सूक्त 36: सविता पीछे, आगे, ऊपर, नीचे

उ॒षासा॒नक्ता॑ बृह॒ती सु॒पेश॑सा॒ द्यावा॒क्षामा॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
इन्द्रं॑ हुवे म॒रुत॒ः पर्व॑ताँ अ॒प आ॑दि॒त्यान्द्यावा॑पृथि॒वी अ॒पः स्व॑ः

uṣāsānaktā bṛhatī supeśasā dyāvākṣāmā varuṇo mitro aryamā |
indraṃ huve marutaḥ parvatām̐ apa ādityāndyāvāpṛthivī apaḥ svaḥ

द्यौश्च॑ नः पृथि॒वी च॒ प्रचे॑तस ऋ॒ताव॑री रक्षता॒मंह॑सो रि॒षः ।
मा दु॑र्वि॒दत्रा॒ निरृ॑तिर्न ईशत॒ तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

dyauśca naḥ pṛthivī ca pracetasa ṛtāvarī rakṣatāmaṃhaso riṣaḥ |
mā durvidatrā nirṛtirna īśata taddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

विश्व॑स्मान्नो॒ अदि॑तिः पा॒त्वंह॑सो मा॒ता मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य रे॒वत॑ः ।
स्व॑र्व॒ज्ज्योति॑रवृ॒कं न॑शीमहि॒ तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

viśvasmānno aditiḥ pātvaṃhaso mātā mitrasya varuṇasya revataḥ |
svarvajjyotiravṛkaṃ naśīmahi taddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

ग्रावा॒ वद॒न्नप॒ रक्षां॑सि सेधतु दु॒ष्ष्वप्न्यं॒ निरृ॑तिं॒ विश्व॑म॒त्रिण॑म् ।
आ॒दि॒त्यं शर्म॑ म॒रुता॑मशीमहि॒ तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

grāvā vadannapa rakṣāṃsi sedhatu duṣṣvapnyaṃ nirṛtiṃ viśvamatriṇam |
ādityaṃ śarma marutāmaśīmahi taddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

एन्द्रो॑ ब॒र्हिः सीद॑तु॒ पिन्व॑ता॒मिळा॒ बृह॒स्पति॒ः साम॑भिरृ॒क्वो अ॑र्चतु ।
सु॒प्र॒के॒तं जी॒वसे॒ मन्म॑ धीमहि॒ तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

endro barhiḥ sīdatu pinvatāmiḻā bṛhaspatiḥ sāmabhirṛkvo arcatu |
supraketaṃ jīvase manma dhīmahi taddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

दि॒वि॒स्पृशं॑ य॒ज्ञम॒स्माक॑मश्विना जी॒राध्व॑रं कृणुतं सु॒म्नमि॒ष्टये॑ ।
प्रा॒चीन॑रश्मि॒माहु॑तं घृ॒तेन॒ तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

divispṛśaṃ yajñamasmākamaśvinā jīrādhvaraṃ kṛṇutaṃ sumnamiṣṭaye |
prācīnaraśmimāhutaṃ ghṛtena taddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

उप॑ ह्वये सु॒हवं॒ मारु॑तं ग॒णं पा॑व॒कमृ॒ष्वं स॒ख्याय॑ श॒म्भुव॑म् ।
रा॒यस्पोषं॑ सौश्रव॒साय॑ धीमहि॒ तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

upa hvaye suhavaṃ mārutaṃ gaṇaṃ pāvakamṛṣvaṃ sakhyāya śambhuvam |
rāyaspoṣaṃ sauśravasāya dhīmahi taddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

अ॒पां पेरुं॑ जी॒वध॑न्यं भरामहे देवा॒व्यं॑ सु॒हव॑मध्वर॒श्रिय॑म् ।
सु॒र॒श्मिं सोम॑मिन्द्रि॒यं य॑मीमहि॒ तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

apāṃ peruṃ jīvadhanyaṃ bharāmahe devāvyaṃ suhavamadhvaraśriyam |
suraśmiṃ somamindriyaṃ yamīmahi taddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

स॒नेम॒ तत्सु॑स॒निता॑ स॒नित्व॑भिर्व॒यं जी॒वा जी॒वपु॑त्रा॒ अना॑गसः ।
ब्र॒ह्म॒द्विषो॒ विष्व॒गेनो॑ भरेरत॒ तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

sanema tatsusanitā sanitvabhirvayaṃ jīvā jīvaputrā anāgasaḥ |
brahmadviṣo viṣvageno bharerata taddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

ये स्था मनो॑र्य॒ज्ञिया॒स्ते शृ॑णोतन॒ यद्वो॑ देवा॒ ईम॑हे॒ तद्द॑दातन ।
जैत्रं॒ क्रतुं॑ रयि॒मद्वी॒रव॒द्यश॒स्तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

ye sthā manoryajñiyāste śṛṇotana yadvo devā īmahe taddadātana |
jaitraṃ kratuṃ rayimadvīravadyaśastaddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

म॒हद॒द्य म॑ह॒तामा वृ॑णीम॒हेऽवो॑ दे॒वानां॑ बृह॒ताम॑न॒र्वणा॑म् ।
यथा॒ वसु॑ वी॒रजा॑तं॒ नशा॑महै॒ तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

mahadadya mahatāmā vṛṇīmahe'vo devānāṃ bṛhatāmanarvaṇām |
yathā vasu vīrajātaṃ naśāmahai taddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

म॒हो अ॒ग्नेः स॑मिधा॒नस्य॒ शर्म॒ण्यना॑गा मि॒त्रे वरु॑णे स्व॒स्तये॑ ।
श्रेष्ठे॑ स्याम सवि॒तुः सवी॑मनि॒ तद्दे॒वाना॒मवो॑ अ॒द्या वृ॑णीमहे

maho agneḥ samidhānasya śarmaṇyanāgā mitre varuṇe svastaye |
śreṣṭhe syāma savituḥ savīmani taddevānāmavo adyā vṛṇīmahe

ये स॑वि॒तुः स॒त्यस॑वस्य॒ विश्वे॑ मि॒त्रस्य॑ व्र॒ते वरु॑णस्य दे॒वाः ।
ते सौभ॑गं वी॒रव॒द्गोम॒दप्नो॒ दधा॑तन॒ द्रवि॑णं चि॒त्रम॒स्मे

ye savituḥ satyasavasya viśve mitrasya vrate varuṇasya devāḥ |
te saubhagaṃ vīravadgomadapno dadhātana draviṇaṃ citramasme

स॒वि॒ता प॒श्चाता॑त्सवि॒ता पु॒रस्ता॑त्सवि॒तोत्त॒रात्ता॑त्सवि॒ताध॒रात्ता॑त् ।
स॒वि॒ता न॑ः सुवतु स॒र्वता॑तिं सवि॒ता नो॑ रासतां दी॒र्घमायु॑ः

savitā paścātātsavitā purastātsavitottarāttātsavitādharāttāt |
savitā naḥ suvatu sarvatātiṃ savitā no rāsatāṃ dīrghamāyuḥ