सूक्त 60: यम से सुबन्धु का मन वापस

आ जनं॑ त्वे॒षसं॑दृशं॒ माही॑नाना॒मुप॑स्तुतम् ।
अग॑न्म॒ बिभ्र॑तो॒ नम॑ः

ā janaṃ tveṣasaṃdṛśaṃ māhīnānāmupastutam |
aganma bibhrato namaḥ

अस॑मातिं नि॒तोश॑नं त्वे॒षं नि॑य॒यिनं॒ रथ॑म् ।
भ॒जेर॑थस्य॒ सत्प॑तिम्

asamātiṃ nitośanaṃ tveṣaṃ niyayinaṃ ratham |
bhajerathasya satpatim

यो जना॑न्महि॒षाँ इ॑वातित॒स्थौ पवी॑रवान् ।
उ॒ताप॑वीरवान्यु॒धा

yo janānmahiṣām̐ ivātitasthau pavīravān |
utāpavīravānyudhā

यस्ये॑क्ष्वा॒कुरुप॑ व्र॒ते रे॒वान्म॑रा॒य्येध॑ते ।
दि॒वी॑व॒ पञ्च॑ कृ॒ष्टय॑ः

yasyekṣvākurupa vrate revānmarāyyedhate |
divīva pañca kṛṣṭayaḥ

इन्द्र॑ क्ष॒त्रास॑मातिषु॒ रथ॑प्रोष्ठेषु धारय ।
दि॒वी॑व॒ सूर्यं॑ दृ॒शे

indra kṣatrāsamātiṣu rathaproṣṭheṣu dhāraya |
divīva sūryaṃ dṛśe

अ॒गस्त्य॑स्य॒ नद्भ्य॒ः सप्ती॑ युनक्षि॒ रोहि॑ता ।
प॒णीन्न्य॑क्रमीर॒भि विश्वा॑न्राजन्नरा॒धस॑ः

agastyasya nadbhyaḥ saptī yunakṣi rohitā |
paṇīnnyakramīrabhi viśvānrājannarādhasaḥ

अ॒यं मा॒तायं पि॒तायं जी॒वातु॒राग॑मत् ।
इ॒दं तव॑ प्र॒सर्प॑णं॒ सुब॑न्ध॒वेहि॒ निरि॑हि

ayaṃ mātāyaṃ pitāyaṃ jīvāturāgamat |
idaṃ tava prasarpaṇaṃ subandhavehi nirihi

यथा॑ यु॒गं व॑र॒त्रया॒ नह्य॑न्ति ध॒रुणा॑य॒ कम् ।
ए॒वा दा॑धार ते॒ मनो॑ जी॒वात॑वे॒ न मृ॒त्यवेऽथो॑ अरि॒ष्टता॑तये

yathā yugaṃ varatrayā nahyanti dharuṇāya kam |
evā dādhāra te mano jīvātave na mṛtyave'tho ariṣṭatātaye

यथे॒यं पृ॑थि॒वी म॒ही दा॒धारे॒मान्वन॒स्पती॑न् ।
ए॒वा दा॑धार ते॒ मनो॑ जी॒वात॑वे॒ न मृ॒त्यवेऽथो॑ अरि॒ष्टता॑तये

yatheyaṃ pṛthivī mahī dādhāremānvanaspatīn |
evā dādhāra te mano jīvātave na mṛtyave'tho ariṣṭatātaye

य॒माद॒हं वै॑वस्व॒तात्सु॒बन्धो॒र्मन॒ आभ॑रम् ।
जी॒वात॑वे॒ न मृ॒त्यवेऽथो॑ अरि॒ष्टता॑तये

yamādahaṃ vaivasvatātsubandhormana ābharam |
jīvātave na mṛtyave'tho ariṣṭatātaye

न्य१॒॑ग्वातोऽव॑ वाति॒ न्य॑क्तपति॒ सूर्य॑ः ।
नी॒चीन॑म॒घ्न्या दु॑हे॒ न्य॑ग्भवतु ते॒ रप॑ः

nyagvāto'va vāti nyaktapati sūryaḥ |
nīcīnamaghnyā duhe nyagbhavatu te rapaḥ

अ॒यं मे॒ हस्तो॒ भग॑वान॒यं मे॒ भग॑वत्तरः ।
अ॒यं मे॑ वि॒श्वभे॑षजो॒ऽयं शि॒वाभि॑मर्शनः

ayaṃ me hasto bhagavānayaṃ me bhagavattaraḥ |
ayaṃ me viśvabheṣajo'yaṃ śivābhimarśanaḥ