑ ते अ॒भिष्टि॑भिः

bhadraṃ manaḥ kṛṇuṣva vṛtratūrye yenā samatsu sāsahaḥ |
ava sthirā tanuhi bhūri śardhatāṃ vanemā te abhiṣṭibhiḥ

ईळे॑ गि॒रा मनु॑र्हितं॒ यं दे॒वा दू॒तम॑र॒तिं न्ये॑रि॒रे ।
यजि॑ष्ठं हव्य॒वाह॑नम्

īḻe girā manurhitaṃ yaṃ devā dūtamaratiṃ nyerire |
yajiṣṭhaṃ havyavāhanam

ति॒ग्मज॑म्भाय॒ तरु॑णाय॒ राज॑ते॒ प्रयो॑ गायस्य॒ग्नये॑ ।
यः पिं॒शते॑ सू॒नृता॑भिः सु॒वीर्य॑म॒ग्निर्घृ॒तेभि॒राहु॑तः

tigmajambhāya taruṇāya rājate prayo gāyasyagnaye |
yaḥ piṃśate sūnṛtābhiḥ suvīryamagnirghṛtebhirāhutaḥ

यदी॑ घृ॒तेभि॒राहु॑तो॒ वाशी॑म॒ग्निर्भर॑त॒ उच्चाव॑ च ।
असु॑र इव नि॒र्णिज॑म्

yadī ghṛtebhirāhuto vāśīmagnirbharata uccāva ca |
asura iva nirṇijam

यो ह॒व्यान्यैर॑यता॒ मनु॑र्हितो दे॒व आ॒सा सु॑ग॒न्धिना॑ ।
विवा॑सते॒ वार्या॑णि स्वध्व॒रो होता॑ दे॒वो अम॑र्त्यः

yo havyānyairayatā manurhito deva āsā sugandhinā |
vivāsate vāryāṇi svadhvaro hotā devo amartyaḥ

यद॑ग्ने॒ मर्त्य॒स्त्वं स्याम॒हं मि॑त्रमहो॒ अम॑र्त्यः ।
सह॑सः सूनवाहुत

yadagne martyastvaṃ syāmahaṃ mitramaho amartyaḥ |
sahasaḥ sūnavāhuta

न त्वा॑ रासीया॒भिश॑स्तये वसो॒ न पा॑प॒त्वाय॑ सन्त्य ।
न मे॑ स्तो॒ताम॑ती॒वा न दुर्हि॑त॒ः स्याद॑ग्ने॒ न पा॒पया॑

na tvā rāsīyābhiśastaye vaso na pāpatvāya santya |
na me stotāmatīvā na durhitaḥ syādagne na pāpayā

पि॒तुर्न पु॒त्रः सुभृ॑तो दुरो॒ण आ दे॒वाँ ए॑तु॒ प्र णो॑ ह॒विः

piturna putraḥ subhṛto duroṇa ā devām̐ etu pra ṇo haviḥ

तवा॒हम॑ग्न ऊ॒तिभि॒र्नेदि॑ष्ठाभिः सचेय॒ जोष॒मा व॑सो ।
सदा॑ दे॒वस्य॒ मर्त्य॑ः

tavāhamagna ūtibhirnediṣṭhābhiḥ saceya joṣamā vaso |
sadā devasya martyaḥ

तव॒ क्रत्वा॑ सनेयं॒ तव॑ रा॒तिभि॒रग्ने॒ तव॒ प्रश॑स्तिभिः ।
त्वामिदा॑हु॒ः प्रम॑तिं वसो॒ ममाग्ने॒ हर्ष॑स्व॒ दात॑वे

tava kratvā saneyaṃ tava rātibhiragne tava praśastibhiḥ |
tvāmidāhuḥ pramatiṃ vaso mamāgne harṣasva dātave

प्र सो अ॑ग्ने॒ तवो॒तिभि॑ः सु॒वीरा॑भिस्तिरते॒ वाज॑भर्मभिः ।
यस्य॒ त्वं स॒ख्यमा॒वर॑ः

pra so agne tavotibhiḥ suvīrābhistirate vājabharmabhiḥ |
yasya tvaṃ sakhyamāvaraḥ

तव॑ द्र॒प्सो नील॑वान्वा॒श ऋ॒त्विय॒ इन्धा॑नः सिष्ण॒वा द॑दे ।
त्वं म॑ही॒नामु॒षसा॑मसि प्रि॒यः क्ष॒पो वस्तु॑षु राजसि

tava drapso nīlavānvāśa ṛtviya indhānaḥ siṣṇavā dade |
tvaṃ mahīnāmuṣasāmasi priyaḥ kṣapo vastuṣu rājasi

तमाग॑न्म॒ सोभ॑रयः स॒हस्र॑मुष्कं स्वभि॒ष्टिमव॑से ।
स॒म्राजं॒ त्रास॑दस्यवम्

tamāganma sobharayaḥ sahasramuṣkaṃ svabhiṣṭimavase |
samrājaṃ trāsadasyavam

यस्य॑ ते अग्ने अ॒न्ये अ॒ग्नय॑ उप॒क्षितो॑ व॒या इ॑व ।
विपो॒ न द्यु॒म्ना नि यु॑वे॒ जना॑नां॒ तव॑ क्ष॒त्राणि॑ व॒र्धय॑न्

yasya te agne anye agnaya upakṣito vayā iva |
vipo na dyumnā ni yuve janānāṃ tava kṣatrāṇi vardhayan

यमा॑दित्यासो अद्रुहः पा॒रं नय॑थ॒ मर्त्य॑म् ।
म॒घोनां॒ विश्वे॑षां सुदानवः

yamādityāso adruhaḥ pāraṃ nayatha martyam |
maghonāṃ viśveṣāṃ sudānavaḥ

यू॒यं रा॑जान॒ः कं चि॑च्चर्षणीसह॒ः क्षय॑न्तं॒ मानु॑षाँ॒ अनु॑ ।
व॒यं ते वो॒ वरु॑ण॒ मित्रार्य॑म॒न्स्यामेदृ॒तस्य॑ र॒थ्य॑ः

yūyaṃ rājānaḥ kaṃ ciccarṣaṇīsahaḥ kṣayantaṃ mānuṣām̐ anu |
vayaṃ te vo varuṇa mitrāryamansyāmedṛtasya rathyaḥ

अदा॑न्मे पौरुकु॒त्स्यः प॑ञ्चा॒शतं॑ त्र॒सद॑स्युर्व॒धूना॑म् ।
मंहि॑ष्ठो अ॒र्यः सत्प॑तिः

adānme paurukutsyaḥ pañcāśataṃ trasadasyurvadhūnām |
maṃhiṣṭho aryaḥ satpatiḥ

उ॒त मे॑ प्र॒यियो॑र्व॒यियो॑ः सु॒वास्त्वा॒ अधि॒ तुग्व॑नि ।
ति॒सॄ॒णां स॑प्तती॒नां श्या॒वः प्र॑णे॒ता भु॑व॒द्वसु॒र्दिया॑नां॒ पति॑ः

uta me prayiyorvayiyoḥ suvāstvā adhi tugvani |
tisṝṇāṃ saptatīnāṃ śyāvaḥ praṇetā bhuvadvasurdiyānāṃ patiḥ