मध्वो॑ वो॒ नाम॒ मारु॑तं यजत्रा॒ः प्र य॒ज्ञेषु॒ शव॑सा मदन्ति ।
ये रे॒जय॑न्ति॒ रोद॑सी चिदु॒र्वी पिन्व॒न्त्युत्सं॒ यदया॑सुरु॒ग्राः
madhvo vo nāma mārutaṃ yajatrāḥ pra yajñeṣu śavasā madanti |
ye rejayanti rodasī cidurvī pinvantyutsaṃ yadayāsurugrāḥ
Mandala 7
Sukta 57: Maruts called to sit on the grass
Rishi: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः · Devata: मरुतः · Metre: त्रिष्टुप्
7 verses · 57 of 104
What happens in this chapter
Maruts called to sit on the grass
In seven trishtubh verses Maharshi Vasishtha calls the Maruts, whose name is sweet as honey, to come to the sacrifice and sit on the strewn barhis grass. They shake the two wide worlds and make the springs swell when they ride out. No others shine like them, with gold, weapons and bright bodies. He asks that their dart stay far from us for any sin we commit as men do, and that their favour be with us. Let them give offspring to the immortal line, and wealth with kind words.
नि॒चे॒तारो॒ हि म॒रुतो॑ गृ॒णन्तं॑ प्रणे॒तारो॒ यज॑मानस्य॒ मन्म॑ ।
अ॒स्माक॑म॒द्य वि॒दथे॑षु ब॒र्हिरा वी॒तये॑ सदत पिप्रिया॒णाः
nicetāro hi maruto gṛṇantaṃ praṇetāro yajamānasya manma |
asmākamadya vidatheṣu barhirā vītaye sadata pipriyāṇāḥ
नैताव॑द॒न्ये म॒रुतो॒ यथे॒मे भ्राज॑न्ते रु॒क्मैरायु॑धैस्त॒नूभि॑ः ।
आ रोद॑सी विश्व॒पिश॑ः पिशा॒नाः स॑मा॒नम॒ञ्ज्य॑ञ्जते शु॒भे कम्
naitāvadanye maruto yatheme bhrājante rukmairāyudhaistanūbhiḥ |
ā rodasī viśvapiśaḥ piśānāḥ samānamañjyañjate śubhe kam
ऋध॒क्सा वो॑ मरुतो दि॒द्युद॑स्तु॒ यद्व॒ आग॑ः पुरु॒षता॒ करा॑म ।
मा व॒स्तस्या॒मपि॑ भूमा यजत्रा अ॒स्मे वो॑ अस्तु सुम॒तिश्चनि॑ष्ठा
ṛdhaksā vo maruto didyudastu yadva āgaḥ puruṣatā karāma |
mā vastasyāmapi bhūmā yajatrā asme vo astu sumatiścaniṣṭhā
कृ॒ते चि॒दत्र॑ म॒रुतो॑ रणन्तानव॒द्यास॒ः शुच॑यः पाव॒काः ।
प्र णो॑ऽवत सुम॒तिभि॑र्यजत्रा॒ः प्र वाजे॑भिस्तिरत पु॒ष्यसे॑ नः
kṛte cidatra maruto raṇantānavadyāsaḥ śucayaḥ pāvakāḥ |
pra ṇo'vata sumatibhiryajatrāḥ pra vājebhistirata puṣyase naḥ
उ॒त स्तु॒तासो॑ म॒रुतो॑ व्यन्तु॒ विश्वे॑भि॒र्नाम॑भि॒र्नरो॑ ह॒वींषि॑ ।
ददा॑त नो अ॒मृत॑स्य प्र॒जायै॑ जिगृ॒त रा॒यः सू॒नृता॑ म॒घानि॑
uta stutāso maruto vyantu viśvebhirnāmabhirnaro havīṃṣi |
dadāta no amṛtasya prajāyai jigṛta rāyaḥ sūnṛtā maghāni
आ स्तु॒तासो॑ मरुतो॒ विश्व॑ ऊ॒ती अच्छा॑ सू॒रीन्स॒र्वता॑ता जिगात ।
ये न॒स्त्मना॑ श॒तिनो॑ व॒र्धय॑न्ति यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः
ā stutāso maruto viśva ūtī acchā sūrīnsarvatātā jigāta |
ye nastmanā śatino vardhayanti yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)