सूक्त 35: प्रज्वलित अग्नि से कल्याण की याचना

अबु॑ध्रमु॒ त्य इन्द्र॑वन्तो अ॒ग्नयो॒ ज्योति॒र्भर॑न्त उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टिषु ।
म॒ही द्यावा॑पृथि॒वी चे॑तता॒मपो॒ऽद्या दे॒वाना॒मव॒ आ वृ॑णीमहे

abudhramu tya indravanto agnayo jyotirbharanta uṣaso vyuṣṭiṣu |
mahī dyāvāpṛthivī cetatāmapo'dyā devānāmava ā vṛṇīmahe

दि॒वस्पृ॑थि॒व्योरव॒ आ वृ॑णीमहे मा॒तॄन्सिन्धू॒न्पर्व॑ताञ्छर्य॒णाव॑तः ।
अ॒ना॒गा॒स्त्वं सूर्य॑मु॒षास॑मीमहे भ॒द्रं सोम॑ः सुवा॒नो अ॒द्या कृ॑णोतु नः

divaspṛthivyorava ā vṛṇīmahe mātṝnsindhūnparvatāñcharyaṇāvataḥ |
anāgāstvaṃ sūryamuṣāsamīmahe bhadraṃ somaḥ suvāno adyā kṛṇotu naḥ

द्यावा॑ नो अ॒द्य पृ॑थि॒वी अना॑गसो म॒ही त्रा॑येतां सुवि॒ताय॑ मा॒तरा॑ ।
उ॒षा उ॒च्छन्त्यप॑ बाधताम॒घं स्व॒स्त्य१॒॑ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे

dyāvā no adya pṛthivī anāgaso mahī trāyetāṃ suvitāya mātarā |
uṣā ucchantyapa bādhatāmaghaṃ svastyagniṃ samidhānamīmahe

इ॒यं न॑ उ॒स्रा प्र॑थ॒मा सु॑दे॒व्यं॑ रे॒वत्स॒निभ्यो॑ रे॒वती॒ व्यु॑च्छतु ।
आ॒रे म॒न्युं दु॑र्वि॒दत्र॑स्य धीमहि स्व॒स्त्य१॒॑ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे

iyaṃ na usrā prathamā sudevyaṃ revatsanibhyo revatī vyucchatu |
āre manyuṃ durvidatrasya dhīmahi svastyagniṃ samidhānamīmahe

प्र याः सिस्र॑ते॒ सूर्य॑स्य र॒श्मिभि॒र्ज्योति॒र्भर॑न्तीरु॒षसो॒ व्यु॑ष्टिषु ।
भ॒द्रा नो॑ अ॒द्य श्रव॑से॒ व्यु॑च्छत स्व॒स्त्य१॒॑ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे

pra yāḥ sisrate sūryasya raśmibhirjyotirbharantīruṣaso vyuṣṭiṣu |
bhadrā no adya śravase vyucchata svastyagniṃ samidhānamīmahe

अ॒न॒मी॒वा उ॒षस॒ आ च॑रन्तु न॒ उद॒ग्नयो॑ जिहतां॒ ज्योति॑षा बृ॒हत् ।
आयु॑क्षाताम॒श्विना॒ तूतु॑जिं॒ रथं॑ स्व॒स्त्य१॒॑ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे

anamīvā uṣasa ā carantu na udagnayo jihatāṃ jyotiṣā bṛhat |
āyukṣātāmaśvinā tūtujiṃ rathaṃ svastyagniṃ samidhānamīmahe

श्रेष्ठं॑ नो अ॒द्य स॑वित॒र्वरे॑ण्यं भा॒गमा सु॑व॒ स हि र॑त्न॒धा असि॑ ।
रा॒यो जनि॑त्रीं धि॒षणा॒मुप॑ ब्रुवे स्व॒स्त्य१॒॑ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे

śreṣṭhaṃ no adya savitarvareṇyaṃ bhāgamā suva sa hi ratnadhā asi |
rāyo janitrīṃ dhiṣaṇāmupa bruve svastyagniṃ samidhānamīmahe

