सूक्त 1: प्रार्थना को पहले ग्रहण करने वाले अग्नि

त्वं ह्य॑ग्ने प्रथ॒मो म॒नोता॒स्या धि॒यो अभ॑वो दस्म॒ होता॑ ।
त्वं सीं॑ वृषन्नकृणोर्दु॒ष्टरी॑तु॒ सहो॒ विश्व॑स्मै॒ सह॑से॒ सह॑ध्यै

tvaṃ hyagne prathamo manotāsyā dhiyo abhavo dasma hotā |
tvaṃ sīṃ vṛṣannakṛṇorduṣṭarītu saho viśvasmai sahase sahadhyai

अधा॒ होता॒ न्य॑सीदो॒ यजी॑यानि॒ळस्प॒द इ॒षय॒न्नीड्य॒ः सन् ।
तं त्वा॒ नर॑ः प्रथ॒मं दे॑व॒यन्तो॑ म॒हो रा॒ये चि॒तय॑न्तो॒ अनु॑ ग्मन्

adhā hotā nyasīdo yajīyāniḻaspada iṣayannīḍyaḥ san |
taṃ tvā naraḥ prathamaṃ devayanto maho rāye citayanto anu gman

वृ॒तेव॒ यन्तं॑ ब॒हुभि॑र्वस॒व्यै॒३॒॑स्त्वे र॒यिं जा॑गृ॒वांसो॒ अनु॑ ग्मन् ।
रुश॑न्तम॒ग्निं द॑र्श॒तं बृ॒हन्तं॑ व॒पाव॑न्तं वि॒श्वहा॑ दीदि॒वांस॑म्

vṛteva yantaṃ bahubhirvasavyaistve rayiṃ jāgṛvāṃso anu gman |
ruśantamagniṃ darśataṃ bṛhantaṃ vapāvantaṃ viśvahā dīdivāṃsam

प॒दं दे॒वस्य॒ नम॑सा॒ व्यन्त॑ः श्रव॒स्यव॒ः श्रव॑ आप॒न्नमृ॑क्तम् ।
नामा॑नि चिद्दधिरे य॒ज्ञिया॑नि भ॒द्रायां॑ ते रणयन्त॒ संदृ॑ष्टौ

padaṃ devasya namasā vyantaḥ śravasyavaḥ śrava āpannamṛktam |
nāmāni ciddadhire yajñiyāni bhadrāyāṃ te raṇayanta saṃdṛṣṭau

त्वां व॑र्धन्ति क्षि॒तय॑ः पृथि॒व्यां त्वां राय॑ उ॒भया॑सो॒ जना॑नाम् ।
त्वं त्रा॒ता त॑रणे॒ चेत्यो॑ भूः पि॒ता मा॒ता सद॒मिन्मानु॑षाणाम्

tvāṃ vardhanti kṣitayaḥ pṛthivyāṃ tvāṃ rāya ubhayāso janānām |
tvaṃ trātā taraṇe cetyo bhūḥ pitā mātā sadaminmānuṣāṇām

स॒प॒र्येण्य॒ः स प्रि॒यो वि॒क्ष्व१॒॑ग्निर्होता॑ म॒न्द्रो नि ष॑सादा॒ यजी॑यान् ।
तं त्वा॑ व॒यं दम॒ आ दी॑दि॒वांस॒मुप॑ ज्ञु॒बाधो॒ नम॑सा सदेम

saparyeṇyaḥ sa priyo vikṣvagnirhotā mandro ni ṣasādā yajīyān |
taṃ tvā vayaṃ dama ā dīdivāṃsamupa jñubādho namasā sadema

तं त्वा॑ व॒यं सु॒ध्यो॒३॒॑ नव्य॑मग्ने सुम्ना॒यव॑ ईमहे देव॒यन्त॑ः ।
त्वं विशो॑ अनयो॒ दीद्या॑नो दि॒वो अ॑ग्ने बृह॒ता रो॑च॒नेन॑

taṃ tvā vayaṃ sudhyo navyamagne sumnāyava īmahe devayantaḥ |
tvaṃ viśo anayo dīdyāno divo agne bṛhatā rocanena

वि॒शां क॒विं वि॒श्पतिं॒ शश्व॑तीनां नि॒तोश॑नं वृष॒भं च॑र्षणी॒नाम् ।
प्रेती॑षणिमि॒षय॑न्तं पाव॒कं राज॑न्तम॒ग्निं य॑ज॒तं र॑यी॒णाम्

viśāṃ kaviṃ viśpatiṃ śaśvatīnāṃ nitośanaṃ vṛṣabhaṃ carṣaṇīnām |
pretīṣaṇimiṣayantaṃ pāvakaṃ rājantamagniṃ yajataṃ rayīṇām

सो अ॑ग्न ईजे शश॒मे च॒ मर्तो॒ यस्त॒ आन॑ट् स॒मिधा॑ ह॒व्यदा॑तिम् ।
य आहु॑तिं॒ परि॒ वेदा॒ नमो॑भि॒र्विश्वेत्स वा॒मा द॑धते॒ त्वोत॑ः

so agna īje śaśame ca marto yasta ānaṭ samidhā havyadātim |
ya āhutiṃ pari vedā namobhirviśvetsa vāmā dadhate tvotaḥ

अ॒स्मा उ॑ ते॒ महि॑ म॒हे वि॑धेम॒ नमो॑भिरग्ने स॒मिधो॒त ह॒व्यैः ।
वेदी॑ सूनो सहसो गी॒र्भिरु॒क्थैरा ते॑ भ॒द्रायां॑ सुम॒तौ य॑तेम

asmā u te mahi mahe vidhema namobhiragne samidhota havyaiḥ |
vedī sūno sahaso gīrbhirukthairā te bhadrāyāṃ sumatau yatema

आ यस्त॒तन्थ॒ रोद॑सी॒ वि भा॒सा श्रवो॑भिश्च श्रव॒स्य१॒॑स्तरु॑त्रः ।
बृ॒हद्भि॒र्वाजै॒ः स्थवि॑रेभिर॒स्मे रे॒वद्भि॑रग्ने वित॒रं वि भा॑हि

ā yastatantha rodasī vi bhāsā śravobhiśca śravasyastarutraḥ |
bṛhadbhirvājaiḥ sthavirebhirasme revadbhiragne vitaraṃ vi bhāhi

नृ॒वद्व॑सो॒ सद॒मिद्धे॑ह्य॒स्मे भूरि॑ तो॒काय॒ तन॑याय प॒श्वः ।
पू॒र्वीरिषो॑ बृह॒तीरा॒रेअ॑घा अ॒स्मे भ॒द्रा सौ॑श्रव॒सानि॑ सन्तु

nṛvadvaso sadamiddhehyasme bhūri tokāya tanayāya paśvaḥ |
pūrvīriṣo bṛhatīrāreaghā asme bhadrā sauśravasāni santu

पु॒रूण्य॑ग्ने पुरु॒धा त्वा॒या वसू॑नि राजन्व॒सुता॑ ते अश्याम् ।
पु॒रूणि॒ हि त्वे पु॑रुवार॒ सन्त्यग्ने॒ वसु॑ विध॒ते राज॑नि॒ त्वे

purūṇyagne purudhā tvāyā vasūni rājanvasutā te aśyām |
purūṇi hi tve puruvāra santyagne vasu vidhate rājani tve