सूक्त 45: युवा मित्र इन्द्र और दाता बृबु

य आन॑यत्परा॒वत॒ः सुनी॑ती तु॒र्वशं॒ यदु॑म् ।
इन्द्र॒ः स नो॒ युवा॒ सखा॑

ya ānayatparāvataḥ sunītī turvaśaṃ yadum |
indraḥ sa no yuvā sakhā

अ॒वि॒प्रे चि॒द्वयो॒ दध॑दना॒शुना॑ चि॒दर्व॑ता ।
इन्द्रो॒ जेता॑ हि॒तं धन॑म्

avipre cidvayo dadhadanāśunā cidarvatā |
indro jetā hitaṃ dhanam

म॒हीर॑स्य॒ प्रणी॑तयः पू॒र्वीरु॒त प्रश॑स्तयः ।
नास्य॑ क्षीयन्त ऊ॒तय॑ः

mahīrasya praṇītayaḥ pūrvīruta praśastayaḥ |
nāsya kṣīyanta ūtayaḥ

सखा॑यो॒ ब्रह्म॑वाह॒सेऽर्च॑त॒ प्र च॑ गायत ।
स हि न॒ः प्रम॑तिर्म॒ही

sakhāyo brahmavāhase'rcata pra ca gāyata |
sa hi naḥ pramatirmahī

त्वमेक॑स्य वृत्रहन्नवि॒ता द्वयो॑रसि ।
उ॒तेदृशे॒ यथा॑ व॒यम्

tvamekasya vṛtrahannavitā dvayorasi |
utedṛśe yathā vayam

नय॒सीद्वति॒ द्विष॑ः कृ॒णोष्यु॑क्थशं॒सिन॑ः ।
नृभि॑ः सु॒वीर॑ उच्यसे

nayasīdvati dviṣaḥ kṛṇoṣyukthaśaṃsinaḥ |
nṛbhiḥ suvīra ucyase

ब्र॒ह्माणं॒ ब्रह्म॑वाहसं गी॒र्भिः सखा॑यमृ॒ग्मिय॑म् ।
गां न दो॒हसे॑ हुवे

brahmāṇaṃ brahmavāhasaṃ gīrbhiḥ sakhāyamṛgmiyam |
gāṃ na dohase huve

यस्य॒ विश्वा॑नि॒ हस्त॑योरू॒चुर्वसू॑नि॒ नि द्वि॒ता ।
वी॒रस्य॑ पृतना॒षह॑ः

yasya viśvāni hastayorūcurvasūni ni dvitā |
vīrasya pṛtanāṣahaḥ

वि दृ॒ळ्हानि॑ चिदद्रिवो॒ जना॑नां शचीपते ।
वृ॒ह मा॒या अ॑नानत

vi dṛḻhāni cidadrivo janānāṃ śacīpate |
vṛha māyā anānata

तमु॑ त्वा सत्य सोमपा॒ इन्द्र॑ वाजानां पते ।
अहू॑महि श्रव॒स्यव॑ः

tamu tvā satya somapā indra vājānāṃ pate |
ahūmahi śravasyavaḥ

तमु॑ त्वा॒ यः पु॒रासि॑थ॒ यो वा॑ नू॒नं हि॒ते धने॑ ।
हव्य॒ः स श्रु॑धी॒ हव॑म्

tamu tvā yaḥ purāsitha yo vā nūnaṃ hite dhane |
havyaḥ sa śrudhī havam

धी॒भिरर्व॑द्भि॒रर्व॑तो॒ वाजाँ॑ इन्द्र श्र॒वाय्या॑न् ।
त्वया॑ जेष्म हि॒तं धन॑म्

dhībhirarvadbhirarvato vājām̐ indra śravāyyān |
tvayā jeṣma hitaṃ dhanam

अभू॑रु वीर गिर्वणो म॒हाँ इ॑न्द्र॒ धने॑ हि॒ते ।
भरे॑ वितन्त॒साय्य॑ः

abhūru vīra girvaṇo mahām̐ indra dhane hite |
bhare vitantasāyyaḥ

या त॑ ऊ॒तिर॑मित्रहन्म॒क्षूज॑वस्त॒मास॑ति ।
तया॑ नो हिनुही॒ रथ॑म्

yā ta ūtiramitrahanmakṣūjavastamāsati |
tayā no hinuhī ratham

स रथे॑न र॒थीत॑मो॒ऽस्माके॑नाभि॒युग्व॑ना ।
जेषि॑ जिष्णो हि॒तं धन॑म्

sa rathena rathītamo'smākenābhiyugvanā |
jeṣi jiṣṇo hitaṃ dhanam

य एक॒ इत्तमु॑ ष्टुहि कृष्टी॒नां विच॑र्षणिः ।
पति॑र्ज॒ज्ञे वृष॑क्रतुः

ya eka ittamu ṣṭuhi kṛṣṭīnāṃ vicarṣaṇiḥ |
patirjajñe vṛṣakratuḥ

यो गृ॑ण॒तामिदासि॑था॒पिरू॒ती शि॒वः सखा॑ ।
स त्वं न॑ इन्द्र मृळय

yo gṛṇatāmidāsithāpirūtī śivaḥ sakhā |
