सूक्त 105: इन्द्र के अश्व और कुत्स का वंश

क॒दा व॑सो स्तो॒त्रं हर्य॑त॒ आव॑ श्म॒शा रु॑ध॒द्वाः ।
दी॒र्घं सु॒तं वा॒ताप्या॑य

kadā vaso stotraṃ haryata āva śmaśā rudhadvāḥ |
dīrghaṃ sutaṃ vātāpyāya

हरी॒ यस्य॑ सु॒युजा॒ विव्र॑ता॒ वेरर्व॒न्तानु॒ शेपा॑ ।
उ॒भा र॒जी न के॒शिना॒ पति॒र्दन्

harī yasya suyujā vivratā verarvantānu śepā |
ubhā rajī na keśinā patirdan

अप॒ योरिन्द्र॒ः पाप॑ज॒ आ मर्तो॒ न श॑श्रमा॒णो बि॑भी॒वान् ।
शु॒भे यद्यु॑यु॒जे तवि॑षीवान्

apa yorindraḥ pāpaja ā marto na śaśramāṇo bibhīvān |
śubhe yadyuyuje taviṣīvān

सचा॒योरिन्द्र॒श्चर्कृ॑ष॒ आँ उ॑पान॒सः स॑प॒र्यन् ।
न॒दयो॒र्विव्र॑तयो॒ः शूर॒ इन्द्र॑ः

sacāyorindraścarkṛṣa ām̐ upānasaḥ saparyan |
nadayorvivratayoḥ śūra indraḥ

अधि॒ यस्त॒स्थौ केश॑वन्ता॒ व्यच॑स्वन्ता॒ न पु॒ष्ट्यै ।
व॒नोति॒ शिप्रा॑भ्यां शि॒प्रिणी॑वान्

adhi yastasthau keśavantā vyacasvantā na puṣṭyai |
vanoti śiprābhyāṃ śipriṇīvān

प्रास्तौ॑दृ॒ष्वौजा॑ ऋ॒ष्वेभि॑स्त॒तक्ष॒ शूर॒ः शव॑सा ।
ऋ॒भुर्न क्रतु॑भिर्मात॒रिश्वा॑

prāstaudṛṣvaujā ṛṣvebhistatakṣa śūraḥ śavasā |
ṛbhurna kratubhirmātariśvā

वज्रं॒ यश्च॒क्रे सु॒हना॑य॒ दस्य॑वे हिरीम॒शो हिरी॑मान् ।
अरु॑तहनु॒रद्भु॑तं॒ न रज॑ः

vajraṃ yaścakre suhanāya dasyave hirīmaśo hirīmān |
arutahanuradbhutaṃ na rajaḥ

अव॑ नो वृजि॒ना शि॑शीह्यृ॒चा व॑नेमा॒नृच॑ः ।
नाब्र॑ह्मा य॒ज्ञ ऋध॒ग्जोष॑ति॒ त्वे

ava no vṛjinā śiśīhyṛcā vanemānṛcaḥ |
nābrahmā yajña ṛdhagjoṣati tve

ऊ॒र्ध्वा यत्ते॑ त्रे॒तिनी॒ भूद्य॒ज्ञस्य॑ धू॒र्षु सद्म॑न् ।
स॒जूर्नावं॒ स्वय॑शसं॒ सचा॒योः

ūrdhvā yatte tretinī bhūdyajñasya dhūrṣu sadman |
sajūrnāvaṃ svayaśasaṃ sacāyoḥ

श्रि॒ये ते॒ पृश्नि॑रुप॒सेच॑नी भूच्छ्रि॒ये दर्वि॑ररे॒पाः ।
यया॒ स्वे पात्रे॑ सि॒ञ्चस॒ उत्

śriye te pṛśnirupasecanī bhūcchriye darvirarepāḥ |
yayā sve pātre siñcasa ut

श॒तं वा॒ यद॑सुर्य॒ प्रति॑ त्वा सुमि॒त्र इ॒त्थास्तौ॑द्दुर्मि॒त्र इ॒त्थास्तौ॑त् ।
आवो॒ यद्द॑स्यु॒हत्ये॑ कुत्सपु॒त्रं प्रावो॒ यद्द॑स्यु॒हत्ये॑ कुत्सव॒त्सम्

śataṃ vā yadasurya prati tvā sumitra itthāstauddurmitra itthāstaut |
āvo yaddasyuhatye kutsaputraṃ prāvo yaddasyuhatye kutsavatsam