सूक्त 57: मरुद्गण का कुश पर आवाहन

मध्वो॑ वो॒ नाम॒ मारु॑तं यजत्रा॒ः प्र य॒ज्ञेषु॒ शव॑सा मदन्ति ।
ये रे॒जय॑न्ति॒ रोद॑सी चिदु॒र्वी पिन्व॒न्त्युत्सं॒ यदया॑सुरु॒ग्राः

madhvo vo nāma mārutaṃ yajatrāḥ pra yajñeṣu śavasā madanti |
ye rejayanti rodasī cidurvī pinvantyutsaṃ yadayāsurugrāḥ

नि॒चे॒तारो॒ हि म॒रुतो॑ गृ॒णन्तं॑ प्रणे॒तारो॒ यज॑मानस्य॒ मन्म॑ ।
अ॒स्माक॑म॒द्य वि॒दथे॑षु ब॒र्हिरा वी॒तये॑ सदत पिप्रिया॒णाः

nicetāro hi maruto gṛṇantaṃ praṇetāro yajamānasya manma |
asmākamadya vidatheṣu barhirā vītaye sadata pipriyāṇāḥ

नैताव॑द॒न्ये म॒रुतो॒ यथे॒मे भ्राज॑न्ते रु॒क्मैरायु॑धैस्त॒नूभि॑ः ।
आ रोद॑सी विश्व॒पिश॑ः पिशा॒नाः स॑मा॒नम॒ञ्ज्य॑ञ्जते शु॒भे कम्

naitāvadanye maruto yatheme bhrājante rukmairāyudhaistanūbhiḥ |
ā rodasī viśvapiśaḥ piśānāḥ samānamañjyañjate śubhe kam

ऋध॒क्सा वो॑ मरुतो दि॒द्युद॑स्तु॒ यद्व॒ आग॑ः पुरु॒षता॒ करा॑म ।
मा व॒स्तस्या॒मपि॑ भूमा यजत्रा अ॒स्मे वो॑ अस्तु सुम॒तिश्चनि॑ष्ठा

ṛdhaksā vo maruto didyudastu yadva āgaḥ puruṣatā karāma |
mā vastasyāmapi bhūmā yajatrā asme vo astu sumatiścaniṣṭhā

कृ॒ते चि॒दत्र॑ म॒रुतो॑ रणन्तानव॒द्यास॒ः शुच॑यः पाव॒काः ।
प्र णो॑ऽवत सुम॒तिभि॑र्यजत्रा॒ः प्र वाजे॑भिस्तिरत पु॒ष्यसे॑ नः

kṛte cidatra maruto raṇantānavadyāsaḥ śucayaḥ pāvakāḥ |
pra ṇo'vata sumatibhiryajatrāḥ pra vājebhistirata puṣyase naḥ

उ॒त स्तु॒तासो॑ म॒रुतो॑ व्यन्तु॒ विश्वे॑भि॒र्नाम॑भि॒र्नरो॑ ह॒वींषि॑ ।
ददा॑त नो अ॒मृत॑स्य प्र॒जायै॑ जिगृ॒त रा॒यः सू॒नृता॑ म॒घानि॑

uta stutāso maruto vyantu viśvebhirnāmabhirnaro havīṃṣi |
dadāta no amṛtasya prajāyai jigṛta rāyaḥ sūnṛtā maghāni

आ स्तु॒तासो॑ मरुतो॒ विश्व॑ ऊ॒ती अच्छा॑ सू॒रीन्स॒र्वता॑ता जिगात ।
ये न॒स्त्मना॑ श॒तिनो॑ व॒र्धय॑न्ति यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः

ā stutāso maruto viśva ūtī acchā sūrīnsarvatātā jigāta |
ye nastmanā śatino vardhayanti yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