सूक्त 49: रत्न बाँटने वाले सविता देव

दे॒वं वो॑ अ॒द्य स॑वि॒तार॒मेषे॒ भगं॑ च॒ रत्नं॑ वि॒भज॑न्तमा॒योः ।
आ वां॑ नरा पुरुभुजा ववृत्यां दि॒वेदि॑वे चिदश्विना सखी॒यन्

devaṃ vo adya savitārameṣe bhagaṃ ca ratnaṃ vibhajantamāyoḥ |
ā vāṃ narā purubhujā vavṛtyāṃ divedive cidaśvinā sakhīyan

प्रति॑ प्र॒याण॒मसु॑रस्य वि॒द्वान्सू॒क्तैर्दे॒वं स॑वि॒तारं॑ दुवस्य ।
उप॑ ब्रुवीत॒ नम॑सा विजा॒नञ्ज्येष्ठं॑ च॒ रत्नं॑ वि॒भज॑न्तमा॒योः

prati prayāṇamasurasya vidvānsūktairdevaṃ savitāraṃ duvasya |
upa bruvīta namasā vijānañjyeṣṭhaṃ ca ratnaṃ vibhajantamāyoḥ

अ॒द॒त्र॒या द॑यते॒ वार्या॑णि पू॒षा भगो॒ अदि॑ति॒र्वस्त॑ उ॒स्रः ।
इन्द्रो॒ विष्णु॒र्वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निरहा॑नि भ॒द्रा ज॑नयन्त द॒स्माः

adatrayā dayate vāryāṇi pūṣā bhago aditirvasta usraḥ |
indro viṣṇurvaruṇo mitro agnirahāni bhadrā janayanta dasmāḥ

तन्नो॑ अन॒र्वा स॑वि॒ता वरू॑थं॒ तत्सिन्ध॑व इ॒षय॑न्तो॒ अनु॑ ग्मन् ।
उप॒ यद्वोचे॑ अध्व॒रस्य॒ होता॑ रा॒यः स्या॑म॒ पत॑यो॒ वाज॑रत्नाः

tanno anarvā savitā varūthaṃ tatsindhava iṣayanto anu gman |
upa yadvoce adhvarasya hotā rāyaḥ syāma patayo vājaratnāḥ

प्र ये वसु॑भ्य॒ ईव॒दा नमो॒ दुर्ये मि॒त्रे वरु॑णे सू॒क्तवा॑चः ।
अवै॒त्वभ्वं॑ कृणु॒ता वरी॑यो दि॒वस्पृ॑थि॒व्योरव॑सा मदेम

pra ye vasubhya īvadā namo durye mitre varuṇe sūktavācaḥ |
avaitvabhvaṃ kṛṇutā varīyo divaspṛthivyoravasā madema