सूक्त 2: मित्र के समान प्रिय अतिथि अग्नि

त्वं हि क्षैत॑व॒द्यशोऽग्ने॑ मि॒त्रो न पत्य॑से ।
त्वं वि॑चर्षणे॒ श्रवो॒ वसो॑ पु॒ष्टिं न पु॑ष्यसि

tvaṃ hi kṣaitavadyaśo'gne mitro na patyase |
tvaṃ vicarṣaṇe śravo vaso puṣṭiṃ na puṣyasi

त्वां हि ष्मा॑ चर्ष॒णयो॑ य॒ज्ञेभि॑र्गी॒र्भिरीळ॑ते ।
त्वां वा॒जी या॑त्यवृ॒को र॑ज॒स्तूर्वि॒श्वच॑र्षणिः

tvāṃ hi ṣmā carṣaṇayo yajñebhirgīrbhirīḻate |
tvāṃ vājī yātyavṛko rajastūrviśvacarṣaṇiḥ

स॒जोष॑स्त्वा दि॒वो नरो॑ य॒ज्ञस्य॑ के॒तुमि॑न्धते ।
यद्ध॒ स्य मानु॑षो॒ जन॑ः सुम्ना॒युर्जु॒ह्वे अ॑ध्व॒रे

sajoṣastvā divo naro yajñasya ketumindhate |
yaddha sya mānuṣo janaḥ sumnāyurjuhve adhvare

ऋध॒द्यस्ते॑ सु॒दान॑वे धि॒या मर्त॑ः श॒शम॑ते ।
ऊ॒ती ष बृ॑ह॒तो दि॒वो द्वि॒षो अंहो॒ न त॑रति

ṛdhadyaste sudānave dhiyā martaḥ śaśamate |
ūtī ṣa bṛhato divo dviṣo aṃho na tarati

स॒मिधा॒ यस्त॒ आहु॑तिं॒ निशि॑तिं॒ मर्त्यो॒ नश॑त् ।
व॒याव॑न्तं॒ स पु॑ष्यति॒ क्षय॑मग्ने श॒तायु॑षम्

samidhā yasta āhutiṃ niśitiṃ martyo naśat |
vayāvantaṃ sa puṣyati kṣayamagne śatāyuṣam

त्वे॒षस्ते॑ धू॒म ऋ॑ण्वति दि॒वि षञ्छु॒क्र आत॑तः ।
सूरो॒ न हि द्यु॒ता त्वं कृ॒पा पा॑वक॒ रोच॑से

tveṣaste dhūma ṛṇvati divi ṣañchukra ātataḥ |
sūro na hi dyutā tvaṃ kṛpā pāvaka rocase

अधा॒ हि वि॒क्ष्वीड्योऽसि॑ प्रि॒यो नो॒ अति॑थिः ।
र॒ण्वः पु॒री॑व॒ जूर्य॑ः सू॒नुर्न त्र॑य॒याय्य॑ः

adhā hi vikṣvīḍyo'si priyo no atithiḥ |
raṇvaḥ purīva jūryaḥ sūnurna trayayāyyaḥ

क्रत्वा॒ हि द्रोणे॑ अ॒ज्यसेऽग्ने॑ वा॒जी न कृत्व्य॑ः ।
परि॑ज्मेव स्व॒धा गयोऽत्यो॒ न ह्वा॒र्यः शिशु॑ः

kratvā hi droṇe ajyase'gne vājī na kṛtvyaḥ |
parijmeva svadhā gayo'tyo na hvāryaḥ śiśuḥ

त्वं त्या चि॒दच्यु॒ताग्ने॑ प॒शुर्न यव॑से ।
धामा॑ ह॒ यत्ते॑ अजर॒ वना॑ वृ॒श्चन्ति॒ शिक्व॑सः

tvaṃ tyā cidacyutāgne paśurna yavase |
dhāmā ha yatte ajara vanā vṛścanti śikvasaḥ

वेषि॒ ह्य॑ध्वरीय॒तामग्ने॒ होता॒ दमे॑ वि॒शाम् ।
स॒मृधो॑ विश्पते कृणु जु॒षस्व॑ ह॒व्यम॑ङ्गिरः

veṣi hyadhvarīyatāmagne hotā dame viśām |
samṛdho viśpate kṛṇu juṣasva havyamaṅgiraḥ

अच्छा॑ नो मित्रमहो देव दे॒वानग्ने॒ वोच॑ः सुम॒तिं रोद॑स्योः ।
वी॒हि स्व॒स्तिं सु॑क्षि॒तिं दि॒वो नॄन्द्वि॒षो अंहां॑सि दुरि॒ता त॑रेम॒ ता त॑रेम॒ तवाव॑सा तरेम

acchā no mitramaho deva devānagne vocaḥ sumatiṃ rodasyoḥ |
vīhi svastiṃ sukṣitiṃ divo nṝndviṣo aṃhāṃsi duritā tarema tā tarema tavāvasā tarema