कद्ध॑ नू॒नं क॑धप्रियः पि॒ता पु॒त्रं न हस्त॑योः ।
द॒धि॒ध्वे वृ॑क्तबर्हिषः
kaddha nūnaṃ kadhapriyaḥ pitā putraṃ na hastayoḥ |
dadhidhve vṛktabarhiṣaḥ
ऋषि: कण्वो घौरः · देवता: मरुतः · छन्द: गायत्री
15 श्लोक · 38 में से 191
हे मरुतो, तुम हमें कब ऐसे उठाओगे जैसे पिता पुत्र को बाँहों में लेता है? कण्व घौर गायत्री में प्रश्नों की पंक्ति रखते हैं: तुम कहाँ जाते हो, तुम्हारी कृपाएँ कहाँ हैं? हे पृश्नि के पुत्रो, यदि तुम मर्त्य होते तो तुम्हारा स्तोता अमर होता। तुम्हारा गायक घास में मृग की तरह अनचाहा न हो, न यम के मार्ग पर जाये; निर्ऋति हमें न मारे। फिर तूफ़ान: रुद्र के पुत्र मरुस्थल में भी वर्षा करते हैं; बिजली बछड़े के पीछे गाय की तरह रँभाती है; वे जल ढोने वाले मेघ से दिन में अँधेरा कर देते हैं। अन्त में ब्रह्मणस्पति, अग्नि और मरुद्गण की वन्दना है।
कद्ध॑ नू॒नं क॑धप्रियः पि॒ता पु॒त्रं न हस्त॑योः ।
द॒धि॒ध्वे वृ॑क्तबर्हिषः
kaddha nūnaṃ kadhapriyaḥ pitā putraṃ na hastayoḥ |
dadhidhve vṛktabarhiṣaḥ
क्व॑ नू॒नं कद्वो॒ अर्थं॒ गन्ता॑ दि॒वो न पृ॑थि॒व्याः ।
क्व॑ वो॒ गावो॒ न र॑ण्यन्ति
kva nūnaṃ kadvo arthaṃ gantā divo na pṛthivyāḥ |
kva vo gāvo na raṇyanti
क्व॑ वः सु॒म्ना नव्यां॑सि॒ मरु॑त॒ः क्व॑ सुवि॒ता ।
क्वो॒३॒॑ विश्वा॑नि॒ सौभ॑गा
kva vaḥ sumnā navyāṃsi marutaḥ kva suvitā |
kvo viśvāni saubhagā
यद्यू॒यं पृ॑श्निमातरो॒ मर्ता॑स॒ः स्यात॑न ।
स्तो॒ता वो॑ अ॒मृत॑ः स्यात्
yadyūyaṃ pṛśnimātaro martāsaḥ syātana |
stotā vo amṛtaḥ syāt
मा वो॑ मृ॒गो न यव॑से जरि॒ता भू॒दजो॑ष्यः ।
प॒था य॒मस्य॑ गा॒दुप॑
mā vo mṛgo na yavase jaritā bhūdajoṣyaḥ |
pathā yamasya gādupa
मो षु ण॒ः परा॑परा॒ निरृ॑तिर्दु॒र्हणा॑ वधीत् ।
प॒दी॒ष्ट तृष्ण॑या स॒ह
mo ṣu ṇaḥ parāparā nirṛtirdurhaṇā vadhīt |
padīṣṭa tṛṣṇayā saha
स॒त्यं त्वे॒षा अम॑वन्तो॒ धन्व॑ञ्चि॒दा रु॒द्रिया॑सः ।
मिहं॑ कृण्वन्त्यवा॒ताम्
satyaṃ tveṣā amavanto dhanvañcidā rudriyāsaḥ |
mihaṃ kṛṇvantyavātām
वा॒श्रेव॑ वि॒द्युन्मि॑माति व॒त्सं न मा॒ता सि॑षक्ति ।
यदे॑षां वृ॒ष्टिरस॑र्जि
vāśreva vidyunmimāti vatsaṃ na mātā siṣakti |
yadeṣāṃ vṛṣṭirasarji
दिवा॑ चि॒त्तम॑ः कृण्वन्ति प॒र्जन्ये॑नोदवा॒हेन॑ ।
यत्पृ॑थि॒वीं व्यु॒न्दन्ति॑
divā cittamaḥ kṛṇvanti parjanyenodavāhena |
yatpṛthivīṃ vyundanti
अध॑ स्व॒नान्म॒रुतां॒ विश्व॒मा सद्म॒ पार्थि॑वम् ।
अरे॑जन्त॒ प्र मानु॑षाः
adha svanānmarutāṃ viśvamā sadma pārthivam |
arejanta pra mānuṣāḥ
मरु॑तो वीळुपा॒णिभि॑श्चि॒त्रा रोध॑स्वती॒रनु॑ ।
या॒तेमखि॑द्रयामभिः
maruto vīḻupāṇibhiścitrā rodhasvatīranu |
yātemakhidrayāmabhiḥ
स्थि॒रा व॑ः सन्तु ने॒मयो॒ रथा॒ अश्वा॑स एषाम् ।
सुसं॑स्कृता अ॒भीश॑वः
sthirā vaḥ santu nemayo rathā aśvāsa eṣām |
susaṃskṛtā abhīśavaḥ
अच्छा॑ वदा॒ तना॑ गि॒रा ज॒रायै॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑म् ।
अ॒ग्निं मि॒त्रं न द॑र्श॒तम्
acchā vadā tanā girā jarāyai brahmaṇaspatim |
agniṃ mitraṃ na darśatam
मि॒मी॒हि श्लोक॑मा॒स्ये॑ प॒र्जन्य॑ इव ततनः ।
गाय॑ गाय॒त्रमु॒क्थ्य॑म्
mimīhi ślokamāsye parjanya iva tatanaḥ |
gāya gāyatramukthyam
वन्द॑स्व॒ मारु॑तं ग॒णं त्वे॒षं प॑न॒स्युम॒र्किण॑म् ।
अ॒स्मे वृ॒द्धा अ॑सन्नि॒ह
vandasva mārutaṃ gaṇaṃ tveṣaṃ panasyumarkiṇam |
asme vṛddhā asanniha
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)