सूक्त 32: तुम-सा न जन्मा, न जन्मेगा

मो षु त्वा॑ वा॒घत॑श्च॒नारे अ॒स्मन्नि री॑रमन् ।
आ॒रात्ता॑च्चित्सध॒मादं॑ न॒ आ ग॑ही॒ह वा॒ सन्नुप॑ श्रुधि

mo ṣu tvā vāghataścanāre asmanni rīraman |
ārāttāccitsadhamādaṃ na ā gahīha vā sannupa śrudhi

इ॒मे हि ते॑ ब्रह्म॒कृत॑ः सु॒ते सचा॒ मधौ॒ न मक्ष॒ आस॑ते ।
इन्द्रे॒ कामं॑ जरि॒तारो॑ वसू॒यवो॒ रथे॒ न पाद॒मा द॑धुः

ime hi te brahmakṛtaḥ sute sacā madhau na makṣa āsate |
indre kāmaṃ jaritāro vasūyavo rathe na pādamā dadhuḥ

रा॒यस्का॑मो॒ वज्र॑हस्तं सु॒दक्षि॑णं पु॒त्रो न पि॒तरं॑ हुवे

rāyaskāmo vajrahastaṃ sudakṣiṇaṃ putro na pitaraṃ huve

इ॒म इन्द्रा॑य सुन्विरे॒ सोमा॑सो॒ दध्या॑शिरः ।
ताँ आ मदा॑य वज्रहस्त पी॒तये॒ हरि॑भ्यां या॒ह्योक॒ आ

ima indrāya sunvire somāso dadhyāśiraḥ |
tām̐ ā madāya vajrahasta pītaye haribhyāṃ yāhyoka ā

श्रव॒च्छ्रुत्क॑र्ण ईयते॒ वसू॑नां॒ नू चि॑न्नो मर्धिष॒द्गिर॑ः ।
स॒द्यश्चि॒द्यः स॒हस्रा॑णि श॒ता दद॒न्नकि॒र्दित्स॑न्त॒मा मि॑नत्

śravacchrutkarṇa īyate vasūnāṃ nū cinno mardhiṣadgiraḥ |
sadyaścidyaḥ sahasrāṇi śatā dadannakirditsantamā minat

स वी॒रो अप्र॑तिष्कुत॒ इन्द्रे॑ण शूशुवे॒ नृभि॑ः ।
यस्ते॑ गभी॒रा सव॑नानि वृत्रहन्सु॒नोत्या च॒ धाव॑ति

sa vīro apratiṣkuta indreṇa śūśuve nṛbhiḥ |
yaste gabhīrā savanāni vṛtrahansunotyā ca dhāvati

भवा॒ वरू॑थं मघवन्म॒घोनां॒ यत्स॒मजा॑सि॒ शर्ध॑तः ।
वि त्वाह॑तस्य॒ वेद॑नं भजेम॒ह्या दू॒णाशो॑ भरा॒ गय॑म्

bhavā varūthaṃ maghavanmaghonāṃ yatsamajāsi śardhataḥ |
vi tvāhatasya vedanaṃ bhajemahyā dūṇāśo bharā gayam

सु॒नोता॑ सोम॒पाव्ने॒ सोम॒मिन्द्रा॑य व॒ज्रिणे॑ ।
पच॑ता प॒क्तीरव॑से कृणु॒ध्वमित्पृ॒णन्नित्पृ॑ण॒ते मय॑ः

sunotā somapāvne somamindrāya vajriṇe |
pacatā paktīravase kṛṇudhvamitpṛṇannitpṛṇate mayaḥ

मा स्रे॑धत सोमिनो॒ दक्ष॑ता म॒हे कृ॑णु॒ध्वं रा॒य आ॒तुजे॑ ।
त॒रणि॒रिज्ज॑यति॒ क्षेति॒ पुष्य॑ति॒ न दे॒वास॑ः कव॒त्नवे॑

mā sredhata somino dakṣatā mahe kṛṇudhvaṃ rāya ātuje |
taraṇirijjayati kṣeti puṣyati na devāsaḥ kavatnave

