सूक्त 40: स्वर्भानु से अत्रि ने सूर्य लौटाया

आ या॒ह्यद्रि॑भिः सु॒तं सोमं॑ सोमपते पिब ।
वृष॑न्निन्द्र॒ वृष॑भिर्वृत्रहन्तम

ā yāhyadribhiḥ sutaṃ somaṃ somapate piba |
vṛṣannindra vṛṣabhirvṛtrahantama

वृषा॒ ग्रावा॒ वृषा॒ मदो॒ वृषा॒ सोमो॑ अ॒यं सु॒तः ।
वृष॑न्निन्द्र॒ वृष॑भिर्वृत्रहन्तम

vṛṣā grāvā vṛṣā mado vṛṣā somo ayaṃ sutaḥ |
vṛṣannindra vṛṣabhirvṛtrahantama

वृषा॑ त्वा॒ वृष॑णं हुवे॒ वज्रि॑ञ्चि॒त्राभि॑रू॒तिभि॑ः ।
वृष॑न्निन्द्र॒ वृष॑भिर्वृत्रहन्तम

vṛṣā tvā vṛṣaṇaṃ huve vajriñcitrābhirūtibhiḥ |
vṛṣannindra vṛṣabhirvṛtrahantama

ऋ॒जी॒षी व॒ज्री वृ॑ष॒भस्तु॑रा॒षाट् छु॒ष्मी राजा॑ वृत्र॒हा सो॑म॒पावा॑ ।
यु॒क्त्वा हरि॑भ्या॒मुप॑ यासद॒र्वाङ्माध्यं॑दिने॒ सव॑ने मत्स॒दिन्द्र॑ः

ṛjīṣī vajrī vṛṣabhasturāṣāṭ chuṣmī rājā vṛtrahā somapāvā |
yuktvā haribhyāmupa yāsadarvāṅmādhyaṃdine savane matsadindraḥ

यत्त्वा॑ सूर्य॒ स्व॑र्भानु॒स्तम॒सावि॑ध्यदासु॒रः ।
अक्षे॑त्रवि॒द्यथा॑ मु॒ग्धो भुव॑नान्यदीधयुः

yattvā sūrya svarbhānustamasāvidhyadāsuraḥ |
akṣetravidyathā mugdho bhuvanānyadīdhayuḥ

स्व॑र्भानो॒रध॒ यदि॑न्द्र मा॒या अ॒वो दि॒वो वर्त॑माना अ॒वाह॑न् ।
गू॒ळ्हं सूर्यं॒ तम॒साप॑व्रतेन तु॒रीये॑ण॒ ब्रह्म॑णाविन्द॒दत्रि॑ः

svarbhānoradha yadindra māyā avo divo vartamānā avāhan |
gūḻhaṃ sūryaṃ tamasāpavratena turīyeṇa brahmaṇāvindadatriḥ

मा मामि॒मं तव॒ सन्त॑मत्र इर॒स्या द्रु॒ग्धो भि॒यसा॒ नि गा॑रीत् ।
त्वं मि॒त्रो अ॑सि स॒त्यरा॑धा॒स्तौ मे॒हाव॑तं॒ वरु॑णश्च॒ राजा॑

mā māmimaṃ tava santamatra irasyā drugdho bhiyasā ni gārīt |
tvaṃ mitro asi satyarādhāstau mehāvataṃ varuṇaśca rājā

ग्राव्णो॑ ब्र॒ह्मा यु॑युजा॒नः स॑प॒र्यन्की॒रिणा॑ दे॒वान्नम॑सोप॒शिक्ष॑न् ।
अत्रि॒ः सूर्य॑स्य दि॒वि चक्षु॒राधा॒त्स्व॑र्भानो॒रप॑ मा॒या अ॑घुक्षत्

grāvṇo brahmā yuyujānaḥ saparyankīriṇā devānnamasopaśikṣan |
atriḥ sūryasya divi cakṣurādhātsvarbhānorapa māyā aghukṣat

यं वै सूर्यं॒ स्व॑र्भानु॒स्तम॒सावि॑ध्यदासु॒रः ।
अत्र॑य॒स्तमन्व॑विन्दन्न॒ह्य१॒॑न्ये अश॑क्नुवन्

yaṃ vai sūryaṃ svarbhānustamasāvidhyadāsuraḥ |
atrayastamanvavindannahyanye aśaknuvan