सूक्त 88: वरुण के साथ नौका-यात्रा का स्मरण

प्र शु॒न्ध्युवं॒ वरु॑णाय॒ प्रेष्ठां॑ म॒तिं व॑सिष्ठ मी॒ळ्हुषे॑ भरस्व ।
य ई॑म॒र्वाञ्चं॒ कर॑ते॒ यज॑त्रं स॒हस्रा॑मघं॒ वृष॑णं बृ॒हन्त॑म्

pra śundhyuvaṃ varuṇāya preṣṭhāṃ matiṃ vasiṣṭha mīḻhuṣe bharasva |
ya īmarvāñcaṃ karate yajatraṃ sahasrāmaghaṃ vṛṣaṇaṃ bṛhantam

अधा॒ न्व॑स्य सं॒दृशं॑ जग॒न्वान॒ग्नेरनी॑कं॒ वरु॑णस्य मंसि ।
स्व१॒॑र्यदश्म॑न्नधि॒पा उ॒ अन्धो॒ऽभि मा॒ वपु॑र्दृ॒शये॑ निनीयात्

adhā nvasya saṃdṛśaṃ jaganvānagneranīkaṃ varuṇasya maṃsi |
svaryadaśmannadhipā u andho'bhi mā vapurdṛśaye ninīyāt

आ यद्रु॒हाव॒ वरु॑णश्च॒ नावं॒ प्र यत्स॑मु॒द्रमी॒रया॑व॒ मध्य॑म् ।
अधि॒ यद॒पां स्नुभि॒श्चरा॑व॒ प्र प्रे॒ङ्ख ई॑ङ्खयावहै शु॒भे कम्

ā yadruhāva varuṇaśca nāvaṃ pra yatsamudramīrayāva madhyam |
adhi yadapāṃ snubhiścarāva pra preṅkha īṅkhayāvahai śubhe kam

वसि॑ष्ठं ह॒ वरु॑णो ना॒व्याधा॒दृषिं॑ चकार॒ स्वपा॒ महो॑भिः ।
स्तो॒तारं॒ विप्र॑ः सुदिन॒त्वे अह्नां॒ यान्नु द्याव॑स्त॒तन॒न्यादु॒षास॑ः

vasiṣṭhaṃ ha varuṇo nāvyādhādṛṣiṃ cakāra svapā mahobhiḥ |
stotāraṃ vipraḥ sudinatve ahnāṃ yānnu dyāvastatananyāduṣāsaḥ

क्व१॒॑ त्यानि॑ नौ स॒ख्या ब॑भूवु॒ः सचा॑वहे॒ यद॑वृ॒कं पु॒रा चि॑त् ।
बृ॒हन्तं॒ मानं॑ वरुण स्वधावः स॒हस्र॑द्वारं जगमा गृ॒हं ते॑

kva tyāni nau sakhyā babhūvuḥ sacāvahe yadavṛkaṃ purā cit |
bṛhantaṃ mānaṃ varuṇa svadhāvaḥ sahasradvāraṃ jagamā gṛhaṃ te

य आ॒पिर्नित्यो॑ वरुण प्रि॒यः सन्त्वामागां॑सि कृ॒णव॒त्सखा॑ ते ।
मा त॒ एन॑स्वन्तो यक्षिन्भुजेम य॒न्धि ष्मा॒ विप्र॑ः स्तुव॒ते वरू॑थम्

ya āpirnityo varuṇa priyaḥ santvāmāgāṃsi kṛṇavatsakhā te |
mā ta enasvanto yakṣinbhujema yandhi ṣmā vipraḥ stuvate varūtham

ध्रु॒वासु॑ त्वा॒सु क्षि॒तिषु॑ क्षि॒यन्तो॒ व्य१॒॑स्मत्पाशं॒ वरु॑णो मुमोचत् ।
अवो॑ वन्वा॒ना अदि॑तेरु॒पस्था॑द्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः

dhruvāsu tvāsu kṣitiṣu kṣiyanto vyasmatpāśaṃ varuṇo mumocat |
avo vanvānā aditerupasthādyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