सूक्त 18: अदिति और आदित्य शरण देते हैं

इ॒दं ह॑ नू॒नमे॑षां सु॒म्नं भि॑क्षेत॒ मर्त्य॑ः ।
आ॒दि॒त्याना॒मपू॑र्व्यं॒ सवी॑मनि

idaṃ ha nūnameṣāṃ sumnaṃ bhikṣeta martyaḥ |
ādityānāmapūrvyaṃ savīmani

अ॒न॒र्वाणो॒ ह्ये॑षां॒ पन्था॑ आदि॒त्याना॑म् ।
अद॑ब्धा॒ः सन्ति॑ पा॒यव॑ः सुगे॒वृध॑ः

anarvāṇo hyeṣāṃ panthā ādityānām |
adabdhāḥ santi pāyavaḥ sugevṛdhaḥ

तत्सु न॑ः सवि॒ता भगो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
शर्म॑ यच्छन्तु स॒प्रथो॒ यदीम॑हे

tatsu naḥ savitā bhago varuṇo mitro aryamā |
śarma yacchantu sapratho yadīmahe

दे॒वेभि॑र्देव्यदि॒तेऽरि॑ष्टभर्म॒न्ना ग॑हि ।
स्मत्सू॒रिभि॑ः पुरुप्रिये सु॒शर्म॑भिः

devebhirdevyadite'riṣṭabharmannā gahi |
smatsūribhiḥ purupriye suśarmabhiḥ

ते हि पु॒त्रासो॒ अदि॑तेर्वि॒दुर्द्वेषां॑सि॒ योत॑वे ।
अं॒होश्चि॑दुरु॒चक्र॑योऽने॒हस॑ः

te hi putrāso aditervidurdveṣāṃsi yotave |
aṃhościdurucakrayo'nehasaḥ

अदि॑तिर्नो॒ दिवा॑ प॒शुमदि॑ति॒र्नक्त॒मद्व॑याः ।
अदि॑तिः पा॒त्वंह॑सः स॒दावृ॑धा

aditirno divā paśumaditirnaktamadvayāḥ |
aditiḥ pātvaṃhasaḥ sadāvṛdhā

उ॒त स्या नो॒ दिवा॑ म॒तिरदि॑तिरू॒त्या ग॑मत् ।
सा शंता॑ति॒ मय॑स्कर॒दप॒ स्रिध॑ः

uta syā no divā matiraditirūtyā gamat |
sā śaṃtāti mayaskaradapa sridhaḥ

उ॒त त्या दैव्या॑ भि॒षजा॒ शं न॑ः करतो अ॒श्विना॑ ।
यु॒यु॒याता॑मि॒तो रपो॒ अप॒ स्रिध॑ः

uta tyā daivyā bhiṣajā śaṃ naḥ karato aśvinā |
yuyuyātāmito rapo apa sridhaḥ

शम॒ग्निर॒ग्निभि॑ः कर॒च्छं न॑स्तपतु॒ सूर्य॑ः ।
शं वातो॑ वात्वर॒पा अप॒ स्रिध॑ः

śamagniragnibhiḥ karacchaṃ nastapatu sūryaḥ |
śaṃ vāto vātvarapā apa sridhaḥ

अपामी॑वा॒मप॒ स्रिध॒मप॑ सेधत दुर्म॒तिम् ।
आदि॑त्यासो यु॒योत॑ना नो॒ अंह॑सः

apāmīvāmapa sridhamapa sedhata durmatim |
ādityāso yuyotanā no aṃhasaḥ

यु॒योता॒ शरु॑म॒स्मदाँ आदि॑त्यास उ॒ताम॑तिम् ।
ऋध॒ग्द्वेष॑ः कृणुत विश्ववेदसः

yuyotā śarumasmadām̐ ādityāsa utāmatim |
ṛdhagdveṣaḥ kṛṇuta viśvavedasaḥ

तत्सु न॒ः शर्म॑ यच्छ॒तादि॑त्या॒ यन्मुमो॑चति ।
एन॑स्वन्तं चि॒देन॑सः सुदानवः

tatsu naḥ śarma yacchatādityā yanmumocati |
enasvantaṃ cidenasaḥ sudānavaḥ

यो न॒ः कश्चि॒द्रिरि॑क्षति रक्ष॒स्त्वेन॒ मर्त्य॑ः ।
स्वैः ष एवै॑ रिरिषीष्ट॒ युर्जन॑ः

