सूक्त 63: इन्द्र, जिनके आगे पर्वत काँपते हैं

त्वं म॒हाँ इ॑न्द्र॒ यो ह॒ शुष्मै॒र्द्यावा॑ जज्ञा॒नः पृ॑थि॒वी अमे॑ धाः ।
यद्ध॑ ते॒ विश्वा॑ गि॒रय॑श्चि॒दभ्वा॑ भि॒या दृ॒ळ्हास॑ः कि॒रणा॒ नैज॑न्

tvaṃ mahām̐ indra yo ha śuṣmairdyāvā jajñānaḥ pṛthivī ame dhāḥ |
yaddha te viśvā girayaścidabhvā bhiyā dṛḻhāsaḥ kiraṇā naijan

आ यद्धरी॑ इन्द्र॒ विव्र॑ता॒ वेरा ते॒ वज्रं॑ जरि॒ता बा॒ह्वोर्धा॑त् ।
येना॑विहर्यतक्रतो अ॒मित्रा॒न्पुर॑ इ॒ष्णासि॑ पुरुहूत पू॒र्वीः

ā yaddharī indra vivratā verā te vajraṃ jaritā bāhvordhāt |
yenāviharyatakrato amitrānpura iṣṇāsi puruhūta pūrvīḥ

त्वं स॒त्य इ॑न्द्र धृ॒ष्णुरे॒तान्त्वमृ॑भु॒क्षा नर्य॒स्त्वं षाट् ।
त्वं शुष्णं॑ वृ॒जने॑ पृ॒क्ष आ॒णौ यूने॒ कुत्सा॑य द्यु॒मते॒ सचा॑हन्

tvaṃ satya indra dhṛṣṇuretāntvamṛbhukṣā naryastvaṃ ṣāṭ |
tvaṃ śuṣṇaṃ vṛjane pṛkṣa āṇau yūne kutsāya dyumate sacāhan

त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र चोदी॒ः सखा॑ वृ॒त्रं यद्व॑ज्रिन्वृषकर्मन्नु॒भ्नाः ।
यद्ध॑ शूर वृषमणः परा॒चैर्वि दस्यूँ॒र्योना॒वकृ॑तो वृथा॒षाट्

tvaṃ ha tyadindra codīḥ sakhā vṛtraṃ yadvajrinvṛṣakarmannubhnāḥ |
yaddha śūra vṛṣamaṇaḥ parācairvi dasyūm̐ryonāvakṛto vṛthāṣāṭ

त्वं ह॒ त्यदि॒न्द्रारि॑षण्यन्दृ॒ळ्हस्य॑ चि॒न्मर्ता॑ना॒मजु॑ष्टौ ।
व्य१॒॑स्मदा काष्ठा॒ अर्व॑ते वर्घ॒नेव॑ वज्रिञ्छ्नथिह्य॒मित्रा॑न्

tvaṃ ha tyadindrāriṣaṇyandṛḻhasya cinmartānāmajuṣṭau |
vyasmadā kāṣṭhā arvate varghaneva vajriñchnathihyamitrān

त्वां ह॒ त्यदि॒न्द्रार्ण॑सातौ॒ स्व॑र्मीळ्हे॒ नर॑ आ॒जा ह॑वन्ते ।
तव॑ स्वधाव इ॒यमा स॑म॒र्य ऊ॒तिर्वाजे॑ष्वत॒साय्या॑ भूत्

tvāṃ ha tyadindrārṇasātau svarmīḻhe nara ājā havante |
tava svadhāva iyamā samarya ūtirvājeṣvatasāyyā bhūt

त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र स॒प्त युध्य॒न्पुरो॑ वज्रिन्पुरु॒कुत्सा॑य दर्दः ।
ब॒र्हिर्न यत्सु॒दासे॒ वृथा॒ वर्गं॒हो रा॑ज॒न्वरि॑वः पू॒रवे॑ कः

tvaṃ ha tyadindra sapta yudhyanpuro vajrinpurukutsāya dardaḥ |
barhirna yatsudāse vṛthā vargaṃho rājanvarivaḥ pūrave kaḥ

त्वं त्यां न॑ इन्द्र देव चि॒त्रामिष॒मापो॒ न पी॑पय॒ः परि॑ज्मन् ।
यया॑ शूर॒ प्रत्य॒स्मभ्यं॒ यंसि॒ त्मन॒मूर्जं॒ न वि॒श्वध॒ क्षर॑ध्यै

tvaṃ tyāṃ na indra deva citrāmiṣamāpo na pīpayaḥ parijman |
yayā śūra pratyasmabhyaṃ yaṃsi tmanamūrjaṃ na viśvadha kṣaradhyai

अका॑रि त इन्द्र॒ गोत॑मेभि॒र्ब्रह्मा॒ण्योक्ता॒ नम॑सा॒ हरि॑भ्याम् ।
सु॒पेश॑सं॒ वाज॒मा भ॑रा नः प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात्

akāri ta indra gotamebhirbrahmāṇyoktā namasā haribhyām |
supeśasaṃ vājamā bharā naḥ prātarmakṣū dhiyāvasurjagamyāt