सूक्त 63: कल्याण के लिए दिव्य नाव पर चढ़ें

प॒रा॒वतो॒ ये दिधि॑षन्त॒ आप्यं॒ मनु॑प्रीतासो॒ जनि॑मा वि॒वस्व॑तः ।
य॒याते॒र्ये न॑हु॒ष्य॑स्य ब॒र्हिषि॑ दे॒वा आस॑ते॒ ते अधि॑ ब्रुवन्तु नः

parāvato ye didhiṣanta āpyaṃ manuprītāso janimā vivasvataḥ |
yayāterye nahuṣyasya barhiṣi devā āsate te adhi bruvantu naḥ

विश्वा॒ हि वो॑ नम॒स्या॑नि॒ वन्द्या॒ नामा॑नि देवा उ॒त य॒ज्ञिया॑नि वः ।
ये स्थ जा॒ता अदि॑तेर॒द्भ्यस्परि॒ ये पृ॑थि॒व्यास्ते म॑ इ॒ह श्रु॑ता॒ हव॑म्

viśvā hi vo namasyāni vandyā nāmāni devā uta yajñiyāni vaḥ |
ye stha jātā aditeradbhyaspari ye pṛthivyāste ma iha śrutā havam

येभ्यो॑ मा॒ता मधु॑म॒त्पिन्व॑ते॒ पय॑ः पी॒यूषं॒ द्यौरदि॑ति॒रद्रि॑बर्हाः ।
उ॒क्थशु॑ष्मान्वृषभ॒रान्स्वप्न॑स॒स्ताँ आ॑दि॒त्याँ अनु॑ मदा स्व॒स्तये॑

yebhyo mātā madhumatpinvate payaḥ pīyūṣaṃ dyauraditiradribarhāḥ |
ukthaśuṣmānvṛṣabharānsvapnasastām̐ ādityām̐ anu madā svastaye

नृ॒चक्ष॑सो॒ अनि॑मिषन्तो अ॒र्हणा॑ बृ॒हद्दे॒वासो॑ अमृत॒त्वमा॑नशुः ।
ज्यो॒तीर॑था॒ अहि॑माया॒ अना॑गसो दि॒वो व॒र्ष्माणं॑ वसते स्व॒स्तये॑

nṛcakṣaso animiṣanto arhaṇā bṛhaddevāso amṛtatvamānaśuḥ |
jyotīrathā ahimāyā anāgaso divo varṣmāṇaṃ vasate svastaye

स॒म्राजो॒ ये सु॒वृधो॑ य॒ज्ञमा॑य॒युरप॑रिह्वृता दधि॒रे दि॒वि क्षय॑म् ।
ताँ आ वि॑वास॒ नम॑सा सुवृ॒क्तिभि॑र्म॒हो आ॑दि॒त्याँ अदि॑तिं स्व॒स्तये॑

samrājo ye suvṛdho yajñamāyayuraparihvṛtā dadhire divi kṣayam |
tām̐ ā vivāsa namasā suvṛktibhirmaho ādityām̐ aditiṃ svastaye

को व॒ः स्तोमं॑ राधति॒ यं जुजो॑षथ॒ विश्वे॑ देवासो मनुषो॒ यति॒ ष्ठन॑ ।
को वो॑ऽध्व॒रं तु॑विजाता॒ अरं॑ कर॒द्यो न॒ः पर्ष॒दत्यंह॑ः स्व॒स्तये॑

ko vaḥ stomaṃ rādhati yaṃ jujoṣatha viśve devāso manuṣo yati ṣṭhana |
ko vo'dhvaraṃ tuvijātā araṃ karadyo naḥ parṣadatyaṃhaḥ svastaye

येभ्यो॒ होत्रां॑ प्रथ॒मामा॑ये॒जे मनु॒ः समि॑द्धाग्नि॒र्मन॑सा स॒प्त होतृ॑भिः ।
त आ॑दित्या॒ अभ॑यं॒ शर्म॑ यच्छत सु॒गा न॑ः कर्त सु॒पथा॑ स्व॒स्तये॑

yebhyo hotrāṃ prathamāmāyeje manuḥ samiddhāgnirmanasā sapta hotṛbhiḥ |
ta ādityā abhayaṃ śarma yacchata sugā naḥ karta supathā svastaye

य ईशि॑रे॒ भुव॑नस्य॒ प्रचे॑तसो॒ विश्व॑स्य स्था॒तुर्जग॑तश्च॒ मन्त॑वः ।
ते न॑ः कृ॒तादकृ॑ता॒देन॑स॒स्पर्य॒द्या दे॑वासः पिपृता स्व॒स्तये॑

ya īśire bhuvanasya pracetaso viśvasya sthāturjagataśca mantavaḥ |
te naḥ kṛtādakṛtādenasasparyadyā devāsaḥ pipṛtā svastaye