yo naḥ kaścidririkṣati rakṣastvena martyaḥ |
svaiḥ ṣa evai ririṣīṣṭa yurjanaḥ

समित्तम॒घम॑श्नवद्दु॒ःशंसं॒ मर्त्यं॑ रि॒पुम् ।
यो अ॑स्म॒त्रा दु॒र्हणा॑वाँ॒ उप॑ द्व॒युः

samittamaghamaśnavadduḥśaṃsaṃ martyaṃ ripum |
yo asmatrā durhaṇāvām̐ upa dvayuḥ

पा॒क॒त्रा स्थ॑न देवा हृ॒त्सु जा॑नीथ॒ मर्त्य॑म् ।
उप॑ द्व॒युं चाद्व॑युं च वसवः

pākatrā sthana devā hṛtsu jānītha martyam |
upa dvayuṃ cādvayuṃ ca vasavaḥ

आ शर्म॒ पर्व॑ताना॒मोतापां वृ॑णीमहे ।
द्यावा॑क्षामा॒रे अ॒स्मद्रप॑स्कृतम्

ā śarma parvatānāmotāpāṃ vṛṇīmahe |
dyāvākṣāmāre asmadrapaskṛtam

ते नो॑ भ॒द्रेण॒ शर्म॑णा यु॒ष्माकं॑ ना॒वा व॑सवः ।
अति॒ विश्वा॑नि दुरि॒ता पि॑पर्तन

te no bhadreṇa śarmaṇā yuṣmākaṃ nāvā vasavaḥ |
ati viśvāni duritā pipartana

तु॒चे तना॑य॒ तत्सु नो॒ द्राघी॑य॒ आयु॑र्जी॒वसे॑ ।
आदि॑त्यासः सुमहसः कृ॒णोत॑न

tuce tanāya tatsu no drāghīya āyurjīvase |
ādityāsaḥ sumahasaḥ kṛṇotana

य॒ज्ञो ही॒ळो वो॒ अन्त॑र॒ आदि॑त्या॒ अस्ति॑ मृ॒ळत॑ ।
यु॒ष्मे इद्वो॒ अपि॑ ष्मसि सजा॒त्ये॑

yajño hīḻo vo antara ādityā asti mṛḻata |
yuṣme idvo api ṣmasi sajātye

बृ॒हद्वरू॑थं म॒रुतां॑ दे॒वं त्रा॒तार॑म॒श्विना॑ ।
मि॒त्रमी॑महे॒ वरु॑णं स्व॒स्तये॑

bṛhadvarūthaṃ marutāṃ devaṃ trātāramaśvinā |
mitramīmahe varuṇaṃ svastaye

अ॒ने॒हो मि॑त्रार्यमन्नृ॒वद्व॑रुण॒ शंस्य॑म् ।
त्रि॒वरू॑थं मरुतो यन्त नश्छ॒र्दिः

aneho mitrāryamannṛvadvaruṇa śaṃsyam |
trivarūthaṃ maruto yanta naśchardiḥ

ये चि॒द्धि मृ॒त्युब॑न्धव॒ आदि॑त्या॒ मन॑व॒ः स्मसि॑ ।
प्र सू न॒ आयु॑र्जी॒वसे॑ तिरेतन

ye ciddhi mṛtyubandhava ādityā manavaḥ smasi |
pra sū na āyurjīvase tiretana