sa tvaṃ na indra mṛḻaya

धि॒ष्व वज्रं॒ गभ॑स्त्यो रक्षो॒हत्या॑य वज्रिवः ।
सा॒स॒ही॒ष्ठा अ॒भि स्पृध॑ः

dhiṣva vajraṃ gabhastyo rakṣohatyāya vajrivaḥ |
sāsahīṣṭhā abhi spṛdhaḥ

प्र॒त्नं र॑यी॒णां युजं॒ सखा॑यं कीरि॒चोद॑नम् ।
ब्रह्म॑वाहस्तमं हुवे

pratnaṃ rayīṇāṃ yujaṃ sakhāyaṃ kīricodanam |
brahmavāhastamaṃ huve

स हि विश्वा॑नि॒ पार्थि॑वाँ॒ एको॒ वसू॑नि॒ पत्य॑ते ।
गिर्व॑णस्तमो॒ अध्रि॑गुः

sa hi viśvāni pārthivām̐ eko vasūni patyate |
girvaṇastamo adhriguḥ

स नो॑ नि॒युद्भि॒रा पृ॑ण॒ कामं॒ वाजे॑भिर॒श्विभि॑ः ।
गोम॑द्भिर्गोपते धृ॒षत्

sa no niyudbhirā pṛṇa kāmaṃ vājebhiraśvibhiḥ |
gomadbhirgopate dhṛṣat

तद्वो॑ गाय सु॒ते सचा॑ पुरुहू॒ताय॒ सत्व॑ने ।
शं यद्गवे॒ न शा॒किने॑

tadvo gāya sute sacā puruhūtāya satvane |
śaṃ yadgave na śākine

न घा॒ वसु॒र्नि य॑मते दा॒नं वाज॑स्य॒ गोम॑तः ।
यत्सी॒मुप॒ श्रव॒द्गिर॑ः

na ghā vasurni yamate dānaṃ vājasya gomataḥ |
yatsīmupa śravadgiraḥ

कु॒वित्स॑स्य॒ प्र हि व्र॒जं गोम॑न्तं दस्यु॒हा गम॑त् ।
शची॑भि॒रप॑ नो वरत्

kuvitsasya pra hi vrajaṃ gomantaṃ dasyuhā gamat |
śacībhirapa no varat

इ॒मा उ॑ त्वा शतक्रतो॒ऽभि प्र णो॑नुवु॒र्गिर॑ः ।
इन्द्र॑ व॒त्सं न मा॒तर॑ः

imā u tvā śatakrato'bhi pra ṇonuvurgiraḥ |
indra vatsaṃ na mātaraḥ

दू॒णाशं॑ स॒ख्यं तव॒ गौर॑सि वीर गव्य॒ते ।
अश्वो॑ अश्वाय॒ते भ॑व

dūṇāśaṃ sakhyaṃ tava gaurasi vīra gavyate |
aśvo aśvāyate bhava

स म॑न्दस्वा॒ ह्यन्ध॑सो॒ राध॑से त॒न्वा॑ म॒हे ।
न स्तो॒तारं॑ नि॒दे क॑रः

sa mandasvā hyandhaso rādhase tanvā mahe |
na stotāraṃ nide karaḥ

इ॒मा उ॑ त्वा सु॒तेसु॑ते॒ नक्ष॑न्ते गिर्वणो॒ गिर॑ः ।
व॒त्सं गावो॒ न धे॒नव॑ः

imā u tvā sutesute nakṣante girvaṇo giraḥ |
vatsaṃ gāvo na dhenavaḥ

पु॒रू॒तमं॑ पुरू॒णां स्तो॑तॄ॒णां विवा॑चि ।
वाजे॑भिर्वाजय॒ताम्

purūtamaṃ purūṇāṃ stotṝṇāṃ vivāci |
vājebhirvājayatām

अ॒स्माक॑मिन्द्र भूतु ते॒ स्तोमो॒ वाहि॑ष्ठो॒ अन्त॑मः ।
अ॒स्मान्रा॒ये म॒हे हि॑नु

asmākamindra bhūtu te stomo vāhiṣṭho antamaḥ |
asmānrāye mahe hinu

अधि॑ बृ॒बुः प॑णी॒नां वर्षि॑ष्ठे मू॒र्धन्न॑स्थात् ।
उ॒रुः कक्षो॒ न गा॒ङ्ग्यः

adhi bṛbuḥ paṇīnāṃ varṣiṣṭhe mūrdhannasthāt |
uruḥ kakṣo na gāṅgyaḥ

यस्य॑ वा॒योरि॑व द्र॒वद्भ॒द्रा रा॒तिः स॑ह॒स्रिणी॑ ।
स॒द्यो दा॒नाय॒ मंह॑ते

yasya vāyoriva dravadbhadrā rātiḥ sahasriṇī |
sadyo dānāya maṃhate

तत्सु नो॒ विश्वे॑ अ॒र्य आ सदा॑ गृणन्ति का॒रव॑ः ।
बृ॒बुं स॑हस्र॒दात॑मं सू॒रिं स॑हस्र॒सात॑मम्

tatsu no viśve arya ā sadā gṛṇanti kāravaḥ |
bṛbuṃ sahasradātamaṃ sūriṃ sahasrasātamam