पिप॑र्तु मा॒ तदृ॒तस्य॑ प्र॒वाच॑नं दे॒वानां॒ यन्म॑नु॒ष्या॒३॒॑ अम॑न्महि ।
विश्वा॒ इदु॒स्राः स्पळुदे॑ति॒ सूर्य॑ः स्व॒स्त्य१॒॑ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे

pipartu mā tadṛtasya pravācanaṃ devānāṃ yanmanuṣyā amanmahi |
viśvā idusrāḥ spaḻudeti sūryaḥ svastyagniṃ samidhānamīmahe

अ॒द्वे॒षो अ॒द्य ब॒र्हिष॒ः स्तरी॑मणि॒ ग्राव्णां॒ योगे॒ मन्म॑न॒ः साध॑ ईमहे ।
आ॒दि॒त्यानां॒ शर्म॑णि॒ स्था भु॑रण्यसि स्व॒स्त्य१॒॑ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे

adveṣo adya barhiṣaḥ starīmaṇi grāvṇāṃ yoge manmanaḥ sādha īmahe |
ādityānāṃ śarmaṇi sthā bhuraṇyasi svastyagniṃ samidhānamīmahe

आ नो॑ ब॒र्हिः स॑ध॒मादे॑ बृ॒हद्दि॒वि दे॒वाँ ई॑ळे सा॒दया॑ स॒प्त होतॄ॑न् ।
इन्द्रं॑ मि॒त्रं वरु॑णं सा॒तये॒ भगं॑ स्व॒स्त्य१॒॑ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे

ā no barhiḥ sadhamāde bṛhaddivi devām̐ īḻe sādayā sapta hotṝn |
indraṃ mitraṃ varuṇaṃ sātaye bhagaṃ svastyagniṃ samidhānamīmahe

त आ॑दित्या॒ आ ग॑ता स॒र्वता॑तये वृ॒धे नो॑ य॒ज्ञम॑वता सजोषसः ।
बृह॒स्पतिं॑ पू॒षण॑म॒श्विना॒ भगं॑ स्व॒स्त्य१॒॑ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे

ta ādityā ā gatā sarvatātaye vṛdhe no yajñamavatā sajoṣasaḥ |
bṛhaspatiṃ pūṣaṇamaśvinā bhagaṃ svastyagniṃ samidhānamīmahe

तन्नो॑ देवा यच्छत सुप्रवाच॒नं छ॒र्दिरा॑दित्याः सु॒भरं॑ नृ॒पाय्य॑म् ।
पश्वे॑ तो॒काय॒ तन॑याय जी॒वसे॑ स्व॒स्त्य१॒॑ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे

tanno devā yacchata supravācanaṃ chardirādityāḥ subharaṃ nṛpāyyam |
paśve tokāya tanayāya jīvase svastyagniṃ samidhānamīmahe

विश्वे॑ अ॒द्य म॒रुतो॒ विश्व॑ ऊ॒ती विश्वे॑ भवन्त्व॒ग्नय॒ः समि॑द्धाः ।
विश्वे॑ नो दे॒वा अव॒सा ग॑मन्तु॒ विश्व॑मस्तु॒ द्रवि॑णं॒ वाजो॑ अ॒स्मे

viśve adya maruto viśva ūtī viśve bhavantvagnayaḥ samiddhāḥ |
viśve no devā avasā gamantu viśvamastu draviṇaṃ vājo asme

यं दे॑वा॒सोऽव॑थ॒ वाज॑सातौ॒ यं त्राय॑ध्वे॒ यं पि॑पृ॒थात्यंह॑ः ।
यो वो॑ गोपी॒थे न भ॒यस्य॒ वेद॒ ते स्या॑म दे॒ववी॑तये तुरासः

yaṃ devāso'vatha vājasātau yaṃ trāyadhve yaṃ pipṛthātyaṃhaḥ |
yo vo gopīthe na bhayasya veda te syāma devavītaye turāsaḥ