नकि॑ः सु॒दासो॒ रथं॒ पर्या॑स॒ न री॑रमत् ।
इन्द्रो॒ यस्या॑वि॒ता यस्य॑ म॒रुतो॒ गम॒त्स गोम॑ति व्र॒जे

nakiḥ sudāso rathaṃ paryāsa na rīramat |
indro yasyāvitā yasya maruto gamatsa gomati vraje

गम॒द्वाजं॑ वा॒जय॑न्निन्द्र॒ मर्त्यो॒ यस्य॒ त्वम॑वि॒ता भुव॑ः ।
अ॒स्माकं॑ बोध्यवि॒ता रथा॑नाम॒स्माकं॑ शूर नृ॒णाम्

gamadvājaṃ vājayannindra martyo yasya tvamavitā bhuvaḥ |
asmākaṃ bodhyavitā rathānāmasmākaṃ śūra nṛṇām

उदिन्न्व॑स्य रिच्य॒तेंऽशो॒ धनं॒ न जि॒ग्युष॑ः ।
य इन्द्रो॒ हरि॑वा॒न्न द॑भन्ति॒ तं रिपो॒ दक्षं॑ दधाति सो॒मिनि॑

udinnvasya ricyateṃ'śo dhanaṃ na jigyuṣaḥ |
ya indro harivānna dabhanti taṃ ripo dakṣaṃ dadhāti somini

मन्त्र॒मख॑र्वं॒ सुधि॑तं सु॒पेश॑सं॒ दधा॑त य॒ज्ञिये॒ष्वा ।
पू॒र्वीश्च॒न प्रसि॑तयस्तरन्ति॒ तं य इन्द्रे॒ कर्म॑णा॒ भुव॑त्

mantramakharvaṃ sudhitaṃ supeśasaṃ dadhāta yajñiyeṣvā |
pūrvīścana prasitayastaranti taṃ ya indre karmaṇā bhuvat

कस्तमि॑न्द्र॒ त्वाव॑सु॒मा मर्त्यो॑ दधर्षति ।
श्र॒द्धा इत्ते॑ मघव॒न्पार्ये॑ दि॒वि वा॒जी वाजं॑ सिषासति

kastamindra tvāvasumā martyo dadharṣati |
śraddhā itte maghavanpārye divi vājī vājaṃ siṣāsati

म॒घोन॑ः स्म वृत्र॒हत्ये॑षु चोदय॒ ये दद॑ति प्रि॒या वसु॑ ।
तव॒ प्रणी॑ती हर्यश्व सू॒रिभि॒र्विश्वा॑ तरेम दुरि॒ता

maghonaḥ sma vṛtrahatyeṣu codaya ye dadati priyā vasu |
tava praṇītī haryaśva sūribhirviśvā tarema duritā

तवेदि॑न्द्राव॒मं वसु॒ त्वं पु॑ष्यसि मध्य॒मम् ।
स॒त्रा विश्व॑स्य पर॒मस्य॑ राजसि॒ नकि॑ष्ट्वा॒ गोषु॑ वृण्वते

tavedindrāvamaṃ vasu tvaṃ puṣyasi madhyamam |
satrā viśvasya paramasya rājasi nakiṣṭvā goṣu vṛṇvate

त्वं विश्व॑स्य धन॒दा अ॑सि श्रु॒तो य ईं॒ भव॑न्त्या॒जय॑ः ।
तवा॒यं विश्व॑ः पुरुहूत॒ पार्थि॑वोऽव॒स्युर्नाम॑ भिक्षते

tvaṃ viśvasya dhanadā asi śruto ya īṃ bhavantyājayaḥ |
tavāyaṃ viśvaḥ puruhūta pārthivo'vasyurnāma bhikṣate

यदि॑न्द्र॒ याव॑त॒स्त्वमे॒ताव॑द॒हमीशी॑य ।
स्तो॒तार॒मिद्दि॑धिषेय रदावसो॒ न पा॑प॒त्वाय॑ रासीय

yadindra yāvatastvametāvadahamīśīya |
stotāramiddidhiṣeya radāvaso na pāpatvāya rāsīya

