सूक्त 21: अहि से रुके जल छुड़ाने वाले इन्द्र

असा॑वि दे॒वं गोऋ॑जीक॒मन्धो॒ न्य॑स्मि॒न्निन्द्रो॑ ज॒नुषे॑मुवोच ।
बोधा॑मसि त्वा हर्यश्व य॒ज्ञैर्बोधा॑ न॒ः स्तोम॒मन्ध॑सो॒ मदे॑षु

asāvi devaṃ goṛjīkamandho nyasminnindro januṣemuvoca |
bodhāmasi tvā haryaśva yajñairbodhā naḥ stomamandhaso madeṣu

प्र य॑न्ति य॒ज्ञं वि॒पय॑न्ति ब॒र्हिः सो॑म॒मादो॑ वि॒दथे॑ दु॒ध्रवा॑चः ।
न्यु॑ भ्रियन्ते य॒शसो॑ गृ॒भादा दू॒रउ॑पब्दो॒ वृष॑णो नृ॒षाच॑ः

pra yanti yajñaṃ vipayanti barhiḥ somamādo vidathe dudhravācaḥ |
nyu bhriyante yaśaso gṛbhādā dūraupabdo vṛṣaṇo nṛṣācaḥ

त्वमि॑न्द्र॒ स्रवि॑त॒वा अ॒पस्क॒ः परि॑ष्ठिता॒ अहि॑ना शूर पू॒र्वीः ।
त्वद्वा॑वक्रे र॒थ्यो॒३॒॑ न धेना॒ रेज॑न्ते॒ विश्वा॑ कृ॒त्रिमा॑णि भी॒षा

tvamindra sravitavā apaskaḥ pariṣṭhitā ahinā śūra pūrvīḥ |
tvadvāvakre rathyo na dhenā rejante viśvā kṛtrimāṇi bhīṣā

भी॒मो वि॑वे॒षायु॑धेभिरेषा॒मपां॑सि॒ विश्वा॒ नर्या॑णि वि॒द्वान् ।
इन्द्र॒ः पुरो॒ जर्हृ॑षाणो॒ वि दू॑धो॒द्वि वज्र॑हस्तो महि॒ना ज॑घान

bhīmo viveṣāyudhebhireṣāmapāṃsi viśvā naryāṇi vidvān |
indraḥ puro jarhṛṣāṇo vi dūdhodvi vajrahasto mahinā jaghāna

न या॒तव॑ इन्द्र जूजुवुर्नो॒ न वन्द॑ना शविष्ठ वे॒द्याभि॑ः ।
स श॑र्धद॒र्यो विषु॑णस्य ज॒न्तोर्मा शि॒श्नदे॑वा॒ अपि॑ गुरृ॒तं न॑ः

na yātava indra jūjuvurno na vandanā śaviṣṭha vedyābhiḥ |
sa śardhadaryo viṣuṇasya jantormā śiśnadevā api gurṛtaṃ naḥ

अ॒भि क्रत्वे॑न्द्र भू॒रध॒ ज्मन्न ते॑ विव्यङ्महि॒मानं॒ रजां॑सि ।
स्वेना॒ हि वृ॒त्रं शव॑सा ज॒घन्थ॒ न शत्रु॒रन्तं॑ विविदद्यु॒धा ते॑

abhi kratvendra bhūradha jmanna te vivyaṅmahimānaṃ rajāṃsi |
svenā hi vṛtraṃ śavasā jaghantha na śatrurantaṃ vividadyudhā te

दे॒वाश्चि॑त्ते असु॒र्या॑य॒ पूर्वेऽनु॑ क्ष॒त्राय॑ ममिरे॒ सहां॑सि ।
इन्द्रो॑ म॒घानि॑ दयते वि॒षह्येन्द्रं॒ वाज॑स्य जोहुवन्त सा॒तौ

devāścitte asuryāya pūrve'nu kṣatrāya mamire sahāṃsi |
indro maghāni dayate viṣahyendraṃ vājasya johuvanta sātau

की॒रिश्चि॒द्धि त्वामव॑से जु॒हावेशा॑नमिन्द्र॒ सौभ॑गस्य॒ भूरे॑ः ।
अवो॑ बभूथ शतमूते अ॒स्मे अ॑भिक्ष॒त्तुस्त्वाव॑तो वरू॒ता

kīriściddhi tvāmavase juhāveśānamindra saubhagasya bhūreḥ |
avo babhūtha śatamūte asme abhikṣattustvāvato varūtā

सखा॑यस्त इन्द्र वि॒श्वह॑ स्याम नमोवृ॒धासो॑ महि॒ना त॑रुत्र ।
व॒न्वन्तु॑ स्मा॒ तेऽव॑सा समी॒के॒३॒॑ऽभी॑तिम॒र्यो व॒नुषां॒ शवां॑सि

sakhāyasta indra viśvaha syāma namovṛdhāso mahinā tarutra |
vanvantu smā te'vasā samīke'bhītimaryo vanuṣāṃ śavāṃsi

स न॑ इन्द्र॒ त्वय॑ताया इ॒षे धा॒स्त्मना॑ च॒ ये म॒घवा॑नो जु॒नन्ति॑ ।
वस्वी॒ षु ते॑ जरि॒त्रे अ॑स्तु श॒क्तिर्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः

sa na indra tvayatāyā iṣe dhāstmanā ca ye maghavāno junanti |
vasvī ṣu te jaritre astu śaktiryūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