सूक्त 9: होता अपने आसन पर विराजे

नि होता॑ होतृ॒षद॑ने॒ विदा॑नस्त्वे॒षो दी॑दि॒वाँ अ॑सदत्सु॒दक्ष॑ः ।
अद॑ब्धव्रतप्रमति॒र्वसि॑ष्ठः सहस्रम्भ॒रः शुचि॑जिह्वो अ॒ग्निः

ni hotā hotṛṣadane vidānastveṣo dīdivām̐ asadatsudakṣaḥ |
adabdhavratapramatirvasiṣṭhaḥ sahasrambharaḥ śucijihvo agniḥ

त्वं दू॒तस्त्वमु॑ नः पर॒स्पास्त्वं वस्य॒ आ वृ॑षभ प्रणे॒ता ।
अग्ने॑ तो॒कस्य॑ न॒स्तने॑ त॒नूना॒मप्र॑युच्छ॒न्दीद्य॑द्बोधि गो॒पाः

tvaṃ dūtastvamu naḥ paraspāstvaṃ vasya ā vṛṣabha praṇetā |
agne tokasya nastane tanūnāmaprayucchandīdyadbodhi gopāḥ

वि॒धेम॑ ते पर॒मे जन्म॑न्नग्ने वि॒धेम॒ स्तोमै॒रव॑रे स॒धस्थे॑ ।
यस्मा॒द्योने॑रु॒दारि॑था॒ यजे॒ तं प्र त्वे ह॒वींषि॑ जुहुरे॒ समि॑द्धे

vidhema te parame janmannagne vidhema stomairavare sadhasthe |
yasmādyonerudārithā yaje taṃ pra tve havīṃṣi juhure samiddhe

अग्ने॒ यज॑स्व ह॒विषा॒ यजी॑याञ्छ्रु॒ष्टी दे॒ष्णम॒भि गृ॑णीहि॒ राध॑ः ।
त्वं ह्यसि॑ रयि॒पती॑ रयी॒णां त्वं शु॒क्रस्य॒ वच॑सो म॒नोता॑

agne yajasva haviṣā yajīyāñchruṣṭī deṣṇamabhi gṛṇīhi rādhaḥ |
tvaṃ hyasi rayipatī rayīṇāṃ tvaṃ śukrasya vacaso manotā

उ॒भयं॑ ते॒ न क्षी॑यते वस॒व्यं॑ दि॒वेदि॑वे॒ जाय॑मानस्य दस्म ।
कृ॒धि क्षु॒मन्तं॑ जरि॒तार॑मग्ने कृ॒धि पतिं॑ स्वप॒त्यस्य॑ रा॒यः

ubhayaṃ te na kṣīyate vasavyaṃ divedive jāyamānasya dasma |
kṛdhi kṣumantaṃ jaritāramagne kṛdhi patiṃ svapatyasya rāyaḥ

सैनानी॑केन सुवि॒दत्रो॑ अ॒स्मे यष्टा॑ दे॒वाँ आय॑जिष्ठः स्व॒स्ति ।
अद॑ब्धो गो॒पा उ॒त न॑ः पर॒स्पा अग्ने॑ द्यु॒मदु॒त रे॒वद्दि॑दीहि

sainānīkena suvidatro asme yaṣṭā devām̐ āyajiṣṭhaḥ svasti |
adabdho gopā uta naḥ paraspā agne dyumaduta revaddidīhi