शिक्षे॑य॒मिन्म॑हय॒ते दि॒वेदि॑वे रा॒य आ कु॑हचि॒द्विदे॑ ।
न॒हि त्वद॒न्यन्म॑घवन्न॒ आप्यं॒ वस्यो॒ अस्ति॑ पि॒ता च॒न

śikṣeyaminmahayate divedive rāya ā kuhacidvide |
nahi tvadanyanmaghavanna āpyaṃ vasyo asti pitā cana

त॒रणि॒रित्सि॑षासति॒ वाजं॒ पुरं॑ध्या यु॒जा ।
आ व॒ इन्द्रं॑ पुरुहू॒तं न॑मे गि॒रा ने॒मिं तष्टे॑व सु॒द्र्व॑म्

taraṇiritsiṣāsati vājaṃ puraṃdhyā yujā |
ā va indraṃ puruhūtaṃ name girā nemiṃ taṣṭeva sudrvam

न दु॑ष्टु॒ती मर्त्यो॑ विन्दते॒ वसु॒ न स्रेध॑न्तं र॒यिर्न॑शत् ।
सु॒शक्ति॒रिन्म॑घव॒न्तुभ्यं॒ माव॑ते दे॒ष्णं यत्पार्ये॑ दि॒वि

na duṣṭutī martyo vindate vasu na sredhantaṃ rayirnaśat |
suśaktirinmaghavantubhyaṃ māvate deṣṇaṃ yatpārye divi

अ॒भि त्वा॑ शूर नोनु॒मोऽदु॑ग्धा इव धे॒नव॑ः ।
ईशा॑नम॒स्य जग॑तः स्व॒र्दृश॒मीशा॑नमिन्द्र त॒स्थुष॑ः

abhi tvā śūra nonumo'dugdhā iva dhenavaḥ |
īśānamasya jagataḥ svardṛśamīśānamindra tasthuṣaḥ

न त्वावाँ॑ अ॒न्यो दि॒व्यो न पार्थि॑वो॒ न जा॒तो न ज॑निष्यते ।
अ॒श्वा॒यन्तो॑ मघवन्निन्द्र वा॒जिनो॑ ग॒व्यन्त॑स्त्वा हवामहे

na tvāvām̐ anyo divyo na pārthivo na jāto na janiṣyate |
aśvāyanto maghavannindra vājino gavyantastvā havāmahe

अ॒भी ष॒तस्तदा भ॒रेन्द्र॒ ज्याय॒ः कनी॑यसः ।
पु॒रू॒वसु॒र्हि म॑घवन्स॒नादसि॒ भरे॑भरे च॒ हव्य॑ः

abhī ṣatastadā bharendra jyāyaḥ kanīyasaḥ |
purūvasurhi maghavansanādasi bharebhare ca havyaḥ

परा॑ णुदस्व मघवन्न॒मित्रा॑न्सु॒वेदा॑ नो॒ वसू॑ कृधि ।
अ॒स्माकं॑ बोध्यवि॒ता म॑हाध॒ने भवा॑ वृ॒धः सखी॑नाम्

parā ṇudasva maghavannamitrānsuvedā no vasū kṛdhi |
asmākaṃ bodhyavitā mahādhane bhavā vṛdhaḥ sakhīnām

इन्द्र॒ क्रतुं॑ न॒ आ भ॑र पि॒ता पु॒त्रेभ्यो॒ यथा॑ ।
शिक्षा॑ णो अ॒स्मिन्पु॑रुहूत॒ याम॑नि जी॒वा ज्योति॑रशीमहि

indra kratuṃ na ā bhara pitā putrebhyo yathā |
śikṣā ṇo asminpuruhūta yāmani jīvā jyotiraśīmahi

मा नो॒ अज्ञा॑ता वृ॒जना॑ दुरा॒ध्यो॒३॒॑ माशि॑वासो॒ अव॑ क्रमुः ।
त्वया॑ व॒यं प्र॒वत॒ः शश्व॑तीर॒पोऽति॑ शूर तरामसि

mā no ajñātā vṛjanā durādhyo māśivāso ava kramuḥ |
tvayā vayaṃ pravataḥ śaśvatīrapo'ti śūra tarāmasi