भरे॒ष्विन्द्रं॑ सु॒हवं॑ हवामहेंऽहो॒मुचं॑ सु॒कृतं॒ दैव्यं॒ जन॑म् ।
अ॒ग्निं मि॒त्रं वरु॑णं सा॒तये॒ भगं॒ द्यावा॑पृथि॒वी म॒रुत॑ः स्व॒स्तये॑

bhareṣvindraṃ suhavaṃ havāmaheṃ'homucaṃ sukṛtaṃ daivyaṃ janam |
agniṃ mitraṃ varuṇaṃ sātaye bhagaṃ dyāvāpṛthivī marutaḥ svastaye

सु॒त्रामा॑णं पृथि॒वीं द्याम॑ने॒हसं॑ सु॒शर्मा॑ण॒मदि॑तिं सु॒प्रणी॑तिम् ।
दैवीं॒ नावं॑ स्वरि॒त्रामना॑गस॒मस्र॑वन्ती॒मा रु॑हेमा स्व॒स्तये॑

sutrāmāṇaṃ pṛthivīṃ dyāmanehasaṃ suśarmāṇamaditiṃ supraṇītim |
daivīṃ nāvaṃ svaritrāmanāgasamasravantīmā ruhemā svastaye

विश्वे॑ यजत्रा॒ अधि॑ वोचतो॒तये॒ त्राय॑ध्वं नो दु॒रेवा॑या अभि॒ह्रुत॑ः ।
स॒त्यया॑ वो दे॒वहू॑त्या हुवेम शृण्व॒तो दे॑वा॒ अव॑से स्व॒स्तये॑

viśve yajatrā adhi vocatotaye trāyadhvaṃ no durevāyā abhihrutaḥ |
satyayā vo devahūtyā huvema śṛṇvato devā avase svastaye

अपामी॑वा॒मप॒ विश्वा॒मना॑हुति॒मपारा॑तिं दुर्वि॒दत्रा॑मघाय॒तः ।
आ॒रे दे॑वा॒ द्वेषो॑ अ॒स्मद्यु॑योतनो॒रु ण॒ः शर्म॑ यच्छता स्व॒स्तये॑

apāmīvāmapa viśvāmanāhutimapārātiṃ durvidatrāmaghāyataḥ |
āre devā dveṣo asmadyuyotanoru ṇaḥ śarma yacchatā svastaye

अरि॑ष्ट॒ः स मर्तो॒ विश्व॑ एधते॒ प्र प्र॒जाभि॑र्जायते॒ धर्म॑ण॒स्परि॑ ।
यमा॑दित्यासो॒ नय॑था सुनी॒तिभि॒रति॒ विश्वा॑नि दुरि॒ता स्व॒स्तये॑

ariṣṭaḥ sa marto viśva edhate pra prajābhirjāyate dharmaṇaspari |
yamādityāso nayathā sunītibhirati viśvāni duritā svastaye

यं दे॑वा॒सोऽव॑थ॒ वाज॑सातौ॒ यं शूर॑साता मरुतो हि॒ते धने॑ ।
प्रा॒त॒र्यावा॑णं॒ रथ॑मिन्द्र सान॒सिमरि॑ष्यन्त॒मा रु॑हेमा स्व॒स्तये॑

yaṃ devāso'vatha vājasātau yaṃ śūrasātā maruto hite dhane |
prātaryāvāṇaṃ rathamindra sānasimariṣyantamā ruhemā svastaye

स्व॒स्ति न॑ः प॒थ्या॑सु॒ धन्व॑सु स्व॒स्त्य१॒॑प्सु वृ॒जने॒ स्व॑र्वति ।
स्व॒स्ति न॑ः पुत्रकृ॒थेषु॒ योनि॑षु स्व॒स्ति रा॒ये म॑रुतो दधातन

svasti naḥ pathyāsu dhanvasu svastyapsu vṛjane svarvati |
svasti naḥ putrakṛtheṣu yoniṣu svasti rāye maruto dadhātana

स्व॒स्तिरिद्धि प्रप॑थे॒ श्रेष्ठा॒ रेक्ण॑स्वत्य॒भि या वा॒ममेति॑ ।
सा नो॑ अ॒मा सो अर॑णे॒ नि पा॑तु स्वावे॒शा भ॑वतु दे॒वगो॑पा

svastiriddhi prapathe śreṣṭhā rekṇasvatyabhi yā vāmameti |
sā no amā so araṇe ni pātu svāveśā bhavatu devagopā

ए॒वा प्ल॒तेः सू॒नुर॑वीवृधद्वो॒ विश्व॑ आदित्या अदिते मनी॒षी ।
ई॒शा॒नासो॒ नरो॒ अम॑र्त्ये॒नास्ता॑वि॒ जनो॑ दि॒व्यो गये॑न

evā plateḥ sūnuravīvṛdhadvo viśva ādityā adite manīṣī |
īśānāso naro amartyenāstāvi jano divyo gayena