सूक्त 45: उषा ने प्रकाश का बाड़ा खोला

वि॒दा दि॒वो वि॒ष्यन्नद्रि॑मु॒क्थैरा॑य॒त्या उ॒षसो॑ अ॒र्चिनो॑ गुः ।
अपा॑वृत व्र॒जिनी॒रुत्स्व॑र्गा॒द्वि दुरो॒ मानु॑षीर्दे॒व आ॑वः

vidā divo viṣyannadrimukthairāyatyā uṣaso arcino guḥ |
apāvṛta vrajinīrutsvargādvi duro mānuṣīrdeva āvaḥ

वि सूर्यो॑ अ॒मतिं॒ न श्रियं॑ सा॒दोर्वाद्गवां॑ मा॒ता जा॑न॒ती गा॑त् ।
धन्व॑र्णसो न॒द्य१॒॑ः खादो॑अर्णा॒ः स्थूणे॑व॒ सुमि॑ता दृंहत॒ द्यौः

vi sūryo amatiṃ na śriyaṃ sādorvādgavāṃ mātā jānatī gāt |
dhanvarṇaso nadyaḥ khādoarṇāḥ sthūṇeva sumitā dṛṃhata dyauḥ

अ॒स्मा उ॒क्थाय॒ पर्व॑तस्य॒ गर्भो॑ म॒हीनां॑ ज॒नुषे॑ पू॒र्व्याय॑ ।
वि पर्व॑तो॒ जिही॑त॒ साध॑त॒ द्यौरा॒विवा॑सन्तो दसयन्त॒ भूम॑

asmā ukthāya parvatasya garbho mahīnāṃ januṣe pūrvyāya |
vi parvato jihīta sādhata dyaurāvivāsanto dasayanta bhūma

सू॒क्तेभि॑र्वो॒ वचो॑भिर्दे॒वजु॑ष्टै॒रिन्द्रा॒ न्व१॒॑ग्नी अव॑से हु॒वध्यै॑ ।
उ॒क्थेभि॒र्हि ष्मा॑ क॒वय॑ः सुय॒ज्ञा आ॒विवा॑सन्तो म॒रुतो॒ यज॑न्ति

sūktebhirvo vacobhirdevajuṣṭairindrā nvagnī avase huvadhyai |
ukthebhirhi ṣmā kavayaḥ suyajñā āvivāsanto maruto yajanti

एतो॒ न्व१॒॑द्य सु॒ध्यो॒३॒॑ भवा॑म॒ प्र दु॒च्छुना॑ मिनवामा॒ वरी॑यः ।
आ॒रे द्वेषां॑सि सनु॒तर्द॑धा॒माया॑म॒ प्राञ्चो॒ यज॑मान॒मच्छ॑

eto nvadya sudhyo bhavāma pra ducchunā minavāmā varīyaḥ |
āre dveṣāṃsi sanutardadhāmāyāma prāñco yajamānamaccha

एता॒ धियं॑ कृ॒णवा॑मा सखा॒योऽप॒ या मा॒ताँ ऋ॑णु॒त व्र॒जं गोः ।
यया॒ मनु॑र्विशिशि॒प्रं जि॒गाय॒ यया॑ व॒णिग्व॒ङ्कुरापा॒ पुरी॑षम्

etā dhiyaṃ kṛṇavāmā sakhāyo'pa yā mātām̐ ṛṇuta vrajaṃ goḥ |
yayā manurviśiśipraṃ jigāya yayā vaṇigvaṅkurāpā purīṣam

अनू॑नो॒दत्र॒ हस्त॑यतो॒ अद्रि॒रार्च॒न्येन॒ दश॑ मा॒सो नव॑ग्वाः ।
ऋ॒तं य॒ती स॒रमा॒ गा अ॑विन्द॒द्विश्वा॑नि स॒त्याङ्गि॑राश्चकार

anūnodatra hastayato adrirārcanyena daśa māso navagvāḥ |
ṛtaṃ yatī saramā gā avindadviśvāni satyāṅgirāścakāra

विश्वे॑ अ॒स्या व्युषि॒ माहि॑नाया॒ः सं यद्गोभि॒रङ्गि॑रसो॒ नव॑न्त ।
उत्स॑ आसां पर॒मे स॒धस्थ॑ ऋ॒तस्य॑ प॒था स॒रमा॑ विद॒द्गाः

viśve asyā vyuṣi māhināyāḥ saṃ yadgobhiraṅgiraso navanta |
utsa āsāṃ parame sadhastha ṛtasya pathā saramā vidadgāḥ

आ सूर्यो॑ यातु स॒प्ताश्व॒ः क्षेत्रं॒ यद॑स्योर्वि॒या दी॑र्घया॒थे ।
र॒घुः श्ये॒नः प॑तय॒दन्धो॒ अच्छा॒ युवा॑ क॒विर्दी॑दय॒द्गोषु॒ गच्छ॑न्

ā sūryo yātu saptāśvaḥ kṣetraṃ yadasyorviyā dīrghayāthe |
raghuḥ śyenaḥ patayadandho acchā yuvā kavirdīdayadgoṣu gacchan

आ सूर्यो॑ अरुहच्छु॒क्रमर्णोऽयु॑क्त॒ यद्ध॒रितो॑ वी॒तपृ॑ष्ठाः ।
उ॒द्ना न नाव॑मनयन्त॒ धीरा॑ आशृण्व॒तीरापो॑ अ॒र्वाग॑तिष्ठन्

ā sūryo aruhacchukramarṇo'yukta yaddharito vītapṛṣṭhāḥ |
udnā na nāvamanayanta dhīrā āśṛṇvatīrāpo arvāgatiṣṭhan

धियं॑ वो अ॒प्सु द॑धिषे स्व॒र्षां ययात॑र॒न्दश॑ मा॒सो नव॑ग्वाः ।
अ॒या धि॒या स्या॑म दे॒वगो॑पा अ॒या धि॒या तु॑तुर्या॒मात्यंह॑ः

dhiyaṃ vo apsu dadhiṣe svarṣāṃ yayātarandaśa māso navagvāḥ |
ayā dhiyā syāma devagopā ayā dhiyā tuturyāmātyaṃhaḥ