सूक्त 31: मित्रो, सोमपायी का गान करो

प्र व॒ इन्द्रा॑य॒ माद॑नं॒ हर्य॑श्वाय गायत ।
सखा॑यः सोम॒पाव्ने॑

pra va indrāya mādanaṃ haryaśvāya gāyata |
sakhāyaḥ somapāvne

शंसेदु॒क्थं सु॒दान॑व उ॒त द्यु॒क्षं यथा॒ नर॑ः ।
च॒कृ॒मा स॒त्यरा॑धसे

śaṃsedukthaṃ sudānava uta dyukṣaṃ yathā naraḥ |
cakṛmā satyarādhase

त्वं न॑ इन्द्र वाज॒युस्त्वं ग॒व्युः श॑तक्रतो ।
त्वं हि॑रण्य॒युर्व॑सो

tvaṃ na indra vājayustvaṃ gavyuḥ śatakrato |
tvaṃ hiraṇyayurvaso

व॒यमि॑न्द्र त्वा॒यवो॒ऽभि प्र णो॑नुमो वृषन् ।
वि॒द्धी त्व१॒॑स्य नो॑ वसो

vayamindra tvāyavo'bhi pra ṇonumo vṛṣan |
viddhī tvasya no vaso

मा नो॑ नि॒दे च॒ वक्त॑वे॒ऽर्यो र॑न्धी॒ररा॑व्णे ।
त्वे अपि॒ क्रतु॒र्मम॑

mā no nide ca vaktave'ryo randhīrarāvṇe |
tve api kraturmama

त्वं वर्मा॑सि स॒प्रथ॑ः पुरोयो॒धश्च॑ वृत्रहन् ।
त्वया॒ प्रति॑ ब्रुवे यु॒जा

tvaṃ varmāsi saprathaḥ puroyodhaśca vṛtrahan |
tvayā prati bruve yujā

म॒हाँ उ॒तासि॒ यस्य॒ तेऽनु॑ स्व॒धाव॑री॒ सह॑ः ।
म॒म्नाते॑ इन्द्र॒ रोद॑सी

mahām̐ utāsi yasya te'nu svadhāvarī sahaḥ |
mamnāte indra rodasī

तं त्वा॑ म॒रुत्व॑ती॒ परि॒ भुव॒द्वाणी॑ स॒याव॑री ।
नक्ष॑माणा स॒ह द्युभि॑ः

taṃ tvā marutvatī pari bhuvadvāṇī sayāvarī |
nakṣamāṇā saha dyubhiḥ

ऊ॒र्ध्वास॒स्त्वान्विन्द॑वो॒ भुव॑न्द॒स्ममुप॒ द्यवि॑ ।
सं ते॑ नमन्त कृ॒ष्टय॑ः

ūrdhvāsastvānvindavo bhuvandasmamupa dyavi |
saṃ te namanta kṛṣṭayaḥ

प्र वो॑ म॒हे म॑हि॒वृधे॑ भरध्वं॒ प्रचे॑तसे॒ प्र सु॑म॒तिं कृ॑णुध्वम् ।
विश॑ः पू॒र्वीः प्र च॑रा चर्षणि॒प्राः

pra vo mahe mahivṛdhe bharadhvaṃ pracetase pra sumatiṃ kṛṇudhvam |
viśaḥ pūrvīḥ pra carā carṣaṇiprāḥ

उ॒रु॒व्यच॑से म॒हिने॑ सुवृ॒क्तिमिन्द्रा॑य॒ ब्रह्म॑ जनयन्त॒ विप्रा॑ः ।
तस्य॑ व्र॒तानि॒ न मि॑नन्ति॒ धीरा॑ः

uruvyacase mahine suvṛktimindrāya brahma janayanta viprāḥ |
tasya vratāni na minanti dhīrāḥ

इन्द्रं॒ वाणी॒रनु॑त्तमन्युमे॒व स॒त्रा राजा॑नं दधिरे॒ सह॑ध्यै ।
हर्य॑श्वाय बर्हया॒ समा॒पीन्

indraṃ vāṇīranuttamanyumeva satrā rājānaṃ dadhire sahadhyai |
haryaśvāya barhayā samāpīn